ตอนที่ 648 อย่าให้มีข่าวกับนักแสดงชายล่ะ
ตอนที่ 648 อย่าให้มีข่าวกับนักแสดงชายล่ะ
เฉียวเมียนเมียนไม่ได้คาดหวังให้เขาขอเช่นนี้
เธอกัดริมฝีปากและพยักหน้า “ค่ะ ฉันสัญญา”
“นอกจากเวลาทำงานของคุณแล้ว นั่นต้องเวลาของผมนะ”
“ได้ ได้”
“คุณไม่ได้รับอนุญาตให้มีข่าวกับนักแสดงชาย และไม่ได้รับอนุญาตให้สนใจผู้ชายคนอื่นนอกจากผม”
“...ได้ค่ะ”
เฉียวเมียนเมียนอยากจะบอกว่าเธอไม่อาจควบคุมข่าวกับนักแสดงชายได้
บางครั้งดาราก็ไม่ได้ต้องการให้มีเรื่องอื้อฉาว
แต่นักข่าวน่ะสิ พวกเขามักจะคิดให้มันเป็นเรื่องอื้อฉาวไปได้ซะทุกเรื่อง
ตอนนี้เธอไม่ได้มีชื่อเสียงมากนัก ดังนั้นจึงยังไม่มีข่าวอื้อฉาวใด ๆ
ไม่มีใครสนใจแม้แต่เรื่องอื้อฉาวของเธอหรอก
นักข่าวเขาไม่ได้โง่ขนาดนั้น
ทั้งสองคนคุยกันในห้องรับรองสักพัก เมื่อถึงเวลาใกล้ขึ้นเครื่องแล้ว
เฉียวเมียนเมียนโทรหานาน่าทันที
เสียงปลายสายดังขึ้น “น้องเมียนเมียน ฉันคิดว่าฉันเห็นคุณแล้วล่ะ คุณ...สวมเสื้อยืดสีขาว กางเกงยีนส์ขาสั้นสีฟ้าอ่อนใช่ไหม”
เฉียวเมียนเมียนตอบ “..ใช่ค่ะ นาน่าคุณอยู่ที่ไหนคะ”
“น้องเมียนเมียน ฉัน-ฉันอยู่ข้างหลังคุณ”
เธอวางสาย
เฉียวเมียนเมียนหันกลับมาและเห็นหญิงสาวในชุดเสื้อยืดสีดำขนาดใหญ่ รองเท้าผ้าใบสีขาว กระเป๋าเป้ และผมหางม้า
ผู้หญิงคนนี้คล้ายกับรูปถ่ายที่เธอได้รับก่อนหน้า หากจะพูดจริง ๆ แล้ว เธอดูดีกว่าในรูปด้วยซ้ำ
เฉียวเมียนเมียนจำเธอได้ทันที
“นาน่าใช่ไหมคะ?”
ดวงตาของนาน่าเป็นประกายในขณะที่เฉียวเมียนเมียนหันกลับมา เธออดไม่ได้ที่จะอุทาน
“ว้าว! น้องเมียนเมียน คุณสวยมาก”
เฉียวเมียนเมียนดูดีกว่าในรูปเสียอีก
หากในรูปนั่นคือนางฟ้า
ตัวจริงคงเป็นเทพธิดากระมั้ง
แม้เธอเป็นผู้หญิง ยังรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย
เธอเคยเห็นรูปของเฉียวเมียนเมียนมาก่อนหน้านี้แล้ว
ตั้งแต่ที่เธอรู้ว่าตัวเองต้องมาเป็นผู้ช่วยของเฉียวเมียนเมียน เธอได้พยายามทำความรู้จักกับเธอให้มากขึ้น
เมื่อเห็นภาพ เธอรู้สึกว่าเฉียวเมียนเมียนเป็นคนที่สวยมากจริง ๆ
เธอไม่ได้คาดหวังว่าตัวจริงเธอจะดูดีเช่นนี้
ไม่แปลกใจเลยที่ พี่เซี่ยดูแลดาราหน้าใหม่คนนี้เป็นอย่างดี
เธอย้ำแล้วย้ำอีก ให้ดูแลเฉียวเมียนเมียนอย่างดี
ด้วยรูปร่างหน้าตาที่งดงามเช่นนี้ ต่อไปในอนาคตเธอจะต้องโด่งดังอย่างแน่นอน
“เอ่อ...”
เฉียวเมียนเมียนรู้สึกเขินเล็กน้อยกับคำชมของเธอ
“ขอบคุณค่ะ พี่ก็สวยมากเหมือนกัน”
“ไม่เลย ไม่เลย” นาน่าส่ายหน้า “น้องเมียนเมียน อย่างคุณถึงจะเรียกว่าสวย อย่างฉันน่ะ แต่ไม่ขี้เหร่”
“ใครกันพูดอย่างนั้น ฉันคิดว่าพี่น่ะสวยมาก”
“ถ้าเทียบกับน้องเมียนเมียนแล้ว ฉันก็เป็นเพียงลูกเป็ดขี้เหร่นั่นแหละ ดูคุณสิสวยจริง ๆ คุณเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมาเลยนะ ฉันมีความสุขจริง ๆ ที่ได้ทำงานกับสาวสวยอย่างน้องเมียนเมียน”
“ไม่ต้องถ่อมตัวขนาดนี้หรอกค่ะ สวยแบบนี้ จะเป็นลูกเป็ดขี้เหร่ได้ยังไง ฉันก็ดีใจมากที่ได้ร่วมงานกับคนสวยอย่างพี่”
ทั้งสองคนเริ่มชมซึ่งกันและกัน
เหมาเยซื่อพูดไม่ออก
เขาพูดแทรก เพื่อหยุดพวกเขา “เมียนเมียน ได้เวลา ไปออกบอร์ดดิ้งพาสก่อนเถอะ”