บทที่ 21: นักซิ่งสาวรอบดึกออนไลน์แล้วจ้า!

นี่คือการ์ดสีเขียว

ในเกม กรอบของรถแข่งระดับ C จะเป็นสีเขียว ระดับ B เป็นสีฟ้าอ่อน ระดับ A เป็นสีม่วง และระดับ S เป็นสีทอง ส่วนระดับ D อย่าไปถามถึงเลย... มันเป็นสีขาวจ้ะ

สีขาวเปรียบเสมือนจุดเริ่มต้น ส่วนสีทองคือจุดสูงสุด

"ทำไมการ์ดสีเขียวมันดูโลว์คลาสจังฟะ..." เซี่ยยาถิงนั่งขัดสมาธิบนเตียง เผยให้เห็นเรียวขาเปลือยเปล่า พลิกดูการ์ดสีเขียวธรรมดา ๆ ใบนี้ นอกจากตัวอักษร "C" แล้วก็ไม่มีอะไรอื่นอีก

จะเสกออกมาดูตอนนี้เลยดีไหมนะ?

หัวใจของเซี่ยยาถิงเต้นตึกตั๊ก มือไม้สั่นแทบจะระงับ 'พลังวัตร' ในกายไม่อยู่ เกือบจะกดใช้ไปแล้วเชียว

"คำเตือน: สภาพแวดล้อมปัจจุบันของโฮสต์คับแคบเกินไป อาจทำให้โฮสต์สูญเสียทรัพย์สินจำนวนมาก!"

เซี่ยยาถิงหดมือกลับทันควัน... แหม เรื่องเสียเงินนี่เราไม่ทำเด็ดขาด!

เธอเพิ่งนึกขึ้นได้ลาง ๆ ว่ามีข้อควรระวังสองสามข้อสำหรับการใช้การ์ดทดลอง เฮ้อ ช่วงอ่อนแอเฮงซวยนี่ทำเอาความจำแย่ลงไปด้วย... ยังดีที่สมองไม่พัง

เซี่ยยาถิงกระพริบตาปริบ ๆ

"ในเมื่อใช้ตอนนี้ไม่ได้ งั้นเข้าไปดูรูปร่างหน้าตารถระดับ C รุ่นต่าง ๆ ก่อนแล้วกัน!"

จิตของเซี่ยยาถิงเข้าสู่มิติเสมือน

นี่เป็นความสามารถแรกที่เธอได้รับหลังจากเมล็ดพันธุ์แห่งความว่างเปล่ายอมรับเธอเป็นเจ้านาย แต่การเข้าออกมีจำกัดเวลา จะทำอะไรตามใจชอบยังไม่ได้

"เกม: คิวคิวเรซซิ่ง"

"โมเดลรถแข่งระดับ C เตรียมฉายภาพ!"

เสียงใสไพเราะดังขึ้นข้างหู เซี่ยยาถิงเงยหน้ามองด้วยความประหลาดใจ เห็นหญิงสาวหุ่นเซ็กซี่ในชุดนักแข่งกำลังกดปุ่มรัวเร็ว คอเสื้อแหวกกว้าง หุ่นทรงตัว S เอวคอดกิ่วเผยสะดือจาง ๆ ต้นขาขาวผ่องที่งอเล็กน้อย... นี่มันเทพธิดาในฝันของนักซิ่งหลายคน 'เสี่ยวจวี๋จึ' (ส้มจี๊ด)!

"สวัสดีค่า ฉันเสี่ยวจวี๋จึ! วันนี้จะมาแนะนำรถระดับ C รุ่นต่าง ๆ ให้นักซิ่งได้รู้จักนะคะ!"

"เสี่ยวฮา: ดีไซน์ซุกซนกับความเร็วที่คล่องตัว เป็นที่ชื่นชอบของนักซิ่ง ล้อทำจากยางความหนาแน่นสูง ขับบนหิมะก็ยังซิ่งได้ฉิว"

ลำแสงส่องลงมา

เซี่ยยาถิงสะดุ้งโหยง

จู่ ๆ หัวสุนัขก็โผล่มาตรงหน้า... ก่อนที่เซี่ยยาถิงผู้มีเส้นเลือดดำขึ้นเต็มหน้าจะทันได้ตบมัน หัวเจ้าฮัสกี้ก็รวมร่างเข้ากับตัวรถ ที่น่าโมโหกว่านั้นคือหัวหมานั่นมันยักคิ้วให้เธอด้วย... ไอ้หมาเวรเอ๊ย!

ตัวถังรถเป็นการผสมผสานระหว่างสีเทาและขาว ล้อสีดำเข้มทั้งสี่ดูทรงพลัง มีไฟหน้ารูปเพชรสองดวงที่ดูดุดัน ทำให้มันดูองอาจไม่เบา ทำไมมันถึงรู้สึก... ต่างจากเจ้า 'เสี่ยวฮา' ที่น่ารักในเกมจังนะ?

"ตัวต่อเลโก้: จุดเด่นคือ..."

"ไม่ต้อง! เอาคันนี้แหละ!" เซี่ยยาถิงชี้ไปที่เสี่ยวฮาแล้วตะโกนลั่น เสียงดังจนภาพโฮโลแกรมของเสี่ยวฮาถอยกรูดไปหลายก้าว

ลำแสงที่สองยังไม่ทันฉายลงมาก็ถูกเก็บกลับไป ทิ้งให้เสี่ยวฮาจอดโดดเดี่ยวอยู่ในมิติเสมือน ส่งเสียงร้องหงิง ๆ... กลัวแล้วจ้า...

"นักซิ่งแน่ใจนะคะว่าจะเลือกรถระดับ C: เสี่ยวฮา?" เสี่ยวจวี๋จึยิ้มมุมปาก

"แน่นอน!" เสียงแหลมก้องกังวานไปทั่วมิติเสมือน

เสียงดังจนภาพโฮโลแกรมสั่นไหวและพร่ามัว

"รับทราบค่ะนักซิ่ง การ์ดทดลองรถระดับ C เริ่มมีผลอย่างเป็นทางการ ขอให้สนุกกับประสบการณ์นะคะ!" เสี่ยวจวี๋จึทำท่าจะหันหลังกลับ

"เอ่อ... เสี่ยวจวี๋จึ เดี๋ยวสิ!" เซี่ยยาถิงตะโกนเรียก

"นักซิ่งมีคำถามอะไรอีกไหมคะ?"

"เอ่อ ขอกอดทีนึงได้ไหม?" เซี่ยยาถิงมองเสี่ยวจวี๋จึด้วยความจริงใจ เธอมีความคิดอยากจะกอดเสี่ยวจวี๋จึกลับบ้านมาตลอด น้ำเสียงใสกระจ่างของเธอน่าฟังมาก จนแม้แต่เจ้าเสี่ยวฮาที่ถอยหนีไปเมื่อกี้ยังแอบเขยิบเข้ามาใกล้

"นักซิ่งต้องแข็งแกร่งกว่านี้ถึงจะมีโอกาสนะคะ!" เสี่ยวจวี๋จึจูบเบา ๆ ที่ฝ่ามือแล้วโบกให้เซี่ยยาถิง

ด้วยรอยยิ้ม เธอสลายกลายเป็นละอองดาวและจางหายไปในมิติเสมือน

เซี่ยยาถิงมองดูละอองดาวเต็มท้องฟ้าอย่างเหม่อลอย ช่างงดงามเหลือเกิน... ทันใดนั้น

มือของเธอกำแน่น เส้นเลือดปูนโปน รังสีอำมหิตแผ่ซ่าน มิติเสมือนแห่งนี้... ราวกับกลายเป็นโลกน้ำแข็ง!

"ไอ้หมาโง่! แกกล้าหลอกผีใส่ฉันเหรอ! คอยดูนะแม่จะทุบหัวหมาให้แบเลย!!"

ภายในมิติเสมือน สิ้นเสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว เซี่ยยาถิงก็สะบัดหน้าหันขวับ...

"โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง..."

เจ้าเสี่ยวฮา... ไหนล่ะความองอาจเมื่อกี้?

ตัวถังสีเทาขาวสั่นริก ๆ ล้อทั้งสี่อ่อนยวบยาบเหมือนมาร์ชเมลโลว์ โดยเฉพาะไฟหน้ารูปเพชรที่เคยดุดัน ตอนนี้กลับดูเหม่อลอย อ่อนแอ และคลอไปด้วยน้ำตา... เหมือนจะบอกว่า "หนูผิดไปแล้ว ช่วยหนูด้วย"

เซี่ยยาถิงเดินเข้าไปหาเจ้าเสี่ยวฮาที่ตัวสั่นงันงก เผยรอยยิ้มประหนึ่งปีศาจพลางแค่นเสียง "ยังจะซ่าอีกไหม?"

เสี่ยวฮารู้สึกเหมือนโลกถล่ม... ตอนเปิดตัวอย่างเท่ มันเห็นพี่สาวคนสวยแวบแรก ว้าว นี่เจ้านายเหรอ? เจ้านายสวยจัง นมตูม ก้นเด้ง!

หน้าตาดูใจดีสุด ๆ!

เย้ ๆๆ! ฤดูใบไม้ผลิของเสี่ยวฮามาถึงแล้ว!

มันเลยกะจะหยอกเล่นสักหน่อย

พุ่งเข้าไปหลอกให้ตกใจ แล้วเก๊กท่าเท่ ๆ—"ข้าเสี่ยวฮา หมาป่าผู้เกรียงไกรในตำนาน"—เปิดตัวซะเลย... มันยังหลงตัวเองเลยว่าหล่อชะมัด!

เลือกพี่สิ พี่หล่อมาก!

เสี่ยวฮามีความมั่นใจอย่างประหลาด ตอนแรกมันรู้สึกจริง ๆ นะว่าดึงดูดความสนใจพี่สาวได้แล้ว!

แต่พอพี่สาวตะโกนว่า "ไม่ต้อง! เอาคันนี้แหละ!" เสียงดังน่ากลัวทำเอาหัวใจดวงน้อยสั่นสะท้าน มันเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดี... แล้วจู่ ๆ พอพี่สาวพูดเสียงหวานกับเสี่ยวจวี๋จึแห่งอาณาจักรนักซิ่ง มันก็รู้สึกใจละลาย เสียงพี่สาวหวานจัง!

มันเลยกระดิกหางเข้าไปหา... แล้วจากนั้น

พี่สาวก็องค์ลง

ดุชิบหาย น่ากลัวโคตร!

"โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง..."

ไม่กล้าแล้วจ้า ไม่กล้าแล้ว!

ไว้ชีวิตหนูด้วย ไว้ชีวิตหนูด้วย! หนูเป็นแค่รถคันเล็ก ๆ... แม้แต่สปอยเลอร์รถยังลู่ลงเหมือนหางที่กำลังประจบ

"คิดว่าเจ๊คุมแกได้แค่สามวัน พอครบสามวันแล้วแกจะกลับไปเป็นหมาโง่ผู้รักอิสระได้งั้นสิ?"

เสียงแค่นหัวเราะเย็นชาแบบราชินีทำเอาเสี่ยวฮาสะดุ้งโหยง

รู้ได้ไง! นี่ปีศาจชัด ๆ!

เมื่อกี้มันเพิ่งคิดว่าขอแค่อดทนสามวัน... มันก็จะเป็นอิสระ ได้เริ่มต้นชีวิตใหม่... อา นั่นมันวัยรุ่นที่สวยงามของมันเชียวนะ!

"ทำตัวดี ๆ กับเจ๊หน่อยช่วงสองสามวันนี้ ไม่งั้นเจ๊ไม่พาแก... ไอ้หมาโง่ ออกไปรับสาวนะยะ!" เซี่ยยาถิงเตะประตูรถที่สั่นระริกเบา ๆ ประตูรถเปิดออกเองอัตโนมัติอย่างนอบน้อม—ออพชั่นใช้ได้นี่หว่า!

เจ้านายพูดว่าไรนะ?

จะพามันไปรับสาว?

แจ๋วไปเลย!

เสี่ยวฮาฟื้นคืนชีพเต็มสูบ รถทั้งคันกลับมาคึกคักทันตาเห็น จากที่ห่อเหี่ยวก็กลับมาฮึกเหิม ล้อที่เคยเหี่ยวกลับมาเต่งตึงเงาวับ ดูดียิ่งกว่าเดิม ไฟหน้าสองดวงจ้องเขม็ง

ปึ้ก!

โอ๊ย!

"โฮ่ง..."

เสี่ยวฮาปรับกระจกมองหลังอย่างหงอย ๆ ไม่รู้ว่าทำไมเจ้านายถึงยังทุบมันอีก อยากจะร้องไห้

"ไอ้หมาโง่ รูกุญแจแกอยู่ไหน? แล้วเกียร์ล่ะ?" เซี่ยยาถิงมองภายในรถที่ว่างเปล่า หรือไอ้หมานี่มันจะแก้แค้นเธอ?

"โฮ่ง..."