บทที่ 12 - ทะลวงด่าน ฮุ่นหยวนไร้ลักษณ์

บทที่ 12 - ทะลวงด่าน ฮุ่นหยวนไร้ลักษณ์

"พี่ชายร้อนเงินจนหน้ามืดไปแล้วหรือเปล่า?" เฉินฉางอันปรายตามองเจ้าของแผง "เจ้าตุ๊กตาเหล็กสองตัวนี้ร่ายรำเพลงหมัดอรหันต์ของเส้าหลิน ซึ่งเป็นแค่วิชาพื้นฐานที่ผู้เล่นเริ่มต้นก็เรียนได้ ข้าแค่เห็นว่าข้ายังไม่มีวิชาภายนอกเลยอยากจะลองดู ทว่าพี่ชายกลับตั้งราคาเสียสูงลิบสำหรับวิชาระดับเหลือง (ระดับต่ำ) แบบนี้เนี่ยนะ?"

ชายเจ้าของแผงยิ้มเจื่อน "ฮ่าฮ่าฮ่า น้องชายทำการบ้านมาดีนี่นา เอาเถอะ งั้นเจ้าเอาไปแค่หนึ่งหมื่นก็แล้วกัน!"

เห็นเฉินฉางอันทำท่าจะต่อราคาอีก ชายคนนั้นก็รีบยกกล่องเหล็กยัดใส่มือเฉินฉางอัน แล้วกล่าวร่ายยาว "ถึงหมัดอรหันต์จะเป็นแค่วิชาระดับเหลือง แต่มันก็ไม่เหมือนคัมภีร์ทั่วไปที่เรียนแล้วจะหายไปนะ เจ้านี่เรียนจบแล้วยังเอาไปขายต่อให้คนอื่นได้จริงไหมเล่า? หากวันหน้าเจ้าไปเจอพวกเศรษฐีหน้าโง่ เจ้าอาจจะฟันกำไรได้อีกเลยนะ"

เฉินฉางอันทำท่าครุ่นคิดราวกับคล้อยตาม พยักหน้าเบาๆ แล้วรับกล่องเหล็กนั้นมา

หลังจากถามไอดีเว็บบอร์ดของเจ้าของแผงเสร็จสิ้น เฉินฉางอันก็โอนเงินให้หนึ่งหมื่นหยวน แล้วเก็บกล่องเหล็กเข้ากระเป๋า การซื้อขายเสร็จสิ้นลงอย่างราบรื่น ต่างฝ่ายต่างพึงพอใจ

จากนั้นเฉินฉางอันก็เดินดูแผงที่เหลือจนทั่ว ทว่าน่าเสียดายที่ไม่พบของมีค่าอื่นใดอีก จึงกลับไปยังเรือนพัก

เมื่อเข้ามาในห้อง เฉินฉางอันนั่งลงที่โต๊ะ หยิบกล่องเหล็กออกมา ไขลานจนสุด แล้วจ้องมองตุ๊กตาอรหันต์เหล็กสองตัวต่อสู้กันอย่างไม่วางตา

รอจนตุ๊กตาเหล็กแสดงท่าจบครบหนึ่งรอบ ข้อความจากระบบก็เด้งขึ้นตรงหน้าเขา

【ค่าปฏิภาณไหวพริบของท่านผ่านเกณฑ์ สำเร็จการเรียนรู้วิชา [หมัดอรหันต์เส้าหลิน]】

"ฟู่ว!!" เฉินฉางอันถอนหายใจอย่างโล่งอก เมื่อเห็นว่าตนเองสามารถเรียนรู้หมัดอรหันต์ได้สำเร็จแล้ว

ในชาติก่อน เฉินฉางอันเคยพบเห็นสิ่งนี้มาก่อน มันคือ 'อรหันต์เหล็ก' ของวัดเส้าหลิน ใครก็ตามที่มีค่าสติปัญญาพื้นฐานเกิน 20 แต้ม ก็จะสามารถเรียนรู้วิชาหมัดอรหันต์เส้าหลินได้ เพียงแค่เฝ้าดูตุ๊กตาเหล็กเหล่านั้นประลองกัน

ทว่านั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ แท้จริงแล้วอรหันต์เหล็กเหล่านี้เป็นเพียงไอเทมสำหรับภารกิจเท่านั้น!

เมื่อผู้เล่นเรียนรู้หมัดอรหันต์สำเร็จ และนำอรหันต์เหล็กนี้กลับไปคืนแก่วัดเส้าหลิน พวกเขาก็จะได้รับภารกิจลับจาก 'อู๋เส้ฉานซือ' ประมุขตึกอรหันต์ ซึ่งรางวัลของภารกิจนั้นก็คือคัมภีร์วรยุทธ์ระดับดินหนึ่งเล่ม

มีข่าวลือว่าอรหันต์เหล็กที่หลุดรอดไปสู่โลกภายนอกมีเพียงแปดชิ้นเท่านั้น ในชาติก่อน มีคนนำกลับไปคืนวัดเส้าหลินได้เพียงสี่ชิ้น และอู๋เส้ฉานซือก็ได้มอบคัมภีร์ 'กรงเล็บมังกร', 'เพลงพลองยักขินี', 'ดรรชนีมหากาฬ' และ 'เพลงดาบเมตตา' ให้เป็นรางวัลตอบแทน

นี่มันกำไรมหาศาลชัด ๆ

ยอดวิชาที่อู๋เส้ฉานซือมอบให้นั้น ล้วนเป็นวิชาระดับดินชั้นยอด ซึ่งมีมูลค่าไม่ต่ำกว่าหนึ่งล้าน หากเขาได้วิชาที่เน้นสายหมัดมวยหรือดรรชนีอันร้ายกาจ เฉินฉางอันก็อาจจะเก็บไว้ฝึกฝนด้วยตนเองหลังจากที่กรงเล็บเทพนพเก้าบรรลุระดับ 700 เพื่อเป็นการเสริมสร้างรากฐานของตน

หลายวันต่อมา เฉินฉางอันเก็บตัวฝึกวิชาอย่างสงบ ทั้งพลังปราณฮุ่นหยวนฟ้าดินโกลาหลและกรงเล็บเทพนพเก้าต่างก็มีความก้าวหน้าขึ้นไปตามลำดับ

เวลาล่วงเลยไปอีกสิบวัน

ภายในกระท่อมหลังน้อย

เฉินฉางอันนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียง สีหน้าเคร่งขรึม ตั้งสมาธิควบคุมลมปราณให้โคจรไปตามเส้นชีพจร ก่อนเริ่มนั่งสมาธิในครั้งนี้ ระดับลมปราณของเขาอยู่ที่ 98 การนั่งสมาธิครั้งนี้จะต้องทะลวงด่านสำเร็จได้อย่างแน่นอน!

ความชำนาญพลังปราณฮุ่นหยวนฟ้าดินโกลาหล +14!

ความชำนาญพลังปราณฮุ่นหยวนฟ้าดินโกลาหล +14!

...

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด ท่ามกลางความเงียบงัน พลันมีเสียง "เปาะ" แผ่วเบาดังขึ้น เฉินฉางอันลืมตาโพลง คลื่นพลังที่มองไม่เห็นแผ่ขยายออกจากร่าง พุ่งเข้ากระแทกผนังห้องจนฝุ่นผงร่วงกราว

"พลังปราณฮุ่นหยวนฟ้าดินโกลาหลบรรลุระดับ 'ความสำเร็จขั้นต้น' กำลังแขน +15, ท่าร่าง +10, โครงสร้างร่างกาย +15! ได้รับคุณสมบัติพิเศษ: ฮุ่นหยวนไร้ลักษณ์!"

ฮุ่นหยวนไร้ลักษณ์: คุณสมบัติลมปราณแปรเปลี่ยนจากฮุ่นหยวนเป็นไร้ลักษณ์ สามารถแปรเปลี่ยนเป็นธาตุเย็น ธาตุร้อน หรือฮุ่นหยวน (ธาตุผสม) ได้ตามต้องการ

"ค่าสถานะกำเนิด: กำลังแขน +5, ท่าร่าง +5, โครงสร้างร่างกาย +5, ปฏิภาณไหวพริบ +1!"

"แข็งแกร่ง! แข็งแกร่งยิ่งนัก!"

เมื่อมองดูค่าสถานะที่พุ่งสูงขึ้นหลังการทะลวงขั้น เฉินฉางอันแทบจะกลั้นเสียงหัวเราะไว้ไม่อยู่!

ตอนนี้เขามั่นใจแล้วว่า พลังปราณฮุ่นหยวนฟ้าดินโกลาหลจะต้องเป็นวิชาระดับ 'ไร้เทียมทาน' อย่างแน่นอน อานุภาพทิ้งห่างวิชาระดับตำนานทั่วไปอย่างไม่เห็นฝุ่น!

ต้องไม่ลืมว่าชาติก่อน พลังเก้าเอี้ยงเส้าหลินของเขา เพิ่มค่าสถานะกำเนิดเพียง 3, 1, 2, 1 เท่านั้น!

ความแตกต่างนี้มากถึง 9 แต้ม! หากฝึกฝนไปจนถึงระดับ 700 ค่าสถานะกำเนิดก็จะแตกต่างกันถึง 63 แต้ม!

หากต้องพึ่งพาสมบัติวิเศษหรือยาอายุวัฒนะเพื่อเพิ่มค่าสถานะกำเนิดมากขนาดนี้ อย่างน้อยต้องใช้เงินหลายร้อยล้านเลยทีเดียว!

อีกทั้งเมื่อทะลวงสู่ขั้นความสำเร็จขั้นต้นและได้รับคุณสมบัติ 'ฮุ่นหยวนไร้ลักษณ์' ตอนนี้ลมปราณของเขาสามารถแปรเปลี่ยนคุณสมบัติได้ดังใจปรารถนา เวลาใช้กรงเล็บเทพนพเก้า ก็จะได้รับโบนัสความรุนแรงจากธาตุเย็นเพิ่มอีก 20%!

และสิ่งที่ทำให้เฉินฉางอันตื่นเต้นยิ่งกว่าคือ ค่าสถานะทั้งสี่ของเขาในตอนนี้ ผ่านเกณฑ์การเรียน 'เก้าเงาเกลียวสว่าน' แล้ว!

เดิมทีเขาตั้งใจไว้ว่า เมื่อพลังลมปราณทะลวงผ่านขั้นสำเร็จแล้ว ก็จะหาทางค้นหาสิ่งของมาเสริมค่าท่าร่างกำเนิดอีกสักเล็กน้อย ทว่าไม่คาดคิดเลยว่าลมปราณนี้จะทรงพลังถึงเพียงนี้ มันเพิ่มค่าสถานะให้เขาจนท่วมท้นเลยทีเดียว!

เมื่อคิดได้ดังนั้น เฉินฉางอันก็รีบหยิบคัมภีร์วิชาตัวเบาออกมาจากย่ามทันที

【เก้าเงาเกลียวสว่าน】 --วิชาตัวเบาขั้นปฐพี--

นี่คือวิชาตัวเบาอันแยบยลซึ่งถูกบันทึกไว้ในคัมภีร์นพเก้าท่อนล่าง ใช้เคลื่อนย้ายข้ามเวหา รวมปราณเป็นเกราะ แยกเงาออกเป็นเก้าร่าง ยากยิ่งที่จะป้องกัน!

เงื่อนไขการฝึกฝน: กำลังแขน 10, ท่าร่าง 30, โครงสร้างร่างกาย 27, ปฏิภาณไหวพริบ 31

หมายเหตุ: ลมปราณธาตุเย็นช่วยลดการใช้พลัง (ลดการใช้ปราณ 20%), ท่าร่างเพิ่มความเร็ว, ปฏิภาณไหวพริบเพิ่มผลลวงตา

เฉินฉางอันเดินออกไปยังลานบ้าน พร้อมรอยยิ้มประดับบนใบหน้า มือขวาตบลงบนคัมภีร์เบา ๆ

"เรียนรู้!"

ตัวคัมภีร์สลายกลายเป็นเงาสีดำทะมึน พุ่งหายเข้าไปในร่างของเฉินฉางอัน เขารู้สึกราวกับมีเงาภูตผีวูบไหวอยู่ในห้วงสมอง ข้อมูลลึกลับมากมายหลั่งไหลเข้ามา เฉินฉางอันหลับตาลง ร่างกายพลันขยับร่ายรำไปตามเงาในหัวโดยสัญชาตญาณ

เก้าเงาเกลียวสว่านรวมเอาไว้ซึ่งท่าร่าง การย่างก้าว และปราณเกราะ สามารถใช้ได้ทั้งในการต่อสู้เพื่อหลบหลีก และในการเดินทางไกลเพื่อเคลื่อนย้ายข้ามเวหา เมื่อโคจรพลังลมปราณ ยังสามารถสร้างปราณเกราะคุ้มกายได้ นอกจากจะใช้ป้องกันศัตรูแล้ว ยังสามารถสะท้อนการโจมตีกลับไปได้อีกด้วย

เฉินฉางอันในตอนนี้มีลมปราณอยู่ในระดับความสำเร็จเบื้องต้น ซึ่งเพียงพอให้เขาฝึกฝนเก้าเงาเกลียวสว่านได้นานโข กว่าที่ลมปราณจะหมดสิ้นลงจนเขาสามารถได้สติกลับคืนมา เวลาก็ล่วงเลยไปหลายชั่วโมงแล้ว

"เก้าเงาเกลียวสว่านขั้นต้น กำลังแขน +2, ท่าร่าง +11, โครงสร้างร่างกาย +5!"

【เก้าเงาเกลียวสว่าน】 LV5 ขั้นต้น

เมื่อกลับเข้ามาในห้อง เฉินฉางอันก็นั่งพักฟื้นพลังครู่หนึ่ง จนกระทั่งลมปราณเต็มเปี่ยมสมบูรณ์ เขาจึงลุกขึ้นยืน

ชื่อ: เฉินฉางอัน"

สำนัก: ไม่มี

กำลังแขน: 43/83 (43+8+30+2)

ท่าร่าง: 30/68 (30+7+20+11)

โครงสร้างร่างกาย: 45/85 (45+5+30+5)

ปฏิภาณไหวพริบ: 33/33

ลมปราณ: 【พลังปราณฮุ่นหยวนฟ้าดินโกลาหล】 LV100 ความสำเร็จเล็กน้อย

วิชาภายนอก: 【กรงเล็บเทพนพเก้า】 LV82 ขั้นต้น

วิชาตัวเบา: 【เก้าเงาเกลียวสว่าน】 LV5 ขั้นต้น

ในเวลานี้ หน้าต่างสถานะของเฉินฉางอันดูน่าเกรงขามอย่างยิ่งยวด และเมื่อเขารอกรงเล็บเทพนพเก้าทะลวงด่านสำเร็จ ค่าสถานะปัจจุบันก็จะยิ่งพุ่งทะยานสูงขึ้นไปอีก!

"ดูจากความเร็วในการฝึกกรงเล็บเทพนพเก้าแล้ว อีกสักสัปดาห์เดียวก็คงจะทะลวงด่านได้สำเร็จ"

เฉินฉางอันรู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง เขากวาดสายตามองถุงเงิน เห็นว่ายังเหลืออยู่ 9 ตำลึงกว่า ๆ จึงคิดจะให้รางวัลตัวเองสักมื้อ ด้วยการไปลิ้มรสอาหารหรูหราที่หอจุ้ยเซียน

เมื่อเดินมาถึงหน้าหอจุ้ยเซียน เขายังไม่ทันได้ก้าวเท้าเข้าไป ก็เห็นเสี่ยวเอ้อกำลังโบกสะบัดผ้าขี้ริ้วเพื่อไล่ขอทานตัวน้อยที่เสื้อผ้าขาดวิ่นคนหนึ่งอยู่

"ไป ไป๊! ไม่ดูตาม้าตาเรือเลยว่าที่นี่ที่ไหน รีบไสหัวไปซะ! หากทำให้แขกเหรื่ออารมณ์เสียล่ะก็ พ่อจะอัดให้สักหมัด!"

(จบแล้ว)