บทที่ 46 เหตุการณ์ทางเลือกปรากฏขึ้น

ลุกขึ้นแต่งตัว หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู

มีข้อความที่ยังไม่ได้อ่านหลายข้อความ

ส่วนใหญ่มาจากหยางอีอี

“ลุงตู้คะ ขอบคุณสำหรับซูเปอร์ร็อกเก็ตนะคะ! ดีใจจังเลย!”

“ลุงตู้ ทำอะไรอยู่เอ่ย? ส่งซูเปอร์ร็อกเก็ตมาตั้งเยอะทำไมไม่พูดอะไรเลย?”

“ลุงตู้ หนูลงไลฟ์แล้วนะ ลุงหลับหรือยัง?”

“ลุงตู้ หนูไปนอนแล้วนะ วันนี้ลุงยุ่งมากสินะ? ช่วงนี้หนูก็คงยุ่งเหมือนกัน ไว้สุดสัปดาห์หนูไปช่วยลุงซื้อของแต่งบ้านใหม่ดีไหมคะ?”

ตู้เจ๋อตอบกลับไปสั้นๆ ว่า “ได้สิ ไว้ค่อยนัดกัน”

“เกี่ยวก้อยสัญญา.GIF”

ข้อความเพิ่งส่งไปไม่กี่วิ หยางอีอีก็ตอบกลับทันควัน เร็วราวกับจ้องหน้าจอรออยู่ตลอดเวลา

ตู้เจ๋อยกยิ้มมุมปาก

ความเร็วในการตอบข้อความของผู้หญิง แปรผันตรงกับความสนใจที่เธอมีต่อคนคนนั้น

ดูท่ากระต่ายน้อยตัวนี้ อีกไม่นานคงเสร็จเขาแน่

นอกจากข้อความของหยางอีอีแล้ว ในรายการที่ยังไม่อ่านยังมีข้อความจาก ลู่เหริน อีกหนึ่งข้อความ

ระบุเวลาและสถานที่ บอกว่านัดคนไว้ให้แล้ว ให้ไปเจอกันที่นั่นได้เลย

ตู้เจ๋อดูเวลา นัดตอนสิบโมงเช้า ที่ตึก หลักทรัพย์ไฮ่ทง

ในเมื่อตัดสินใจจะลงทุนในตลาดหุ้น ก็ต้องไปเปิดพอร์ตกับบริษัทหลักทรัพย์

เรื่องพวกนี้ตู้เจ๋อไม่มีความรู้เลยสักนิด แต่ในเวลานี้ คอนเน็กชันก็แสดงพลังของมันออกมา

เขาไม่รู้วิธีเปิดพอร์ต ยิ่งไม่รู้ว่าคนจีนจะไปซื้อหุ้นอเมริกาได้ยังไง

แต่มีคนที่รู้

แค่วันนั้นลองเปรยๆ ถามในกลุ่มที่ตั้งขึ้นตอนไปเที่ยว 798 ลู่เหรินก็เสนอตัวทันทีว่าจะแนะนำคนในบริษัทหลักทรัพย์ให้รู้จัก

จึงเป็นที่มาของการนัดหมายในวันนี้

นัดไว้สิบโมง ตอนนี้เพิ่งเจ็ดโมงเช้า ยังไม่ต้องรีบ มาดูกันดีกว่าว่าวันนี้ เกมมหาเศรษฐีเสินฮ่าว จะมีเรื่องราวอะไรเกิดขึ้นบ้าง?

“หนึ่งแต้ม?”

วันนี้ดวงของตู้เจ๋อเหมือนจะไม่ค่อยดี ลูกเต๋าหมุนไปรอบหนึ่ง กลับออกแค่หนึ่งแต้ม

ตัวละครตัวน้อยในเกมเดินไปแค่ก้าวเดียวก็หยุดลง

[เหตุการณ์ทางเลือกปรากฏขึ้น!]

[ขอทานคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าคุณ เขากำลังยื่นมือขอเงิน คุณจะให้เขา 1 หยวน หรือ 10,000 หยวน?]

“หืม? เป็นเหตุการณ์รูปแบบใหม่เหรอเนี่ย?”

ตู้เจ๋อพึมพำ จ้องมองเหตุการณ์ครั้งนี้ด้วยความสนใจ

คราวนี้เกมไม่ได้กำหนดให้เขาไปทำอะไรในโลกความจริง

แต่ให้เขาเลือกตัดสินใจในเกมโดยตรง

ในกล่องข้อความที่เด้งขึ้นมา มีปุ่มให้เลือกสองปุ่ม

ปุ่มหนึ่งคือให้ 1 หยวน อีกปุ่มคือให้ 10,000 หยวน

แต่จะว่าไป ที่เป็นเหตุการณ์ในเกม อาจเพราะถ้าให้ทำในชีวิตจริงมันคงดูไม่สมจริงเท่าไหร่กระมัง?

จะมีขอทานที่ไหนกล้าบ้าบิ่นขอเงินตั้งหมื่นหยวน?

ตามหลักการแล้ว เหตุการณ์นี้เลือกง่ายมาก ใครมันจะบ้าจี้ให้เงินขอทานตั้งหมื่นนึง?

แต่ตู้เจ๋อรู้สึกว่ามันไม่น่าจะง่ายขนาดนั้น

อย่างภารกิจแห่งโอกาสคราวก่อน เพราะเขาใจดีช่วยคนไว้ เลยได้ผลตอบแทนเป็นเหรียญครีบฉลามตั้งล้านเหรียญ

ครั้งนี้มีทางเลือกสองทาง หรือว่าควรจะใจดีหน่อย

ไหนๆ ก็เป็นว่าที่เสินฮ่าวแล้ว เงินแค่หมื่นเดียว ไม่เห็นต้องเสียดาย

คิดได้ดังนั้น ตู้เจ๋อก็กดปุ่ม 10,000 หยวนทันที

วินาทีต่อมา ข้อความแจ้งเตือนจากธนาคารก็เด้งขึ้นมาบนมือถือ

“เรียนลูกค้าธนาคารจาวซาง มีรายการโอนเงิน 10,000.00 หยวน ออกจากบัญชีลงท้าย 9896 ของท่าน!”

นั่นไง เกมนี้หักเงินเขาไปหนึ่งหมื่นจริงๆ ด้วย

แต่ตู้เจ๋อก็ไม่ได้เสียดาย กลับรู้สึกโล่งใจเสียด้วยซ้ำ

เพราะพร้อมๆ กับข้อความจากธนาคาร หน้าจอเกมก็ปรากฏข้อความใหม่ขึ้นมา:

[ขอทานรับเงินหนึ่งหมื่นหยวนของคุณไปพร้อมรอยยิ้ม ทันใดนั้นก็เกิดควันพวยพุ่ง เขาได้กลายร่างเป็น ‘เทพแห่งความซวย’! เทพแห่งความซวยพอใจในความใจกว้างของคุณมาก จึงมอบการ์ดใบหนึ่งให้เป็นสิ่งตอบแทนเงินหนึ่งหมื่นหยวนนั้น]

[ยินดีด้วย คุณได้รับไอเทมการ์ด: เทพแห่งความซวยสิงสู่!]

เกือบไปแล้ว!

ตู้เจ๋อไม่สงสัยเลยว่า ถ้าเมื่อกี้เขาเลือกให้เงิน 1 หยวน เทพแห่งความซวยองค์นี้จะโกรธจัด แล้วสาปแช่งให้เขาติดดีบัฟอะไรสักอย่างหรือเปล่า?

[ไอเทมการ์ด: เทพแห่งความซวยสิงสู่]

[เมื่อใช้กับเป้าหมายที่กำหนด เป้าหมายจะถูกเทพแห่งความซวยสิงสู่ ทำอะไรก็ติดขัดไม่ราบรื่น!]

[คำเตือน! ผลของไอเทมอาจแพร่กระจายได้ หลังใช้งานโปรดอยู่ห่างจากเป้าหมายโดยเร็ว!]

นี่เป็นครั้งที่สองที่ตู้เจ๋อได้ไอเทมการ์ดแบบนี้

คราวก่อนการ์ดไอเทมทำให้เขาบังเอิญได้ติดต่อกับ หวังเสวี่ยชิง ภรรยาของ เสิ่นเทียน

คราวนี้ดูเหมือนผลของการ์ดจะรุนแรงกว่าเดิม ถึงขั้นทำให้คนดวงซวยทำอะไรก็ไม่ราบรื่นเลยเหรอ?

แต่คำเตือนนั่นดูน่ากลัวพิลึก

แต่ตอนนี้ตู้เจ๋อยังนึกไม่ออกว่าจะใช้การ์ดนี้กับใคร เลยเก็บไว้ก่อนแล้วกัน

...

หลังจากล้างหน้าแปรงฟันและเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อย ตู้เจ๋อก็ส่งข้อความบอก เหอฮุ่ย ให้เอาอาหารเช้ามาให้

ไม่กี่วินาที เหอฮุ่ยก็ตอบกลับมาสั้นๆ ว่า “รับทราบค่ะ”

ครู่ต่อมา เหอฮุ่ยก็พาพนักงานเข็นรถอาหารเข้ามาสองคน

บนรถเข็นคืออาหารเช้าเพื่อสุขภาพสำหรับลดไขมันที่เหอฮุ่ยจัดเตรียมให้เป็นพิเศษ

หลังจากสั่งการให้พนักงานจัดโต๊ะเรียบร้อย เหอฮุ่ยก็ให้พวกเธอออกไป เหลือเพียงตัวเธอคอยบริการตู้เจ๋อ

“พี่ตู้คะ เมื่อคืนหลับสบายไหมคะ?”

“ก็ไม่เลว เมื่อคืนผมเผลอหลับไปเหรอ?”

“ใช่ค่ะ ฉันคนเดียวแบกพี่ตู้ไปที่เตียงไม่ไหว เลยต้องให้พี่นอนที่โซฟา ต้องขอโทษด้วยนะคะ”

พอตู้เจ๋อพูดถึงเรื่องเมื่อคืน หน้าของเหอฮุ่ยก็ร้อนผ่าวขึ้นมา

เมื่อคืนเธอเป็นฝ่ายเสนอตัวนวดให้ตู้เจ๋อเอง หวังจะทำตามคำแนะนำของเพื่อนสนิท ใช้โอกาสตอนนวดชวนคุยเพื่อกระชับความสัมพันธ์

ไม่นึกว่านวดไปนวดมาตู้เจ๋อดันหลับปุ๋ยไปซะงั้น บทสนทนาที่เตรียมไว้เลยเป็นหมันหมด

“ไม่เป็นไรหรอก เหอฮุ่ยคุณนี่ดูไม่ออกเลยนะว่าทำอะไรเป็นตั้งหลายอย่าง แถมยังเก่งไปซะทุกเรื่อง”

“ช่วยไม่ได้นี่คะ จะใช้ชีวิตในเมืองนี้ก็ต้องพยายามเรียนรู้ให้เยอะๆ มีวิชาติดตัวไว้ไม่อดตายค่ะ”

“ไม่ขนาดนั้นมั้ง? รายได้ของบัตเลอร์โรงแรมน่าจะไม่น้อยนี่นา?”

“ที่ไหนกันคะ อาชีพนี้ฟังดูหรูหรา แต่รายได้ไม่แน่นอนเลยค่ะ ถ้าไม่มีลูกค้า ก็ได้แค่เงินเดือนพื้นฐานไม่ถึงหมื่น โดยเฉพาะฉันที่เป็นบัตเลอร์ประจำห้องสวีทมัวตู แม้ค่าคอมมิชชันจะสูง แต่ปกติก็น้อยคนที่จะมาพักห้องนี้...

เฉลี่ยแล้ว ปีหนึ่งก็ได้แค่สองสามแสนหยวนเองค่ะ”

รายได้ของบัตเลอร์โรงแรมต่ำขนาดนี้เลยเหรอ?

ตู้เจ๋อเพิ่งจะได้เปิดหูเปิดตาก็วันนี้

เหอฮุ่ยกัดริมฝีปากเบาๆ “เพราะงั้น... กระเป๋าที่พี่ให้ฉันเมื่อวาน มันแพงเกินไปสำหรับฉันจริงๆ ค่ะ... ฉัน...”

“เมื่อวานก็บอกแล้วไง ว่าเป็นของขวัญขอบคุณที่คุณช่วยกู้หน้าให้ผม”

“แต่ถึงจะเป็นของขวัญขอบคุณ มันก็แพงเกินไปอยู่ดีนะคะ?”

สายตาของทั้งสองประสานกันอยู่ครู่หนึ่ง ตู้เจ๋อยิ้มจางๆ...

ผ่านเรื่องเมื่อคืนมา เขาก็พอจะเดาใจเหอฮุ่ยออกบ้างแล้ว

แม้ตอนแรกไม่ได้กะจะเปิดไพ่เร็วขนาดนี้

แต่ในเมื่ออีกฝ่ายถามขึ้นมาเอง งั้นก็เปิดอกคุยกันไปเลยแล้วกัน

“งั้นถ้าผมบอกว่า ให้คุณถือซะว่าของขวัญชิ้นนี้ คือความตั้งใจของผมที่จะขยับความสัมพันธ์ของเราให้ใกล้ชิดกันขึ้นล่ะ?”

“คะ?”

ดวงตาของเหอฮุ่ยเบิกกว้าง หัวใจเต้นรัวแรง

“พะ... พี่ตู้หมายถึงอยากเป็นเพื่อนกับฉันเหรอคะ? ฉันคิดว่าเราเป็นเพื่อนกันอยู่แล้วซะอีก...”

“แล้วถ้าผมนอกจากจะเป็นเพื่อนแล้ว ยังอยากจะขยับสถานะไปไกลกว่านั้นล่ะ?”

จบบท