ตอนที่ 322 ผมเลือกเองเลยนะ คุณชอบมันไหม?

“ฉันเข้าใจนะคะว่าคุณเซินพยายามปกป้องน้องสาวของคุณ แต่นั่นหมายความว่าคุณต้องเหยียบย่ำน้องชายของฉันไปทั่วเช่นนี้เหรอ คุณเป็นพี่สาวและฉันก็เป็นพี่สาวด้วยเช่นกัน คุณทำให้น้องชายฉันต้องอับอาย คุณก็ต้องขอโทษเขา”

เซินโย่วมองเธออย่างเย็นชาก่อนจะยิ้มออกมา “แล้วถ้าฉันปฏิเสธล่ะ?”

“ถ้าอย่างนั้น ฉันก็ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากบอกกับป้าเซินและลุงเซินว่าวันนี้ลูกสาวของพวกเขาทำอะไรลงไปบ้าง”

เซินโย่วตัวแข็งขึ้นในทันที เมื่อเธอได้ยินเสียงที่ต่ำและเย็นชาของชายคนนั้น

เฉียวเฉินมองขึ้นไปและเห็นเหมาเยซื่อ ซึ่งกำลังเดินเข้ามาพร้อมกับช่อดอกไม้ขนาดใหญ่ ตาของเขาสว่างขึ้นขณะที่เขาร้องว่า “พี่เขย!”

เจียงหลัวลี่หันไปรอบ ๆ ด้วยความตกใจ เมื่อเธอได้ยินคำพูดนั้น

เธอยังไม่รู้เกี่ยวกับการแต่งงานของเหมาเยซื่อและเฉียวเมียนเมียน เธอคิดว่าเฉียวเฉินแค่กระตือรือร้นและร้องอย่างสนิทสนม

ดูเหมือนเขาจะพอใจกับพี่เขยในอนาคตของเขามาก ก็เพราะเหมาเยซื่อเป็นคนที่น่าจับตามอง ทั้งรูปลักษณ์ของเขาเพียงอย่างเดียวก็เพียงพอที่จะทำให้สาว ๆ หลายคนหลงใหล

เหมาเยซื่อพยักหน้าเบา ๆ ไปยังเฉียวเฉินเพื่อตอบสนอง

เขาเดินไปหาเฉียวเมียนเมียน พร้อมกับช่อดอกไม้สีแดงที่สะดุดตาในมือของเขา

เจียงหลัวลี่ก้าวถอยหลังออกไปและยืนอยู่ข้างหลังเฉียวเมียนเมียน

“ที่รัก ยินดีด้วยที่ผ่านการออดิชั่น” เหมาเยซื่อกล่าวอย่างอ่อนโยน ขณะที่เขายื่นช่อดอกไม้ให้เฉียวเมียนเมียน โดยไม่สนใจท่าทีที่แข็งกระด้างของเซินโย่ว

กลิ่นหอมของดอกไม้ทำให้เฉียวเมียนเมียนตะลึงไปชั่วขณะ

เธอกะพริบตาและมองลงไปถามว่า “นี่ให้ฉันเหรอคะ”

นี่เป็นครั้งแรกที่เหมาเยซื่อได้ให้ดอกไม้กับเธอ

แต่นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอได้รับดอกไม้

ซูเจ๋อให้ดอกไม้เธอหลายครั้ง ในขณะที่พวกเขาออกเดต

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงสองสามเดือนแรกที่พวกเขาอยู่ด้วยกัน

ถึงอย่างนั้น หัวใจของเธอก็เต้นแรงเมื่อเห็นเหมาเยซื่อเข้ามาใกล้พร้อมกับดอกกุหลาบสีแดง

“อืม” เหมาเยซื่อยิ้ม

“ผมเลือกเองจากร้านดอกไม้ คุณชอบไหมล่ะ?”

เขาไม่เคยให้ดอกไม้ผู้หญิงคนไหนมาก่อน

นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตของเขา

เขาไม่รู้ว่าเธอชอบดอกไม้อะไร แต่คนขายดอกไม้บอกเขาว่า โดยทั่วไปแล้วสาว ๆ ชอบดอกกุหลาบสีแดง เพราะเป็นสัญลักษณ์แห่งความรัก

เขาจึงได้ช่อดอกไม้นี้มาให้เธอ

“คุณเคยไปที่ร้านดอกไม้ด้วยเหรอ?” เฉียวเมียนเมียนดูประหลาดใจ

น่ายินดีจริง ๆ เธออดไม่ได้ที่จะยิ้มในขณะที่หัวใจของเธออบอุ่นและคลุมเครือ

ช่อดอกไม้ขนาดใหญ่ เต็มแขนของเธอ

เมื่อเธอได้กลิ่นดอกไม้ เหมือนกับว่าวิญญาณของเธอได้ล่องลอยขึ้นในทันที

“ขอบคุณค่ะ ฉันชอบพวกมันมากเลยล่ะ”

เมื่อเห็นว่าเธอดูมีความสุขมากแค่ไหน เหมาเยซื่อก็อดยิ้มไม่ได้เช่นกัน

ผู้หญิงทุกคนชอบดอกไม้

เซินโย่วยืนอยู่ข้างหลังพวกเขา

เธอได้ยินทุกอย่างที่เฉียวเมียนเมียนและเหมาเยซื่อพูดคุยกัน

ท่าทางของเธอดูไม่เชื่อ ขณะที่เธอมองไปที่ดอกกุหลาบสีแดง

เหมาเยซื่อไม่เพียงแต่ซื้อดอกไม้ให้ผู้หญิงคนนั้นเท่านั้น แต่เขายังไปรับมันด้วยตัวเองอีกด้วย

นี่ไม่เหมือนเป็นเขาเลย

เขาคิดยังไงกับการมอบดอกไม้ให้กับผู้หญิง?

เขาเคยให้ดอกไม้เธอมาก่อน แต่เซินโย่วรู้ดีว่าแท้จริงแล้ว ดอกไม้เหล่านั้นไม่ได้มาจากเขาเป็นการส่วนตัวหรือความสมัครใจของเขา