ตอนที่ 6 แอบฟังเสียงในใจของวัตถุดิบ

ตอนที่ 6 แอบฟังเสียงในใจของวัตถุดิบ

เขามาถึงพื้นที่โล่งกว้างแห่งหนึ่ง

หลี่เฟยเงยหน้าขึ้นมองดูนกแฮงค์กรีล่าที่กำลังบินวนเวียนอยู่บนท้องฟ้าสูง

เจ้าหมีเขาเดียวเดินเข้ามาข้างกายหลี่เฟยด้วยความหวาดกลัว

ไอ้นกขี้เรื้อนนั่นน่ากลัวชะมัด!

มันเคยเห็นพวกพ้องของมันถูกนกแฮงค์กรีล่าฉีกกระชากเป็นชิ้นๆ และถูกจับกินในไม่กี่คำมากับตาตัวเอง

ก๊าซ~

ไม่นานนัก นกแฮงค์กรีล่าก็สังเกตเห็นหลี่เฟยและหมีเขาเดียว มันส่งเสียงร้องด้วยความตื่นเต้น และโฉบดิ่งลงมาจากความสูงอย่างรวดเร็ว

เงาทะมึนขนาดใหญ่เข้าปกคลุมร่างของหลี่เฟยและหมีเขาเดียว

ภายในใจของหมีเขาเดียวตื่นตระหนกสุดขีด เมื่อเห็นนกแฮงค์กรีล่าพุ่งตรงมาที่มัน มันก็กลัวจนฉี่แทบราด

ในขณะเดียวกัน หลี่เฟยหยิบก้อนหินขึ้นมาแล้วขว้างออกไปสุดแรง

ปัง~

ก้อนหินกระแทกเข้าที่หัวของนกแฮงค์กรีล่าและแตกกระจายในทันที นกแฮงค์กรีล่าหันขวับมามองหลี่เฟย มันอ้าปากกว้างคำรามด้วยความโกรธจัด เป้าหมายการโจมตีเปลี่ยนจากหมีเขาเดียวมาเป็นหลี่เฟยทันที พร้อมกับจิกโจมตีลงมา

หลี่เฟยรีบดึงตัวกลับและดีดตัวถอยหลังอย่างรุนแรง หลบการโจมตีไปได้อย่างหวุดหวิด พื้นดินแข็งๆ ถูกจะงอยปากที่โค้งงอและแข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้าเจาะจนแตกเป็นเสี่ยงๆ

ขณะที่หลี่เฟยถอยร่น ดวงตาอันดุร้ายของนกแฮงค์กรีล่าก็กลอกไปมา มันสลัดขนบนตัวอย่างรุนแรง ทำให้ขนนกจำนวนมากพุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว เกิดเสียงหวีดหวิวแหลมคมบาดอากาศ

สีหน้าของหลี่เฟยเปลี่ยนไป เขายกแขนขึ้นไขว้กันเพื่อป้องใบหน้า แต่ลำตัวและท่อนแขนของเขาก็ถูกขนนกที่คมกริบราวกับใบมีดบาดจนเป็นแผลทางยาว เลือดซึมออกมา ความเจ็บปวดแล่นไปทั่วร่าง

เจ้าหมีเขาเดียวตั้งสติได้ มันคำรามลั่นด้วยความโกรธเกรี้ยวและพุ่งเข้าชนอย่างดุเดือด เขาแหลมๆ ของมันกระแทกเข้ากับลำตัวของนกแฮงค์กรีล่าอย่างจัง

ทว่า เขาของมันไม่สามารถเจาะทะลุการป้องกันอันแข็งแกร่งของขนนกแฮงค์กรีล่าได้ ทำได้เพียงผลักให้นกยักษ์ถอยหลังไปไม่กี่ก้าวเท่านั้น

ก๊าซ~

นกแฮงค์กรีล่ากรีดร้องด้วยความโมโห มันยกกรงเล็บขนาดมหึมาขึ้นและตบสวนกลับไป

ฉึก ฉึก~

เลือดสาดกระเซ็นออกจากร่างของหมีเขาเดียว การป้องกันทางกายภาพของมันถูกทำลาย เนื้อหนังถูกฉีกขาดเป็นแผลเหวอะหวะ มันร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด

ต้องยอมรับว่านกแฮงค์กรีล่านั้นแข็งแกร่งมาก แม้ระดับความยากจะอยู่ที่ 3 แต่พลังการต่อสู้ของมันน่าจะเทียบเคียงได้กับสิงโตเขาทองที่มีระดับความยาก 4 เลยทีเดียว

ขาของหลี่เฟยระเบิดพลัง เขากระโจนลอยตัวขึ้นไป กำปั้นขวากำแน่น กล้ามเนื้อปูดโปน รีดเร้นพละกำลังถึงขีดสุด แล้วทุบหมัดลงไปที่หัวของนกแฮงค์กรีล่าจากด้านบนอย่างเต็มเหนี่ยว

ด้วยเสียง "ตึ้บ" หัวของนกแฮงค์กรีล่าถูกแรงกระแทกอันมหาศาลกดจนกระแทกพื้น ทำให้ร่างทั้งร่างของมันทรุดฮวบลงไป หลี่เฟยรู้สึกชาหนึบไปทั้งกำปั้น

แต่นกแฮงค์กรีล่าที่ล้มลงไปกลับรีบลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว มันสะบัดหัวไล่ความมึนงง และดูเหมือนว่าจะแทบไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรเลย

หลี่เฟยตะลึงงัน!

การโจมตีเต็มกำลังยังไม่สามารถเจาะเกราะป้องกันของฝ่ายตรงข้ามได้แล้วแบบนี้จะเอาอะไรไปสู้?!

โดยไม่ต้องคิดให้เสียเวลา เขารีบตะโกนเรียกหมีเขาเดียวให้โกยแน่บหนีไปทันที

ก๊าซ ก๊าซ~

นกแฮงค์กรีล่าส่งเสียงร้องยาวเหยียดขึ้นสู่ท้องฟ้าเพื่อระบายความโกรธแค้น ดวงตาของมันส่องประกายเย็นเยียบขณะไล่กวดตามหลังพวกเขาไป

หลี่เฟยและหมีเขาเดียวหนีเข้าไปในป่าทึบ นกแฮงค์กรีล่าพุ่งชนต้นไม้ล้มระเนระนาดอย่างบ้าคลั่งโดยไม่สนใจสิ่งกีดขวาง

โชคดีที่ต้นไม้ในป่าเริ่มหนาแน่นและมีขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ นกแฮงค์กรีล่าที่พุ่งชนจนหัวแตกเลือดไหลจึงส่งเสียงร้องอย่างเจ็บแค้นและจำใจต้องบินจากไป เหมือนกับป้าแก่ปากร้ายที่โวยวายเพราะทำอะไรไม่ได้ดั่งใจ

เมื่อเห็นนกแฮงค์กรีล่าจากไปแล้ว หลี่เฟยก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วทิ้งตัวลงนอนแผ่หรากับพื้นด้วยความหมดแรง

เจ้าหมีเขาเดียวเองก็นอนหมอบอยู่กับพื้น หายใจหอบแฮกๆ แขนขาของมันสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้

งื้ด งื้ด~

เกือบจะได้ไปคุยกับรากมะม่วงแล้วมั้ยล่ะ!

หลังจากพักผ่อนจนหายเหนื่อย หลี่เฟยก็พาหมีเขาเดียวไปหาเห็ดขนมปังในป่ามากิน และดื่มน้ำจากแม่น้ำนมจนอิ่มหนำ

เมื่อกลับมาถึงที่พักชั่วคราว ดวงตาของหลี่เฟยสั่นไหวเล็กน้อย

นกแฮงค์กรีล่าแข็งแกร่งเกินไป!

ถ้าไม่เพิ่มความแข็งแกร่ง การจะล่ามันคงเป็นไปไม่ได้

โดยทั่วไปแล้ว การเพิ่มความแข็งแกร่งจำเป็นต้องกินวัตถุดิบอร่อยๆ จำนวนมากควบคู่ไปกับการฝึกฝนอย่างหนัก ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่ทำได้ในวันสองวัน แน่นอนว่ายังมีวิธีอื่น เช่น การกินวัตถุดิบที่เหมาะสมกับเซลล์กูร์เมต์ของตัวเอง เพื่อกระตุ้นเซลล์และเพิ่มพลังอย่างรวดเร็วในพริบตา

แต่หลี่เฟยปลุกเซลล์กูร์เมต์สีขาว ในจักรวาลกูร์เมต์สีแดงนี้ วัตถุดิบที่เหมาะกับเซลล์สีขาวนั้นหายากอยู่แล้ว ยิ่งบนโลกมนุษย์ยิ่งหายากเข้าไปใหญ่

แต่แน่นอน หลี่เฟยยังมีอีกวิธีในการเพิ่มความแข็งแกร่ง: ระบบ

"ดูเหมือนคงต้องรอให้เช็คอินครบ 5 วันเต็ม เพื่อรอดูปรากฏการณ์โบนัสจากโชคแห่งอาหารเลเวลตันซะแล้วสิ!"

หลี่เฟยคิดในใจ

ถ้าหากโบนัสของโชคแห่งอาหารเลเวลตันยังช่วยให้เขาจับนกแฮงค์กรีล่าไม่ได้ หลี่เฟยก็คงต้องพิจารณาเรื่องการกินของอร่อยเยอะๆ และฝึกฝนอย่างบ้าคลั่งแทน

ในอีกไม่กี่วันต่อมา หลี่เฟยเก็บตัวเงียบอยู่ในป่า ยามว่างเขาก็จะจับคู่ซ้อมมือกับหมีเขาเดียวเพื่อเพิ่มประสบการณ์การต่อสู้

ซึ่งทุกครั้ง เจ้าหมีเขาเดียวก็ลงเอยด้วยสภาพน่วมไปทั้งตัวด้วยฝีมือของหลี่เฟย

เวลาล่วงเลยผ่านไปอย่างรวดเร็ว

จนกระทั่งถึงวันนี้~

【ติ๊ง! ยินดีด้วยโฮสต์เช็คอินเกาะแฮงค์กรีล่าครบ 5 วัน เริ่มต้นเปิดใช้งานโบนัสโชคแห่งอาหารเลเวลตัน】

【ติ๊ง! เปิดใช้งานโบนัสสำเร็จ ยินดีด้วยโฮสต์หลอมรวมโชคแห่งอาหารเลเวลตันสมบูรณ์ ตอนนี้คุณสามารถ 'แอบฟังเสียงในใจของวัตถุดิบ' ได้แล้ว】

ระบบส่งเสียงแจ้งเตือน

เมื่อได้ยินดังนั้น ดวงตาของหลี่เฟยก็เป็นประกายขึ้นมา

เมื่อโชคแห่งอาหารพัฒนาถึงระดับหนึ่ง ผู้ครอบครองจะมีสัมผัสพิเศษกับวัตถุดิบและสามารถได้ยินเสียงภายในใจของพวกมัน

ในต้นฉบับ ทั้งโคมัตสึและเซ็ตสึโนะต่างก็สามารถได้ยินเสียงในใจของวัตถุดิบได้ทั้งคู่

ทว่า ลักษณะการได้ยินเสียงของทั้งสองคนนั้นแตกต่างกัน

โคมัตสึ เมื่อได้ยินเสียง จะได้รับรู้วิธีการปรุงอาหารที่เหมาะสมกับวัตถุดิบนั้นๆ ส่วนเซ็ตสึโนะ เมื่อได้ยินเสียง จะรับรู้ถึงอารมณ์ความรู้สึกของวัตถุดิบเป็นหลัก

หลี่เฟยสงสัยว่าความสามารถ 'แอบฟังเสียงในใจของวัตถุดิบ' ของเขาจะเป็นแบบไหน

"โอ้โห"

"นกขี้เรื้อนสองตัวกำลังตีกัน"

"ดูเรื่องสนุก ดูเรื่องสนุก"

ทันใดนั้น หลี่เฟยก็ได้ยินเสียงประหลาดดังเข้ามาในหู

บริเวณนี้ไม่มีใครอื่น แล้วนั่นเสียงของใครล่ะ?

หลี่เฟยหันไปมองเจ้าหมีเขาเดียว ใช่แล้ว เขามั่นใจว่าเสียงที่เพิ่งได้ยินเมื่อกี้คือเสียงความคิดในใจของหมีเขาเดียว

ถึงจุดนี้ หลี่เฟยก็เข้าใจแล้วว่าความสามารถในการได้ยินเสียงในใจวัตถุดิบของเขาก็คือเสียงในใจจริงๆ ตามตัวอักษรเลย

มันไม่ใช่เรื่องของอารมณ์ในการทำอาหาร และไม่ใช่การบอกวิธีปรุงอาหารตรงๆ

แต่หลี่เฟยรู้สึกว่าความสามารถนี้มีประโยชน์มาก

ด้วยการแอบฟังเสียงในใจ เขาก็สามารถอนุมานอารมณ์ของวัตถุดิบได้ไม่ใช่เหรอ? เผลอๆ เขาอาจจะแอบฟังวิธีปรุงจากตัววัตถุดิบเองได้ด้วยซ้ำ

เรียกได้ว่าเป็นการผสมผสานความสามารถของทั้งโคมัตสึและเซ็ตสึโนะเข้าด้วยกันเลยทีเดียว!

ก๊าซ ก๊าซ~

และแล้ว เสียงร้องที่คุ้นเคยก็ดังมาจากท้องฟ้านอกป่า

หลี่เฟยเงยหน้าขึ้นมอง และเห็นนกแฮงค์กรีล่าสองตัวกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือดกลางอากาศ ขนนกปลิวว่อนไปทั่วท้องฟ้า

หนึ่งในนั้นคือนกแฮงค์กรีล่าตัวที่ไล่ล่าหลี่เฟยและหมีเขาเดียวเมื่อหลายวันก่อน

ก๊าซ-โอ๊ก~

ตูม~

นกแฮงค์กรีล่าตัวหนึ่งกรีดร้อง ร่วงหล่นจากท้องฟ้าและกระแทกพื้นอย่างรุนแรงจนฝุ่นตลบฟุ้ง...

จบตอน