ตอนที่ 195 วันนี้เป็นวันสุดท้าย

​​​​​​​หัวใจของเธอกำลังสูบฉีดอย่างรุนแรง

“เรียกผมว่าเหล่ากงได้ไหม?” เขาเล้าโลมและหลอกล่อเธอ

เฉียวเมียนเมียนสัมผัสได้ถึงส่วนลึกของหัวใจที่กำลังสั่นไหว

ผู้ชายคนนี้ที่อยู่ต่อหน้าเธอ เขาหล่อเหลาอย่างไม่น่าเชื่อ เสียงของเขาน่ารักอย่างไม่น่าเชื่อและออร่าของเขา...มีเสน่ห์เสียจริง

เฉียวเมียนเมียนรู้สึกว่าตัวเองกำลังวิงเวียน ใบหน้าของเธอแสบร้อนขึ้น

“เหมาเยซื่อคะ..”

เรียกเขาว่าเหล่ากง?

อ่า

เธออายเหลือเกิน

แม้ว่าเขาจะเป็นสามีบนทะเบียนสมรสของเธอแล้วก็ตาม

เธอพบว่ามันค่อนข้างอ่อนไหวและอึดอัดเล็กน้อยที่จะพูดกับเขาแบบนี้

เธอรู้สึกเหมือนว่า...เธอยังไม่พร้อมที่จะเรียกเขาแบบนั้น

“อืม.ที่รัก ผมอยู่ที่นี่”

ชายคนนั้นโน้มตัวเขาเข้ามาใกล้ เสียงของเขาทุ้มกว่าเดิม

หัวใจของเฉียวเมียนเมียนแทบไม่สามารถจัดการกับมันได้เธอกลืนน้ำลายลงคอ

“ฉัน...ฉันพูดไม่ได้”

เธอทำไม่ได้จริง ๆ

รู้สึกอ่อนไหวเกินไป

“คุณยังไม่ได้ลอง คุณจะรู้ได้ยังไง”

ไม่มีเสียงตอบรับ

“เรียกผมสักสองครั้ง เดี๋ยวคุณก็ชินเอง ลองดูสิ”

เฉียวเมียนเมียนกำลังจะน้ำตาไหล

“ฉันทำไม่ได้จริง ๆ ขอเวลาสักหน่อยได้ไหม”

เหมาเยซื่อรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เธอกำลังเผชิญกับความกดดัน แต่เขาไม่ได้ผลักดันเธอไปมากกว่านี้

“เอาล่ะ ผมจะให้เวลาคุณ แต่ถ้าเป็นคำขอเล็ก ๆ น้อย ๆ คุณก็ยอมผมหน่อยได้ไหม?”

“อะไรคะ”

เฉียวเมียนเมียนถอนหายใจอย่างโล่งอกและเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างสงสัย

เหมาเยซื่อยิ้ม “ถ้าคุณไม่เรียกผมว่าเหล่ากง ก็เรียกผมว่าที่รัก”

เฉียวเมียนเมียนพูดไม่ออก

“ไม่อย่างนั้น เรียกผมว่าเหล่ากง ผมให้คุณเลือก”

เฉียวเมียนเมียน พูดไม่ออก

ทั้งสองฟังดูแย่พอ ๆ กัน!

แต่เมื่อเทียบกันแล้วดูเหมือนคำว่า “ที่รัก” จะฟังดูดีกว่าเล็กน้อย ทำให้ตัวเองพูดได้ง่ายขึ้น

“อะ-เอาล่ะ”

เธอหายใจเข้าลึก ๆ และพยายามระงับความลำบากใจ ขณะที่เธอพูดอย่างเงียบ ๆ ว่า “ที่รัก...”

เสียงของเธอนุ่มนวลและอ่อนโยน

ทันใดนั้นเหมาเยซื่อก็รู้สึกถึงการสูบฉีดเลือกที่เส้นเลือกของตนเอง

ดวงตาของเขามืดลง

“ที่รัก เรียกผมอีกครั้ง ดังขึ้น”

“เรียก...เอ่อ”

เขาจูบริมฝีปากของเธอ มันทั้งเร่าร้อนและเผาไหม้

.....

เขาทำด้วยความลึกและแรง

ในไม่ช้าอากาศทั้งหมดก็ถูกพรากไปจากเธอ เธอรู้สึกว่าออกซิเจนในปอดจะหมดลงอย่างช้า ๆ

ขณะที่เฉียวเมียนเมียนกำลังจะขาดออกซิเจน ในที่สุดเหมาเยซื่อก็ปล่อยเธอไป

“ที่รัก”

เสียงของชายคนนั้นแหบแห้งและเต็มไปด้วยความปรารถนาที่เพิ่งพูนขึ้น เขาโอบใบหน้าของเธอไว้ในมือ

“จำข้อตกลงหนึ่งสัปดาห์ของเราได้ไหม? คุณพร้อมไหม?”

เฉียวเมียนเมียนเพิ่งจะฟื้นตัวจากการจูบของเขา

ข้อตกลง หนึ่งสัปดาห์เหรอ?

ข้อตกลงหนึ่งสัปดาห์คืออะไร?

เสียงเซ็กซี่ของชายคนนี้ ดังขึ้นข้างหูเธอว่า

“วันนี้ถึงกำหนดแล้วนะ อย่าบอกนะว่าคุณยังไม่พร้อม”

คราวนี้เขาไม่ได้วางแผนที่จะปล่อยเธอออกไป ไม่ว่าเธอจะพร้อมหรือไม่ก็ตาม

เมื่อเฉียวเมียนเมียนนึกขึ้นได้ ในที่สุดดวงตาของเธอเบิกกว้างและร่างกายของเธอก็แข็งทื่อขึ้น

ฉันคิดว่า เหลืออีกหลายวันไม่ใช่เหรอ?