ตอนที่ 378 คุณไม่ต้องการเหตุผลสำหรับการเกลียดใครสักคน

ดวงตาของเธอดูเหมือนจะเปล่งประกาย

หญิงสาวเชิดคางขึ้นและมองเขาจากระยะใกล้ ๆ รูปลักษณ์ของเธอสวยงามมากจนหัวใจของเขาเต้นรัว

และการแต่งหน้าของเธอช่างเบาบางจนแทบเป็นใบหน้าที่เปลือยเปล่า

กระนั้นเธอดูสวยกว่าผู้หญิงหลายคนที่แต่งหน้าแล้วเสียอีก

ด้วยสถานะของเขา กงเซลีเคยคบกับผู้หญิงสวย ๆ มามากมาย

เขารู้จักผู้หญิงทุกประเภททุกแบบ

แม้แต่เซินโย่ว ผู้ซึ่งเติบโตมาพร้อมกับเขา

ถึงอย่างนั้น เขายังคงรู้สึกประหม่าเฉียวเมียนเมียน

ความสวยของเฉียวเมียนเมียนแตกต่างจากเซินโย่วมาก

เซินโย่วดูดีด้วยท่าทางที่โดดเด่นแต่เธอไม่ใช่คนอ่อนโยนมากพอ

เธอดึงดูดสายตาของหลาย ๆ คน แต่เธอมักทำให้พวกเขารู้สึกว่าเธอโดดเด่นและกล้าแสดงออกมากเกินไป

สำหรับเฉียวเมียนเมียนนั้นแตกต่างออกไป

เฉียวเมียนเมียนไม่มีความก้าวร้าว เธอระบายอากาศที่ขุ่นมัว ทำให้ผู้คนรู้สึกสบายมากขึ้น

เธอดูเหมือนเด็กฝึกที่จะเป็นนางแบบ ท่าทีของเธอทำให้เขานึกถึงรักแรกของเขาในสมัยที่เขายังเด็ก

เสน่ห์ของเธอดูบริสุทธิ์ผุดผ่อง เหมือนว่าเธอยังไม่เข้าสู่โลกของผู้ใหญ่ เธอเหมือนเด็กที่ยังไม่ผ่านการฝึกฝน

กงเซลีเคยเห็นผู้หญิงสวย ๆ มามากมาย แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเคยเห็นเฉียวเมียนเมียน

เธออยู่ใกล้เขาเกินไป

เขาได้กลิ่นหอมหวานของเธอ

บรรยากาศรอบตัวเธอ สะอาดและบริสุทธิ์ สดชื่นเป็นอย่างมาก

หอมจัง.

“บอกฉันทีเถอะค่ะ” เฉียวเมียนเมียนโกรธมาก

“ฉันทำอะไรให้คุณขุ่นเคือง? เราไม่เคยขัดแย้งกันมาก่อน คุณไม่คิดว่าการกระทำของคุณที่มีต่อฉัน เป็นเรื่องแปลกและไม่มีเหตุผลเหรอคะ?”

“หรือเพียงเพราะคุณคิดว่าฉันไม่ดีพอสำหรับเหมาเยซื่อหรือเปล่า? หรือเป็นเพราะคุณเซินโย่ว? คุณรู้สึกแย่ไปพร้อมกับเพื่อนของคุณใช่ไหมคะ?”

เป็นเพราะเขาและเซินโย่วเป็นเพื่อนสนิทที่เติบโตมาด้วยกัน

และเขาก็รู้ว่าเซินโย่วชอบเหมาเยซื่อ

เพื่อนในกลุ่มหวังว่าเหมาเยซื่อและเซินโย่วจะได้ครองรักกัน

แต่ในที่สุด เหมาเยซื่อกลับแต่งงานกับเธอแทน

ดังนั้นเขากำลังแก้แค้นแทนเซินโย่ว ใช่หรือไม่?

เฉียวเมียนเมียนรู้สึกว่านี่เป็นเหตุผลที่น่าเชื่อถือที่สุด

ไม่อย่างนั้น กงเซลีจะไม่เห็นว่าเธอเป็นศัตรูตัวฉกาจ

เมื่อได้ยินชื่อของเซินโย่ว ท่าทีของกงเซลีเปลี่ยนไปทันที

ราวกับว่าเขากลับมามีสติสัมปชัญญะอีกครั้ง ความสับสนในดวงตาของเขาถูกแทนที่อย่างรวดเร็วด้วยความดุร้ายอีกครั้ง

เขามองไปที่ผู้หญิงที่อยู่ห่างจากเขาไม่ถึงครึ่งเมตรและรู้สึกแปลก ๆ

เช่นเดียวกับช่วงเวลาที่ผ่านมา.

รู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด

เฉียวเมียนเมียนรู้สึกคุ้นเคยกับเขาอย่างประหลาด

เขาไม่สามารถบอกได้ว่าเธอคือใคร แค่ความรู้สึกนั้นมันเลือนรางหายไปแล้ว

ดูเหมือนว่าเขาจะนึกไม่ออก หลังจากมองเฉียวเมียนเมียนมาระยะหนึ่งแล้ว เขาถอยหลังไปสองก้าว

“ไม่เห็นจะมีเหตุผลกับการจะเกลียดใครสักคนเลย” เขาขมวดคิ้วเมื่อนึกถึงความรู้สึกแปลก ๆ นั้น ภาพที่แปลกประหลาดปรากฏภายในใจของเขา

มันเป็นภาพ ในงานวันเกิดครบรอบ 10ขวบของเขา

เขาและเซินโย่วทะเลาะกันด้วยเรื่องเพียงเล็กน้อย เขาโกรธจึงไปซ่อนตัวอยู่ในสวนหลังบ้าน เพราะไม่ต้องการให้ใครพบ

แล้วมีบางอย่างเกิดขึ้น เขาตกลงไปในสระว่ายน้ำ

เขาร้องเรียกขอความช่วยเหลือเป็นเวลานาน แต่ไม่มีใครได้ยินเขาเลย

เขาเริ่มจมไปในน้ำทีละนิด จนไม่สามารถร้องขอความช่วยเหลือได้อีกต่อไป ในขณะที่เขาคิดว่าเขากำลังจะจมน้ำตาย เขาก็เห็นร่างสีขาวว่ายเข้ามาหาเขา