บทที่ 18 มาผับไม่อวดรวย ไปร้องคาราโอเกะดีกว่ามั้ง

ทานข้าวเสร็จ เพื่อนในโมเมนต์วีแชตของเซี่ยเจียก็ลงชื่อมากันหลายคน

เซี่ยเจียไม่ได้ตอบรับส่งเดช แต่ถามความเห็นตู้เจ๋อก่อน

คนที่ลงชื่อมาส่วนใหญ่เป็นเพื่อนเก่าที่ตู้เจ๋อรู้จัก

ไม่ได้ติดต่อกันนาน พอเห็นว่าวันนี้ตู้เจ๋อเป็นเจ้ามือ ก็เลยอยากรู้อยากเห็นกันเป็นธรรมดา

ตู้เจ๋อฟังชื่อแล้วก็บอกให้เซี่ยเจียเรียกมาได้เลย

คนเดียวที่ตู้เจ๋อไม่ค่อยคุ้น คือ "ประธานเหริน" คนนั้น

แต่พอรู้ว่าเขาจะมา ตู้เจ๋อก็พยักหน้าอนุญาตทันที

เช็กบิลออกมา มื้อนี้ก็ไม่ได้แพงมากอย่างที่คิด 134,550 หยวน

มื้อเดียวปาไปแสนกว่า เซี่ยเจียเห็นแล้วใจหายวาบ

ฟุ่มเฟือยชิบหาย!

แต่ตู้เจ๋อกลับยิ้มมุมปาก เพราะข้อความแจ้งเตือนจากเกมเด้งขึ้นมาอีกแล้ว

【ผู้เล่นใช้จ่ายในหมวดอาหาร 134,550 หยวน คะแนนการประเมินการใช้จ่ายครั้งนี้ 79 คะแนน ได้รับเงินคืน 179%!】

【การประเมินจากระบบ: เสินฮ่าวที่ยอดเยี่ยมจะไม่กินมูมมาม โปรดพยายามเข้าถึงแก่นแท้ต่อไป】

"เรียนลูกค้าธนาคารจาวซาง บัตรธนาคารลงท้ายหมายเลข 9896 ของท่านมียอดเงินเข้า 240,844.5 หยวน!"

เห็นไหม นายคิดว่าฟุ่มเฟือย แต่เกมบอกว่ายังไม่พอ

ต้องพยายามต่อไปนะพ่อหนุ่ม!

……

ออกจากซีเจียวหมายเลข 5 ตู้เจ๋อนั่งรถไปเป็นเพื่อนเซี่ยเจียเอารถไปเก็บ แล้วค่อยเรียกรถไปที่ 798 พร้อมกัน

ลงจากรถ ยังไม่ทันเดินเข้าไป ทั้งสองก็มั่นใจว่าชื่อเสียงของ 798 ไม่ได้มาเพราะโชคช่วย

ผนังด้านนอกของผับประดับด้วยจอภาพขนาดใหญ่ ฉายภาพบรรยากาศแสงสีเสียงภายในร้านสลับไปมาอย่างตระการตา

รถหรูรถสปอร์ตวิ่งเข้าออกไม่ขาดสาย หนุ่มสาวแต่งตัวจัดเต็มเดินควงคู่กันเข้าไปในร้าน

หรือไม่ก็จับกลุ่มกันสามสี่คน ยืนถ่ายรูปเช็กอินหน้าร้านด้วยความตื่นเต้น

สถานที่แห่งแสงสีและกิเลสแบบนี้ ตู้เจ๋อไม่ได้มานานมากแล้วจริงๆ

เขาถอนหายใจแล้วพูดขึ้น "เซี่ยเจีย ครั้งล่าสุดที่เรามาผับด้วยกันมันกี่ปีแล้ววะ?"

"เกือบห้าหกปีแล้วมั้ง? ตั้งแต่ก่อนแกแต่งงาน แกก็ไม่มาเหยียบที่แบบนี้อีกเลย"

"ก็ตอนนั้นฉันเจียมตัวไง ไม่เหมือนพวกแก ฉันมันก็แค่ไอ้บ้านนอกจนๆ คนนึง"

เซี่ยเจียหัวเราะแห้งๆ แม้เขาจะไม่สนใจสถานะในอดีตของตู้เจ๋อ แต่ก็ต้องยอมรับว่าตู้เจ๋อในตอนนั้นดูจืดจางจริงๆ

จ้างเด็กดริ๊งก์ก็ไม่มีตังค์ จีบสาวก็ไม่เป็น สาวๆ ที่มาเที่ยวที่แบบนี้ ใครจะมาสนผู้ชายหน้าตาซื่อบื้อแบบตู้เจ๋อกันล่ะ

พามาเที่ยวสองสามครั้ง เซี่ยเจียก็เลยเลิกชวน

"ช่างเถอะ อดีตก็คืออดีต วันนี้มาที่นี่ ขอแค่สนุกก็พอ ให้เต็มที่ เดี๋ยวบอกพวกเพื่อนๆ ว่าไม่ต้องเกรงใจเรื่องเงิน ถือว่าฉลองที่เพื่อนคนนี้ได้เกิดใหม่!"

เดินเข้าประตูมา ไม่ทันไรพนักงานชายคนหนึ่งก็เดินเข้ามาหา

ตู้เจ๋อโบกมืออย่างสบายๆ "ขอโต๊ะโซนโซฟา เอาที่ที่ดีที่สุด ใหญ่ที่สุด!"

ฟังจากน้ำเสียง พนักงานก็รู้ทันทีว่าป๋ามาเอง ท่าทีเปลี่ยนเป็นนอบน้อมทันตาเห็น

"ได้เลยครับพี่ ผมกู้เหิง เรียกผมเสี่ยวกู้ก็ได้ครับ พี่ชื่ออะไรครับ?"

"ตู้เจ๋อ นี่เพื่อนผมเซี่ยเจีย"

"สวัสดีครับประธานตู้ ประธานเซี่ย งั้นเดี๋ยวผมจัดโซน A2 ให้ประธานตู้นะครับ ขั้นต่ำ 3 หมื่น สะดวกไหมครับ?"

ได้ยินคำว่า "ประธานตู้" ตู้เจ๋อก็รู้สึกฟินซ่านไปถึงรูขุมขน

แม้สมัยนี้คำว่าประธานจะเกร่อไปหมด ใครๆ ก็เรียกกัน

แม้แต่ในวงเพื่อนของเซี่ยเจีย ก็ชอบเรียกกันเล่นๆ ว่าประธานนั่นประธานนี่

แต่ตู้เจ๋อก็ชอบให้คนเรียกแบบนี้ ฟังแล้วมันฟินพิลึก!

จะว่าเขาบ้าเห่อก็ได้ บ้าเห่อแล้วไง?

เมื่อก่อนมีแต่คนเรียกเสี่ยวตู้ๆ ใครจะไปคิดว่าวันหนึ่งจะมีคนมาเรียกว่า "ประธานตู้" กันล่ะ?

"จัดไป!"

ทั้งสองได้ที่นั่งอย่างรวดเร็ว ตู้เจ๋อเพิ่งหยิบบุหรี่ออกมา พนักงานหนุ่มข้างๆ ก็รีบจุดไฟให้ ประคองไฟแช็กด้วยสองมือมาตรงหน้าตู้เจ๋อ

"เชิญครับประธานตู้!"

ควันบุหรี่ลอยอวลในโซนโซฟา

ตู้เจ๋อเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ สองแขนพาดไปด้านหลัง มองดูฟลอร์เต้นรำที่คึกคักเบื้องหน้า

บรรยากาศที่คุ้นเคย

บรรยากาศที่ห่างหายไปนาน

กลิ่นอายของเงินตรา!

"ประธานตู้ รับเครื่องดื่มอะไรดีครับ?"

จุดบุหรี่เสร็จ กู้เหิงก็หยิบไอแพดมานั่งยองๆ ข้างตู้เจ๋อเพื่อรับออเดอร์

ตู้เจ๋อรับมา แล้วหันไปถามเซี่ยเจีย "แกอยากกินอะไร?"

"อะไรก็ได้ คนยังมาไม่ครบ เอาเบียร์มาก่อนแล้วกัน"

"เชี่ย บอกแล้วไงว่าไม่ต้องช่วยฉันประหยัด?"

ตู้เจ๋อบ่นอุบ พลางเปิดดูเมนูเครื่องดื่ม สายตาสะดุดเข้ากับหน้าหนึ่ง

ชุดต้าซานหยวน: Martell L'Or 1 ขวด + Hennessy Richard 1 ขวด + Remy Martin Louis XIII 1 ขวด... ราคา 178,888 หยวน!

ชุดมังกรเทพ: Champagne Armand de Brignac (Ace of Spades) 6 ขวด (ทอง, ดำ, ม่วง, ชมพู, เงิน, เขียว)... ราคา 108,888 หยวน

ชุดมังกรเทพน้อย: Champagne Armand de Brignac (Ace of Spades) ทอง 3 ขวด... ราคา 48,888 หยวน

……

มองดูเมนูหน้าสุดท้ายที่เป็นชุดพรีเมียม ตู้เจ๋อถามขึ้น "ชุดมังกรเทพนี่มันคืออะไร? แชมเปญโพดำ A มีแบ่งเป็นสีทองสีดำด้วยเหรอ?"

แม้จะอ่านนิยายแนวเสินฮ่าวมาเยอะ แต่ตู้เจ๋อก็ยังไม่ค่อยเข้าใจว่าไอ้ชุดมังกรเทพที่โผล่มาบ่อยๆ นี่มันคืออะไรกันแน่

ชุดต้าซานหยวนยังพอเข้าใจได้ ก็คือเหล้าสามขวดต่างยี่ห้อ

แต่ไอ้ชุดมังกรเทพ แชมเปญโพดำ A ทำไมต้องแบ่งสี? รสชาติต่างกันเหรอ?

กู้เหิงไม่ได้แสดงท่าทีดูถูกตู้เจ๋อแม้แต่น้อย รีบอธิบายทันที "ประธานตู้ครับ แชมเปญโพดำ A มีหลายสีจริงๆ ครับ รสชาติคล้ายๆ กัน แต่สีขวดที่ต่างกันเวลาอยู่ในร้านแบบนี้มันดูสวยดูเด่นกว่าครับ"

ตู้เจ๋อพยักหน้าเข้าใจ

สรุปคือเอาไว้โชว์พาวสินะ

"งั้นเอาชุดมังกรเทพมาก่อนชุดนึง!"

กู้เหิงยิ้มแก้มปริ เปิดมาก็สั่งชุดมังกรเทพเลยเหรอ? นี่มันป๋าตัวจริง!

ชุดมังกรเทพของร้านราคาตั้งแสนกว่า ป๋าแกใจป้ำจริงๆ!

เซี่ยเจียหน้าถอดสี รีบกระซิบ "แกบ้าไปแล้วเหรอ? เรามากันแค่สองคน สั่งชุดมังกรเทพทำบ้าอะไร? คนยังไม่มาแกจะรีบอวดรวยไปไหน?"

"มาผับไม่อวดรวย ไปร้องคาราโอเกะดีกว่ามั้ง!"

"เชี่ย เดี๋ยวนี้แกเป็นกวีไปแล้วเหรอ? อย่าเพิ่งสั่ง ไว้รอคนมาครบก่อนค่อยอวด!"

"คนยังไม่มา เราก็หาคนมาเพิ่มเองสิวะ!"

ตู้เจ๋อหันไปถามพนักงาน "ร้านนายอย่าบอกนะว่าไม่มีเด็กดริ๊งก์? ไปหามาให้ฉันหน่อย!"

ไม่เคยเลี้ยงหมู แต่ก็เคยเห็นหมูวิ่งไม่ใช่เหรอ?

ตู้เจ๋อไม่เคยเรียกเด็กดริ๊งก์ในผับ แต่รู้ว่าสาวสวยๆ ในร้านพวกนี้หลายคน จริงๆ แล้วเป็นหน้าม้าที่ร้านจ้างมาสร้างบรรยากาศ

"มีครับมี! แน่นอนว่ามี!"

กู้เหิงไม่อยากพลาดออเดอร์ชุดมังกรเทพ รีบพยักหน้ารัวๆ

"อย่าเลยเพื่อน เด็กพวกนั้นแกไม่รังเกียจเหรอ?"

"ประธานเซี่ยวางใจได้ครับ! เด็กสร้างบรรยากาศทั่วไปผมไม่เรียกมาหรอกครับ ที่ผมจะหามาให้รับรองว่าเป็นพาร์ตไทม์เกรดดี มีทั้งนักศึกษา แล้วก็พวกเพิ่งเรียนจบทำงานใหม่ๆ ครับ"

"หมายความว่าไง?" เซี่ยเจียถามด้วยความสงสัย

"ทั้งสองท่านน่าจะเพิ่งเคยมา 798 ครั้งแรกใช่ไหมครับ? ตอนนี้ร้านเราเป็นหนึ่งในผับที่ฮอตที่สุดในมัวตู สาวๆ อยากมาเที่ยวกันเยอะ แต่ค่าใช้จ่ายในร้านเราสูงกว่าที่อื่น สาวๆ นักศึกษาหรือพวกเพิ่งจบใหม่เลยยอมมาเป็นเด็กสร้างบรรยากาศแลกกับการได้เข้าฟรีครับ"

"ปกติพวกเธอไม่รับงานนั่งดริ๊งก์นะครับ พอหมดเวลาก็กลับ แต่ถ้าสองท่านต้องการ ผมลองไปติดต่อให้ได้ครับ!"

ได้ยินแบบนั้น ไม่รอให้เซี่ยเจียตัดสินใจ ตู้เจ๋อก็ชิงตอบตกลงแทน

"โอเค จัดมาเลย พอสาวๆ มาแล้วค่อยเอาชุดมังกรเทพมาเสิร์ฟ!"

"ได้เลยครับประธานตู้ เดี๋ยวผมรีบไปจัดการให้ครับ"

จบบท