บทที่ 9 - เด็ค "ฟิวชั่น"

ช่วงเย็น เทียนเฉิงกวงกลับมาที่หอพัก หยิบการ์ดขึ้นมาพินิจพิจารณาอย่างละเอียด

แอนเชียนท์เกียร์ โกเลม กับ แอนเชียนท์เกียร์ บีสต์ กลายเป็นใบเดียวกันไปอย่างสมบูรณ์ กลายเป็นการ์ดที่ชื่อว่า "แอนเชียนท์เกียร์ อัลติเมท โกเลม" (โกเลมกลไกโบราณขั้นสูงสุด)!

แอนเชียนท์เกียร์ อัลติเมท โกเลม เลเวล 10 ธาตุดิน เผ่าเครื่องจักร วัตถุดิบฟิวชั่นคือ แอนเชียนท์เกียร์ โกเลม 1 ตัว กับมอนสเตอร์แอนเชียนท์เกียร์อะไรก็ได้อีก 2 ตัว มันมีความสามารถพื้นฐานของแอนเชียนท์เกียร์คือ "เมื่อโจมตี อีกฝ่ายจะไม่สามารถใช้งานเวทมนตร์/กับดักได้" และยังสืบทอดความสามารถ "โจมตีทะลุพลังป้องกัน" มาจากแอนเชียนท์เกียร์ โกเลม อีกด้วย

นอกจากนี้ เมื่อถูกทำลาย มันยังมีความสามารถในการอัญเชิญพิเศษ "แอนเชียนท์เกียร์ โกเลม" จากสุสานได้ทันทีโดยไม่สนเงื่อนไขการอัญเชิญ

ในฐานะเอซมอนสเตอร์ของอาจารย์โครโนสในต้นฉบับ ความหายากของการ์ดใบนี้ย่อมเหนือกว่าแอนเชียนท์เกียร์ โกเลม หลายขุม ในโลกยูกิโอมีคนถือครอง โกเลม มากพอสมควร แต่ อัลติเมท โกเลม ดูเหมือนจะมีแค่อาจารย์โครโนสคนเดียวที่ใช้

ความเก่งของมันก็เหนือกว่าโกเลมแน่นอน จะว่าไป เป้าหมายของการเล่นเด็คแอนเชียนท์เกียร์ ก็เพื่อฟิวชั่นเรียก อัลติเมท โกเลม, เมก้าตัน โกเลม (คาออส ไจแอนท์) หรือพวกร่างใหญ่ ๆ ออกมาไม่ใช่เหรอ?

ใช่แล้ว แอนเชียนท์เกียร์ โกเลม ก็เป็นแค่วัตถุดิบ...

แต่ปัญหาก็คือ—

"แล้วโกเลมของฉันล่ะ!!"

เทียนเฉิงกวงขยี้หัวตัวเองอย่างหมดคำพูด

การได้ครอบครองการ์ดที่ระดับสูงกว่า หายากกว่า ในโลกนี้ถือเป็นกำไรเห็น ๆ ถ้าเป็นดูเอลลิสต์คนอื่นคงไม่มีทางปฏิเสธแน่

ถ้าเป็นนักเรียนชมรมฟิวชั่นคนอื่น คงดีใจจนเนื้อเต้น

แต่สำหรับเทียนเฉิงกวง นี่มันรับไม่ได้เว้ย—

อุตส่าห์ได้โกเลมมาทั้งที กะว่าจะเอามาใช้คู่กับการ์ดฟิวชั่นที่มีอยู่เพื่อเล่นคอมโบอื่นแท้ ๆ!

สรุปโดนจับฟิวชั่นไปซะงั้น?!

ในเด็คไม่มี แอนเชียนท์เกียร์ โกเลม แล้วจะเอาวัตถุดิบที่ไหนมาฟิวชั่นเรียก อัลติเมท โกเลม ฟะ?!

เดี๋ยวนะ—

เขานึกถึงปัญหาอีกข้อขึ้นมาได้ รีบหยิบเด็คออกมาเปิดดูทีละใบ พอเช็กทั้งเด็คเสร็จ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปมาอย่างกับเล่นละคร

เวรเอ๊ย

"มิน่าล่ะ หลายวันมานี้ถึงจั่วไม่เจอมอนสเตอร์เลย เพิ่งจะมาจั่วได้ แอนเชียนท์เกียร์ บีสต์ วันนี้... ที่แท้..."

เพื่อเพิ่มโอกาสรอดให้เด็ค เทียนเฉิงกวงได้ใส่การ์ดมอนสเตอร์ที่พอใช้ได้ลงไปจำนวนหนึ่ง รวมถึงพวกเอเลเมนทัลฮีโร่ เพื่อเอาไว้ช่วยฟิวชั่น

แต่พอมาดูดี ๆ ตอนนี้... จะไปมีมอนสเตอร์ที่ไหนเหลือล่ะ!

กลายเป็นฟิวชั่นไปหมดแล้ว!

"มิน่าล่ะ วันนี้พวกการ์ดซัพพอร์ตของ เฟลม ซอร์ดแมน ถึงขึ้นมือมาพร้อมกัน... ที่แท้..."

เพราะมอนสเตอร์ระดับล่างโดน ซูเปอร์โพลิเมอไรเซชัน จับฟิวชั่นกลายเป็นการ์ดฟิวชั่นไปหมดแล้ว! สัดส่วนการ์ดตระกูล ซาลามานดรา เลยเพิ่มขึ้น โอกาสจั่วเจอเลยสูงขึ้นตาม!

เทียนเฉิงกวงเพิ่งจะมารู้ตัวเอาป่านนี้

ก็ช่วยไม่ได้นี่หว่า ใครจะไปรู้ล่ะว่าดวล ๆ อยู่ การ์ดในเด็คจะเปลี่ยนร่างเองได้!

"มิน่าล่ะ ดวลทุกวัน รู้สึกเหมือนมีพลังไหลเข้าตัวตลอด แต่ทำไมเสกออกมาได้แค่ เฟลม ซอร์ดแมน ใบเดียว ที่แท้ปัญหามันอยู่ตรงนี้นี่เอง!" เทียนเฉิงกวงเกาหัวแกรก ๆ

ดูเหมือน ซูเปอร์โพลิเมอไรเซชัน จะไม่ได้แยกแยะว่าการ์ดไหน "มีประโยชน์" หรือ "ควรเก็บไว้" มันเล่นค่อย ๆ จับการ์ดในเด็คเขามาฟิวชั่นให้กลายเป็นการ์ดฟิวชั่นไปเรื่อย ๆ

"ไม่สิ ก็ไม่เชิง" เทียนเฉิงกวงหยิบ แคนนอน โซลเจอร์ กับ ไฮเทค วูล์ฟ ออกมาดู "ถ้าดูจากพวกนี้ วัตถุดิบฟิวชั่นน่าจะไม่โดนเปลี่ยน? ที่โกเลมกับบีสต์รวมร่างกัน เป็นเพราะในเอ็กซ์ตร้าเด็คของฉันไม่มี อัลติเมท โกเลม สินะ มันเลยจับสองตัวนี้มาทำเป็นฐาน?"

ถ้าเป็นแบบนี้ ก็ถือว่ายังพอรับได้

เขากลับมายิ้มได้อีกครั้ง

พอจับทางตรรกะการเสกการ์ดของ ซูเปอร์โพลิเมอไรเซชัน ได้แล้ว ต่อไปเขาก็จัดเด็คได้สะดวกและง่ายขึ้น สักวันคงจัดเด็คเทพ ๆ ที่เล่นลื่นไหลได้ โดยไม่ต้องมานั่งลุ้นแบบตอนนี้ ที่เปิดเกมมาทีไรต้องมีการ์ดเน่าคาเมือ 2-3 ใบทุกที

"น่าเสียดาย เจ้าหลิวโดนหิ้วไปแล้ว ไม่งั้นคงได้ดวลกันอีกสักรอบ เสียดายตัวฟาร์มพลังงานชะมัด"

"เฮ้อ น่าเสียดาย น่าเสียดาย"

แต่ก็นะ ในชมรมฟิวชั่นยังมีเด็กหอไพลินที่ไม่พอใจเขาอีกเพียบ เดี๋ยวก็คงมีคนมาให้ฟาร์มเรื่อย ๆ

ในขณะที่เขากำลังคิดเรื่องชมรมฟิวชั่นอยู่นั้น

ชั้นบนสุดของตึกชมรมฟิวชั่น ในห้องวิจัยมิติ แสงสีม่วงสว่างวาบขึ้นอย่างรุนแรง นักเรียน 3 คน และอาจารย์ 2 คน ทั้งหมดสวมเครื่องแบบสีม่วง ยืนสงบนิ่งอยู่หน้าเครื่องจักรขนาดมหึมา

มันคือวงแหวนสีม่วงขนาดใหญ่ที่หมุนติ้วอยู่บนแท่นเครื่องจักร ตรงกลางวงแหวนมีกลุ่มก้อนสีขาวดำบิดเบี้ยวไปมาราวกับความโกลาหล

ครู่ต่อมา ชายสวมผ้าคลุมผืนใหญ่ก็เดินออกมาจากวงแหวนนั้น

"ศาสตราจารย์!" ทุกคนส่งเสียงต้อนรับ

ชายหัวล้านท่าทางเคร่งขรึม เครื่องแบบของเขาดูประณีตกว่าคนอื่น ๆ นอกจากองค์ประกอบปกติแล้ว ยังมีปกเสื้อขนาดใหญ่ อินทรธนูสีทองหนักอึ้ง และเข็มกลัดหน้าอก ดูไม่เหมือนอาจารย์ แต่เหมือน "นายทหาร" มากกว่า!

เขาคือผู้นำกลุ่ม "ลัทธิคลั่งฟิวชั่น" แห่งดูเอลอาคาเดเมีย ศาสตราจารย์—อาคาบะ เลโอ!

"ศาสตราจารย์อาคาบะครับ การสำรวจร่วมกับไคบะคอร์ปอเรชั่นรอบนี้เป็นยังไงบ้างครับ?" อาจารย์ประจำชมรมฟิวชั่นคนหนึ่งรีบเข้าไปถามด้วยความอยากรู้

อาคาบะ เลโอ ส่ายหน้า "น่าเสียดาย ไม่ใช่ [โลกวิญญาณ] ที่ท่านประธานไคบะตามหา แต่โชคยังดี ที่นั่นเป็นโลกที่แตกสลายและมีดูเอลสปิริตอาศัยอยู่"

การสำรวจมิติเป็นโครงการใหญ่ระดับโลกที่นำโดยไคบะคอร์ปอเรชั่น ว่ากันว่าท่านประธานไคบะกำลังตามหาฟาโรห์ไร้นามเพื่อสะสางการดวลเมื่อหลายปีก่อน ถึงขนาดทุ่มเทสรรพกำลังทั้งหมดไปกับการสำรวจโลกคู่ขนานและจักรวาล จนไม่ได้อัปเดตเด็คตัวเองมาหลายปีแล้ว

แม้ ไคบะ เซโตะ จะเป็นอัจฉริยะในรอบหมื่นปี ไม่ว่าจะเป็นเครื่องจักรหรือโลกคู่ขนาน เขาก็สามารถวิจัยจนทะลุปรุโปร่งได้ด้วยตัวคนเดียว แต่เขาก็มีแค่ตัวคนเดียว การจะหา "โลกวิญญาณ" เพียงหนึ่งเดียวในมิตินับไม่ถ้วนนั้นกินแรงเกินไป เพื่อความรวดเร็ว เขาจึงสร้างประตูมิติไว้ตามสาขาของบริษัทและหน่วยงานพันธมิตร เพื่อช่วยกันค้นหามิติอื่น ๆ

เดิมที ดูเอลอาคาเดเมียแต่ละสาขาก็มีประตูมิติเป็นของตัวเอง และจะเปิดให้นักเรียนเข้าไปมีปฏิสัมพันธ์กับดูเอลสปิริตหรือดูเอลลิสต์ในมิติเล็ก ๆ ที่แตกสลายเหล่านั้นเป็นระยะ

แน่นอนว่าจำกัดอยู่แค่ในมิติเล็ก ๆ ที่แตกสลายเท่านั้น ส่วนมิติขนาดใหญ่ที่มีมนุษย์อาศัยอยู่ ไม่ใช่สิ่งที่ดูเอลอาคาเดเมียจะตัดสินใจเข้าไปยุ่งเกี่ยวได้โดยพละการ

และด้วยเหตุนี้เอง "ชมรมฟิวชั่น" ถึงได้ค่อย ๆ ผงาดขึ้นมากลายเป็น "ขั้วอำนาจใหม่" ในดูเอลอาคาเดเมีย... เพราะ อาคาบะ เลโอ ได้ใช้พรสวรรค์ด้านการวิจัย ปรับปรุงประตูมิติ จนเข้าตา ไคบะ เซโตะ และได้รับอนุญาตให้มีประตูมิติส่วนตัวของชมรม!

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมในชมรมฟิวชั่นถึงมีการ์ดมอนสเตอร์ "แอนเชียนท์เกียร์" (จักรกลโบราณ) เยอะแยะมากมาย เพราะพวกเขาได้มันมาจากโลกจักรกลเก่า ๆ แห่งหนึ่งนั่นเอง!

"ช่วงที่ผ่านมา ในชมรมฟิวชั่นมีอะไรเกิดขึ้นบ้างไหม?"

"มีครับ มีครับ ศาสตราจารย์!" อาจารย์คนหนึ่งรีบรายงานอย่างกระตือรือร้น "ช่วงนี้มีเพชรเม็ดงามโผล่มาคนหนึ่ง พรสวรรค์สุดยอดมาก เด็คของเขา เป็นฟิวชั่นทั้งเด็คเลยครับ!"

ลองถามดูสิว่า สำหรับชมรมฟิวชั่น อะไรคือ "ความภักดี" สูงสุด?

คำตอบย่อมเป็น... เด็ค "ฟิวชั่น"!

"ฟิวชั่นทั้งเด็ค?" แม้แต่ อาคาบะ เลโอ ฟังแล้วยังชะงัก

บ้าอะไรนั่น เด็คแบบนั้นมันจะไปชนะใครได้?

ตัวแทนนักเรียน 3 คนมีสีหน้าแตกต่างกันไป หอแดงยิ้มสะใจ หอเหลืองยืดอกภูมิใจ ส่วนตัวแทนหอไพลินหน้าหมองคล้ำ

อาจารย์ทั้งสองคนเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้ อาคาบะ เลโอ ฟังอย่างออกรส ตั้งแต่การทดสอบเข้าชมรมจนถึงการดวลกับหลิวในวันนี้ ความเข้าใจในการฟิวชั่นของเทียนเฉิงกวง และการสื่อสารกับมอนสเตอร์ ทำให้พวกเขาประทับใจมาก

พวกเขาเป็นแค่ครูธรรมดาในโรงเรียน ไม่ได้สังกัดค่ายไหน พอชมรมมีเด็กเก่ง ๆ โผล่มา อนาคตตอนประเมินผลงานครูก็พลอยได้หน้าไปด้วย ย่อมดีใจเป็นธรรมดา

"ท่านค้นพบมิติใหม่ พอจะเรียกเขามา..."

"ไม่—"

"เอ๊ะ?" ทุกคนชะงัก รอฟังคำพูดต่อไปของ อาคาบะ เลโอ

"ไปเรียกเจ้าหลิวนั่นมา"

"ศาสตราจารย์ครับ อาจารย์โครโนสสั่งสอนเขาไปแล้ว ไม่ต้องลงโทษซ้ำแล้วมั้งครับ..." ตัวแทนหอไพลินรีบออกหน้า

อาคาบะ เลโอ ปรายตามอง แล้วส่ายหน้า "ฉันหมายความว่า ให้เรียกเขามา แล้วส่งไปที่มิติเศษเสี้ยวที่เพิ่งค้นพบใหม่นั่น"

ห๊ะ!?

ไม่ใช่แค่นักเรียนคนอื่น แม้แต่ตัวแทนหอไพลินยังงงเป็นไก่ตาแตก

นี่มัน... หมายความว่ายังไง?!

อาคาบะ เลโอ ไม่ได้อธิบายอะไรให้ใครฟัง เขาแค่สะบัดผ้าคลุม แล้วหันหลังเดินจากไป

เหตุผลง่ายนิดเดียว

ชมรมฟิวชั่นที่เป็นตัวแทนของ "สีม่วง" ถึงขนาดมีประตูมิติเป็นของตัวเอง มีศักยภาพพอที่จะแยกตัวออกจากสามหอหลักได้อย่างสมบูรณ์ ทำไมมาจนป่านนี้ ถึงยังมีการเหยียดสีเสื้ออยู่อีก?

ทำไม อาคาบะ เลโอ ในฐานะหัวหน้าชมรม ถึงไม่เคยลงมาจัดการ?

เพราะว่านี่คือ... สิ่งที่เขาอนุญาตให้เกิดขึ้นไงล่ะ!

[จบแล้ว]