บทที่ 8 1 ล้าน 3 แสน? ราคาถูกไปหน่อยมั้ง

หลังอธิบายสิทธิพิเศษของสมาชิก VIP จบ พนักงานขายก็ขอแอดวีแชตของตู้เจ๋อไว้

โดยบอกว่าวันหน้าถ้าตู้เจ๋อต้องการสินค้าอะไร สามารถทักมาจองล่วงหน้าทางวีแชตได้เลย

และถ้าทางร้านมีกิจกรรมอะไร เธอก็จะแจ้งให้ตู้เจ๋อทราบผ่านทางนี้

ทว่า หวังเสวี่ยชิงที่ยืนอยู่ข้างๆ เมื่อเห็นไอดีวีแชตที่อีกฝ่ายแอดตู้เจ๋อไป ก็ได้แต่หัวเราะเยาะในใจ

เพราะเธอเห็นชัดๆ ว่าไอดีที่อีกฝ่ายใช้แอดตู้เจ๋อ ดูเหมือนจะเป็นบัญชีส่วนตัวของหล่อนเอง

ในฐานะคนที่เคยคร่ำหวอดในวงการนี้มาก่อน หวังเสวี่ยชิงรู้ดีว่า ปกติพนักงานขายในร้านแบรนด์เนมจะใช้บัญชีที่ทำงานในการติดต่อลูกค้า

การใช้บัญชีส่วนตัว แสดงว่าอีกฝ่ายต้องมีเจตนาอื่นแอบแฝงกับตู้เจ๋อแน่ๆ

คิดได้ดังนั้น หวังเสวี่ยชิงก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

อีกฝ่ายเห็นอยู่ทนโท่ว่าตู้เจ๋อมีเธอมาด้วย ยังกล้าอ่อยอีก หรือว่าเห็นเธออายุเยอะแล้ว เลยคิดว่าตัวเองก็มีโอกาสงั้นสิ?

ด้วยความโมโห หวังเสวี่ยชิงลืมไปชั่วขณะว่าตัวเองแต่งงานแล้ว เธอเอื้อมมือไปควงแขนตู้เจ๋อทันที

"พี่คะ ไหนบอกว่าอยากดูนาฬิกาไง? เราลองไปดูที่ Vacheron Constantin (วาเชอรอง กงสตองแตง) กันก่อนดีไหมคะ?"

ตู้เจ๋อชะงัก ไม่คิดว่าหวังเสวี่ยชิงจะเข้ามาควงแขน

สัมผัสแนบชิดแบบไม่ได้ตั้งใจ ทำให้เขาที่ห่างหายเรื่องอย่างว่าไปนานเริ่มรู้สึกวูบวาบ

แต่ตู้เจ๋อก็ยังมีสติ เขาไม่คิดว่าแค่การเปย์เมื่อครู่จะทำให้เมียชาวบ้านอย่างหวังเสวี่ยชิงยอมสนิทสนมกับเขาเร็วขนาดนี้

หรือจะมีเหตุผลอื่น?

และก็เป็นไปตามคาด พอทั้งสองเดินออกจากร้านเจเนียท่ามกลางสายตาแปลกๆ ของพนักงานขายได้ไม่นาน หวังเสวี่ยชิงก็รีบปล่อยมือทันที

"ขอโทษด้วยนะคะ เมื่อกี้ฉันกลัวว่าพี่ตู้จะโดนพนักงานขายคนนั้นรังควาน เลยแกล้งทำให้ดูน่ะค่ะ"

ตู้เจ๋อทำหน้างง "รังควาน?"

"พี่อาจจะไม่รู้ เมื่อกี้เธอใช้บัญชีส่วนตัวแอดพี่ ไม่ใช่บัญชีที่ทำงาน ฉันกลัวว่าวันหลังเธอจะทักมาตอแยพี่ เลยแกล้งแสดงละครให้ดู กันไว้ก่อน เดี๋ยวพี่สะใภ้จะมาโทษพี่เอาทีหลัง"

หวังเสวี่ยชิงทัดผมที่ข้างหู ใบหน้าสวยแดงระเรื่อขณะอธิบาย

ตู้เจ๋อโบกมือ "คุณคิดมากไปแล้ว แปลกจัง ผมยังไม่ได้บอกคุณเหรอว่าผมหย่าแล้ว?"

"หย่าแล้ว?!"

หวังเสวี่ยชิงจำสิ่งที่ตู้เจ๋อเคยพูดได้แม่น

ถ้าไม่ใช่เพราะประโยคที่ว่า "เมียเก่าผมกับผัวคุณ" เธอคงไม่สงสัยในตัวเขาหรอก

แต่พอได้ยินตู้เจ๋อยืนยันด้วยตัวเอง หวังเสวี่ยชิงก็ยิ่งแปลกใจเข้าไปใหญ่

ก่อนหน้านี้เธอเคยสงสัยว่าเมียของตู้เจ๋อเป็นชู้กับผัวของเธอหรือเปล่า แต่ดูจากสภาพตอนนี้แล้ว มันจะเป็นไปได้ยังไง?

เทียบหน้าตา ตู้เจ๋อก็หล่อกว่าผัวเธอตั้งเยอะ เทียบฐานะ ดูจากการใช้เงินมือเติบเมื่อกี้ เขาก็สปอร์ตกว่าเห็นๆ

เมียตู้เจ๋อต้องตาบอดขนาดไหน ถึงทิ้งผู้ชายแบบนี้ไปคว้าผัวเธอ?

"ช่างเถอะครับ อย่าพูดเรื่องนี้เลย ทำไมคุณถึงแนะนำ Vacheron Constantin ล่ะ? ทำไมไม่ไปดู Rolex?"

ตอนนี้ตู้เจ๋อยังไม่อยากคุยเรื่องเมียเก่ากับหวังเสวี่ยชิง รีบช็อปปิ้งให้เสร็จๆ ไปดีกว่า

แต่เรื่องนาฬิกา ตู้เจ๋อที่มีเงินค่าขนมแค่ 1,500 ไม่มีความรู้เรื่องนี้เลยสักนิด

นาฬิกาเรือนเดียวที่เขาเคยใส่ในชีวิต คือนาฬิกาดิจิทัล Casio ก๊อบเกรดเอที่พ่อให้เป็นของขวัญตอนมัธยมต้น

แถมยังเป็นของที่พ่อเก็บได้ข้างทาง ราคาไม่น่าเกินร้อยสองร้อยหยวน

ดังนั้นพอพูดถึงนาฬิกาแบรนด์เนม ตู้เจ๋อรู้จักแค่ Rolex ที่เห็นบ่อยๆ ในหนังฮ่องกงเท่านั้น

"Rolex หาซื้อยากค่ะ ขนาดในช็อปยังไม่ค่อยมีของเลย แถมเดี๋ยวนี้ของปลอมเกลื่อนเมือง พี่ซื้อ Rolex ไปใส่ สิบคนเห็นก็ต้องคิดว่าเป็นของปลอมไปซะเก้าคนแล้ว"

ตู้เจ๋อยักไหล่ งั้นก็เอาตามที่หวังเสวี่ยชิงว่าแล้วกัน

จากนั้นทั้งสองก็มุ่งหน้าไปที่ร้าน Vacheron Constantin

"ยินดีต้อนรับสู่ Vacheron Constantin ค่ะ ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าสนใจดูนาฬิกาสำหรับสุภาพบุรุษหรือสุภาพสตรีคะ?"

ทันทีที่เดินเข้ามา พนักงานขายหญิงเห็นตู้เจ๋อใส่ชุดเจเนียทั้งตัว แถมในมือยังถือถุงเจเนียอีกหลายใบ ก็รีบตรงเข้ามาต้อนรับอย่างกระตือรือร้น

ตู้เจ๋อยังไม่ทันได้พูดอะไร จู่ๆ ก็มีเสียงเรียกดังมาจากข้างๆ

"พี่เสวี่ยชิง?"

ตู้เจ๋อหันไปมองด้วยความสงสัย เห็นพนักงานขายหญิงอายุประมาณ 27-28 ปี เดินออกมาจากหลังเคาน์เตอร์ด้วยสีหน้าตื่นเต้น

เธอสวมชุดสูททำงาน กระโปรงสั้นสีดำคลุมเข่าอวดเรียวขาขาวผ่อง

แม้หน้าตาจะสู้หวังเสวี่ยชิงไม่ได้ แต่สัดส่วนโค้งเว้าภายใต้เสื้อสูทกระดุมสองแถวนั้น ดูกระเพื่อมไหวรุนแรงยามเคลื่อนไหว จนตู้เจ๋อไม่อาจละสายตาได้

"เสี่ยวเยว่เยว่? มาทำอะไรที่นี่?"

หวังเสวี่ยชิงประหลาดใจ รีบเข้าไปกอดทักทายอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม

เห็นภาพตรงหน้า ในหัวตู้เจ๋อก็ผุดคำถามขึ้นมา เสี่ยวเยว่เยว่? (เยว่เยว่น้อย) ตรงไหนของเธอที่เล็กกันวะ?

แต่บ่นไปก็เท่านั้น ตอนนี้ตู้เจ๋อขี้เกียจไปยุ่งเรื่องของหวังเสวี่ยชิง ซื้อนาฬิกาสำคัญกว่า

เขาหันไปบอกพนักงานขายที่ยืนอยู่ข้างๆ "ผมอยากได้นาฬิกาผู้ชายสักเรือน คุณช่วยเลือกให้หน่อย เอาเรือนที่ราคาประมาณ 1 ล้าน 5 แสน แล้วก็ต้องมีของเลยนะ!"

"ได้เลยค่ะ!"

สมกับเป็นพนักงานขายของ Vacheron Constantin อีกฝ่ายไม่ได้ตกใจอะไรมากนัก รีบตอบรับทันที "คุณผู้ชาย เชิญทางนี้ค่ะ"

พาตู้เจ๋อมาที่ตู้โชว์ พนักงานสาวถามขึ้น "ไม่ทราบว่าคุณผู้ชายชื่ออะไรคะ?"

"แซ่ตู้ครับ ตู้ที่แปลว่าต้นไม้สาลี่"

"คุณตู้คะ ขออนุญาตแนะนำรุ่น Overseas Tourbillon รหัส 210R-B733 ซึ่งเป็นรุ่นล่าสุดของเราค่ะ

ตัวเรือนทำจากพิงค์โกลด์ 18K หลักชั่วโมง เข็มชั่วโมงและเข็มนาทีเคลือบสารเรืองแสง ที่ตำแหน่ง 6 นาฬิกาเป็นกรงทูร์บิญองแบบสเกเลตัน สวยงามน่าสะสมมากค่ะ"

ตู้เจ๋อขี้เกียจฟังคำบรรยายสรรพคุณ กวาดตามองคร่าวๆ ก็เห็นว่าสวยถูกใจ จึงถามออกไป "ราคาเท่าไหร่ครับ?"

พนักงานสาวยิ้มหวาน "ราคาหน้าช็อปในจีนแผ่นดินใหญ่อยู่ที่ 1 ล้าน 3 แสน 2 หมื่นหยวนค่ะ เป็นเรือนที่แพงที่สุดที่มีของในร้านตอนนี้แล้วค่ะ"

ถูกไปหน่อยแฮะ

ตู้เจ๋อขมวดคิ้วเล็กน้อย

พนักงานสาวสังเกตสีหน้า รีบเสนอทางเลือก "คุณตู้ลองสวมดูก่อนได้นะคะ ถ้าไม่ชอบ เราค่อยดูรุ่นอื่นกัน"

"ก็ได้ครับ"

……

อีกด้านหนึ่ง หวังเสวี่ยชิงกำลังคุยรำลึกความหลังกับชิวเยว่ น้องสาวคนสนิท

ชิวเยว่เคยทำงานที่เดียวกับหวังเสวี่ยชิง แต่ผ่านไปไม่กี่ปี ตอนนี้เธอกลายเป็นพนักงานขายของ Vacheron Constantin ไปแล้ว

มองดูอดีตไอดอลในดวงใจ ชิวเยว่ถามด้วยความสงสัย "พี่เสวี่ยชิง ผู้ชายคนนั้นเป็นใครอะ? ไม่ใช่สามีพี่นี่นา?"

"ไม่ใช่หรอก เขาเป็นเพื่อนบ้านพี่น่ะ"

หวังเสวี่ยชิงไม่ได้ปิดบัง เพราะตอนเธอแต่งงาน ชิวเยว่ก็ไปร่วมงานด้วย

"เพื่อนบ้าน? พี่บ้าไปแล้วเหรอ? ถ้าสามีพี่รู้ว่าพี่มาเดินห้างกับผู้ชายอื่นจะทำยังไง?"

ชิวเยว่ทำหน้างง

เมื่อก่อนหวังเสวี่ยชิงเป็นไอดอลของชิวเยว่

จากพนักงานขายในร้านแบรนด์เนมตัวเล็กๆ กระโดดขึ้นไปเป็นคุณนายของผู้บริหารระดับสูงที่มีรายได้ปีละหลายล้าน

เส้นทางชีวิตแบบนี้ ทำให้ชิวเยว่และเพื่อนๆ ในตอนนั้นอิจฉากันทุกคน

แต่ไม่คิดเลยว่าวันนี้จะมาเจอหวังเสวี่ยชิงเดินห้างกับผู้ชายอื่น?

ถึงจะดูไม่มีอะไรเกินเลย แต่การที่ผู้หญิงที่มีสามีแล้วมาเดินกับผู้ชายอื่น มันก็น่าสงสัยไม่ใช่เหรอ?

"โอ๊ย อย่าพูดมั่วๆ สิ พี่กับพี่ตู้ไม่มีอะไรกันหรอก แค่บังเอิญเจอกัน พี่เลยช่วยเลือกของให้เขาเฉยๆ พี่เพิ่งรู้จักเขาเมื่อเช้านี้เอง ไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกันเลย"

ชิวเยว่อึ้ง "จริงเหรอ?"

"จริงสิ!"

หวังเสวี่ยชิงหน้าแดงอธิบายที่มาที่ไปที่ได้รู้จักกับตู้เจ๋อ แต่ละเว้นเรื่องอดีตภรรยาของตู้เจ๋อไว้บางส่วน

เพราะมันเป็นเรื่องน่าอายในครอบครัว จะเอามาเล่าให้คนนอกฟังก็ใช่ที่

"หา? เมื่อกี้ฉันเห็นพวกพี่ถือถุงเจเนียมา นึกว่าผู้ชายคนนั้นรวยซะอีก ที่แท้ก็พ่อหม้ายหย่าเมียเหรอ? พี่ต้องดูให้ดีๆ นะ! สามีพี่รายได้ตั้งขนาดนั้น อย่าเห็นกงจักรเป็นดอกบัวเชียว!"

ต่างจากหวังเสวี่ยชิงที่ตื่นตะลึงกับการใช้เงินหลักแสนซื้อเสื้อผ้าของตู้เจ๋อ ชิวเยว่มีมุมมองของตัวเอง

เธอคิดว่าผู้ชายที่ชื่อตู้เจ๋อคนนี้ ร้อยทั้งร้อยคงแค่อยากจะอวดรวยต่อหน้าหวังเสวี่ยชิงหวังเคลมความสวยของพี่สาวเธอแน่ๆ!

"หา? ทำไมเธอพูดแบบนั้นล่ะ? เธอไม่รู้เหรอว่าเมื่อกี้พี่ตู้เพิ่งรูดค่าเสื้อผ้าไปหลายแสนเลยนะ เขาเปย์หนักมาก!"

"เงินพวกนั้นอาจจะเป็นเงินที่ได้จากการขายบ้านแบ่งสมบัติหลังหย่าก็ได้นี่คะ?"

ชิวเยว่รู้สึกว่าหวังเสวี่ยชิงเป็นแม่บ้านมาหลายปี สายตาและประสบการณ์คงทื่อลงไปเยอะ

แต่เธอไม่เหมือนกัน ทำงานในแบรนด์ระดับท็อปอย่าง Vacheron Constantin คนรวยแบบไหนเธอไม่เคยเจอ

แต่ฟังจากที่หวังเสวี่ยชิงเล่า ตอนเจอหน้ากันครั้งแรกตู้เจ๋อแต่งตัวเหมือนโอตาคุติดบ้าน

ชิวเยว่เลยคิดว่าตู้เจ๋อคงเหมือนพวกผู้ชายที่หย่าเมียแล้วเอาเงินมาถลุงเล่นประชดชีวิตที่เธอเคยเจอมานั่นแหละ

หวังเสวี่ยชิงเคยเป็นไอดอลของชิวเยว่ เธอไม่อยากให้ไอดอลของตัวเองโดนผู้ชายหลอก

"พี่ ฟังฉันนะ ผู้ชายแบบนี้ฉันเจอมาเยอะ! บ้านในมัวตูแพงจะตาย พอหย่าเมียขายบ้านแบ่งสมบัติ ใครๆ ก็มีเงินล้านติดตัวกันทั้งนั้น พอมีเงินหน่อย ก็ชอบมาทำเบ่งต่อหน้าคนสวยๆ อย่างพี่นี่แหละ!"

"คอยดูนะ เดี๋ยวอย่างมากเขาก็เลือกนาฬิกาเรือนละแสนกว่าบาท พอให้ดูเท่ๆ ต่อหน้าพี่เท่านั้นแหละ"

"มากกว่านี้ไม่มีทางหรอก เพราะเขายังต้องเก็บเงินไว้ใช้ชีวิตต่อ!"

หวังเสวี่ยชิงฟังแล้วขมวดคิ้ว "จริงเหรอ?"

"ไม่เชื่อก็ตามไปดูสิคะ!"

พูดจบ ชิวเยว่ก็จูงมือหวังเสวี่ยชิงเดินไปหาตู้เจ๋อทันที

จบบท