บทที่ 24 ที่แท้นายก็คือปรมาจารย์นี่เอง

หลินเจินรูรีบเปิดกลุ่มเพื่อนสาวขึ้นมาอีกครั้ง เลื่อนไปดูข้อความล่าสุดที่หลิ่วถังถังส่งมา

นั่นคือรูปที่เธอแชร์ต่อมาจากโมเมนต์ของเซี่ยเจีย...

ซึ่งระบุชัดเจนว่า คืนนี้ตู้เจ๋อเลี้ยงทุกคนที่ 798!

หรือว่านังหลิ่วถังถังมันแอบแจ้นไปที่ 798 คนเดียว แล้วยังไปมั่วสุมกับตู้เจ๋ออีก?

ทันใดนั้น เพลิงโทสะก็ลุกโชนในใจหลินเจินรู

ไอ้พวกสุนัขลอบกัด!

นังแพศยากับไอ้ชั่ว!

หลินเจินรูไม่ได้โกรธเพราะหวงตู้เจ๋อ แต่โกรธที่หลิ่วถังถังไม่ยอมบอกเธอก่อน แล้วแอบไปที่ 798!

แถมยังไปกอดรัดฟัดเหวี่ยงกับตู้เจ๋ออีก!

นังเพื่อนทรยศ! ผู้ชายที่ฉันเขี่ยทิ้ง แกกลับเก็บไปเทิดทูนบูชา?

แถมยังจงใจโพสต์ลงโมเมนต์อวดอีก?

น่าขำ! ผู้ชายในโลกตายหมดแล้วหรือไง? ถึงต้องลดตัวไปคบกับมัน?

แล้วยังมาร่วมมือกันแสดงละครตบตาฉันอีก?

จนถึงตอนนี้ หลินเจินรูก็ยังไม่เชื่อว่าเหล้าในรูปเป็นของตู้เจ๋อจริงๆ

ตอนหย่ากัน ตู้เจ๋อมีเงินติดตัวเท่าไหร่ทำไมเธอจะไม่รู้

แต่การกระทำของหลิ่วถังถัง ทำให้หลินเจินรูรู้สึกเหมือนโดนหักหลัง ขยะแขยงเหมือนเผลอกลืนก้อนอึเข้าไป

……

ณ 798

รู้สึกถึงแรงสั่นจากโทรศัพท์ หลิ่วถังถังหยิบขึ้นมาดู แล้วยื่นหน้าจอให้ตู้เจ๋อดูด้วยสีหน้าลำบากใจ

"ดูสิ หลินเจินรูโทรมาจริงๆ ด้วย! เธอดูออกแล้วแน่ๆ! ทีนี้พอใจหรือยัง?"

"พอใจสิ!"

ตู้เจ๋อยิ้มร่า ตบก้นอีกฝ่ายเบาๆ

ตอนนี้เขารู้สึกฟินไปทั้งตัว ยิ่งกว่าตอนโดนสาวๆ รุมเอาใจเมื่อกี้เสียอีก

"ถือเป็นความดีความชอบของเธอ จำไว้นะ อย่ารับสาย ฉันจะยั่วให้เธออกแตกตาย!"

หึหึหึ...

หลิ่วถังถังหัวเราะเย็นในใจ ผู้ชายคนนี้... เลวได้ใจจริงๆ!

"ป๋าตู้ขา ทีนี้บอกหนูได้หรือยังคะ ว่าป๋ารวยขึ้นมาได้ยังไง? หรือว่าเมื่อก่อนป๋าซุกทรัพย์สินไว้?"

"คิดว่าฉันเป็นคนแบบนั้นเหรอ?"

หลิ่วถังถังแอบมองบนในใจ

เมื่อก่อนอาจจะไม่ใช่ แต่ตอนนี้น่ะไม่แน่

"ความจริงก็ไม่มีอะไรหรอก พอดีหลังหย่าฉันโชคดีได้กำไรจากการลงทุนมานิดหน่อย"

การลงทุน?

ลงทุนอะไรถึงได้กำไรงามขนาดนี้? ทำให้ตู้เจ๋อเปิดชุดมังกรเทพทีละหลายๆ ชุดแบบไม่สะเทือนกระเป๋าเลย?

"ป๋าตู้ขา ลงทุนอะไรเหรอคะ? พาหนูไปลงทุนด้วยได้ไหม?"

"นั่นมันคนละเรื่องกันแล้ว อยากรู้เหรอ? งั้นก็ต้องดูว่าเธอจะทำตัวน่ารักแค่ไหน" ตู้เจ๋อยิ้มตาหยี

เห็นท่าทางตู้เจ๋อแบบนี้ หญิงสาวที่เลี้ยงปลาไว้เต็มบ่ออย่างหลิ่วถังถังมีหรือจะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่

แต่จะให้เธอยอมพลีกายง่ายๆ แบบนี้ หลิ่วถังถังก็รู้สึกไม่ยินยอมพร้อมใจเท่าไหร่

หลิ่วถังถังรีบคว้ามือตู้เจ๋อที่กำลังเลื้อยสูงขึ้นเรื่อยๆ ไว้

"ตู้เจ๋อ... ฉัน..."

ยังไม่ทันที่หลิ่วถังถังจะพูดจบ ก็เห็นชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาเดินเข้ามาที่โต๊ะ

และการ์ดที่เฝ้าโต๊ะอยู่ไม่เพียงไม่ขวางทาง กลับหลีกทางให้อย่างนอบน้อม

แม้แต่กู้เหิงยังเดินนำทางมาส่งถึงหน้าตู้เจ๋อด้วยตัวเอง

"ประธานตู้ครับ นี่คือผู้ถือหุ้นใหญ่ของร้านเรา ทราบว่าประธานตู้เปิดชุดมังกรเทพไปแล้ว 9 ชุด เลยตั้งใจมาชนแก้วด้วยครับ!"

การใช้จ่ายเฉียดล้านของตู้เจ๋อ สร้างความฮือฮาไปทั่วทั้งร้าน 798 แล้ว

แค่ยอดบิลของตู้เจ๋อคนเดียว ก็เทียบเท่ายอดขายทั้งวันของร้านในวันปกติได้เลย

ด้วยเหตุนี้ ผู้ถือหุ้นใหญ่ที่อยู่ในร้านพอดี จึงตัดสินใจมาชนแก้วผูกมิตรกับลูกค้ากระเป๋าหนักรายนี้ด้วยตัวเอง

แต่พอเห็นหน้าตู้เจ๋อ ผู้ถือหุ้นใหญ่คนนั้นก็ร้องเสียงหลง

"พี่ชาย ที่แท้ลูกค้ากระเป๋าหนักวันนี้ก็คือพี่เองเหรอ!"

ตู้เจ๋อเห็นอีกฝ่ายก็อึ้งไปเหมือนกัน "อ้าว? ที่แท้นายก็เป็นหุ้นส่วนใหญ่ของที่นี่เองเหรอ?"

ข้างๆ เซี่ยเจียกับหานซินเหล่ยต่างพากันงงเป็นไก่ตาแตก

เพราะหุ้นส่วนใหญ่ที่ปรากฏตัวตรงหน้า คือหนุ่มน้อยที่เจอที่โชว์รูมเฟอร์รารี่เมื่อตอนกลางวัน คนที่อยากได้ SF90 รุ่นลิมิเต็ดเหมือนกันนั่นเอง

"ดูท่าผมกับพี่ชายจะมีวาสนาต่อกันจริงๆ! ขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการอีกครั้งนะครับ ผมเฉินจิ่งเฉิง หุ้นส่วนใหญ่ของ 798 คนหางโจวครับ"

เฉินจิ่งเฉิงยื่นนามบัตรให้อย่างยิ้มแย้ม

"ตู้เจ๋อ ตอนนี้ว่างงาน คนมณฑลซีเจียง"

ตู้เจ๋อรับนามบัตรมา จับมือทักทาย แล้วหันไปบอกให้หานซินเหล่ยขยับที่ เชิญเฉินจิ่งเฉิงนั่งลง

เขาถือโอกาสดูนามบัตรอีกฝ่าย เห็นตำแหน่งระบุว่า 'ผู้ก่อตั้ง ดาไห่มีเดีย MCN' เลยถามด้วยความสงสัย

"คุณเฉิน MCN นี่คืออะไรเหรอครับ?"

ไม่รู้ก็ต้องถาม ตู้เจ๋อไม่รู้สึกอายอะไร

เมื่อก่อนชีวิตเขามีแค่บ้าน ที่ทำงาน แล้วก็หน้าคอมพิวเตอร์ วันๆ เอาแต่ก้มหน้าเขียนนิยาย ไม่ค่อยสนใจโลกภายนอกเท่าไหร่

เลยไม่รู้จริงๆ ว่า MCN คืออะไร

"พี่ตู้เรียกผมเสี่ยวเฉินก็ได้ครับ MCN พี่ก็คิดซะว่าเป็นบริษัทปั้นเน็ตไอดอลกับสตรีมเมอร์แล้วกันครับ"

ถึงตู้เจ๋อจะบอกว่าตัวเองว่างงาน แต่เฉินจิ่งเฉิงก็ยังคงท่าทีนอบน้อม ไม่ดูถูกแม้แต่น้อย

จะให้ดูถูกได้ไง เมื่อตอนกลางวันเขาเพิ่งหน้าแตกเพราะดูถูกอีกฝ่ายมาหมาดๆ

เขาไม่เชื่อหรอกว่าลูกค้า VIC ของเฟอร์รารี่จะเป็นคนว่างงานจริงๆ

ถึงจะไม่มีงานทำ แต่คนว่างงานในมัวตูที่มีทรัพย์สินหลักร้อยล้านก็มีถมเถไป

พวกลูกเศรษฐีรุ่นสองที่ไม่ทำงานทำการแต่นั่งกินนอนกินสมบัติเก่านั่นไง

"อ๋อ! กูนึกออกแล้ว!"

ตอนนั้นเอง เซี่ยเจียที่ได้ยินคำแนะนำตัวของเฉินจิ่งเฉิง ก็นึกอะไรขึ้นมาได้

"เล่าตู้ ไอ้หนุ่มนี่มันเป็นสตรีมเมอร์ชื่อดังนี่หว่า! ฉายา 'ปรมาจารย์จอมเจ้าชู้' ใช่ไหม?"

"แหมๆ อย่าเรียกแบบนั้นเลยครับ ชาวเน็ตตั้งให้ขำๆ น่ะครับ"

ปรมาจารย์จอมเจ้าชู้?

น่าสนใจ!

ได้ยินดังนั้น ตู้เจ๋อก็หยิบมือถือมาเสิร์ชทันที

ผลการค้นหาอันดับแรก คือคำคมปรมาจารย์ของเฉินจิ่งเฉิงคนนี้

อย่างเช่น "เงินมีไว้ให้ผู้หญิงดู ไม่ใช่ให้ผู้หญิงใช้"

"อย่าพลาดผู้หญิงดีๆ และอย่าเสียเวลากับผู้หญิงแย่ๆ"

"ไม่ว่าผมจะเคยคบผู้หญิงมากี่คน แต่คุณคือคนที่ผมรักที่สุด"

เชี่ยเอ้ย...

เห็นคำคมพวกนี้ ตู้เจ๋อรู้สึกเหมือนบรรลุธรรม เสียดายที่มารู้จักช้าไป

ถ้ารู้เร็วกว่านี้ เขาคงกลับตัวกลับใจได้นานแล้ว!

จะต้องทนเป็นควายให้หลินเจินรูขี่หลังอยู่ตั้งหลายปีทำไม?

"เสี่ยวเฉิน ฉันยุ่งๆ เลยไม่เคยดูไลฟ์ของนายเลย ถ้ารู้ว่ามีสตรีมเมอร์เจ๋งๆ แบบนาย ฉันคงติดตามไปนานแล้ว!"

"ฟังดูเหมือนพี่ตู้จะมีอดีตที่เจ็บปวดนะครับ?" เฉินจิ่งเฉิงถามอย่างสนใจ

ตู้เจ๋อไม่ปิดบัง พยักหน้ายอมรับ "ไม่ปิดบังหรอก ฉันเคยเป็นไอ้หน้าโง่บูชาความรักอยู่หลายปี สุดท้ายก็ไม่เหลืออะไรเลย"

"งั้นพี่ตู้ต้องมาดูไลฟ์ผมแล้วล่ะครับ ในไลฟ์ผมจะแชร์เทคนิคและประสบการณ์เรื่องความรัก

ส่วนหนึ่งก็เพื่อให้เพื่อนๆ ผู้ชายเอาไปใช้จีบสาว

อีกส่วนก็เพื่อให้เพื่อนๆ ได้เปิดหูเปิดตา เลิกบูชาผู้หญิงสวยๆ ราวกับนางฟ้าสักที"

"งั้นเสี่ยวเฉินสอนวิชาให้ฉันสักหน่อยได้ไหม?"

ตู้เจ๋อยกแก้วเหล้าขึ้น

"ได้สิครับ! ไม่มีปัญหา!"

เฉินจิ่งเฉิงชนแก้วทันที

จากนั้นทั้งสองก็นั่งคุยกันอย่างถูกคอ

จนตู้เจ๋อลืมหลิ่วถังถังที่ตั้งใจจะเผด็จศึกไปชั่วขณะ

หลิ่วถังถังได้โอกาสพักหายใจ แต่ก็ยังกระวนกระวายใจ

เธออยากจับตู้เจ๋อจริงๆ นั่นแหละ

แต่ถ้าต้องแลกด้วยการพลีกายเพียงเพื่อโอกาสรวยลมๆ แล้งๆ มันก็ดูจะลดค่าตัวเองเกินไปหน่อยไหม?

ยังไงซะ เธอก็เป็นถึงเพื่อนรักเพื่อนตายของหลินเจินรู ภรรยาเก่าของตู้เจ๋อเชียวนะ

แถมยังมีหนุ่มๆ ในบ่อปลาคอยตามจีบเป็นขบวน

ถ้าจะให้ยอม... มันต้องเพิ่มเงินสิคะ!

จบบท