ตอนที่ 526 ผมจะนวดให้คุณ

เหมาเยซื่อพูดไม่ออก

ภรรยาของเขา ทำอย่างกับเขาเป็นโจร

เขาทำได้ไม่ดีในสองครั้งที่ผ่านมาอย่างงั้นหรือเปล่า? เธอไม่พอใจกับท่าทางของเขาหรือเปล่า?

ไม่อย่างนั้นทำไมเธอถึงรังเกียจมันขนาดนี้?

แต่เขาจะจดจำไว้ เขารู้ว่าเธอกำลังมีช่วงเวลาที่ดี

“ขาของคุณเจ็บอยู่หรือเปล่า?” เหมาเยซื่อไม่ต้องการคิดถึงคำถามอื่น ๆ ของเขาในตอนนี้ เขาถอดรองเท้าของเธอออกและวางขาของเธอไว้ ก่อนจะค่อย ๆ นวดต้นขาของเธอ

เขาพูดเบา ๆ ว่า “ผมจะนวดให้คุณ”

มือที่เซ็นเอกสารมูลค่าหลายล้านถูกใช้เพื่อนวดขาให้เธอ เขาใช้กำลังในปริมาณที่เหมาะสมไม่มากเกินไปหรือน้อยเกินไป

ไม่กี่นาทีต่อมา เฉียวเมียนเมียนรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่ลดลงได้มาก

เหมาเยซื่อถามว่า “แรงไปไหม?”

เฉียวเมียนเมียนมองลงไปที่ท่าทางของเขาที่ก้มตัวและนวดขาให้กับเธอ เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นที่คลุมเครืออยู่ลึกลงไปในใจ

เธอยิ้มและพูดอย่างอ่อนหวานว่า “ไม่เป็นไรค่ะ”

“ตอนนี้คุณรู้สึกดีขึ้นแล้วใช่ไหม”

“อืม” เฉียวเมียนเมียนเอื้อมมือไปสัมผัสผมสีดำขลับของเขา ทำเอาชายคนข้าง ๆ ตัวแข็งไปชั่วขณะ

เฉียวเมียนเมียนตกใจเมื่อเห็นเช่นนั้น

“ฉันขอโทษค่ะ” เธอรีบถอยมือออกทันทีเพราะคิดว่าเขาไม่ชอบ

เธอรู้ว่าผู้ชายบางคนไม่ชอบให้คนอื่นแตะต้องเส้นผมของพวกเขา

นั่นคือสิ่งที่พวกเขาเรียกว่า ‘ไม่ยอมลดศีรษะให้ใคร’

“ผมไม่ได้รังเกียจหรอกนะ” เหมาเยซื่อใช้เวลาไม่กี่วินาทีในการตอบสนอง แต่เขาก็นวดขาให้กับเธอต่อไปและยิ้ม “จับต่อสิ”

เฉียวเมียนเมียนรู้สึกคันมือเมื่อเขาบอกว่าไม่รังเกียจ

ผมของเหมาเยซื่อค่อนข้างสลวย เขาอาจเป็นดาราโฆษณาแชมพูได้เลย โดยไม่ต้องใช้เทคนิคพิเศษในการตัดต่อ

รู้สึกดีจังที่ได้สัมผัส

ถ้าเขาไม่รังเกียจเธอก็อยากจะลองจับดูอีกสักครั้ง....

เหมาเยซื่อหัวเราะเบา ๆ “ทุกส่วนในร่างกายของผม คุณสามารถสัมผัสได้ อยากจะสัมผัสตรงไหน นานแค่ไหน ได้ตามที่คุณต้องการเลย”

เฉียวเมียนเมียนพูดไม่ออก

แก้มของเธอร้อนผ่าว

ทำไมเธอถึงรู้สึกเหมือนมีข้อความย่อย ๆ ซ่อนอยู่ในคำพูดของเขา?

จิตใจของเธอเสียหายหนักเกินไปแล้ว?

ฟังไม่ผิดไปใช่ไหม?

แต่เมื่อเขาบอกว่าเขาไม่รังเกียจ เธอก็ไม่อดกลั้น

เฉียวเมียนเมียนเอื้อมมือมาขยุ้มผมเขาอีกครั้ง

“เหมาเยซื่อ คุณเคยนวดใครมาก่อนหรือเปล่า”

เขาใช้แรงในปริมาณที่เหมาะสม

ดูเหมือนจะไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาทำ

“อืม” เหมาเยซื่อดูอ่อนโยนและหล่อเหลามากในขณะที่เขาพูด

“ผมเคยนวดขาให้คุณย่าที่บ้านน่ะ ทำไมเหรอ? ผมเก่งงั้นสิ?”

เฉียวเมียนเมียนนึกขึ้นได้

เธอเคยไปครอบครัวเหมาและรู้ว่าคุณย่ามีปัญหาบางอย่างที่ขาของเธอ

“ขาของคุณย่า....” เฉียวเมียนเมียนมองเขาและถามอย่างสงสัย

“เกิดอะไรขึ้นกับท่านเหรอคะ? มีทางหายไหม?”