ตอนที่ 647 ไม่อาจถูกจัดความสำคัญอยู่หลังงานของคุณได้

“ค่ะ”

เฉียวเมียนเมียนหัวเราะเบา ๆ เธอรู้ว่ามีบางคนอิจฉาอีกแล้ว

“สุดสัปดาห์นี้ ผมจะไปหาคุณ จะพาคุณไปกินของอร่อย ๆ และไปที่ที่สนุก ๆ”

“ได้ค่ะ”

เธอคล้อยตามที่เขาพูด

เมื่อเห็นว่าเธอเชื่อฟัง เหมาเยซื่อก็ทนไม่ไหวที่จะปล่อยเธอไป

ที่รักของเขาเชื่อฟังและใจอ่อนมาก เขากังวลจริง ๆ ว่าเธอจะถูกรังแก ถ้าเขาไม่ได้อยู่ใกล้ ๆ

เขายังไม่วางใจ

เขาต้องการให้ไป่ซู๋เปลี่ยนสถานที่ถ่ายทำมาที่เมืองหยุนเฉิง

แต่คงจะไม่ได้

ไป่ซู๋มักจะทำงานอย่างเต็มที่อยู่เสมอ เขาคงไม่เต็มใจที่จะเปลี่ยนสถานที่ถ่ายทำ

อีกอย่าง คงบังคับเขาไม่ได้

“ผมจะพยายามอย่างเต็มที่ เพื่อให้มีเวลาอยู่กับคุณให้มากขึ้น” เหมาเยซื่อลูบศีรษะเธอเบา ๆ พร้อมกับถอนหายใจ

“ผมไม่อยากปล่อยคุณไปเลย”

เขาต้องการล็อคเธอไว้ข้างกายและพาเธอไปด้วยทุกที่

อันที่จริง เขาอยากจะขอร้องให้เธอเลิกรับงานแสดงเสียด้วยซ้ำ

เขาสามารถให้เธอได้เป็น 2เท่า 3เท่า 4เท่า...

เธอสามารถมีได้มาก ตามที่เธอต้องการ

แต่เขารู้ว่าเธอไม่ใช่รับงานแสดงเพียงเพราะเงิน แต่เธอรักการแสดงมาก

นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะชดเชยได้ด้วยเงิน

เขาไม่สามารถกีดกันความสนใจของเธอได้เพียงเพราะความเห็นแก่ตัวของเขา

เฉียวเมียนเมียนคงจะทนไม่ได้ และทิ้งเขาไปในที่สุด

เธอกอดเขาแล้วเอาศีรษะถูไปกับหน้าอกของเขา

“จริง ๆ แล้ว ฉันก็ไม่อยากจากคุณเหมือนกันค่ะ แต่ฉันไม่อยากอยู่ว่าง ๆ ที่บ้าน ฉันอยากทำงานเหมือนกันคะ เหมาเยซื่อ คุณเข้าใจฉันใช่ไหมคะ”

เพราะต่อไป ชีวิตเธอจะต้องเป็นแบบนี้

เมื่อเธอยุ่งกับงานของเธอ เธออาจต้องเดินทางไปต่างที่

เธอคงใช้เวลาอยู่กับบ้านไม่มากนัก

และเธอจะมีเวลาอยู่กับเขาน้อยลง

เธอคงไม่อาจให้ชีวิตครอบครัวปกติแก่เขาได้

เหมาเยซื่อเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะลูบศีรษะเธอเบา ๆ

“เป็นไปไม่ได้หรอกที่ผมจะไม่ใส่ใจเลย คุณกำลังถ่ายละครและเราต้องห่างกันตั้งสองสามเดือน เป็นไปไม่ได้ที่ผมจะไม่รู้สึกอะไรเลย?”

เฉียวเมียนเมียนมองดูเขาอย่างประหม่า “ถ้าอย่างนั้น คุณ...”

เธอกลัวว่าเขาจะขอให้เธอออกจากวงการบันเทิง

เธอรู้ว่ายิ่งครอบครัวเขามีความโดดเด่นมากเท่าไหร่ พวกเขาก็ยิ่งดูถูกอุตสาหกรรมบันเทิงเท่านั้น

แม้ว่าศิลปินในปัจจุบันจะได้รับค่าตอบแทนสูง แต่รายได้ต่อปีของพวกเขาประมาณร้อยล้านหยวน หากเทียบกับครอบครัวที่ร่ำรวยและมีอำนาจแล้ว นักแสดงเป็นเพียงของเล่น พวกเขาไม่เต็มใจที่จะแต่งงานกับศิลปินกันหรอก

เป็นเรื่องปกติที่ลุงและหลานชาย จะนอนกับศิลปินหญิงคนเดียวกัน

คงตลกน่าดู หากเขาแต่งงานกับเธอคนนั้น

กับตระกูลที่ร่ำรวยเป็นอันดับต้น ๆ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลยด้วยซ้ำ

เป็นไปไม่ได้ที่ครอบครัวเหมาจะสนใจในอาชีพของเธอ

“ผมไม่เป็นไร ผมจะเคารพการตัดสินใจของเธอ” เหมาเยซื่อมองเธออย่างจริงจัง

“ถ้าการแสดง ทำให้คุณมีความสุข ผมก็ไม่บังคับให้คุณเลิกหรอก ผมจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อปกป้องคุณและขจัดอุปสรรคทั้งหมดที่อยู่ตรงหน้าคุณ”

“แต่คุณต้องสัญญากับผมอย่างหนึ่ง”

“อะไรคะ?”

“คุณต้องไม่คิดว่าการแสดงสำคัญไปกว่าผม” ชายคนนั้นออกเสียงแต่ละคำอย่างชัดเจน

“ผมไม่สามารถถูกจัดอันดับความสำคัญอยู่หลังงานของคุณได้หรอกนะ”