ตอนที่ 194 ผมอยากให้คุณเรียกผมว่าเหล่ากง

​​​​​​​เหมาเยซื่อขมวดคิ้วและจับมือเธอ จากนั้นเขาก็ดึงเธอเข้ามาในอ้อมแขนของเขาและพูดว่า

“เมียนเมียน คุณเป็นภรรยาของผมนะ และพวกเขาก็เป็นที่ดีที่สุดของผม ผมไม่ได้เรียกร้องให้พวกเขาชอบคุณ แต่อย่างน้อย ผมก็ต้องการให้พวกเขาเคารพคุณ ไม่อย่างนั้น ผมจะรู้สึกยังไง?”

“ถ้าผมไม่บอกให้พวกเขารู้ว่าครั้งนี้ผมโกรธแค่ไหน พวกเขาก็จะยิ่งดูหมิ่นคุณมากขึ้นในอนาคต”

“ผมบอกว่าผมจะไม่ปล่อยให้คุณรู้สึกเสียใจ ดังนั้นผมจะยึดมั่นกับคำพูดนั่น น้องสี่รู้ว่าผมเป็นห่วงคุณและให้ความสำคัญกับคุณ แต่เขาก็ยังกล้าที่จะชักสีหน้ากับคุณ เขาไม่เพียงแค่ดูหมิ่นคุณ แต่เขากำลังดูหมิ่นผมด้วย”

“ผมต้องให้บทเรียนกับเขา”

เฉียวเมียนเมียนไม่รู้ว่าจะพูดอะไร

จู่ ๆ เธอก็รู้สึกว่าหัวใจของเธอสูบฉีดเร็วขึ้น

เขาบอกว่าเขาห่วงใยเธอและเห็นคุณค่าในตัวเธอ...

ไม่ว่าเขาจะหมายถึงมันจริง ๆ หรือไม่ เธอก็ต้องยอมรับว่าในตอนนี้ เธอรู้สึกประทับใจ

ผู้หญิงคนไหนจะไม่เป็นเช่นนี้บ้างล่ะ?

รู้สึกได้ว่าคู่ของตนเอง ดูแลและให้ความสำคัญกับพวกเขาและปกป้องพวกเขาทุกวิถีทาง..

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อหุ้นส่วนชีวิตคนนั้นเป็นผู้ชายที่โดดเด่นพอ ๆ กับเหมาเยซื่อ

เขาหล่อเหลาและมีเสน่ห์ มีอำนาจอยู่ในมือของตนเอง แต่เขาก็ปฏิบัติต่อเธอด้วยความรอบคอบเช่นนี้

หากเธอไม่สะทกสะท้านกับสิ่งที่เขาทำ เธอคงไม่ใช่มนุษย์แล้ว คงเป็นพระอิฐพระปูน

แต่เธอไม่ใช่อย่างนั้น

แน่นอนว่าหลายต่อหลายครั้งที่เธอรู้สึกว่าหัวใจของเธอเต้นแรง เพราะเขา

ท้ายที่สุดผู้ชายอย่างเหมาเยซื่อก็น่าดึงดูดเกินไป

หลังจากที่เหมาเยซื่อพูดอย่างนั้น เขาก็ตระหนักว่าเฉียวเมียนเมียนกำลังมองมาที่เขาอย่างว่างเปล่า เธอไม่กะพริบตาด้วยซ้ำ

เขาจับคางของเธอขึ้นด้วยนิ้วเรียวและเหล่ตามอง

“คุณกำลังมองไปที่ไหนกัน? จู่ ๆ คุณคงคิดว่าสามีของคุณหล่อเป็นพิเศษงั้นสินะ”

เฉียวเมียนเมียนพยักหน้าเหมือนคนโง่

จากนั้นเธอก็ได้ยินเสียงหัวเราะเบา ๆ

ความทุกข์ทั้งหมดที่เธอเห็นบนใบหน้าของชายคนนี้หายไปหมดแล้ว ตอนนี้เขายิ้มแย้มแจ่มใส

“เมื่อคุณพบว่าสามีของคุณหล่อเป็นพิเศษ ทำไมคุณไม่เรียกผมว่าเหล่ากงให้ผมได้ยินสักครั้งล่ะ”

“อา?”

เฉียวเมียนเมียนกะพริบตาและหักกลับไปที่ความรู้สึกของเธอ เมื่อเธอเห็นดวงตาที่คาดหวังของเขา

จากนั้นแก้มของเธอก็เริ่มร้อนผ่าว ขณะที่เธอพูดตะกุกตะกัก

“เรียกว่าอะไรนะ ฉันได้ยินคุณพูดไม่ชัด”

อ่า

เธอจมอยู่กับความหล่อเหลาของเขาได้อย่างไร

และเขาก็ค้นพบมัน

น่าประหลาดใจ....

เฉียวเมียนเมียนมักจะรู้สึกว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงที่จะหน้ามืดตามัวได้ง่าย ๆ

ในความเป็นจริง ไม่มีผู้ชายคนไหนสามารถทำให้เธอขาดสติได้...

แต่...เธอเพิ่งเปิดเผยด้านนั้นของตัวเองให้เหมาเยซื่อเห็นหรือเปล่า?

คงเป็นเพราะเธอไม่ได้ตั้งใจมากพอ

ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของผู้ชายคนนี้ที่ดูน่าดึงดูดเกินไป

“คุณไม่ได้ยินที่ผมพูดรึเปล่า” ชายคนนั้นหัวเราะเบา ๆ อีกครั้ง

“อืม ผมจะพูดซ้ำ ที่รักพูดให้ผมได้ยิน เรียกผมว่าเหล่ากงสิ เราแต่งงานกันแล้ว คุณยังไม่ได้เรียกผมว่าเหล่ากงเลย”

คางของเธอยังอยู่ระหว่างนิ้วของเขาและดวงตาของเธอยังคงจับจ้องไปที่ใบหน้าของเขา

เธอรู้สึกราวกับว่าหัวใจของเธอถูกกระแทกอย่างแรง มันไม่สามารถสงบลงได้เลย