เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 467 เมียนเมียน นี่เพื่อนของเธอเหรอ?

ตอนที่ 467 เมียนเมียน นี่เพื่อนของเธอเหรอ?

ตอนที่ 467 เมียนเมียน นี่เพื่อนของเธอเหรอ?


หยางเชาชิงดูสับสน “เธอเรียกฉันว่าหยางที่สามงั้นเหรอ”

“ใช่ครับ...”

“บ้าน่า!” หยางเชาชิงเหงื่อแตกทันที ดูเหมือนเขาจะสะดุ้ง “นั่นพี่สาวของฉันเหรอ!”

แต่พี่สาวของเขาไม่ได้เสียงดีขนาดนี้นี่

พี่สาวของเขาเสียงไฟเราะและอ่อนโยนขนาดนี้เลยเหรอ?

ทำไมเขาไม่เคยรู้มาก่อน

เหตุใดหยางเชาชิงถึงคิดทันทีว่าเป็นพี่สาวของเขา

เพราะมีเพียงไม่กี่คนที่จะเรียกเขาว่าหยางที่สาม นอกจากย่า แม่และเฉินโย่วแล้ว ผู้หญิงคนเดียวที่เรียกเขาว่าหยางที่สามคือพี่สาวของเขา

บริกรไม่เคยเห็นพี่สาวคนโตของตระกูลหยาง แต่เขาเดาว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่คุณหนูหยางคนโตของครองครัวหยางอย่างแน่นอน ไม่ใช่เสน่ห์ของเธอและไม่ใช่อายุของเธอด้วย

“คุณชายหยางครับ เธอยังเด็กมาก ผมไม่คิดว่าเธอจะเป็นคุณหนูหยางคนแรกครับ”

“ไม่ใช่พี่สาวฉันงั้นเหรอ?” หยางเชาชิงสับสนมากยิ่งขึ้นในตอนนี้

“แล้วจะเป็นใครได้ล่ะ”

ในตอนนี้แม้แต่กงเซลีและเฉินโย่วก็เริ่มสงสัยเช่นกัน

....

บริการพาพวกเขาออกจากห้องส่วนตัว

หลังจากเคาะประตูแล้ว พวกเขาได้ยินเสียงของหญิงสาวน่ารักดังมาจากข้างใน

“เชิญค่ะ.”

ดนตรีกำลังเล่นอยู่ในห้อง

ดังนั้นเสียงของเธอจึงไม่ชัดเจนมากนัก

ทว่าหยางเชาชิงเริ่มมีความรู้สึกไม่ดีเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้วสิ

เขารู้สึกว่า...เสียงนี้ช่างคุ้นเคยเล็กน้อย เขาเคยได้ยินเสียงนี้มาก่อน

เมื่อบริกรผลักเปิดประตู เขาเป็นคนแรกที่เข้าไป เขาตัวแข็งทื่อ ในขณะที่เขาเห็นเฉียวเมียนเมียน

“พี่สะใภ้?!”

กงเซลีและเฉินโย่วก็ตกใจเช่นกัน

ไม่กี่วินาทีต่อมาเฉินโย่วหันไปทางเฉียวเมียนเมียนด้วยสีหน้าแปลก ๆ เธอกัดริมฝีปากของเธอแล้วพูดว่า “งั้นก็เป็นเธอเองสินะ”

ท่าทางของเฉินโย่วเย็นชาลงเล็กน้อย ขณะที่เธอนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นที่ร้านอาหาร

กงเซลีจ้องมองเข้าไปที่ดวงตาที่สดใสของเฉียวเมียนเมียน ความรู้สึกแปลก ๆ ก็เกิดขึ้นในตัวของเขาอีกครั้ง

“ใช่ค่ะ ฉันเอง”

เจียงหลัวลี่ยืนขึ้นด้วยสีหน้าไม่พอใจทันทีที่เธอเห็นเฉินโย่ว

“เมืองหยุนเฉิงเล็กเกินไปหรือเปล่าเนี้ย ฉันเพียงแค่ออกมาร้องเพลง แต่ดันมาเจอคนที่ฉันเกลียดที่สุดซะได้ ถ้ารู้อย่างนี้ ฉันคงไม่มาที่นี่หรอก”

เจียงหลัวลี่มีบางอย่างกับเฉินโย่ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากเรื่องที่เกิดในร้านอาหารนั้น

หลังจากเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเซินโย่วและเหมาเยซื่อ จากเฉียวเมยีนเมียนแล้ว เธอยิ่งรู้สึกรำคาญเฉินโย่ว

แล้วถ้าผู้หญิงคนนี้รู้จักเจ้าชายสุดหล่อมานานแล้วล่ะ?

เขาอาจจะเป็นคู่หมั้นกันมาตั้งแต่เด็ก ๆ

ถ้าพวกเขาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันจริง ๆ เธอควรจะรู้จักรักษาระยะห่างจากเขาบ้าง ถึงแม้ว่าพวกเขาจะเป็นเพื่อนที่ดี แต่ก็ควรมีระยะหว่าง เพราะอีกฝ่ายก็แต่งงานแล้ว

และถึงเวลาแล้วที่เธอจะต้องละทิ้งความตั้งใจใด ๆ ที่เคยมี

อย่างน้อย ๆ ก็ควรเก็บมันไว้ทั้งหมดในใจและไม่แสดงออกมาเลย

แต่ในวันนั้นที่ร้านอาหาร เธอบอกได้เลยว่าเฉินโย่วสนใจเจ้าชายสุดหล่อของเธอ

สิ่งที่เธอรู้สึกต่อเจ้าชายสุดหล่อ เป็นมากกว่าสิ่งที่เพื่อนทำ

คู่แข่งทางความรักของเพื่อนรัก ก็เป็นศัตรูของเธอด้วยเช่นกัน!

เฉินโย่วเป็นคุณหนูที่ร่ำรวย มีภูมิหลังที่ดีและเธอได้รับการปรนเปรอและยกย่องมาตลอดชีวิต

ยิ่งไปกว่านั้น หยางเชาชิงและกลุ่มคนอื่น ๆ ก็ดูแลเธอเป็นอย่างดีมาโดยตลอด ดังนั้นเธอจึงไม่ต้องรู้สึกเสียใจกับอะไรทั้งนั้น

ดวงตาของเธอเย็นชา ขณะที่เธอกำหมัดแน่น เธอหายใจเข้าลึก ๆ และหันไปหาเฉียวเมียนเมียน “เมียนเมียน นี่เพื่อนของเธอเหรอ? ฉันไม่คิดว่าฉันเคยทำอะไรให้เธอขุ่นเคืองมาก่อนนะ เธอไม่เสียสติหน่อยเหรอ”

จบบทที่ ตอนที่ 467 เมียนเมียน นี่เพื่อนของเธอเหรอ?

คัดลอกลิงก์แล้ว