ตอนที่ 826 พูดอะไรผิดไปหรือเปล่า

ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตกใจและไม่เชื่อในขณะที่เขาจ้องมองไปที่เฉียวหรุ่ย

ไม่ว่ากรณีใด ในตอนนี้ การแสดงออกของเขาช่างดูซับซ้อน

การแสดงออกของเขาเปลี่ยนไปหลายครั้งในช่วงเวลาสั้น ๆ

เฉียวหรุ่ยไม่ได้คาดหวังปฏิกิริยาดังกล่าวจากเขา

เขาตกใจเล็กน้อย

เขาไม่รู้ว่าสิ่งที่เขาพูดเป็นเรื่องดีหรือไม่ดี

เขามองเข้าไปในดวงตาของกงเซลี และถามอย่างประหม่า

“นายน้อยกง ผมพูดอะไรผิดไปหรือเปล่าครับ”

“คุณบอกว่า คุณเห็นเฉียวเมียนเมียนตัวเปียกโชกในงานเลี้ยงวันเกิดงั้นเหรอ?”

“ชะ-ใช่...”

“เธอบอกไหมว่าทำไมเธอถึงตัวเปียก”

“นะนี่.. เธอไม่ได้พูดอะไรเลยครับ” เฉียวหรุ่ยพูดอย่างระมัดระวัง

“ผมถามเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่หลายครั้ง แต่เธอไม่พูดอะไรเลย เธอบอกว่าเป็นเพราะไฟที่สวนหลังบ้านสลัวไปหน่อย และไม่คุ้นเคยกับทางเดิน จึงบังเอิญตกลงไปในน้ำ”

“เธอเคยไปที่สวนหลังบ้านหรือเปล่า?”

กงเซลีรู้สึกว่าอัตราการเต้นของหัวใจเพิ่มขึ้นอย่างมาก นิ้วของเขาสั่นมากขึ้นเรื่อย ๆ และหน้าอกของเขาก็สั่น

คำตอบที่เขาอยากรู้ ดูเหมือนจะใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ แล้ว

“ใช่ครับ” เฉียวหรุ่ยตอบอย่างตรงไปตรงมา

“แล้วเธอเปียกหลังจากไปที่สวนหลังบ้านใช่ไหม? จำเวลาได้หรือเปล่า”

“จำเวลาไม่ได้ครับ”

เพียงจำเหตุการณ์เมื่อ 10ปีที่แล้วได้ก็ดีพอแล้ว

เขาจำเวลาไม่ได้หรอก

แต่สำหรับกงเซลี สิ่งที่เขารู้ในตอนนี้ เพียงพอแล้วสำหรับเขาที่จะสืบสวนความจริง

แม้ว่าเขาจะไม่แน่ใจในเรื่องนี้ 100%

แต่หลักฐานที่เขารู้ตอนนี้ก็มีถึง 90% แล้ว

ถ้า... ความจริงเป็นอย่างที่เขาเดาแล้วล่ะก็...

กงเซลีกำหมัดของเขา ขณะที่ความโกรธเพิ่มขึ้นในอกของเขา

เฉียวหรุ่ยเห็นการเปลี่ยนแปลงในการแสดงออกของเขา และรู้สึกไม่สบายใจมากขึ้น เขาคิดว่าตัวเองได้พูดอะไรไม่ถูกหูเขาเข้าให้เสียแล้ว

“นายน้อยกง...”

กงเซลีสูดหายใจเข้าลึก ๆ และโยนถ้วนน้ำชาในมือทิ้ง

“ผู้อาวุโสเฉียว ขอบคุณที่มาในวันนี้ และได้บอกเรื่องสำคัญกับผม หากคุณมีคำขออะไรให้ผมช่วย ผมจะตอบแทนให้”

เฉียวหลุ่ยรู้สึกปลื้มปิติ

พระเจ้ารู้ดีว่ายากแค่ไหนที่จะให้กงเซลีพูดเช่นนี้

เขาไม่กล้าแม้แต่จะคิดด้วยซ้ำว่าจะได้รับความช่วยเหลือจากนายน้อยของตระกูลกง

เขาเห็นว่ากงเซลีดูไม่ค่อยดีนักและกังวลว่าจะไม่สบาย เขาคิดว่าเขาพูดบางอย่างผิดและทำให้เขาโกรธ

เขาคิดว่าเขาอาจมีปัญหาใหญ่

แต่ใครจะไปคิดว่าวินาทีต่อมา เขาจะแปลกใจมากขนาดนี้?

ถึงแม้ว่าการขอความช่วยเหลือจากกงเซลีไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เฉียวหลุ่ยก็ไม่กล้าขออะไร

อีกฝ่ายหนึ่งพูดเพียงเป็นมารยาท

หากเขาเอามาคิดมาก แสดงว่า EQ ของเขาคงจะต่ำจนเกินไป

“นายน้อยกง ใจดีเกินไปแล้ว ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลย ยิ่งไปกว่านั้น ผมรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้พูดคุยกับคุณ ผมไม่กล้าขออะไรหรอกครับ”

กงเซลียิ้ม

“ไม่ใช่เรื่องง่ายหรอกนะที่ผมคิดจะช่วยเหลือใครสักคน และถูกปฏิเสธ? ผู้อาวุโสเฉียว คุณต้องคิดให้รอบคอบ  ถ้าพลาดโอกาสนี้แล้ว คงไม่มีโอกาสอีก แน่ใจนะว่าไม่ต้องการอะไร?”