ตอนที่ 394 ดูเหมือนว่าเขาจะเกลียดเธอจริง ๆ

แม้ว่าพี่เขยของเขาจะให้ความสำคัญกับพี่สาวของเขาและเธอก็ได้แต่งงานกับเขาแบบไม่ใช่แบบ ‘ปกติ’

ยังไงซะ ในเมื่อพี่เขยต้องการที่จะตามใจเธอ ตอนนี้เขาก็ควรปล่อยพวกเขาไป

*

เฉียวเฉินลงจากรถที่โรงเรียน

รถหรูอีกคันก็ขับเข้ามา

มันเป็นรถเบนท์ลีย์สีดำจอดอยู่ไม่ไกล เฉียวเฉินหยุดอยู่บนทางเดินของเขา ขณะที่มือของเขาเกร็งอยู่ข้าง ๆ

เขารู้สึกว่ามีคนมองเขาจากด้านหลัง

แต่เขาไม่หันกลับไปมอง

เขาเลือกที่จะรีบเดินเข้าไปในโรงเรียนแทน

ข้างหลังเขาไม่กี่เมตร

เซินซินเพิ่งลงจากรถ ตาของเธอเป็นสีแดง เธอกัดริมฝีปากของตนเอง

คนขับรถกางร่มและบังแดดให้กับเธอ

ในช่วงฤดูร้อน เพียงแค่ทาครีมกันแดดให้ทั่วยังไม่เพียงพอ เธอต้องใช้ร่มบังแดดทุกครั้งที่เธออยู่กลางแจ้ง

การมีผิวดำคล้ำเป็นเรื่องที่ไม่ควรเกิดขึ้นกับเธอ

คนขับรถเห็นว่าเธอดูไม่พอใจ จึงถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง

“คุณหนูเซิน ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า”

เซินซินไม่พูดอะไร

เธอตัวแข็งทื่อ เมื่อเธอเห็นเฉียวเฉิน

และเธอเปลี่ยนการจ้องมองกลับมา เมื่อเฉียวเฉินหายไปจากสายตาของเธอ

เธอยืนอยู่ที่นั่นนานกว่าปกติเล็กน้อย หายใจเข้าลึก ๆ ฝืนน้ำตาของเธอกลับ จากนั้นเธอก็เดินออกมาจากใต้ร่มไม้

แสงจ้าในฤดูร้อนช่างแผดเผา ไปทั่วตัวเธอ

คนขับรถรีบกางร่มให้กับเธอ

แต่เซินซินยื่นมือออกมาและพูดด้วยเสียงแหบว่า

“ไม่เป็นไรค่ะ ลุงจ้าว กลับไปเถอะค่ะ”

คนขับรถตกใจกับความผิดปกติของเซินซินในวันนี้ เขายื่นร่มให้กับเธอ

“คุณหนู รับร่มไปสิขอรับ อย่าตากแดดเลย”

คนขับรถรู้ว่าเซินซินกลัวแดดเพียงไหน

คุณหนูเซินคนที่สองอายุไล่เลี่ยกับลูกสาวของเขา ทั้งคู่ค่อนข้างใส่ใจกับรูปลักษณ์ของพวกเขา พวกเขาใช้ร่มทุกครั้งที่อยู่กลางแจ้งตลอดทั้งปี

ไม่ต้องพูดถึงเฉพาะช่วงฤดูร้อน

เซินโย่วมองไปที่ร่มและส่ายหน้า “ไม่เป็นไรค่ะ.”

คนขับรถตะลึง “คุณหนูรอง คุณ...”

วันนี้อากาศสดใส แดดค่อนข้างเจิดจ้า

คุณหนูรองของเขาไม่ต้องการร่มจริง ๆ หรือ?

นี่เป็นครั้งแรก

เกิดอะไรขึ้นกับเธอ?

เขาควรแจ้งให้นายท่านหรือคุณผู้หญิงทราบนี้เรื่องหรือไม่? หรืออาจจะแจ้งคุณหนูใหญ่ดี?

เซินซินไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม เธอหันไปมองเส้นทางที่เฉียวเฉินเดินไป หน้าเธอซีดเล็กน้อย จากนั้นก็เดินเข้าไปในโรงเรียนด้วยความกระสับกระส่าย

เฉียวเฉินเห็นเธอหรือเปล่านะ?

เธอรู้สึกว่าเขาเห็นเธอ

แต่เขาไม่หันกลับมามอง เขาแค่เดินจากไป

ดูเหมือนว่าเขาจะเกลียดเธอจริง ๆ

ที่ผ่านมาเขาเป็นคนดีและปฏิเสธด้วยความสุภาพ เขาไม่เคยเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธอ

แต่เธอ...

ที่จริงเธอคิดว่านั่นหมายความว่าเขาก็สนใจเธออยู่เช่นกัน

และเธอยังคงตามตื๊อเขาเป็นเวลาถึงสามปี

เธอคิดว่าในที่สุด เธอจะสามารถชนะใจเขาได้

แต่อันที่จริงแล้ว เขารำคาญเธอมานานมากแล้ว

และคราวนี้เขาคงถึงขีดจำกัดแล้ว เขาต้องทำทุกอย่างที่เขารู้สึกเกี่ยวกับเธอ

เซินซินมีความภาคภูมิใจของเธอ

เธอกลั่นแกล้งเขาเพราะเธอคิดว่าเฉียวเฉินก็ชอบเธอเช่นเดียวกัน แต่เขาตระหนักในความแตกต่างของภูมิหลังและสถานะของพวกเขา เขาจะไม่ยอมรับเธอ