เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 30: เซอร์ไพรส์มักมาแบบไม่ทันตั้งตัว

บทที่ 30: เซอร์ไพรส์มักมาแบบไม่ทันตั้งตัว

บทที่ 30: เซอร์ไพรส์มักมาแบบไม่ทันตั้งตัว


"ฉันเข้าโค้งในแท้ๆ แต่ทำไมยังทวงตำแหน่งผู้นำคืนไม่ได้อีก? เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้น?" ฉีลี่คิดว่าหลังจากผ่านโค้งรูปตัว V นี้ไป ทางข้างหน้าน่าจะเปิดโล่งแล้ว แต่ใครจะไปคิดว่าพอพ้นโค้งมา เขาก็ยังต้องดมฝุ่นรถชาวบ้านอยู่ดี

บ้าเอ๊ย!

มีเพียงลู่เฉินอวี่ที่ตามมาเป็นอันดับสามเท่านั้นที่เห็นจังหวะการเข้าโค้งของรถสีเทาขาวคันนั้นอย่างชัดเจน จากแววตาไม่อยากจะเชื่อในตอนแรก เปลี่ยนเป็นความตกตะลึงในตอนท้าย มันช่าง... โคตรพ่อโคตรแม่เจ๋ง!

"ดริฟต์นั่น... ใช่แล้ว มันคือการดริฟต์ ความเร็วในการเข้าโค้งเมื่อกี้มันสุดตีนจริงๆ แม่เจ้าโว้ย...!" ลู่เฉินอวี่ตบเข่าฉาด ตัวสั่นด้วยความตื่นเต้นสุดขีด

จังหวะหัวใจเปลี่ยนเลยลูกพี่!

หญิงสาวที่นั่งเบาะข้างคนขับในรถ 'เป่าลี่บลู' ยิ่งตกใจหนักกว่า ปกติคุณชายลู่มักจะมีรอยยิ้มประดับหน้าและวางมาดสุขุมเยือกเย็นเหมือนสุภาพบุรุษผู้ดีทุกกระเบียดนิ้ว แต่ตอนนี้... คุณชายลู่ดูเหมือนเด็กที่เพิ่งค้นพบของเล่นใหม่ จนเผลอเผยด้านที่ซ่อนอยู่ภายใต้หน้ากากออกมา

"ฮ่าๆๆ..."

"หัวเราะเข้าไปเถอะ เดี๋ยวพอดึกๆ คืนนี้มาดูกันว่าเธอจะยังหัวเราะออกไหม!" ลู่เฉินอวี่อารมณ์ดีเป็นพิเศษ เขาหันไปมองใบหน้าขบขันของหญิงสาวข้างกายพร้อมแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์ โดยที่มือยังคงประคองพวงมาลัยแน่น

จะพลาดไม่ได้เด็ดขาด

"คุณชายลู่คะ..."

..."แม่หนูน้อย ลืมตาได้แล้ว ดูสิ ตอนนี้เรากลับมานำแล้วเห็นไหม?" เซี่ยยาถิงอารมณ์ดีสุดๆ อ้อ มิน่าล่ะ พระเอกในหนังแข่งรถถึงต้องมีสาวสวยนั่งข้างๆ ตลอด จิ๊ๆ พอเห็นสาวน้อยตัวสั่นระริกเหมือนลูกนกตกน้ำแบบนี้แล้ว... มันรู้สึกดีพิลึกแฮะ!

"โฮสต์ ครึ่งหลังของสนามมีการเปลี่ยนแปลง กำลังทำการวิเคราะห์..." เสียงของชุดรบดังขึ้นอย่างราบเรียบ

เซี่ยยาถิงแปลกใจเล็กน้อย เกิดอะไรขึ้น? สนามแข่งนี้เปลี่ยนเส้นทางเองได้ด้วยเหรอ?

"ก...เกิดอะไรขึ้นคะ?" หลานเหลียนเตี๋ยหน้าแดงระเรื่อ พอเห็นหญิงสาวที่นั่งตำแหน่งคนขับเปลี่ยนสีหน้า เธอก็นึกว่าเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นจนเริ่มประหม่าอีกครั้ง

"ดูสิ สัญญาณไฟข้างหน้าเปลี่ยนทิศทางแล้ว" เซี่ยยาถิงพูดด้วยน้ำเสียงปกติ

หลานเหลียนเตี๋ยเริ่มกลัว "งั้น... เราจะทำยังไงดีคะ?"

"สนามช่วงต่อไปเปลี่ยนเส้นทาง ดูนั่นสิ เดิมทีไฟถนนชี้ไปทางซ้าย แต่ตอนนี้ไฟซ้ายดับ แล้วไฟทางขวาสว่างขึ้นแทน" เซี่ยยาถิงได้รับข้อมูลจากชุดรบ แววตาของเธอไร้ซึ่งความหวาดกลัว กลับกัน มันฉายแววตื่นเต้นเล็กน้อย

"อ๊ะ..."

"สาวน้อย ไม่ต้องกลัว ยิ้มเข้าไว้ ยิ้มเยอะๆ เวลาอยู่บนรถ เธอตอนยิ้มดูดีกว่าตั้งเยอะ ขนาดฉันมองยังเริ่มจะเคลิ้มเลยเนี่ย!" เซี่ยยาถิงหยอกเย้า ก่อนจะปรับสีหน้าเป็นจริงจัง "การแข่งรอบนี้เราไม่แพหรอก ทำตัวตามสบายเถอะ!"

หลานเหลียนเตี๋ยมองหญิงสาวข้างกายที่เรียกตัวเองว่า 'ท่าน' อย่างเหม่อลอย มือเล็กๆ ลูบเบาๆ บริเวณที่พันแผลไว้ แล้วพยักหน้า ดวงตาสุกใสสั่นไหวเล็กน้อยขณะตอบรับเสียงเบาหวิว "อื้ม..."

..."เปลี่ยนเส้นทางเหรอ? เยี่ยม! แบบนี้แปลว่าจะได้ซิ่งกันบนไฮเวย์แล้วสินะ สวรรค์เข้าข้างชัดๆ!"

ฉีลี่เป็นขาประจำที่นี่ ย่อมเข้าใจความหมายของการเปลี่ยนไฟถนนดี

สนามแข่งภูเขาโม่หลิงมีเส้นทางทั้งหมดสามแบบ

แบบแรกคือสนามปิด วิ่งวนรอบสนาม เหมาะสำหรับนักแข่งทั่วไป

แบบที่สองคือการเปลี่ยนเลนเพื่อออกสู่ทางหลวงนอกสนาม ซึ่งหมายความว่าจะต้องเจอกับสภาพถนนที่หลากหลาย เปลี่ยนจากการแข่งในสนามปิดมาเป็นการซิ่งแบบสตรีทเรซซิ่งบนถนนจริง!

ส่วนแบบที่สามจะเปิดเฉพาะช่วงที่มีงานใหญ่เท่านั้น และประตูกั้นสนามมักจะไม่ค่อยเปิด

"ถึงกับเปลี่ยนเลนเลยเหรอเนี่ย..." สีหน้าของลู่เฉินอวี่เริ่มเคร่งเครียด

"คุณชายลู่ เป็นอะไรไปคะ?"

"ไม่มีอะไร แค่สนามช่วงหน้าจะออกสู่ไฮเวย์ ไม่รู้ทำไมจู่ๆ ถึงเปลี่ยนเส้นทางกะทันหัน... เดี๋ยวนะ!" ลู่เฉินอวี่นึกภาพโค้งดริฟต์อันสมบูรณ์แบบที่ยังติดตาเขาอยู่ แล้วก็เริ่มเข้าใจลางๆ

นี่มันจงใจเพิ่มความยากชัดๆ!

มุมปากของลู่เฉินอวี่กระตุก ต้องใช่แน่ๆ เจ้าของคลับรถแข่งภูเขาโม่หลิงเป็นพวกบ้ารถแข่ง การเข้าโค้งดริฟต์เทพๆ เมื่อกี้ต้องไปเตะตาเจ้าของสนามเข้าให้ ไม่งั้นคงไม่สั่งเปลี่ยนเลนกะทันหันโดยไม่แจ้งล่วงหน้าแบบนี้หรอก!

หมายความว่า... ยัยเด็กซ่านั่นโชว์ออฟจนหาเรื่องใส่ตัวแล้วสินะ?

ลู่เฉินอวี่ปวดหัวตึบ... พอออกไฮเวย์แล้ว หนังคนละม้วนเลยนะเว้ย!

ต้องยอมรับว่าหัวสมองของลู่เฉินอวี่เฉียบคมจริงๆ แค่พริบตาเดียวเขาก็เดาเหตุผลได้เกือบหมด แต่ยิ่งเดาถูก เขาก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงิดแปลกๆ

ถ้าจะเร็ว ก็เร็วไปสิ จะมาโชว์ท่าพิสดารหาพระแสงอะไร?

"เปลี่ยนเส้นทางโดยไม่แจ้งล่วงหน้า..." ฉีลี่เองก็ไม่ใช่คนโง่ จากแววตาขุ่นมัว เขาเองก็พอเดาเหตุผลได้บ้าง และนั่นยิ่งทำให้เขาอยากชนะการแข่งครั้งนี้มากขึ้นไปอีก

เด็กผู้หญิงคนนั้นโผล่มาจากไหนไม่รู้ นอกจากจะมีรถแข่งสมรรถนะสูงแล้ว ฝีมือยังร้ายกาจ แถมความสวยระดับวัวตายควายล้มแบบนั้นไม่ใช่คนธรรมดาแน่ๆ เบื้องหลังของเธอต้องไม่ธรรมดา!

ถ้าสามารถใช้การแข่งรอบนี้... ดึงเธอมาเป็นไพ่ตายสนับสนุนการแข่งในอนาคตของเขาได้ มันต้องเป็นกำไรมหาศาลแน่!

ฉีลี่กำพวงมาลัยแน่น จ้องเขม็งไปที่ท้ายรถสีเทาขาวข้างหน้า ไฮเวย์เหรอ? เข้ามาเลย!

ทว่า ในชีวิตคนเรา เซอร์ไพรส์และอุบัติเหตุมักมาพร้อมกันแบบไม่ทันตั้งตัวเสมอ... เซี่ยยาถิงหมุนพวงมาลัยอย่างคล่องแคล่ว ผ่านโค้งแล้วโค้งเล่า กำลังจะเข้าสู่ช่วงรอยต่อที่จะออกสู่ทางหลวง

เสี่ยวฮาเองก็อารมณ์ดีสุดๆ แม้จะยังไม่ได้สัมผัสการดริฟต์ระดับเทพหลังจากทำความเร็วสูงสุดในโลกนี้ แต่การได้เห็นโฮสต์คนสวยคุยกระหนุงกระหนิงกับพี่สาวคนสวยเบอร์สอง... บรู๊ววว บรู๊ววว เสียงหวานจับใจ~

โดยเฉพาะที่มีรถสองคันตามดมควันอยู่ข้างหลัง บรู๊ววว บรู๊ววว ไหนบอกสิ ใครคือ... รถน้อยที่เร็วที่สุดในโลก?

แน่นอนว่าต้องเป็น... "โฮสต์ มีรถตำรวจจอดอยู่ห่างจากทางออกข้างหน้า 300 เมตร!"

เซี่ยยาถิง: ...อะไรนะ อะไรนะ อะไรนะ? รถตำรวจ? รถตำรวจโผล่มาจากไหน?

"วิเคราะห์จากตำแหน่งการจอด ทิศทาง และองศาของรถตำรวจ เป้าหมายหลักน่าจะเป็นโฮสต์และรถอีกสามคันข้างหลัง!"

เซี่ยยาถิง: ...ถ้าฉันขับออกไปแบบนี้... ก็ต้องจ๊ะเอ๋กับคุณตำรวจเต็มๆ เลยสิ?

ฉ... ฉันเพิ่งมาที่นี่ครั้งแรก แล้วกำลังจะ... โดนจับเหรอ?

เซี่ยยาถิงกระพริบตาปริบๆ ชีวิตแม่ช่างรันทด!

ปี๊น ปี๊น!

รถบรรทุกคันหนึ่งบีบแตรลั่น เซี่ยยาถิงจำต้องชะลอรถ หัวสมองตื้อไปหมด จะจอดตรงนี้ก็ไม่ได้ ทำได้แค่ขับตามก้นรถบรรทุกไปต้วมเตี้ยม

"ฮ่าๆๆ สวรรค์เข้าข้างข้าจริงๆ! ยัยหนู เจอกันที่เส้นชัยนะเว้ย!" ฉีลี่ไม่คิดว่าความสุขจะหล่นทับกะทันหันขนาดนี้ เขาหัวเราะร่าอย่างสะใจ ยัยตัวซวยเอ๊ย พอออกมาก็จูบตูดรถบรรทุกเลย ตอนนี้ทำได้แค่คลานตามรถบรรทุกเป็นเต่าล่ะสิ?

แบร่ แบร่ แบร่... ดาบเงิน เร็วปานสายฟ้าโว้ย!

เซี่ยยาถิงถอนหายใจ เด็กน้อยผู้โชคร้าย หวังว่านายจะช่วยล่อเป้าให้ฉันนะ... จริงๆ นะ แค่นิดเดียวก็พอ ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองลูกช้างเซี่ยยาถิง... อย่าให้ลูกช้างโดนจับเลยเพี้ยง!

มือของหลานเหลียนเตี๋ยบีบแน่นและสั่นเทาอีกครั้ง... "สารวัตรคะ รถสีเงินที่ฉีลี่ขับคือคันนี้ค่ะ!"

"ดี! เตรียมสกัดจับ!"

ท่ามกลางความมืดมิด ร่างอันองอาจก้าวลงมาจากรถตำรวจ เธอช่างดู... เสียแค่จอแบนไปนิดเดียว

มุมปากของเธอยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย!

จบบทที่ บทที่ 30: เซอร์ไพรส์มักมาแบบไม่ทันตั้งตัว

คัดลอกลิงก์แล้ว