บทที่ 38 - ความสัมพันธ์ใกล้ชิดย่อมแตกต่าง

บทที่ 38 - ความสัมพันธ์ใกล้ชิดย่อมแตกต่าง

สิบสองเซียนทองแห่งสำนักอธิบายธรรม โดนกวาดเรียบทุกคน ถูกจอมเซียนหยวนสื่อเทียนจุนที่กำลังเสียหน้า จับโยนเข้าไปในโลกจำลองพิเศษ

เพื่อทำการ "ดัดนิสัย"

เหล่าศิษย์เอกของสำนักคนและสำนักอธิบายธรรม พอรู้สาเหตุที่แท้จริง ต่างก็ช็อกตาตั้ง ไม่อยากจะเชื่อว่าเป็นเรื่องจริง

เชื่อมต่อพลังของสามมหาเซียนได้ในเวลาเดียวกัน นี่มันไม่ใช่สิ่งที่คนปกติเขาทำกัน

หลังจากหายอึ้ง เหล่าศิษย์เอกก็ได้แต่ก้มหน้ายอมรับชะตากรรม

ในเมื่อข่าวออกมาจากปากอาจารย์ตัวเอง ก็คงเป็นเรื่องจริง

แต่เดี๋ยวนะ ทำไมคนที่ได้รับคำชมคือเจ้าเย่ อู้ แต่คนที่ต้องมารับกรรมซวยๆ แบบนี้คือพวกเขาเล่า?!

"ฮัดชิ้ว!"

เย่ อู้ จามออกมาเสียงดัง ขยี้จมูกไปมา

"ใครนินทาข้าหรือเปล่าเนี่ย ทำไมรู้สึกเหมือนโดนสาปแช่งยังไงไม่รู้"

"แต่ว่า พลังแห่งมหาเซียนสามสาย นี่มันของดีจริงๆ"

หลังจากเชื่อมต่อได้สมบูรณ์ เย่ อู้ ถึงได้เข้าใจแจ่มแจ้งว่าสิ่งนี้มีประโยชน์ต่อการฝึกฝนในวันหน้าขนาดไหน

มันคือประภาคารขนาดยักษ์ท่ามกลางความมืดมิด

ศิษย์คนอื่นอาจมีประภาคารแค่เสาเดียว แต่เขามีถึงสามเสา

แถมไม่ใช่แค่ช่วยนำทาง แต่มันยังเป็นยันต์กันตายชั้นยอด

ถ้าเขายอมจ่ายค่าตอบแทน ก็สามารถยืมพลังมหาเซียนมาคุ้มครองตัวเองได้

แบบนี้ก็เท่ากับมีพลังไปงัดข้อกับระดับกึ่งนักบุญได้สบายๆ

โดยเฉพาะเวลาเข้าตาจน ถ้ากดใช้สกิลนี้ อาจพลิกเกมกลับมาชนะ หรือถึงขั้น... ฆ่าสวนกลับได้เลย

"สวรรค์เปิดช่องทางพิเศษให้ศิษย์มหาเซียนแบบนี้ มันจงใจแจกโปรแกรมโกงชัดๆ"

พอลองพิจารณาดูดีๆ สีหน้าของเย่ อู้ ก็ดูแปลกพิกล

"ในสถานการณ์แบบนี้ ศิษย์มหาเซียนจะได้เปรียบคนอื่นแบบขาดลอย ถ้าได้รับบัฟจากมหาเซียน ต่อให้เป็นแค่ต้าหลัวจินเซียน ก็อาจซัดกับกึ่งนักบุญได้"

"ถ้าเป็นกึ่งนักบุญของสำนักมหาเซียน ไปเจอกับกึ่งนักบุญทั่วไป ความได้เปรียบยิ่งทิ้งห่างแบบไม่เห็นฝุ่น"

นั่นหมายความว่า การปกครองของสำนักมหาเซียนจะยิ่งมั่นคงแข็งแกร่ง

นานวันเข้า ก็จะไม่มีใครสามารถสั่นคลอนได้

"ช่องโหว่ที่สวรรค์เปิดไว้นี้ สรุปแล้วมันเป็นแค่สวัสดิการ หรือว่า... เป็นแผนการวางหมากรอบใหม่กันแน่?"

ไม่แปลกที่เย่ อู้ จะคิดมาก เพราะสิ่งที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังสวัสดิการนี้ มันมีนัยสำคัญเยอะเกินไป

"โลกนี้มันช่างไม่ยุติธรรมเอาซะเลย"

"แต่โชคดี ที่ตอนนี้ข้าเป็นศิษย์มหาเซียน สวัสดิการกองโตนี้ตกมาอยู่ที่ข้า"

"งั้นก็ช่างหัวความยุติธรรมมันเถอะ"

เมื่อสัมผัสถึงบัลลังก์อริยะทั้งสาม เย่ อู้ ก็ได้รับพลังบางส่วนมาครอบครอง และมองเห็นแนวทางของระดับไท่อี้ได้อย่างชัดเจน

ผลลัพธ์ของการเปิดโปรมันชัดเจนจริงๆ

แต่เมื่อเทียบกับพลังของทงเทียนแล้ว พลังจากฝั่งไท่ซ่างและหยวนสื่อ ดูจะห่างเหินกว่าอย่างเห็นได้ชัด

แม้จะไม่ได้ปฏิเสธ แต่ก็มีการเลือกปฏิบัติ

ถ้าขอยืมพลังป้องกัน คงได้มาน้อยกว่าของอาจารย์ตัวเองเยอะ

เย่ อู้ ยิ้มรับ ไม่ได้บ่นอะไร เขาเดาไว้อยู่แล้ว

ลูกใครใครก็รัก ศิษย์ใครใครก็เอ็นดู

เรื่องปกติ

"ฮ่าๆๆๆ ศิษย์รักของข้า เจ้าไม่ทำให้อาจารย์ผิดหวังจริงๆ"

เสียงของจอมเซียนทงเทียนดังขึ้นตามนัด

ครั้งนี้เย่ อู้ กู้หน้าให้เขาได้เต็มๆ ทำเอาพี่ใหญ่กับพี่รองเถียงไม่ออก

แม้จะโดนบล็อกไปแล้ว แต่สิ่งที่เกิดขึ้นในตำหนักแปดทิศและตำหนักหยก เขามองเห็นทะลุปรุโปร่ง

ป่านนี้ไท่ซ่างกับหยวนสื่อคงอิจฉาจนตาลุกเป็นไฟแล้วแน่ๆ

สะใจจริงๆ

"ศิษย์แค่ทำหน้าที่ของศิษย์ครับ"

เย่ อู้ ตอบถ่อมตัว แล้วถามข้อสงสัยในใจ

"อาจารย์ครับ ในเมื่อวิชามหาเซียนสามารถเชื่อมต่อกับพลังของเจ้าของวิชาได้ แล้วทำไมวิชาคัมภีร์หัวใจมหาฝันที่ศิษย์ฝึกจนเห็นภาพพระพุทธองค์ในอนาคตแล้ว ถึงยังเชื่อมต่อกับพลังของจอมเซียนเจาทิศไม่ได้ล่ะครับ?"

ตามทฤษฎีแล้ว มันไม่น่าจะเป็นไปได้

"เจ้าเนี่ยนะ เส้นผมบังภูเขาแท้ๆ"

ทงเทียนอธิบาย "ถ้าเป็นสถานการณ์ปกติ ด้วยระดับความสำเร็จในวิชาของเจ้า ป่านนี้เจ้าคงเชื่อมต่อกับเจาทิศไปนานแล้ว แต่บังเอิญว่า เจ้าดันไปขโมยเอาดวงชะตาแห่งอนาคตของนิกายตะวันตกมาครอง ทำให้การรับรู้มันเพี้ยนไป"

"แถมดวงชะตานั้น ดูเหมือนจะไม่ได้มาจากรากฐานของนิกายตะวันตกในปัจจุบันด้วยซ้ำ แม้แต่อาจารย์ยังมองไม่ค่อยชัดเลย"

"การเชื่อมต่อพลัง คือการขอคำชี้แนะ"

"แต่คำว่า 'ผลแห่งธรรม' ของทางตะวันตก ในแง่หนึ่งมันก็คือบัลลังก์อริยะฉบับลดสเปค คล้ายๆ กับตำแหน่งมหาจักรพรรดิจื่อเวยของเจ้านั่นแหละ"

"ในเมื่อเจ้ามีบัลลังก์อริยะฉบับลดสเปค หรือผลแห่งพุทธะอยู่ในมือแล้ว เจ้าก็ไม่จำเป็นต้องไปเชื่อมต่อกับเจาทิศอีก"

"ในนิกายตะวันตก ตำแหน่งพุทธะคือจุดสูงสุด"

"เท่ากับว่าเจ้าข้ามขั้นตอนตรงกลาง แล้วไปเอาผลลัพธ์มาเลย"

พอทงเทียนอธิบายแบบนี้ เย่ อู้ ก็ร้องอ๋อ

สรุปคือเขาไปถอนขนแกะจากนิกายตะวันตกมาจนเกลี้ยงแล้วสินะ

กลัวแกะจะล้านเอา

"หวังว่าทางนั้นจะรู้ตัวช้าหน่อยนะ ไม่งั้นคงเป็นเรื่องใหญ่แน่"

ปากบอกกลัว แต่ใจจริงเย่ อู้ ไม่ได้กังวลเท่าไหร่

ความขี้ปกป้องลูกศิษย์ของทงเทียน เขาซาบซึ้งดี

ไม่แพ้ลุงรองหยวนสื่อเทียนจุนแน่นอน

"เก็บตัวมานาน ได้เวลาออกไปสูดอากาศข้างนอกบ้างแล้ว"

พอออกจากถ้ำ เย่ อู้ ก็เห็นอ้าวปิ่งวิ่งหน้าตั้งเข้ามารับ

"ท่านพ่อของข้า เจ้าสมุทรแห่งทะเลบูรพามาขอเข้าพบ?"

เย่ อู้ ชะงักไปนิดหนึ่ง แล้วก็เข้าใจจุดประสงค์ของเจ้าสมุทรทันที

"ดีเลย จะได้เห็นบารมีของเจ้าสมุทรในตำนานกับตาตัวเองสักที"

สำหรับ "คนดัง" ในชาติก่อนอย่างเจ้าสมุทร เย่ อู้ ก็มีความอยากรู้อยากเห็นอยู่บ้าง

ด้านนอกเกาะเต่าทอง เจ้าสมุทรแห่งทะเลบูรพาและเต่าเสนาบดี ยืนรออยู่อย่างนอบน้อม

"เจ้าสามอ้าวปิ่งได้ไปเกาะขาทองคำของท่านเซียนเย่ อู้ มหาจักรพรรดิจื่อเวย ถือเป็นบุญเก่าที่ทำมาแท้ๆ"

"ถึงจะเป็นแค่พาหนะ แต่ก็เป็นพาหนะของมหาจักรพรรดิเชียวนะ!"

คนรับใช้หน้าห้องขุนนาง ยังมีบารมีกว่าขุนนางบ้านนอก

ดูอย่างวัวเขียวของไท่ซ่าง นกกระเรียนของหยวนสื่อ หรือวัวขุยของทงเทียนสิ พวกมันเป็นแค่พาหนะ แต่มีเทพองค์ไหนกล้าดูถูกบ้าง?

จากเหตุการณ์ล่าสุด เห็นได้ชัดว่าท่านเซียนเย่ อู้ อนาคตไกลแน่นอน

เป็นหนึ่งในหกราชันย์สวรรค์ เป็นศิษย์รักของทงเทียน ถึงขนาดเอาค่ายกลกระบี่สังหารเทพไปถล่มเขาพระสุเมรุเพื่อศิษย์คนเดียว อนาคตมีโอกาสสูงที่จะบรรลุเป็นกึ่งนักบุญ

ถ้าเกาะขานี้ไว้แน่นๆ อ้าวปิ่งสบายไปทั้งชาติแน่

แถมเผ่ามังกรของพวกเขาก็จะพลอยได้อานิสงส์ไปด้วย

"อ้าวๆ นี่มันท่านเจ้าสมุทรบูรพาไม่ใช่เหรอ มาทำอะไรที่เกาะเต่าทองเนี่ย!"

เสียงยียวนดังขึ้น ทำให้เจ้าสมุทรและพรรคพวกสะดุ้งเฮือก