ตอนที่ 825 ใกล้ความจริงมากขึ้น

ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าที่จะลดความระมัดระวังลง หลังจากคิดอย่างจริงจังอยู่พักหนึ่ง เขาก็เงยหน้าขึ้นแล้วพุดว่า

“นายน้อยกง ผมพอาจจะจำเหตุการณ์เมื่อ 10 ปีที่แล้วมาก ผมคิดอย่างรอบคอบแล้ว ถ้าผมจำไม่ผิด ผมน่าจะพาเมียนเมียนไปงานเลี้ยงของตระกูลกงในตอนนั้นด้วย”

“ปีนั้น..เป็นฤดูร้อน” เฉียวหรุ่ยเล่า “นั่นเป็นครั้งแรกที่ตระกูลเฉียวได้รับคำเชิญจากตระกูลกง”

นี่เป็นเกียรติและความประหลาดใจสำหรับครอบครัวเฉียว

นั่นเป็นเหตุผลที่เขายังจำเรื่องนี้ได้

หากเป็นคำเชิญจากครอบครัวทั่วไป เขาคงจำไม่ได้

กงเซลีเงยหน้าขึ้น หัวใจของเขาเต้นแรง

“คุณแน่ใจเหรอ? คุณพาเฉียวเมียนเมียนมาที่งานเลี้ยงตระกูลกง เมื่อ 10 ปีที่แล้วด้วยเหรอ?”

เฉียวหลุ่ยมองขึ้นไปที่เขาและคิดอย่างจริงจังอยู่พักหนึ่งก่อนจะพยักหน้า

“ครับ ตอนนั้นเป็นงานเลี้ยงวันเกิดของนายน้อยกง ผมคิดว่าเมียนเมียนอายุพอ ๆ กับคุณ ผมเลยพาเธอไปด้วย”

กงเซลีดูสงบ

ทว่านิ้วมือของเขาสั่นอย่างควบคุมไม่ได้

“พูดถึงเรื่องนี้แล้ว...” เฉียวหลุ่ยมองดูท่าทางของกงเซลีอย่างระมัดระวัง มีความลังเลอยู่ในดวงตาของเขา

กงเซลีหายใจเข้าลึก ๆ และพยายามควบคุมอารมณ์ของเขา

“จำอะไรได้อีก”

เฉียวหรุ่ยยังคงจำสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนั้นได้ ประการแรก เป็นวันเกิดของนายน้องกง และเป็นเกียรติสำหรับครอบครัวเฉียวที่มีโอกาสได้ร่วมงาน

เขาโม้เกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่เป็นนานสองนาน

ประการที่สอง เป็นเพราะบางสิ่งที่ทำให้เขาประทับใจ

เขายังลังเลอยู่ว่าจะพูดออกไปดีไหม แต่เพราะกงเซลีได้ถามออกมาแล้ว เขาก็ทำได้เพียงพูดออกไปเท่านั้น

“ผมจำได้ว่าวันนั้น เมียนเมียนบอกว่าเธอจะไปเข้าห้องน้ำ เธอไปนานมาก เมื่อกลับมาถึง ตัวเธอเปียกไปทั้งตัว ราวกับว่าตกน้ำอย่างนั้นล่ะ ผมถามเธอว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เธอไม่ยอมบอก ผมกังวลว่าเธอจะเป็นหวัด เลยรีบพาเธอกลับบ้านทันทีครับ”

ย้อนกลับไปตอนนั้น เขาคิดว่าลูกสาวของตนเองถูกรังแก

เขาโกรธและทำอะไรไม่ถูก

ตอนแรกเขาต้องการหาว่าใครเป็นคนกลั่นแกล้งเฉียวเมียนเมียน แต่เมื่อเขาคิดว่าคนส่วนใหญ่ที่มาร่วมงานเลี้ยงล้วนแต่ร่ำรวยและมีอำนาจ หากภูมิหลังของครอบครัวอีกฝ่ายเหนือกว่าตระกูลเฉียว ไม่เพียงแต่พวกเขาจะไม่ได้รับความยุติธรรมเท่านั้น อาจเกิดปัญหาตามมาด้วย

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งและตัดสินใจปล่อยผ่านเรื่องนี้ไป

อันที่จริง เฉียวหรุ่ยไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงพูดแบบนั้น

เขาแค่รู้สึกว่าบางทีการสืบสวนของกงเซลีอาจเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

ไม่อย่างนั้นทำไมเขาถึงถามถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อ 10 ปีที่แล้วกันเล่า?

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังถามด้วยว่าเขาพาเฉียวเมียนเมียนมาด้วยหรือไม่?

เห็นได้ชัดว่าการสืบสวนของเขาเกี่ยวข้องกับเฉียวเมียนเมียน และเกิดขึ้นในงานเลี้ยงวันเกิดของเขา

นั่นเป็นเหตุผลที่เฉียวหรุ่ยต้องการบอกเบาเกี่ยวกับเรื่องนี้

เขามีความกล้าที่จะพูดเพียงเพราะเขาเห็นทัศนคติของกงเซลี

“ว่าอะไรนะ?”

ความสงบนิ่งของกงเซลีแทบจะถูกทำลายโดยคำพูดนั้น

เขาเกือบจะทำถ้วยน้ำชาหยกขาวในมือแตก