บทที่ 7 - ไม่สนวิธีการหรอก

"หม่าม้ามีอา..."

ตอนที่อาจารย์โครโนสมาถึงหอประชุมชมรมฟิวชั่น ในใจของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน

ทำไมจู่ ๆ ถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้นะ?

ในมือของเขาถือการ์ด "แอนเชียนท์เกียร์ โกเลม" (โกเลมกลไกโบราณ) เอาไว้ ความคิดในหัวยุ่งเหยิงไปหมด ในฐานะครูที่เคย "กลั่นแกล้ง" ยูกิ จูได และหวังจะให้ "เด็กห่วย" คนนั้นลาออก พอได้ยินว่านักเรียนหอไพลิน ทำเรื่องพรรค์นี้บ้าง เขากลับรู้สึกสับสนอย่างบอกไม่ถูก

ด้วยเหตุผลส่วนตัว เขาอยากไล่จูไดออก ส่วนนักเรียนหอไพลินคนนี้ ก็ใช้เหตุผลส่วนตัวเพื่อไล่นักเรียนสีอื่นออกเหมือนกัน แต่ถ้ามองในมุมของ "ครู" การกระทำแบบนี้ถือเป็นความผิดมหันต์อย่างไม่ต้องสงสัย

ภาพซ้อนทับนี้ทำให้อาจารย์โครโนสรู้สึกหงุดหงิดใจ การที่เขาเคยพยายามไล่จูไดออกเพราะแพ้การดวล จะกลายเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีให้นักเรียนคนอื่นทำตามแบบนี้หรือเปล่านะ?

ไม่อย่างนั้น ทำไมเจ้าหนูเทียนเฉิงคนนั้นถึงไม่คิดจะแก้ตัวเลยสักคำ แต่กลับเลือกที่จะดวลตัดสินทันที?

"อาจารย์ครับ เริ่มดวลได้หรือยังครับ?" เทียนเฉิงกวงเห็นโครโนสเงียบไปนาน จึงเอ่ยเตือนสติ

"อืม... ก็ได้ งั้นฉันจะเป็นสักขีพยานให้เอง เอาล่ะ..."

"ดูเอล!" x2

เทียนเฉิงกวง LP: 4000

หลิว LP: 4000

"ในฐานะรุ่นพี่ ฉันจะต่อให้แกเริ่มก่อนก็แล้วกัน" หลิวแสร้งทำเป็นใจกว้าง

เขาได้ศึกษาเด็คของเทียนเฉิงกวงมาล่วงหน้าแล้ว มันคือเด็ค "ฟิวชั่นล้วน" ที่ใช้คอมโบ เรดี้ ฟิวชั่น กับ เมตามอร์โฟซิส เพื่อเรียกมอนสเตอร์ฟิวชั่นออกมาอย่างรวดเร็ว ซึ่งก็นับว่าเก่งกาจ แต่ถ้าจั่วการ์ดไม่เข้าคู่กัน มอนสเตอร์ที่เรียกด้วยเรดี้ ฟิวชั่นก็จะทำลายตัวเองเมื่อจบเทิร์น

ดังนั้น การให้เทียนเฉิงกวงเริ่มก่อน จะทำให้เขาได้เปรียบมากกว่า!

เทียนเฉิงกวงเลิกคิ้วเล็กน้อย

"งั้นผมไม่เกรงใจนะครับ รุ่นพี่..."

"เทิร์นของฉัน จั่วการ์ด!"

เทียนเฉิงกวงมองการ์ดในมือ

อันที่จริง เทียนเฉิงกวงไม่ได้สนใจความคิดของอาจารย์โครโนสเลยสักนิด เขารู้ดีว่าพวกนักเรียนหอไพลินพวกนี้ไม่ได้สนหรอกว่าความจริงเขาจะเป็นคนยังไง หรือกินวุ้นเข้าไปกี่ชาม คนพวกนี้แค่ต้องการจะไล่เขาออก ดังนั้นจึงไม่มีความจำเป็นต้องไปเถียงให้เสียเวลา

ในโลกแห่งการ์ดเกม ปัญหาทุกอย่างต้องแก้ด้วยการดวล!

ขืนมัวแต่พิสูจน์ความบริสุทธิ์ก็ติดกับดักพอดี!

ส่วนการ์ดในมือ... ฟิวชั่นล้วนอีกแล้ว

เมื่อเห็นการ์ดฟิวชั่นเต็มมือ เทียนเฉิงกวงก็อดรู้สึกจนใจไม่ได้

ความจริงแล้ว เขาใส่การ์ดมอนสเตอร์ลงไปในเด็คเยอะพอสมควร ไม่ว่าจะเป็นมอนสเตอร์ตระกูลแอนเชียนท์เกียร์ หรือพวกเอเลเมนทัลฮีโร่ที่หาซื้อได้ทั่วไปในโลก GX แต่ดูเหมือนพวกมันจะไม่ยอมขึ้นมือเลย

การ์ดฟิวชั่นในเด็คคงเยอะเกินไปจริง ๆ

"ฉันใช้งานการ์ดเวทมนตร์ต่อเนื่อง โอเวอร์ ฟิวเจอร์ ฟิวชั่น!"

"ด้วยเอฟเฟกต์ของมัน ฉันจะแสดงมอนสเตอร์ฟิวชั่นจากเอ็กซ์ตร้าเด็คให้ดู 1 ตัว จากนั้นส่งวัตถุดิบฟิวชั่นที่ระบุไว้ของมอนสเตอร์ตัวนั้นจากในเด็คลงสุสาน" เทียนเฉิงกวงเปิดเอ็กซ์ตร้าเด็ค เลือกการ์ดใบหนึ่งออกมา แล้วยิ้มมุมปาก "ฉันขอแสดง ลาบิรินซ์ แทงค์ (รถถังเขาวงกต) จากนั้นส่งวัตถุดิบ แคนนอน โซลเจอร์ (ทหารปืนใหญ่) ลงสุสาน

ในเทิร์นนี้ ฉันจะไม่สามารถอัญเชิญพิเศษมอนสเตอร์ที่มีชื่อเดียวกันกับมอนสเตอร์ที่แสดงได้ และไม่สามารถใช้เอฟเฟกต์ของมันได้"

การ์ดฟิวชั่นใบใหม่อีกแล้วเหรอ?

ในเด็คของเจ้านี่มีการ์ดฟิวชั่นกี่ใบกันแน่เนี่ย?

"เหอะ ไร้สาระ ส่งวัตถุดิบลงสุสานไปก็เปล่าประโยชน์ ถ้าไม่มีมอนสเตอร์บนสนาม ก็กระจอกงอกง่อย!"

เทียนเฉิงกวงหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นเคร่งขรึม แล้วตวาดกลับ "โง่เขลา!"

?

"ฟิวชั่นคือการอัญเชิญที่สูงส่งที่สุด ในฐานะสมาชิกชมรมฟิวชั่น นายกลับด่วนสรุปง่าย ๆ แบบนี้ แสดงว่านายไม่ได้มีความเคารพต่อการฟิวชั่นมากพอ!

คอยดูให้ดี เดี๋ยวฉันจะแสดงความสูงส่งของการฟิวชั่นให้เห็นเอง!"

"หมอบการ์ด 2 ใบ จบเทิร์น!"

ไม่มีแม้แต่มอนสเตอร์สักตัว ยังกล้าปากดีอีก?

"ฮึ งั้นให้รุ่นพี่คนนี้สอนแกเองดีกว่า ว่าแกมันน่าขำแค่ไหน แค่เด็กหอเหลืองกระจอก ๆ..." หลิวแค่นเสียงเยาะเย้ย ก่อนจะจั่วการ์ดจากเด็ค สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม "ฮ่ะ..."

พอมองการ์ดในมือ เขาก็ฉีกยิ้มกว้างอย่างน่ากลัว

ไอ้เด็กใหม่หอเหลืองนี่ นอกจากจะไม่เจียมตัวมาสมัครเข้า "ดินแดนศักดิ์สิทธิ์" ของหอไพลินแล้ว ยังกล้าเรียกอาจารย์มาดูการดวลต่อหน้าธารกำนัล เปิดโปงเรื่องดี ๆ ที่เขาทำไว้ ในใจของเขาตอนนี้เกลียดขี้หน้าเทียนเฉิงกวงเข้ากระดูกดำ พอเห็นการ์ดที่จั่วได้ ก็หัวเราะลั่นทันที

"ฮ่าฮ่า ฉันใช้งานการ์ดเวทมนตร์ ฟิวชั่น! นำ ไฮเทค วูล์ฟและ แคนนอน โซลเจอร์ ในมือมาเป็นวัตถุดิบฟิวชั่น อัญเชิญฟิวชั่น... ลาบิรินซ์ แทงค์!"

ครืนนน รถถังทรงแปลกประหลาดที่เต็มไปด้วยสว่านสีแดงสดพุ่งทะลวงขึ้นมาจากพื้นดิน

ลาบิรินซ์ แทงค์ เลเวล 7 ธาตุมืด เผ่าเครื่องจักร พลังโจมตี 2400 มอนสเตอร์ฟิวชั่น

"ไหนแกบอกว่าฉันเคารพฟิวชั่นไม่พอไง? งั้นขอถามหน่อย ทำไมแกถึงฟิวชั่นไม่ได้ แต่ฉันกลับเรียกมอนสเตอร์ออกมาได้ล่ะวะ!?" หลิวหัวเราะร่า

เทียนเฉิงกวงไม่สนใจจะตอบโต้ เขากดปุ่มบนดูเอลดิสก์ทันที "ใช้งานการ์ดกับดัก"

"การ์ดกับดัก? ไหนแกคุยโวนักหนาว่าเด็คฟิวชั่นต้องมีแต่ฟิวชั่นไง?" หลิวรีบสวนกลับเหมือนจับผิดได้ หัวเราะชอบใจ

เทียนเฉิงกวงเบิกตากว้าง โชว์เอ็กซ์ตร้าเด็ค พร้อมสวนกลับทันควัน "อย่ามาขัดจังหวะ! ดูให้ดี ๆ!"

"แก—"

"ฉันใช้งานการ์ดกับดัก เฟลม ซอร์ดแดนซ์ (ระบำดาบเปลวเพลิง)!"

"เฟลม ซอร์ดแดนซ์?"

"นี่คือการ์ดกับดักที่จะทำงานได้ก็ต่อเมื่อมีการอัญเชิญพิเศษมอนสเตอร์เท่านั้น!" เทียนเฉิงกวงหยิบการ์ดฟิวชั่นใบเล็ก ๆ ที่ดูทันสมัยใบหนึ่งออกมาจากเอ็กซ์ตร้าเด็ค โชว์ให้ทุกคนดู "อัญเชิญพิเศษ [เฟลม ซอร์ดแมน] (นักดาบเปลวเพลิง) หรือมอนสเตอร์ฟิวชั่นเลเวลไม่เกิน 7 ที่มีชื่อของการ์ดใบนั้นระบุอยู่ จากเอ็กซ์ตร้าเด็ค!

ออกมาเลย นักดาบในตำนาน เฟลม ซอร์ดแมน!"

เปลวเพลิงลุกโชนร้อนระอุ นักดาบในชุดเกราะสีแดงถือดาบเพลิงยักษ์ค่อย ๆ ปรากฏกายออกมาจากกองไฟ

เฟลม ซอร์ดแมน เลเวล 5 ธาตุไฟ เผ่านักรบ พลังโจมตี 1800 มอนสเตอร์ฟิวชั่น

"นั่นมันเฟลม ซอร์ดแมน!?"

"ว้าว นั่นมันการ์ดในตำนานนี่นา!"

เทียนเฉิงกวงเบ้ปากเล็กน้อย

มอนสเตอร์ฟิวชั่นที่ต้องใช้วัตถุดิบ 2 ตัว แต่มีพลังโจมตีแค่ 1800 ต่อให้เป็นในยุคนี้ก็ยังถือว่าอ่อนด๋อย เป็นระดับที่ ไซเบอร์ ดราก้อน ของ มารุฟุจิ เรียว ตบตายได้ง่าย ๆ

แต่... มันดันเป็นมอนสเตอร์ระดับ "ตำนาน" จริง ๆ เพราะนี่คือการ์ดของ โจวโนะอุจิ คัตสึยะ ดูเอลลิสต์ในตำนานที่เป็นรองแค่ มุโต ยูกิ และ ไคบะ เซโตะ เรียกว่าเป็นแรร์การ์ดในหมู่แรร์การ์ด

เจ้าของร่างเดิมไม่มีการ์ดใบนี้หรอก แต่มันคือการ์ดที่เทียนเฉิงกวงพยายามดวลมาหลายวัน แล้วให้ ซูเปอร์โพลิเมอไรเซชัน เสกออกมา

"หลังจากอัญเชิญพิเศษด้วยเอฟเฟกต์ของ เฟลม ซอร์ดแดนซ์ แล้ว จะสามารถเปลี่ยนสภาพมอนสเตอร์ที่หงายหน้าบนสนาม 1 ตัว ให้กลายเป็นคว่ำหน้าป้องกันได้

ฉันไม่อยากเห็นมอนสเตอร์ฟิวชั่นต้องมาทนทุกข์ทรมานในมือนาย เพราะงั้น ลาบิรินซ์ แทงค์ จงหมอบลงไปซะ"

รถถังที่เพิ่งจะมุดดินขึ้นมายังไม่ทันได้ทำอะไร ก็ถูกภาพโฮโลแกรมการ์ดขนาดยักษ์ทับลงไป กดให้กลับลงไปนอนหมอบ

"ขุ่นพระ ใช้กับดักทำการฟิวชั่น แล้วยังใช้เอฟเฟกต์ป้องกันตัวได้อีก?"

"นักเรียนคนนี้เป็นใครเนี่ย? ทำไมไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน?"

"เด็กใหม่ที่เพิ่งเข้าชมรมเหรอ? รู้สึกว่าเด็คของเขาโคตรจะ... ฟิวชั่นเลยว่ะ!"

"นี่สิถึงจะเรียกว่าเด็คฟิวชั่นของจริง!"

"เจ้าหลิวมันคิดจะไล่คนแบบนี้ออกงั้นเหรอ?"

"ถึงเสื้อจะไม่ใช่สีน้ำเงิน แต่หัวใจของหมอนั่นเป็นสีม่วงเข้มข้นเลยนะ!"

พวกนักเรียนชมรมฟิวชั่นที่ตอนแรกแค่มามุงดูเริ่มตื่นเต้นกับสิ่งที่เห็น

พวกเขาคือสมาชิกกองทัพฟิวชั่น เป็นพวก "ลัทธิคลั่งฟิวชั่น" พอได้เห็นการดวลแบบเทียนเฉิงกวง ย่อมรู้สึกศรัทธาแรงกล้า

"ชิ..." หลิวกัดฟันกรอดเมื่อได้ยินเสียงวิจารณ์รอบข้าง แม้แต่พวกเด็กหอไพลินบางคนที่เคยหนุนหลังเขาก็เริ่มเปลี่ยนท่าที "แค่เด็กหอเหลืองกระจอก ๆ..."

ลึก ๆ แล้วเขาเริ่มตระหนักได้ว่า วันนี้... ท่าจะรอดยากแล้ว!

ต่อให้เขาชนะ เพื่อนนักเรียนคนอื่นคงไม่ยอมปล่อยเทียนเฉิงกวงไปแน่!

[จบแล้ว]