บทที่ 41 - หินลองมีด

บทที่ 41 - หินลองมีด

"เจ้า..."

คำพูดแดกดันสไตล์แอ๊บใสไร้เดียงสาของเย่ อู้ ทำเอาเซียนงาขาวหน้าแดงก่ำจนแทบจะระเบิด เป็นลมล้มพับไปตรงนั้น

มันเจ็บจี๊ดถึงทรวงใน

เหล่าศิษย์สำนักสกัดสวรรค์ต่างทำหน้าพิลึกกึกกือ วาจาเชือดเฉือนของเย่ อู้ ช่างรุนแรงเหลือเกิน

ยืนเหยียบหน้าด่าชัดๆ ดาเมจทางใจรุนแรงเวอร์!

"ฮ่าๆๆๆ ศิษย์น้องเล็กสุดยอด!"

ปี้เซียวหัวเราะลั่นอย่างไม่เกรงใจ

"ไอ้หนูนี่ ปากคอเราาะร้ายใช้ได้"

ทงเทียนส่ายหน้ายิ้มๆ ไม่นึกว่าศิษย์รักจะมีมุมแสบๆ แบบนี้

แต่พลังฝีมือที่เย่ อู้ แสดงออกมา ก็ไม่ทำให้เขาผิดหวัง

แข็งแกร่งมาก

การใช้จิตกระบี่สังหารเทพอาจจะถือว่าเอาเปรียบไปบ้าง แต่การที่จินเซียนจะกดดันไท่อี้จินเซียนได้ขนาดนี้ ไม่ใช่ใครก็ทำได้

แต่สิ่งที่ทงเทียนไม่รู้คือ แม้เย่ อู้ จะดูเหมือนไม่เคยสู้จริง แต่ในโลกแห่งความฝัน เขาผ่านสมรภูมิมานับพันนับหมื่นครั้ง

ประสบการณ์การต่อสู้แน่นปึ้ก

"แต่ในเมื่อศิษย์พี่เซียนงาขาวขอมาขนาดนี้ ศิษย์น้องก็ต้องไว้หน้าศิษย์พี่บ้าง"

เซียนงาขาวกำลังจะอ้าปากด่า ก็โดนเย่ อู้ แทรกขึ้นมาซะก่อน

"งั้นไม่ใช้จิตกระบี่ก็ได้ครับ พอดีผมพอมีความรู้เรื่องสายฟ้าอยู่บ้าง งั้นขอคำชี้แนะวิชาสายฟ้าเทพพิสุทธิ์จากศิษย์พี่หน่อยแล้วกัน"

"สายฟ้าเทพพิสุทธิ์ที่เป็นวิชาพื้นฐานของสำนัก ศิษย์พี่คงใช้เป็นใช่ไหมครับ"

พูดจบ เย่ อู้ ก็เรียกสายฟ้าออกมาทันที

เปรี้ยง!

สายฟ้าฟาดใส่เซียนงาขาวอย่างรวดเร็ว

เซียนงาขาวกัดฟันกรอด โกรธจนควันออกหู

"อย่ามาดูถูกกันนะ คิดว่าจะชนะข้าด้วยวิชาสายฟ้าได้เหรอ!"

เขาเคยเห็นสายฟ้าของเย่ อู้ ตอนรับทัณฑ์สวรรค์ ยอมรับว่ารุนแรงจริง แต่เขาไม่เชื่อว่าตัวเองจะแพ้!

สายฟ้าเทพพิสุทธิ์ที่แฝงกลิ่นอายความชั่วร้ายของปีศาจ พุ่งสวนออกมาปะทะกับสายฟ้าของเย่ อู้

"สายฟ้าเทพพิสุทธิ์ที่เป็นตัวแทนแห่งความเที่ยงธรรม ขจัดความชั่วร้าย แต่ศิษย์พี่ดันฝึกจนกลายเป็นสายฟ้ามารแบบนี้ สมกับเป็นศิษย์พี่เซียนงาขาวจริงๆ ไม่มีความเป็นเซียนเหลือเลยนะครับ"

เย่ อู้ เยาะเย้ย ปล่อยสายฟ้าออกมาไม่ยั้ง จนกลายเป็นทะเลสายฟ้า

"ใช้ฆ่าคนได้ก็พอแล้ว อีกอย่าง วิชาสายฟ้าไม่มีแบ่งแยกธรรมะหรืออธรรมหรอก ศิษย์น้องยึดติดเกินไปแล้ว"

เซียนงาขาวไม่สน เพิ่มพลังเวทย์ใส่เข้าไปเต็มที่

การดวลสายฟ้าทำให้ระดับพลังที่สูงกว่าของเขาเริ่มได้เปรียบ ทั้งสองฝ่ายสู้กันได้อย่างสูสี

เย่ อู้ ส่ายหน้า ยิ้มมุมปาก "ศิษย์พี่เซียนงาขาวคงคิดว่าจะกินนิ่มผมได้สินะครับ"

"ถ้าคิดแบบนั้น ศิษย์พี่คิดผิดมหันต์เลยล่ะ"

"ตำแหน่งมหาจักรพรรดิจื่อเวย... สถิตร่าง!"

ทันใดนั้น อำนาจแห่งเทพเจ้าผู้ปกครองดวงดาวและสายฟ้าก็ประทับลงบนร่างของเย่ อู้

ผู้ควบคุมสายฟ้าทั่วหล้า ปรมาจารย์แห่งสรรพสิ่ง!

อานุภาพของสายฟ้าเทพพิสุทธิ์ทวีความรุนแรงขึ้นเป็นเท่าตัว ราวกับจะทำลายล้างจักรวาลให้สิ้นซาก

ทะเลสายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวถล่มลงมาจากฟากฟ้า บดขยี้สายฟ้ามารของเซียนงาขาวจนแหลกสลายในพริบตา

และพุ่งเข้าใส่ร่างของเซียนงาขาวอย่างจัง

"อ๊ากกก!"

เสียงกรีดร้องโหยหวนดังไปทั่วเกาะเต่าทอง ศิษย์หลายคนถึงกับหดคอด้วยความหวาดเสียว

น่ากลัวโคตร!

เมื่อทะเลสายฟ้าจางหาย ร่างของเซียนงาขาวก็ปรากฏแก่สายตา

แต่สภาพตอนนี้ดูไม่ได้เลย ตัวดำเป็นตอตะโก ไม่มีตรงไหนที่เรียกว่าดีได้ อาการสาหัสสุดๆ

"เย่ อู้!!!"

เซียนงาขาวคำรามด้วยความเคียดแค้น สายตาเหมือนอยากจะกินเลือดกินเนื้อ

"อุ๊ยตาย ขอโทษครับๆ เป็นความผิดของผมเอง ไม่นึกว่าศิษย์พี่จะเปราะบางขนาดนี้ แค่สายฟ้านิดเดียวก็ทนไม่ไหว ถ้ารู้แบบนี้ผมคงไม่ออกแรงเยอะหรอกครับ"

เย่ อู้ ทำหน้าสำนึกผิดแบบเสแสร้งสุดฤทธิ์ เล่นเอาเซียนงาขาวกระอักเลือดออกมาจริงๆ

แล้วเขาก็สะบัดก้นเดินหนีไป

อยู่ต่อไม่ไหวแล้ว!

ครั้งนี้หน้าแตกยับเยิน ขายขี้หน้าไปทั่วสำนัก

กลายเป็นตัวตลกให้คนเขานินทา

แต่ที่ทุกคนสงสัยคือ ทำไมเย่ อู้ ถึงแกร่งขนาดนี้? แค่จินเซียน แต่สามารถข้ามรุ่นไปตบไท่อี้จินเซียนคว่ำได้

พลังจากตำแหน่งเทพมันโหดขนาดนั้นเลยเหรอ? ถึงกับทำให้เย่ อู้ พลิกชนะได้!

ไม่ใช่แค่เซียนงาขาวที่สงสัย ศิษย์คนอื่นๆ ก็เริ่มคิดเหมือนกัน

ก่อนหน้านี้ พวกเขาดูถูกตำแหน่งเทพ คิดว่าการไปรับใช้สวรรค์เป็นเรื่องน่าอับอายสำหรับศิษย์มหาเซียน

ต้องไปก้มหัวให้เด็กรับใช้อย่างเฮ่าเทียน

แต่พอเห็นอิทธิฤทธิ์ของเย่ อู้ ความคิดของพวกเขาก็เริ่มเปลี่ยนไป

ถ้าได้บัฟโหดขนาดนี้ พวกเขาก็ไม่รังเกียจที่จะไปทำงานบนสวรรค์หรอกนะ

สายฟ้าเทพพิสุทธิ์ปกติก็แรงอยู่แล้ว พอได้บัฟจากมหาจักรพรรดิจื่อเวย ก็ยกระดับไปอีกขั้น

คนละเรื่องกันเลย

แม้แต่ตั่วเป่า พอเห็นผลลัพธ์แบบนี้ ใจก็เริ่มเอนเอียง

เย่ อู้ ลอบสังเกตปฏิกิริยาของทุกคน แม้หน้าจะนิ่ง แต่ในใจยิ้มกริ่ม

ถ้าแค่จะเอาชนะเซียนงาขาว ลำพังแค่ความเข้าใจในวิชาสายฟ้าของเขาก็เหลือเฟือแล้ว ไม่ต้องพึ่งบัฟเทพหรอก

แต่ที่เขาเลือกใช้บัฟ ก็เพื่อฉากนี้แหละ

เป็นการเชือดไก่ให้ลิงดู และในขณะเดียวกันก็เป็นการโฆษณาขายตรงตำแหน่งเทพให้เหล่าศิษย์พี่ศิษย์น้องดูด้วย

ปูทางสำหรับการพาคนขึ้นสวรรค์ในอนาคต

ถ้าเปลี่ยนชะตากรรมของศิษย์สำนักสกัดสวรรค์ให้ขึ้นไปเป็นเทพได้ก่อนเวลาอันควร ก็ถือเป็นทางรอดที่ดีทางหนึ่ง

"ต้องขอบคุณเซียนงาขาวจริงๆ ศึกครั้งนี้ทำให้ข้ารู้ระดับฝีมือตัวเอง ไท่อี้จินเซียนก็ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด"

เซียนงาขาวผู้น่าสงสาร กลายเป็นหินลองมีดให้เย่ อู้ โดยไม่รู้ตัว

"ยินดีด้วยนะศิษย์น้องเล็ก ปราบไท่อี้จินเซียนได้ราบคาบเลย"

ปี้เซียววิ่งเข้ามาแสดงความยินดี

เหล่าศิษย์สำนักสกัดสวรรค์ต่างหน้าเปลี่ยนสี เพิ่งจะตระหนักได้ว่าศิษย์น้องเล็กคนนี้ทำเรื่องเหลือเชื่อลงไปแล้ว

จินเซียน ตบ ไท่อี้ ร่วง

ความรู้สึกยำเกรงเริ่มก่อตัวขึ้นในใจ

สายตาที่มองเย่ อู้ เปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

เย่ อู้ เหยียบหัวเซียนงาขาวขึ้นไปประกาศศักดาในสำนักได้อย่างงดงาม