ตอนที่ 594 สัมผัสที่น่าดึงดูด

เสียงของชายคนนี้นุ่มลึกและแหบแห้ง

หัวใจของเฉียวเมียนเมียนเต้นเร็วขึ้น เมื่อเธอรู้สึกว่าร่างกายของเธอร้อนขึ้น

“คุณไม่อยากหันมามองผมจริง ๆ เหรอ”

ครู่ต่อมา เฉียวเมียนเมียนได้ยินชายคนนั้นถอนหายใจและพูดว่า

“เอาล่ะ ไม่อยากมองก็ไม่ต้องมอง ผมไม่บังคับคุณแล้วก็ได้”

เมื่อพูดจบ เขาก็คลายแขนที่โอบรอบเธอไว้ออก

เธอรู้สึกว่าออร่าที่ครอบงำของเขารค่อย ๆ จางหายไป

หลังจากนั้นเธอได้ยินเสียงพูดขึ้น “ที่รัก หันหลังกลับมาได้แล้ว ผมเปลี่ยนเสื้อเสร็จแล้ว”

ตอนนี้เขากำลังเปลี่ยนเสื้อยังไม่เสร็จ

เฉียวเมียนเมียนไม่สงสัยอะไรเลนสักนิด เธอหันหลังกลับ

ใครจะไปรู้ว่าเมื่อเธอหันหลังกลับไป เธอจะพบกับเหมาเยซื่อที่สวมเพียงเนคไทที่เธอซื้อให้ เขาดึงเน็คไท มองดูเธออย่างเย้ายวน

เขายิ้มเผยความคิดชั่วร้ายของตนเองออกมา

เฉียวเมียนเมียนตกตะลุง เมื่อเธอรู้สึกตัว ใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงทันที

เมื่อมองดูฉากที่เย้ายวนตรงหน้า หัวใจของเธอเต้นเร็วขึ้น ใบหน้าแดงระเรื่อปิดไม่มิด

ลำคอและปากแห้งผาก...

เธอกลืนน้ำลาย แม้ว่าเธอจะอยากมองออกไป แต่เธอไม่สามารถละสายตาจากแผงอกและหน้าท้องของเขาได้

เธอทนไม่ได้ที่จะไม่มองมัน

หัวใจของเธอเต้นรัวเมื่อจ้องมองกล้ามเนื้อที่เซ็กซี่และชัดเจนของเขา เธอเริ่มที่จะควบคุมตัวเองไม่ได้

เหมาเยซื่อ...ร่างกายของชายผู้ชายคนนี้ดีกินไป

เขาเซ็กซี่มากจนทำให้ผู้หญิงรู้สึกร้อนเป็นไฟ

ในขณะนั้นเธออยากจะมีอะไรกับเขามาก

ถ้าไม่ใช่เพราะความแข็งแกร่งของสัตว์ร้ายและความบ้าคลั่งของเขา เธอคงยอมทำทุกอย่าง

แต่หลังจากที่ได้สัมผัสประสบการณ์ตรงเกี่ยวกับความแข็งแกร่งของเขาบนเตียงแล้ว เธอไม่กล้าเข้าใกล้เขาเลยจริง ๆ

“เหมาเยซื่อคะ ไหนคุณบอกว่าเปลี่ยนเสื้อเสร็จแล้ว?” เฉียวเมียนเมียนมองเขาอย่างไร้เดียงสา หลังจากจ้องมองเขาเล็กน้อย เธอเสมองออกไปด้านอื่นอย่างไม่เต็มใจ

แต่ยังคงเหลือบมองแผงอกของเขาด้วยหางตา

กล้ามเนื้อหน้าอกที่ชัดเจนเหล่านั้นมีเสน่ห์มาก

ราวกับพวกมันถูกแกะสลักออกมา

แต่ก่อนหน้านี้เธอได้สัมผัสมันแล้ว และรู้ว่ามันรู้สึกดีเพียงใด มันเป็นการสัมผัสที่น่าสัมผัส

เธอลืมความรู้สึกนั้นไม่ได้เลย หลังจากที่ได้สัมผัสมัน

ถ้าเธอได้สัมผัสเขาบนเตียง เธอไม่อาจควบคุมตัวเองได้เลย

เธอจะรีบไปแตะต้องลูบไล้มัน

“ใช่ ผมเปลี่ยนเสร็จแล้ว” เหมาเยซื่อหรี่ตาลง เขาก้าวไปข้างหน้า จ้องไปที่เธอแล้วพูดว่า

“ผมเพิ่งลองผูกเนคไท ผมชอบมันมากเลย”

เมื่อชายคนนั้นเดินเข้ามาหาเธอ เฉียวเมียนเมียนรู้สึกเหมือนกำลังถุกกลืนไปด้วยการปรากฏตัวที่ดุดันของเขา

เขาต้อนเธอซะอยู่หมัด

เธอรู้สึกเหมือนไม่มีที่ให้หลบภัย

เมื่อเห็นดวงตาสีเข้มของเขา เธอก็เริ่มตื่นตระหนก...

ตามสัญชาตญาณ เธอถอยหนึ่งก้าวและบังเอิญไปชนเข้ากับโต๊ะ

เธอเกือบจะเสียการทรงตัวและล้มลง

“ที่รัก ระวัง”