ตอนที่ 30 กอริลลาหมึกยักษ์ คู่ต่อสู้ผู้แข็งแกร่ง

ตอนที่ 30 กอริลลาหมึกยักษ์ คู่ต่อสู้ผู้แข็งแกร่ง

จี๊ด~

ในขณะที่เขากำลังเหาะไปหาไก่น้ำมันด้วย "เดินชมจันทร์กูร์เมต์" หนูเรืองแสงบนไหล่ของหลี่เฟยดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงบางอย่าง มันส่งเสียงร้องเตือนอย่างเร่งรีบ

ทันใดนั้น หลี่เฟยหยุดชะงักกลางอากาศ สายตาจับจ้องไปที่ก้นบึ้งของรอยแยก เขาเห็นหนวดปลาหมึกสีดำทมิฬพุ่งขึ้นมาจากเบื้องล่าง ฟาดใส่ไก่น้ำมันราวกับแส้

กุ๊ก~

ไก่น้ำมันส่งเสียงร้องโหยหวน ร่างทั้งร่างถูกกระแทกอัดเข้ากับผนังหิน มันหมดสติไปในทันที ร่างกลิ้งไถลลงไปตามผนังหิน ร่วงหล่นสู่ก้นเหว

บรูวว~

ตามมาด้วยเสียงคำรามต่ำจากก้นเหว หนวดสีดำมหึมาอีก 7 เส้นพุ่งทะยานขึ้นมา ดูดติดกับผนังหินและไต่ขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

เมื่อเพ่งมองดูดีๆ มันไม่ใช่ปลาหมึก แต่เป็นกอริลลาหน้าตาประหลาดที่มีหนวดปลาหมึก 8 เส้นงอกออกมาจากคาง

รูปลักษณ์ของมันดูน่าขนลุกพิลึก

แวบแรกที่เห็น ภาพร่างโคลนของสี่สัตว์ร้าย 'คิงคองปลาหมึก'จากต้นฉบับก็ผุดขึ้นมาในหัวของหลี่เฟย

ทั้งสองตัวนี้อาจจะเป็นสายพันธุ์เดียวกันก็ได้

ขอเรียกมันว่า 'กอริลลาหมึกยักษ์'ไปก่อนละกัน!

อย่างไรก็ตาม นอกจากเรื่องชื่อแล้ว หลี่เฟยไม่มีข้อมูลอื่นเกี่ยวกับสัตว์ร้ายตัวนี้ในหัวเลย

มีความเป็นไปได้สูงว่าเจ้ากอริลลาหมึกยักษ์ตัวนี้จะเป็นวัตถุดิบปริศนา

มันคงนอนหลับใหลอยู่ที่ก้นหุบเขานี้มาตลอด และถูกปลุกให้ตื่นขึ้นเพราะแผ่นดินไหว

สถานการณ์คล้ายๆ กันนี้เกิดขึ้นในหลายแห่งทั่วโลก

ยกตัวอย่างเช่น,

ใน 'ป่าแห่งฤดูกาลมรณะ' เมื่อฤดูสัตว์ร้ายมาเยือน สัตว์นับล้านตัวก็จะตื่นขึ้นมาจากใต้ดิน

ส่วนระดับความยากของเจ้ากอริลลาหมึกยักษ์ตัวนี้ หลี่เฟยยังไม่แน่ใจ

แต่ดูจากการที่มันตบไก่น้ำมันทีเดียวสลบ พลังของมันย่อมไม่ธรรมดาแน่

บรูวว~

กอริลลาหมึกยักษ์ใช้ดวงตาอันเย็นชาจ้องมองหลี่เฟยที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศ มันอ้าปากคำราม แล้วยกหนวดเส้นหนึ่งขึ้นฟาดเข้าใส่อย่างรุนแรง

หลี่เฟยใช้ "เดินชมจันทร์กูร์เมต์" หลบฉากออกไปด้านข้างทันที

ตูม~

ผนังหินระเบิดกระจายทันทีที่ถูกหนวดฟาดใส่

หนวดอีก 7 เส้นที่เหลือบิดเกลียวและพุ่งเข้าใส่หลี่เฟยหมายจะรัดคอ

"พื้นที่ตรงนี้แคบเกินไป"

"เคลื่อนไหวลำบาก"

โดยไม่ลังเล หลี่เฟยใช้ "เดินชมจันทร์กูร์เมต์" บินสูงขึ้นไป

เมื่อบินพ้นปากเหวออกมาสู่พื้นที่โล่ง หนูเรืองแสงก็กระโดดจากไหล่ของหลี่เฟยลงสู่พื้นอย่างรู้หน้าที่ แล้วถอยฉากไปหลบด้านข้าง

ทางด้านโน้น กอริลลาหมึกยักษ์ไต่ขึ้นมาจากรอยแยก และเปิดฉากโจมตีหลี่เฟยทันที

หนวดทั้ง 8 เส้นฟาดฟันอย่างบ้าคลั่งราวกับแส้ 8 เส้น

หลี่เฟยระเบิดพลัง "เคลื่อนที่ความเร็วเสียง"ร่างกายเคลื่อนไหวราวกับภูตผี หลบหลีกการโจมตีจากหนวดของกอริลลาหมึกยักษ์ได้อย่างรวดเร็ว

ไม่ไกลออกไป ดวงตาของหนูเรืองแสงไหววูบ จากนั้นมันก็รีบมุดลงไปในรอยแยก มุ่งหน้าลงสู่ก้นเหว

ด้วยการเสริมพลังจาก "เคลื่อนที่ความเร็วเสียง" หลี่เฟยอ้อมไปโผล่ที่ด้านหลังของกอริลลาหมึกยักษ์ในพริบตา แล้วซัด "หมัดเนื้อเอาจริง"เข้าที่กลางหลังของมัน

ปัง~

ร่างมหึมาของกอริลลาหมึกยักษ์ปลิวกระเด็นไปกระแทกพื้น เลือดไหลซึมออกจากมุมปาก

หลี่เฟยหรี่ตาลง

จากผลลัพธ์ของหมัดเมื่อกี้ ความแข็งแกร่งของกอริลลาหมึกยักษ์น่าจะอยู่ที่ระดับความยากประมาณ 25 ซึ่งสูสีกับหลี่เฟยในตอนนี้

เมื่อประเมินได้ดังนั้น หลี่เฟยก็มั่นใจขึ้น

ฟุ่บ~

เขาเปิดใช้งาน "เคลื่อนที่ความเร็วเสียง" อีกครั้งและพุ่งเข้าใส่ทันที ไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้พักหายใจ

พรวด~

ทว่า กอริลลาหมึกยักษ์กลับพ่นหมึกจำนวนมหาศาลออกมาจากปาก ปกคลุมพื้นที่โดยรอบจนมืดมิดในทันที

วิสัยทัศน์ของหลี่เฟยดับวูบ

วินาทีถัดมา หนวดเส้นหนึ่งของกอริลลาหมึกยักษ์ก็พุ่งเข้ามาหาเขาราวกับลูกปืนใหญ่ กระแทกเข้าที่ลำตัวของหลี่เฟยเต็มๆ

ปัง~

แรงกระแทกมหาศาลพุ่งเข้าสู่ร่างกาย ทำให้อวัยวะภายในปั่นป่วน ร่างทั้งร่างของเขากระเด็นถอยหลังไป

หลี่เฟยร่วงลงพื้น เท้าไถลไปกับพื้นดินจนเป็นรอยยาวสองรอย เขาใช้มือขวาจิกพื้นไว้เหมือนกรงเล็บเพื่อทรงตัว เลือดสายหนึ่งค่อยๆ ไหลซึมออกจากมุมปาก

บรูวว~

ทางด้านนั้น กอริลลาหมึกยักษ์คำรามลั่นและพุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง หนวดหลายเส้นระดมฟาดลงมาอีกครั้ง

ขาทั้งสองข้างของหลี่เฟยระเบิดพลัง เปิดใช้งาน "เคลื่อนที่ความเร็วเสียง" อีกครั้ง ร่างกายไหววูบหลบการโจมตีได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ตูม ตูม ตูม~

หนวดเส้นอื่นๆ ของกอริลลาหมึกยักษ์ไล่ตามโจมตีหลี่เฟย แต่ก็พลาดเป้าทั้งหมด

ความแข็งแกร่งของทั้งคู่ใกล้เคียงกัน แต่ก็มีความแตกต่าง

หลี่เฟยมี "เคลื่อนที่ความเร็วเสียง" คอยหนุน ทำให้เร็วกว่ากอริลลาหมึกยักษ์ ในขณะที่กอริลลาหมึกยักษ์มีร่างกายที่ทรงพลังแบบกอริลลา ทำให้มีพละกำลังมากกว่า

ดังนั้น หากหลี่เฟยต้องการชนะ เขาต้องใช้ความเร็วเข้าสู้

ตูม ตูม~

หลังจากหลบการโจมตีของกอริลลาหมึกยักษ์ได้อีกชุด มันก็เริ่มหงุดหงิดถึงขีดสุดและดูเหมือนจะขาดสติ การโจมตีด้วยหนวดเริ่มบ้าคลั่งไร้ทิศทางยิ่งขึ้น

สีหน้าของหลี่เฟยเคร่งขรึม แต่จิตใจยังคงสงบนิ่ง เขาเฝ้ารอจังหวะสวนกลับ

ถ้าหมัดเดียวล้มมันไม่ได้ ก็ต้องสองหมัด สามหมัด... พรวด พรวด~

กอริลลาหมึกยักษ์พ่นหมึกออกมาอีกชุดใหญ่ หวังจะบดบังวิสัยทัศน์ของหลี่เฟยอีกครั้ง แต่หลี่เฟยไม่ยอมพลาดท่าซ้ำสอง เขารีบใช้ "เดินชมจันทร์กูร์เมต์" บินขึ้นสู่ท้องฟ้าสูง หลบพ้นรัศมีหนวดของมัน

ในจังหวะที่กอริลลาหมึกยักษ์กำลังดึงหนวดกลับ หลี่เฟยทิ้งดิ่งลงมาจากฟากฟ้า เปิดใช้งาน "หมัดเนื้อเอาจริง" และซัดเปรี้ยงเข้าที่กลางกบาลของมัน

ปัง~

เสียงโซนิคบูมดังสนั่น กอริลลาหมึกยักษ์มึนงงเสียหลัก

หลี่เฟยไม่รอช้า เขาใช้พลังจาก "ทางธรรมอาหาร" พลังงานที่สะสมในอวัยวะภายในไหลทะลักออกมา ฟื้นฟูพละกำลังกลับมาสู่จุดสูงสุดทันที จากนั้นเขาก็ปล่อย "หมัดเนื้อเอาจริง" ซ้ำเข้าไปที่หัวของมันอีกหมัด

พร้อมกับเสียงร้องโหยหวน กอริลลาหมึกยักษ์ล้มตึงลงกับพื้น หมดสติไปในที่สุด

"ฟู่ว!"

หลี่เฟยลงสู่พื้น พ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมา และเช็ดคราบเลือดที่ข้อนิ้ว

จี๊ด จี๊ด จี๊ด~

ในตอนนั้นเอง เสียงร้องของหนูเรืองแสงก็ดังมาจากด้านโน้น

พร้อมกันนั้น หลี่เฟยก็ได้ยินเสียงในใจของมัน:

"หนักชะมัด!"

"เหนื่อยโว้ย!"

"ข้าจะหมดแรงแล้วนะ!"

หลี่เฟยเดินเข้าไปดู เห็นหนูเรืองแสงกำลังกัดลากไก่น้ำมัน ตะเกียกตะกายปีนขึ้นมาจากปากเหวอย่างทุลักทุเล

รอยยิ้มจางๆ ปรากฏบนใบหน้า หลี่เฟยพุ่งตัวลงไปและเอื้อมมือไปคว้าไก่น้ำมันขึ้นมา

เขาลูบหัวหนูเรืองแสงแล้วชมเชย "ทำได้ดีมาก เดี๋ยวให้รางวัลเป็นน่องไก่"

ต้องยอมรับเลยว่า เจ้าหนูเรืองแสงตัวนี้รู้ความจริงๆ

จี๊ด~

เมื่อได้รับคำชม หนูเรืองแสงก็ดีใจมาก ดวงตาหยีลงด้วยรอยยิ้ม

หลี่เฟยพาไก่น้ำมันและหนูเรืองแสงเดินออกมา

ส่วนกอริลลาหมึกยักษ์ที่นอนสลบอยู่ มันเป็นวัตถุดิบปริศนา หลี่เฟยไม่รู้ว่ามันกินได้หรือเปล่า เขาเลยไม่ได้สนใจมันและทิ้งไว้แบบนั้น

เมื่อหาลานโล่งได้ หลี่เฟยก็เริ่มลงมือชำแหละไก่น้ำมัน

ในขณะที่หนูเรืองแสงตาเป็นประกาย และเริ่มวิ่งไปเก็บฟืนแถวนั้น

ไก่น้ำมันตัวใหญ่มาก ขนาดพอๆ กับไก่งวง น้ำหนักอย่างต่ำก็น่าจะ 100 จิน (ประมาณ 50 กิโลกรัม)

ขนของมันเป็นมันวาว ราวกับเคลือบด้วยน้ำมัน

เมื่อลองสัมผัสดู มันลื่นมือสุดๆ

จะว่าไป ขนของไก่น้ำมันก็นำไปทำเป็นเครื่องประดับได้เหมือนกัน แม้จะเป็นของเฉพาะกลุ่ม คนชอบก็ชอบเลย คนไม่ชอบก็ไม่แล

หลี่เฟยถอนขนไก่น้ำมันออก ใช้มีดผ่าท้อง เผยให้เห็นก้อนไขมันขนาดมหึมาอยู่ภายใน สีเหลืองทองอร่าม ส่งกลิ่นหอมของน้ำมันที่ยั่วยวนใจ

"นี่สินะ แก่นแท้ของไก่น้ำมัน!"

หลี่เฟยหยิบก้อนไขมันนั้นขึ้นมา มันมีขนาดใหญ่เท่าลูกบาสเก็ตบอลเลยทีเดียว

"พ่อหนุ่ม โชคแห่งอาหารของเธอนี่ดีจริงๆ ที่จับไก่น้ำมันได้"

"ไขมันไก่น้ำมันก้อนนั้น ขายให้ฉันได้ไหม?"

ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น...

จบตอน