ตอนที่ 821 ไม่เคยเจอมาก่อนเหรอ

ถ้าเขาเห็นเรื่องอื้อฉาวของเธอกับกงเซลี เธอคงต้องง้องอนเขาอีกเป็นแน่

พวกเขาคุยกันสักพักก่อนจะวางสาย

หลังจากวางสาย เสียงไร้อารมณ์ก็ดังขึ้นทันที

“ผู้จัดการของคุณโทรมาเหรอ? ผมได้ยินคุณพูดถึงกงที่สี่ มีเรื่องอะไรเกี่ยวกับเขา”

เฉียวเมียนเมียนเงยหน้าขึ้นมอง

เธอต้องการจะบอกว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่เธอรู้ว่าเรื่องอื้อฉาวของเธอได้แพร่ออกไปราวกับไฟลามทุ่งเสียแล้ว ถ้าเธอไม่บอกความจริงกับเขา มันคงจะแย่ไปกว่านี้ หากเขารู้เรื่องนี้ด้วยตนเอง

หลังจากลังเลอยู่สักครู่ เธอบอกเขาทุกอย่างที่เกิดขึ้น

“ยังไงซะ มันก็เป็นเพียงเรื่องบังเอิญที่เขากับฉันอยู่บนเที่ยวบินลำเดียวกัน อย่าไปเชื่อข่าวเกินจริงมากไปเลยค่ะ พวกเขาเขียนข่าวปลอมทั้งนั้น”

การแสดงออกของเหมาเยซื่อไม่เปลี่ยนแปลง

เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาและเปิดเข้าสู่เว่ยป๋อ เพื่อค้นหาเรื่องอื้อฉาว ระหว่างเฉียวเมียนเมียนและกงเซลี

หลังจากอ่านข่าวแล้ว เขาก็ปิดแอปทันที

ชายคนนั้นเงยหน้าขึ้นและถามอย่างเย็นชาว่า

“ผ้าปิดตานั้นคืออะไร”

“คะ?” เฉียวเมียนเมียนตกตะลึง

เหมาเยซื่อเม้มปากและขมวดคิ้ว เขามองเธออย่างไม่พอใจสักครู่ก่อนจะพูดว่า

“คุณให้ผ้าปิดตากับเขาเหรอ? คุณไม่ได้ไม่ชอบกงเซลีหรอกเหรอ? ทำไมคุณถึงให้อะไรกับเขาล่ะ?”

สิ่งที่โกรธที่สุดคือสิ่งที่เขาได้เห็นเมื่อสักครู่

ผ้าปิดตาของกงเซลีและเฉียวเมียนเมียนเป็นสีชมพูทั้งคู่

ผืนหนึ่งเป็นรูปกระต่ายน้อย อีกผืนเป็นรูปลูกแมว

ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังสวมผ้าปิดตาคู่

อีกอย่าง สายตาของกงเซลีที่มองเธอนั่นด้วย

เขาต้องการจะควักลูกตาของผู้ชายคนนั้นออกเสีย

เขากล้าดียังไงมาจ้องมองภรรยาของเขาแบบนั้น

เหมาเยซื่อรู้สึกอึดอัดเมื่อคิดว่าเฉียวเมียนเมียน ยังไม่เคยให้ผ้าปิดตากับเขาเลย

เฉียวเมียนเมียนพูดไม่ออก

เขาหึงอีกแล้ว เพราะเรื่องนี้เหรอ?

เพื่อป้องกันไม่ให้เขาหึงมากไปกว่านี้ เธอรีบลุกขึ้นแล้วเดินไปหาเขา เธอจับมือเขาและอธิบายอย่างกังวลว่า

“ฉันคิดว่าเขาเคยช่วยฉันครั้งหนึ่ง และผ้าปิดตานั่นก็ไม่ได้มีค่าอะไรนี่คะ เขาถามฉันว่าฉันซื้อมาจากไหน ฉันก็เลยให้เขาอันหนึ่ง”

“จริง ๆ ฉันซื้อมาจากเต๋าเป๋า ราคาเพียงสามหยวนเอง”

สีหน้าของชายคนนั้นยังคงตึงเครียด แต่เพราะความสบายของหญิงสาวในเวลาที่เหมาะสมนี้ สีหน้าของเขาจึงดีขึ้นกว่าเมื่อสักครู่นิดหน่อย

“ก็ไอ้ 3 หยวน หรือ 10 หยวนนั่น คุณเคยให้ผมบ้างไหมล่ะ คุณไม่เคยให้ผมก่อนเลย”

เขาทำเสียงไม่พอใจ

เฉียวเมียนเมียนเกือบจะหัวเราะออกมา

ทุกครั้งที่เหมาเยซื่อหึง เขาจะทำตัวเหมือนเด็ก

มันแตกต่างไปจากภาพปกติของเขามาก

เธอเคยได้ยินมาว่าผู้ชายจะเอาแต่ใจ จะอ่อนลงเมื่อพวกเขาเจอผู้หญิงที่เขาชอบ

ดังนั้นแม้ว่าผู้ชายคนนี้จะหึงหวงและขี้กังวลอยู่เสมอ เมื่อพูดถึงเรื่องความสัมพันธ์ แต่หัวใจของเฉียวเมียนเมียนก็อ่อนลงเมื่อคิดถึงวิธีที่เขาหึง เพราะเขาห่วงใยและรักเธอ

เธอไม่อาจตำหนิเขาได้เลย

“แล้วคุณอยากได้อะไรล่ะ”

เธอมองเขาอย่างสนุกสนานและรู้สึกว่าเหมาเยซื่อน่ารักจริง ๆ ดังนั้นเมื่อเธอง้อเขา เธอจะพูดด้วยน้ำเสียงเป็นเด็กว่า

“เลิกงานแล้ว เราไปเดินช็อปปิ้งกันไหม ฉันจะซื้อของให้คุณด้วยนะ? อืม ฉันจะซื้อชิ้นที่แพงให้คุณด้วยล่ะ ตกลงไหม?”