บทที่ 45 ทำไมคนรวยถึงหน้าตาผ่องใสได้ทุกวัน?

ไม่นานหลังจากนั้น

ในห้องพักส่วนตัวของผู้ดูแล เหอฮุ่ย มองกระเป๋า คอนสแตนซ์ 19 ในมือด้วยความรู้สึกลังเลและสับสนอยู่นาน

ในที่สุดเธอก็อดใจไม่ไหว หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความหา ซุนลี่ เพื่อนสนิท เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนให้ฟัง

ตอนนี้จิตใจของเธอว้าวุ่นมาก ของขวัญจากตู้เจ๋อแทบจะพังทลายกำแพงป้องกันในใจของเธอจนราบคาบ

ในฐานะผู้หญิงที่มีแฟนแล้ว เธอมักจะรู้สึกว่าการรับของขวัญจากผู้ชายคนอื่นดูไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไหร่

หลังจากส่งข้อความไป ซุนลี่ก็โทรกลับมาทันที

พอรับสาย ซุนลี่ก็กรีดร้องเสียงดัง “เสี่ยวฮุ่ย! เรื่องจริงเหรอเนี่ย? พี่ตู้คนนั้นให้แอร์แมส คอนสแตนซ์ 19 กับแกจริงๆ เหรอ?”

เหอฮุ่ยถอนหายใจ “ฉันจะโกหกแกทำไม? แค่ค่ากระเป๋าเปล่าๆ ก็แสนหนึ่งแล้ว พี่ตู้ยังต้องซื้อของพ่วงอีกสองแสนสาม ของพ่วงพวกนั้นจริงๆ เขาก็จะยกให้ฉันด้วย แต่ฉันยืนกรานไม่รับ!”

ปลายสาย ซุนลี่กลืนน้ำลายดังเอือก แอบด่าเพื่อนในใจว่าดัดจริตเกินไปแล้ว

คนเขาให้ก็รับๆ ไปสิยะ!

ซุนลี่ถามต่อ “เสี่ยวฮุ่ย หรือว่าพี่ตู้คิดจะจีบแก?”

เหอฮุ่ยถอนหายใจอีกรอบ “เปล่าหรอก เขาบอกว่าให้แทนคำขอบคุณที่ฉันช่วยกู้หน้าให้เขาเมื่อกี้”

“ไม่ได้จีบ แล้วจะให้ของขวัญราคาเป็นแสน? แกคิดว่าฉันจะเชื่อเหรอ?” ซุนลี่ไม่เข้าใจ

เหอฮุ่ยเลยต้องยอมเปิดเผยข้อมูลของตู้เจ๋อบางส่วน “ลี่ลี่ พี่ตู้นอกจากจะหย่าแล้ว เท่าที่ฉันรู้เขามีเด็กสาวๆ อยู่รอบตัวถึงสองคน คนหนึ่งถึงขั้นมาค้างคืนกับเขาที่โรงแรมด้วยซ้ำ”

ซุนลี่มองไม่เห็นหน้าเหอฮุ่ย ไม่อย่างนั้นคงมองบนใส่ไปแล้ว “เสี่ยวฮุ่ยเอ๊ย แกนี่ซื่อบื้อจริงๆ”

“ด้วยฐานะอย่างพี่ตู้ ในเมื่อเขาหย่าแล้ว จะมีผู้หญิงล้อมหน้าล้อมหลังก็ไม่แปลก!”

“คนอื่นเขามองการณ์ไกลกว่าแกเยอะ!”

“เพราะด้วยความใจป้ำระดับพี่ตู้ ใครคว้าเขาไว้ได้ ก็เท่ากับมีโอกาสถีบตัวเองข้ามชนชั้นได้เลยนะ! โอกาสแบบนี้บางคนหาทั้งชีวิตยังไม่เจอ!”

“แล้วดูแกสิ มัวแต่ลังเลบ้าบออะไรอยู่?”

เหอฮุ่ยถอนหายใจ “ลี่ลี่ ฉันกับ หม่าจวิน ยังรักกันดี... ฉันจะทำแบบนั้นได้ยังไง...?”

“เฮ้อ!”

ซุนลี่อยากจะแหงนหน้ามองฟ้าแล้วถอนหายใจแรงๆ ทำไมเพื่อนรักของเธอถึงได้โง่ขนาดนี้นะ?

“ช่างเถอะ ถ้าเสี่ยวฮุ่ยแกไม่มีใจ ก็ไม่ต้องฝืน แต่ฉันขอบอกไว้ก่อนนะ ต่อให้แกไม่ได้คิดอะไรกับพี่ตู้ แต่ในเมื่อแกกับเขามีการติดต่อกันส่วนตัวแบบนี้ ก็ถือว่าเป็นเพื่อนกันแล้วใช่ไหม?

รักษาโอกาสนี้ไว้ดีๆ กระชับความสัมพันธ์ให้แน่นแฟ้น!

ไม่อย่างนั้นพอพี่ตู้เช็กเอาต์ไป แกกับเขาก็คงห่างกันไปเอง!”

เหอฮุ่ยคิดตาม ก็เห็นด้วยว่ามีเหตุผล

“ขอบใจนะลี่ลี่ ฉันเข้าใจแล้ว”

วางสายเสร็จ ซุนลี่เหม่อไปครู่หนึ่ง ก่อนจะอดด่าออกมาไม่ได้ “ยัยโง่เสี่ยวฮุ่ย! เข้าใจกับผีน่ะสิ!”

...

ในเวลาเดียวกัน ที่ ห้องสวีทมัวตู ตู้เจ๋อกำลังนอนแช่น้ำอยู่ในอ่างอาบน้ำระบบปรับอุณหภูมิคงที่

อ่างอาบน้ำนี้เหมือนกับบ่อน้ำพุร้อนขนาดย่อม อุณหภูมิน้ำถูกควบคุมไว้ที่ 42 องศาเซลเซียส ซึ่งเป็นอุณหภูมิที่เหมาะแก่การแช่ตัวที่สุด

ตู้เจ๋อแช่น้ำไป พลางดูไลฟ์สดในมือถือไปด้วย

หยางอีอี เปิดไลฟ์ตามที่ตู้เจ๋อบอกจริงๆ

เนื่องจากวันนี้เป็นวันอาทิตย์ เพื่อนร่วมห้องกลับมากันหมดแล้ว หยางอีอีเลยต้องมุดตัวอยู่บนเตียงในหอพัก คุยเล่นกับชาวเน็ต

เห็นเธอรักษาสัญญาขนาดนี้ ตู้เจ๋อก็รักษาสัญญาด้วยการถล่มของขวัญให้เช่นกัน

ซูเปอร์ร็อกเก็ต 100 ลูกถูกส่งไปรวดเดียว ดันให้ห้องไลฟ์ของหยางอีอีพุ่งขึ้นไปติดอันดับท็อปของแพลตฟอร์มทันที ทำเอาเด็กสาวทำตัวไม่ถูก

แต่สำหรับตู้เจ๋อ ซูเปอร์ร็อกเก็ต 100 ลูก ก็แค่ขนหน้าแข้งเส้นเดียวในบัญชีของเขา

เงิน 1 ล้านเหรียญครีบฉลาม แลกเป็นซูเปอร์ร็อกเก็ตได้ตั้ง 500 ลูก!

แค่ 100 ลูกแลกกับท่าทางลุกลี้ลุกลนน่ารักๆ ของหยางอีอี คุ้มซะยิ่งกว่าคุ้ม!

ตอนนั้นเอง ตู้เจ๋อก็เห็นข้อความเสียงจากเหอฮุ่ย

“พี่ตู้คะ วันนี้เพิ่งออกกำลังกายครั้งแรก รู้สึกไม่สบายตัวตรงไหนไหมคะ? ฉันช่วยนวดกายภาพบำบัดผ่อนคลายกล้ามเนื้อ ลดความเมื่อยล้าให้ได้นะคะ”

ได้ยินแบบนั้น ตู้เจ๋อก็เริ่มสนใจ

มิน่าล่ะ ตอนแช่น้ำเมื่อกี้ถึงรู้สึกเหมือนขาดอะไรไป ที่แท้ร่างกายก็ต้องการการบำบัดนี่เอง!

“ได้เลยเหอฮุ่ย แต่ตอนนี้ผมแช่น้ำอยู่ ต้องอาบให้เสร็จก่อนไหม?” ตู้เจ๋อรีบตอบกลับ

“พี่ตู้แช่ไปก่อนก็ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันเข้าไปหา”

สิบกว่านาทีต่อมา ตู้เจ๋อได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากข้างนอก

ผ่านกระจกห้องน้ำ เขาเห็นเหอฮุ่ยเดินวุ่นเตรียมของอยู่ด้านนอก

จนกระทั่งไม่กี่นาทีผ่านไป

ก๊อก ก๊อก ก๊อก...

เสียงเคาะประตูกระจกห้องน้ำดังขึ้น พร้อมเสียงเหอฮุ่ยจากด้านนอก:

“พี่ตู้คะ ฉันเตรียมของเสร็จแล้วค่ะ เชิญออกมาได้เลย”

“คุณนวดเองเหรอ? ผมนึกว่าเป็นคนอื่นซะอีก” ตู้เจ๋อลุกขึ้นเช็ดตัวพลางถาม

“ฉันเคยเรียนมาค่ะ”

“คุณนี่ทำเป็นหลายอย่างจังเลยนะ?”

นุ่งผ้าเช็ดตัวเดินออกมา ก็เห็นเหอฮุ่ยในชุดยูนิฟอร์มกระโปรงทรงสอบยืนรออยู่ข้างโซฟา บนโซฟามีเบาะรองปูเตรียมไว้เรียบร้อย

บนโต๊ะกาแฟข้างๆ มีจานผลไม้และขวด ชาเตลดอง ... น้ำแร่มีฟองจากฝรั่งเศส ราคาขวดละพันกว่าหยวนวางอยู่

“เชิญนอนคว่ำตรงนี้เลยค่ะคุณตู้”

ตู้เจ๋อทำตาม ไม่นานสัมผัสเย็นๆ จากมือคู่หนึ่งก็ประทับลงบนแผ่นหลัง

ความรู้สึกสบายแล่นพล่านไปทั่วร่าง ตู้เจ๋ออดถามไม่ได้ “เหอฮุ่ย ปกติบัตเลอร์ส่วนตัวมีบริการแบบนี้ด้วยเหรอ?”

“แน่นอนว่าไม่ค่ะ นี่เป็นบริการพิเศษเฉพาะพี่ตู้คนเดียว!”

ไม่นึกเลยว่าฝีมือการนวดของเหอฮุ่ยจะสุดยอดขนาดนี้

แม้ว่าวันนี้เขาจะเหนื่อยมาก

แต่ชั่วขณะหนึ่ง ตู้เจ๋อรู้สึกเหมือนความเหนื่อยล้าหายไปเป็นปลิดทิ้ง!

“พี่ตู้คะ น้ำหนักมือเป็นไงบ้างคะ?”

“ดีมาก! มืออาชีพสุดๆ ผมรู้สึกเหมือนจะทนไม่ไหวแล้ว”

เหอฮุ่ยยิ้มรับ “ขอบคุณค่ะพี่ตู้ จริงๆ ปกติฉันก็ไม่ค่อยได้นวดให้ใคร นี่เป็นครั้งแรกเลยนะคะ เดี๋ยวฉันนวดไหล่ให้ต่อนะคะ!”

“ขอบคุณนะ”

สัมผัสจากนิ้วมือเย็นๆ ที่ไล้ไปตามหัวไหล่ ทำให้ตู้เจ๋อเคลิบเคลิ้มจนต้องหรี่ตาลงด้วยความสบาย

ต้องยอมรับเลยว่าเทคนิคของเหอฮุ่ยนั้นระดับมืออาชีพจริงๆ!

ไฟปรารถนาที่ลุกโชนอยู่ในใจตู้เจ๋อเมื่อครู่ ค่อยๆ ถูกความสบายผ่อนคลายกดทับลงไป...

เวลาผ่านไปหนึ่งคืนอย่างเงียบเชียบ...

เมื่อตู้เจ๋อตื่นขึ้นมา ก็พบว่าตัวเองนอนอยู่บนโซฟา

บนตัวมีผ้าห่มไหมพรมบางๆ คลุมอยู่

บิดขี้เกียจไล่ความเมื่อยขบ หวนนึกถึงเรื่องเมื่อคืน ตู้เจ๋อก็อดยิ้มไม่ได้

แม้จะมีบางจังหวะที่ทำให้เขาเกือบควบคุมตัวเองไม่อยู่

แต่ฝีมือของเหอฮุ่ยนั้นทั้งเป็นมืออาชีพและยอดเยี่ยมจริงๆ แค่นวดบำบัดครั้งเดียว ก็ทำให้เขาทิ้งความคิดฟุ้งซ่านแล้วผล็อยหลับไปโดยไม่รู้ตัว!

แถมยังหลับยาวรวดเดียวถึงเช้า

และถึงแม้จะนอนบนโซฟา แต่ตื่นมาตู้เจ๋อกลับรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าอย่างเหลือเชื่อ

มิน่าล่ะ พวกคนรวยถึงได้หน้าตาผ่องใสกันทุกวัน

วันๆ ไม่ต้องทำห่าอะไร จิบน้ำแร่ขวดละพัน ตกกลางคืนมีสาวสวยมานวดให้ สุขภาพจิตจะไม่ดีได้ยังไงไหว?

จบบท