บทที่ 25 ต้องจับให้อยู่หมัด!

ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง แชมเปญบนโต๊ะเริ่มพร่องลง

ตู้เจ๋อที่กำลังแลกเปลี่ยนวิชาความรู้เรื่องความรักกับเฉินจิ่งเฉิง ก็ได้ความรู้จาก "ครูเฉิน" ไปไม่น้อย

ปัง!

ตู้เจ๋อตบโต๊ะฉาด "ครูเฉิน! เพื่อตอบแทนวิชาความรู้ที่ครูถ่ายทอดมาให้ วันนี้ผมขออุดหนุนร้านครูเพิ่มอีกชุด!"

"เสี่ยวกู้!"

"ครับประธานตู้ มีอะไรให้รับใช้ครับ?"

กู้เหิงรีบเข้ามาถามอย่างนอบน้อม

"จัดชุดต้าซานหยวนมาอีกชุด! คราวนี้ขึ้นจอว่า แด่ปรมาจารย์!"

ชุดต้าซานหยวนคือชุดที่แพงที่สุดในร้าน ราคาเกือบ 1.8 แสนหยวน

แต่เพราะเป็นชุดเหล้านอก ดื่มแล้วเมาง่าย

และตู้เจ๋อ นักเขียนไส้แห้งคนนี้ มีความฝังใจกับชุดมังกรเทพ

ตอนแรกเลยไม่ได้สนใจจะสั่งชุดนี้

แต่ตอนนี้เกือบจะเที่ยงคืนแล้ว ยอดใช้จ่ายหมวดบันเทิงเพิ่งจะ 9.8 แสน เหลืออีกตั้ง 1.02 ล้าน

ถ้าไม่รีบใช้ให้หมดก่อนเที่ยงคืน เงินก็เสียเปล่าสิ?

ตู้เจ๋อรูดบัตรไป 178,888 หยวน เช็กข้อความจากธนาคาร เงินเข้าบัญชีอีก 325,576.16 หยวน!

หักลบกลบหนี้ กำไรเน้นๆ อีกเกือบ 1.4 แสน

เฉินจิ่งเฉิงที่นั่งอยู่ข้างๆ ได้ยินตู้เจ๋อจะสั่งชุดต้าซานหยวนให้ตัวเอง รีบห้าม

"พี่ตู้ เกรงใจแย่ครับ ผมก็แค่คุยโม้ไปเรื่อยเปื่อย ไม่ต้องขนาดนี้หรอกครับ!"

"ครูเฉิน ไม่ปิดบังหรอกนะ วันนี้เป็นครั้งแรกที่ผมเลี้ยงเพื่อนเที่ยวผับ ที่สั่งเยอะขนาดนี้ไม่ใช่อะไรหรอก อยากให้ครั้งแรกมันน่าจดจำหน่อย!

ถ้าครูเกรงใจ งั้นช่วยจัดอะไรพิเศษๆ ให้หน่อยสิ จะได้เป็นความทรงจำดีๆ ของวันนี้!"

"พี่ตู้ อยากได้อะไรพิเศษๆ ครับ?"

ตู้เจ๋อกอดคออีกฝ่าย "ครูเฉิน ผมขอแนะนำหน่อย ตอนเอาชุดต้าซานหยวนมาเสิร์ฟ ช่วยเปลี่ยนคนถือป้ายเป็นผู้หญิงได้ไหม?"

"หา?"

เฉินจิ่งเฉิงชะงัก

"ไม่ได้จะว่านะ แต่ผมสงสัยมาตั้งแต่แรกแล้ว ทำไมคนถือป้ายร้านคุณมีแต่ผู้ชาย? ปกติต้องเป็นกระต่ายน้อยบันนี่เกิร์ลหรือสาวสวยแต่งตัววับๆ แวมๆ ไม่ใช่เหรอ? ร้านคุณเล่นเอาผู้ชายมาถือป้ายหมด ผมนึกว่าหลงเข้ามาบาร์เกย์ซะอีก"

ตู้เจ๋อบ่นอุบ

ความรู้สึกนี้มันเริ่มตั้งแต่ตอนเปิดชุดมังกรเทพชุดแรกแล้ว

ขบวนพาเหรดชุดมังกรเทพของ 798 ก็อลังการดีหรอก แต่บรรยากาศมันดูเหมือนขบวนแห่ศพไปหน่อย มีแต่ผู้ชายเดินกันให้ว่อน

"ขอโทษครับ ขอโทษจริงๆ" เฉินจิ่งเฉิงรีบขอโทษขอโพย "ร้านเราเพิ่งเปิดได้ไม่นาน รายละเอียดบางอย่างอาจจะยังไม่ลงตัว แต่พี่วางใจได้เลย ขบวนพาเหรดรอบนี้พี่ต้องประทับใจแน่นอน!"

เฉินจิ่งเฉิงกวักมือเรียกกู้เหิงมากระซิบสั่งงาน

กู้เหิงพยักหน้ารับคำ แล้วรีบเดินไปตามโต๊ะต่างๆ

ถึงในร้านจะไม่มีพนักงานเสิร์ฟหญิง แต่มีเด็กสร้างบรรยากาศนี่นา!

ในเมื่อพี่ใหญ่เขาอยากดูสาว ก็จับเด็กพวกนี้มาแต่งตัวเป็นพนักงานเสิร์ฟชั่วคราวซะก็สิ้นเรื่อง!

อย่างที่บอก มีเงินซะอย่าง คุณคือพระเจ้า!

นอกจากขบวนพาเหรดสาวสวย เฉินจิ่งเฉิงยังเตรียมเซอร์ไพรส์พิเศษให้ตู้เจ๋ออีกด้วย

ครู่ต่อมา ทุกอย่างก็พร้อม

ดีเจเปลี่ยนเพลงเป็นจังหวะที่เร้าใจกว่าเดิม จังหวะที่เพลงกำลังจะพีค ไฟทั้งร้านก็สว่างจ้าขึ้นมาพร้อมกัน แล้วกะพริบถี่รัว

"ฟู่ ฟู่ ฟู่..."

ควันขาวพวยพุ่งจากรอบทิศ กระดาษสีโปรยปรายลงมาจากเพดานราวกับห่าฝน

"ขอขอบคุณประธานตู้จากโต๊ะ A2 ที่ให้การสนับสนุนทางร้าน! ค่ำคืนนี้ประธานตู้ทุ่มไม่อั้น! ยอดรวมทะลุล้านไปแล้วครับ!"

ดีเจตะโกนขอบคุณเสียงดัง

พร้อมกันนั้น ภาพโต๊ะ A2 ก็ปรากฏขึ้นบนจอ LED ขนาดใหญ่

สาวๆ ในโต๊ะที่ไม่เคยได้รับเกียรติขนาดนี้มาก่อน ต่างตื่นเต้นดีใจจนเนื้อเต้น

หลิ่วถังถังแทบคลั่ง

แค่คืนเดียว ตู้เจ๋อใช้เงินไปเป็นล้าน?

ต้องจับให้อยู่หมัด!

ผู้ชายคนนี้ เธอต้องจับให้อยู่หมัดให้ได้!

"พระเจ้าช่วย คืนเดียวล้านนึง! นี่มันเศรษฐีมาจากไหนเนี่ย?"

"เล่นใหญ่รัชดาลัยมาก!"

"สาวๆ ฉันอิจฉาตาร้อนไปหมดแล้ว! ถ้าได้ไปนั่งโต๊ะนั้นบ้างคงดี!"

……

ท่ามกลางกระดาษสีที่โปรยปราย ขบวนมังกรยาวเหยียดปรากฏขึ้นอีกครั้ง

แต่คราวนี้คนถือป้ายไม่ใช่พนักงานชาย แต่เป็นสาวสวยในชุดกะลาสีสีขาว กางเกงขาสั้นสีฟ้า สวมถุงน่องสีขาวเหนือเข่า

เทียบกับขบวนก่อนหน้านี้ ขบวนนี้ดึงดูดสายตามากกว่าหลายเท่า เสียงผิวปากดังเซ็งแซ่ไปทั้งร้าน

"พี่ตู้? เป็นไงครับ?" เฉินจิ่งเฉิงถาม

"ใช้ได้! แบบนี้ค่อยเจริญหูเจริญตาหน่อย! แต่เวลาสั้นๆ แค่นี้ ไปหาสาวสวยมาได้เยอะแยะขนาดนี้ได้ไง?"

ตู้เจ๋อพอใจมาก แต่ก็อดสงสัยไม่ได้

"ก็เด็กสร้างบรรยากาศในร้าน แล้วก็เรียกตัวมาจากที่อื่นด้วยครับ แต่กว่าจะหาชุดให้ใส่เหมือนกันได้เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกัน"

ความจริงเพื่อจัดขบวนพาเหรดชุดนี้ ชุดต้าซานหยวนชุดนี้ร้านแทบไม่ได้กำไรเลย

แต่เฉินจิ่งเฉิงไม่แคร์ ขอแค่ตู้เจ๋อพอใจ ก็คุ้มค่าแล้ว

"พี่ตู้ ผมให้กู้เหิงเตรียมแชมเปญทาวเวอร์ไว้ให้ด้วย ถือเป็นคำขอบคุณจากทางร้านสำหรับการอุดหนุนในวันนี้ครับ!"

พูดจบ เฉินจิ่งเฉิงก็กวักมือเรียก

สาวสวยในชุดกะลาสีกลุ่มหนึ่งเข็นรถแชมเปญทาวเวอร์ขนาดใหญ่เข้ามา

ตู้เจ๋อมองดู สายตาสะดุดเข้ากับสาวคนหนึ่ง ตาเป็นประกายขึ้นมาทันที

แม้เมื่อกี้จะเจอสาวสวยมาแล้วไม่ต่ำกว่า 20 คน แต่คนนี้พิเศษที่สุด

ใบหน้ารูปไข่แต่งหน้าอ่อนๆ ดูบริสุทธิ์ผุดผ่อง สวยกินขาดหานซินเหล่ยแบบไม่เห็นฝุ่น

ผิวพรรณเต่งตึงบอกให้รู้วัยเยาว์

โดยรวมแล้ว เป็นสาวสวยที่ใครเห็นก็ต้องเหลียวหลัง มองใกล้ๆ หน้าคล้ายจางป๋อจือ ดาราในดวงใจสมัยวัยรุ่นของตู้เจ๋อมาก

"เสี่ยวกู้ คนนี้ก็เด็กสร้างบรรยากาศเหรอ?"

ตู้เจ๋อเริ่มหงุดหงิด สวยขนาดนี้ ทำไมเมื่อกี้กู้เหิงไม่เรียกมา?

กู้เหิงสัมผัสได้ถึงอารมณ์ของตู้เจ๋อ กำลังจะอ้าปากแก้ตัว โชคดีที่เฉินจิ่งเฉิงช่วยแก้ต่างให้

"พี่ตู้ พวกนี้เป็นเน็ตไอดอลที่บริษัทผมเพิ่งเซ็นสัญญา คนที่พี่ถามถึงยังเป็นนักศึกษาอยู่ วันนี้พามาเปิดหูเปิดตาเฉยๆ เมื่อกี้กู้เหิงคงไม่เห็นมั้งครับ?"

"งั้นเหรอ..." ตู้เจ๋อพยักหน้า

หยางอีอีเข็นรถแชมเปญทาวเวอร์เข้ามาที่โต๊ะ รอยยิ้มบนใบหน้าแข็งทื่อ เหมือนจะร้องไห้ก็ไม่เชิง

ตอนนี้เธอเสียใจแทบตาย

ไม่คิดเลยว่าคุณลุงอ้วนๆ ที่เธอนึกว่าแค่พอมีเงิน จะกลายเป็นมหาเศรษฐีโคตรรวย!

คืนเดียวใช้เงินเป็นล้าน!

แม้แต่เจ้านายเธอยังต้องมาคอยเอาใจ!

ถ้ารู้ว่าเมื่อกี้เธอปฏิเสธที่จะมาดูแลเขา กลับไปจะโดนเจ้านายด่าไหมเนี่ย?

มัวแต่เหม่อลอย หยางอีอีเผลอเข็นรถชนโต๊ะเข้าอย่างจัง

เพล้ง!

แก้วแชมเปญชั้นบนสุดสิบกว่าใบตกลงมาแตกกระจายเกลื่อนพื้น

สายตาทุกคู่ในโต๊ะจับจ้องมาที่เธอ หยางอีอีตกใจจนน้ำตาคลอเบ้า รีบโค้งคำนับขอโทษตู้เจ๋อปลกๆ

"ขอโทษค่ะคุณท่าน! ขอโทษค่ะคุณท่าน!"

จบบท