ตอนที่ 805 กลัวเหมือนกันนี่

เขาอาจจะไร้หัวใจและโหดร้ายกับเธอ

“เหมเยซื่อ นี่คุณเต็มใจที่จะตัดสัมพันธ์กับใครสักคน เพื่อเฉียวเมียนเมียนจริง ๆ งั้นเหรอ”

เซินโย่วอดไม่ได้ที่จะตะโกนออกไป

“คุณปฏิบัติต่อเธออย่างดี คุณเคยคิดบ้างไหมว่าคุณอาจไม่เป็นอะไรเลยสำหรับเธอ?”

“คุณชอบเธอ แต่เธอล่ะ ชอบคุณไหม? เธอมีคู่หมั้นที่คบมาตั้ง 10 ปี คนที่เธอรักและห่วยใย ต่อให้คุณดีกับเธอแค่ไหน ให้ความสำคัญยังไง? คุณสามารถเทียบกับความสัมพันธ์ 10 ปีของพวกเขาได้หรือเปล่าล่ะ?”

“เธอเพิ่งจะเลิกกับคู่หมั้นของเธอและแต่งงานกับคุณอย่างกะทันหัน คุณเคยคิดบ้างไหมว่าเธออยู่กับคุณเพียงเพื่อรักษาอาการของคุณเท่านั้น? ใช่ ฉันเคยให้มือดีใส่ร้าย ทำลายชื่อเสียงของเธอก่อนหน้านี้ก็จริง แต่ฉันไม่ได้สั่งให้คู่หมั้นของเธอไปขอเธอคืนดีกลางถนนอย่างนั้นนี่”

“บางทีเธออาจปฏิเสธเขา แต่หัวใจของเธอก็คงหวั่นไหวบ้างละ ถ้าคู่หมั้นของเธอมาขอร้องอีกสักสองสามครั้ง เธออาจจะใจอ่อนก็ได้”

เมื่อเห็นว่าการแสดงออกของเหมาเยซื่อเริ่มมืดลง เซินโย่วก็รู้สึกยินดี

ความตื่นเต้นของการได้แก้แค้น

เขาเองที่ทำร้ายเธอเสียมากมาย

เธอไม่ยอมปล่อยเขาไปง่าย ๆ หรอก

เธออยากให้เขาได้ลิ้มรสของความอิจฉาบ้าง

เธอต้องการให้เขาได้สัมผัสกับความรู้สึกที่สูญเสียคนที่เขาห่วงใย

แม้ว่าเขาจะไม่เข้าใจความเจ็บปวดของเธออย่างแท้จริง แม้ว่าเขาจะสัมผัสได้เพียงหนึ่งในสิบของความเจ็บปวดเท่านั้น มันก็เพียงพอแล้ว

“ถ้าผู้หญิงเคยรักผู้ชายคนหนึ่งอย่างลึกซึ้งมาก่อน มันยากมาสำหรับเธอที่จะตกหลุมรักผู้ชายคนอื่น เหมือนฉันไง ฮ่า ๆ ๆ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา มีผู้ชายตั้งกี่คนที่พยายามเข้าหาฉัน แต่ในใจฉันมันเต็มไปแล้ว มันไม่เหลือที่ว่างให้ใครเลย ยังไงล่ะ?”

“เหมาเยซื่อ คุณคิดว่าเฉียวเมียนเมียนจะสามารถละทิ้งอดีตของเธอได้อย่างสมบูรณ์งั้นเหรอ บอกเลยว่าเป็นไปไม่ได้หรอก”

“คุณเป็นห่วงเธอมาก และกลัวที่จะเสียเธอไปล่ะสินะ? แต่คุณรู้ไหม ยิ่งคุณรักใครสักคนมากเท่าไหร่ คน ๆ นั้นก็ยิ่งห่างจากคุณมากขึ้นเท่านั้นไ

เหมาเยซื่อเม้มปากแล้วถามว่า

“พูดจบหรือยัง?”

“ฮ่า ๆ ๆ โกรธงั้นเหรอ? เหมาเยซื่อคุณก็คงกลัวเหมือนกันสินะ คุณคิดในสิ่งที่ฉันพูดไปเมื่อกี้สินะ? นั่นทำให้คุณกลัวมาล่ะสิ”

“คุณกังวลว่าเฉียวเมียนเมยีนจะกลับไปคบกับอดีตคู่หมั้นของเธอใช่ไหมล่ะ?”

เมื่อเห็ฯความโกรธและความอดกลั้นบนใบหน้าของชายคนนั้น เซินโย่วก็มีความสุข

เธอรู้สึกว่าเหมาเยซื่อมีความกลัว

เธอรู้สึกว่ามันช่างไร้สาระและน่าสมเพช

พวกเขารู้จักกันมาหลายปีแล้ว แต่เธอไม่เคยเห็นเขากลับอะไรเลย

แต่ตอนนี้เขากลับกลัว

ฮ่า ฮ่า ฮ่า เพียงเพราะเธอบอกว่าเฉียวเมียนเมียนจะกลับไปหาซูเจ๋อและทิ้งเขา ชายผู้กล้าหาญคนนี้เกิดกลัวขึ้นมาจริง ๆ

ช่างน่าตลกเสียจริง

เธอเป็นเพียงผู้หญิงคนหนึ่ง

เธอหลงเสน่ห์เขาอย่างจริงจัง

เธอคิดว่าเขาแตกต่างจากผู้ชายคนอื่น ๆ

ปรากฏว่าเขาเองก็หลงใหลในความสวยงาม

เขาก็ไม่ต่างจากผู้ชายคนอื่น ๆ

แกร็ก!

ในขณะนั้น เว่ยเจิ้งก็เข้ามา

ทันทีที่เขาเข้าไปในห้องทำงาน เขารู้สึกว่าบรรยากาศไม่เหมาะสม เขามองไปที่เซินโย่ว ที่มีดวงตาแดงกล่ำและบวมจากการร้องไห้ จากนั้นมองไปที่การแสดงออกที่มืดมนของเจ้านายตัวเอง เขาเปิดปากพูดอย่างระมัดระวัง

“ประธานเหมาครับ”

เหมาเยซื่อหันกลับมาและพูดอย่างเย็นชาว่า

“พาเธอออกไป”