บทที่ 43 - รางวัลสุดป๋า อลังการงานสร้าง!

บทที่ 43 - รางวัลสุดป๋า อลังการงานสร้าง!

"นักเรียนหลินฮาน ยินดีด้วยนะ"

นายกเทศมนตรีหนานเทียนหันมามองหลินฮานที่ยืนเป็นคนแรกด้วยสายตาอ่อนโยน เพื่อสร้างความเชื่อมั่นให้ชาวเมืองฮุยเยว่ ครั้งนี้จึงเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่นายกเทศมนตรีลงมามอบรางวัลในงานสอบคัดเลือกด้วยตัวเอง

ปกติแล้วหน้าที่นี้เป็นของรัฐมนตรีกระทรวงศึกษาธิการ แต่ครั้งนี้ท่านนายกฯ ยืนกรานว่าจะต้องมาด้วยตัวเอง จึงถือเป็นกรณีพิเศษ

หลินฮานรู้ธรรมเนียมพวกนี้ดี จึงยิ้มตอบกลับไป

"เป็นเพราะระบบการศึกษาที่ดีของรัฐบาลครับ ผมมีวันนี้ได้ก็เพราะการสนับสนุนอย่างเต็มที่จากภาครัฐ ถ้าไม่ใช่เพราะบุคลากรครูที่มีคุณภาพ พวกผมก็คงไม่มีทางประสบความสำเร็จแบบนี้ครับ"

ได้ยินคำตอบของหลินฮาน นายกเทศมนตรีก็ยิ้มแก้มปริ สิ่งที่เขาอยากได้ยินก็คือคำตอบแบบนี้นี่แหละ

ในยามที่เมืองฮุยเยว่กำลังเผชิญวิกฤต มีเพียงการทำให้ประชาชนเชื่อมั่นในรัฐบาลเท่านั้น ถึงจะคุมสถานการณ์อยู่และไม่เกิดจลาจลภายใน

"เป็นเด็กดีจริงๆ" หนานเทียนอดชมไม่ได้ "รัฐบาลจะไม่มีวันทำให้พวกเธอผิดหวังแน่นอน!"

หลินฮานรับลูกต่อทันที "พวกเราเชื่อมั่นในรัฐบาลเสมอครับ!"

ทั้งสองคนคุยสัพเพเหระกันอีกสองสามประโยค ก่อนจะหยิบรางวัลใหญ่ออกมา

"นักเรียนหลินฮาน เพื่อเป็นการตอบแทนผลงานอันยอดเยี่ยม รัฐบาลขอมอบรางวัลพิเศษให้เธอ"

"นี่คือโฉนดและกุญแจวิลล่า หวังว่าในอนาคตเธอจะขยันหมั่นเพียร และกลับมาช่วยพัฒนาเมืองฮุยเยว่ของเรานะ"

ฉากนี้ทำเอาคนทั้งสนามตาค้าง

วิลล่า!

รางวัลที่หนึ่งของปีก่อนๆ อย่างมากก็แค่หนังสือสกิลกับเงินรางวัลนิดหน่อย

ปีนี้เล่นใหญ่แจกบ้านเดี่ยวหรูประเดิมเลยเหรอ!

คนที่เจ็บปวดที่สุดคงหนีไม่พ้นหยวนซือ เดิมทีแชมป์นี้ควรจะเป็นของเขา และรางวัลสุดอลังการนี้ก็ควรจะตกเป็นของเขา

แต่ไอ้ปีศาจตัวนี้มันดันมาแย่งไป

หลินฮานแม้จะได้ยินหวังเฉียงเปรยๆ มาบ้างว่ารางวัลปีนี้จะหนักจัดเต็ม แต่ก็ไม่คิดว่าจะเปิดหัวมาด้วยวิลล่าหนึ่งหลัง!

ถึงตอนนี้เขาจะไม่ได้ขัดสนเรื่องเงิน วิลล่าหลังหนึ่งสำหรับเขาก็แค่ขายอุปกรณ์สวมใส่สักสองชิ้นก็ได้แล้ว แต่นี่คือทรัพย์สินที่ได้มาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย!

เอามาใช้ได้โดยไม่ต้องกลัวใครสงสัย

ที่บ้านฐานะไม่ค่อยดี พอได้วิลล่าหลังนี้มา ก็จะได้ขายบ้านเก่าทิ้ง แล้วพาพ่อแม่ย้ายเข้าไปอยู่บ้านหลังใหญ่ด้วยกัน

หลังจากรับโฉนดและกุญแจจากมือนายกเทศมนตรีแล้วยืนฉีกยิ้มให้นักข่าวถ่ายรูปเสร็จ ก็มาถึงรางวัลชิ้นต่อไป

รางวัลที่สองดูธรรมดาไปเลย นั่นคือหนังสือสกิลแบบที่แจกทุกปี

แต่รางวัลที่สามนี่สิ มันคือสิทธิ์ในการเข้าดันเจี้ยนระดับทอง!

การจะเข้าดันเจี้ยนระดับทองได้ ปกติมีแต่พวกคนใหญ่คนโตหรือไม่ก็มหาเศรษฐี แม้มอนสเตอร์ในดันเจี้ยนจะเลเวลสูง แต่ของที่ดรอปออกมาก็คุ้มค่ามหาศาล

คนธรรมดาจำนวนมากถึงขวนขวายแทบตายเพื่อหาโอกาสเข้าไปสักครั้ง

หลังจากรับรางวัลครบถ้วน นายกเทศมนตรีก็เดินไปมอบรางวัลให้ผู้เข้าแข่งขันคนอื่น อันดับสองได้เงินรางวัลแค่หนึ่งแสนเหรียญมังกรดารา ซึ่งเมื่อเทียบกับรางวัลของที่หนึ่งแล้ว มันต่างกันราวฟ้ากับเหว

พอถึงรอบ 8 ทีมสุดท้าย เงินรางวัลเหลือแค่หลักพัน

นี่แหละหนาที่เขาว่า คนเหมือนกันแต่วาสนาต่างกันจนน่าเจ็บใจ

เมื่อพิธีมอบรางวัลเสร็จสิ้น นายกเทศมนตรีก็เดินออกจากงานไปท่ามกลางวงล้อมของผู้ติดตาม เพราะลำดับถัดไปคือช่วงเวลาของการคัดเลือกตัวนักเรียนเข้ามหาวิทยาลัย

นายกฯ หนานเทียนมีภารกิจรัดตัว การมาโผล่ที่นี่ก็เป็นแค่การสร้างภาพลักษณ์อย่างหนึ่งเท่านั้น

ทันใดนั้น คนบนแท่นอัฒจันทร์ VIP ก็ลุกขึ้นยืนพร้อมกัน

"สวัสดีค่ะ ฉันคือ อวิ๋นซือ จากสำนักศึกษาชิงอวิ๋น"

"สวัสดีครับ ผม หลี่ฉางเกอ จากสำนักศึกษาเสินเหมิง"

"สวัสดีครับ ผม หวังลี่ฉาง จากสำนักศึกษาลี่อวิ๋น"

"สวัสดีค่ะ ฉันคือ ซานเชียน จากสำนักศึกษาจิ่วอวิ๋น"

"สวัสดีครับ ผม ฉวีเฟิงอวิ๋น จากสำนักศึกษาฉางชี่"

เมื่อผู้คัดเลือกทั้งห้าท่านยืนขึ้น นักเรียนคนอื่นๆ ก็รีบยืนตามทันที คนเหล่านี้คือบุคคลสำคัญจากแต่ละมหาวิทยาลัย

แม้แต่คนที่อ่อนแอที่สุดในกลุ่มนี้ก็ต้องมีเลเวล 50 ขึ้นไป เรียกได้ว่าเป็นยอดคนเหนือคนของจริง

ห้าท่านนี้ ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็จะได้รับการต้อนรับเยี่ยงแขกวีไอพี ยิ่งตอนนี้พวกเขามาในนามตัวแทนของห้ามหาวิทยาลัยชั้นนำแห่งเมืองหลวง!

ห้ามหาวิทยาลัยนี้ไม่เคยรับคนอ่อนแอ ต่อให้ปีไหนหาคนไม่ได้เลยสักคน ก็จะไม่ยอมลดมาตรฐานรับคนมั่วซั่ว

นี่คือรากฐานที่ห้ามหาวิทยาลัยยึดมั่นมานับร้อยปี

จนถึงขั้นมีคำกล่าวว่า ขอแค่สอบเข้าห้ามหาวิทยาลัยนี้ได้ อนาคตไม่มีวันตกงาน

ไม่ว่าจะเป็นหน่วยงานราชการ ตำแหน่งเล็กหรือใหญ่ จะต้องมีที่ว่างสำหรับพวกเขาเสมอ แน่นอนว่าหมายถึงบัณฑิตที่จบการศึกษาได้อย่างมีคุณภาพนะ

มีคนไม่น้อยที่ฟลุ๊คสอบเข้าไปได้ แต่สุดท้ายก็เรียนไม่จบ

คนประเภทนี้ ห้ามหาวิทยาลัยจะไม่นับว่าเป็นศิษย์เก่า

ฉวีเฟิงอวิ๋น ชายชราผมทอง ผู้ที่มีอาวุโสและประสบการณ์มากที่สุดในกลุ่ม กล่าวขึ้นว่า "ปีนี้เมืองฮุยเยว่มีช้างเผือกที่โดดเด่นมากมาย เบื้องต้นเราได้เสนอรายชื่อนักเรียนไว้ 38 คน"

"ส่วนผลสรุปสุดท้าย อีกไม่กี่วันถึงจะรู้ผล"

เสนอชื่อ 38 คน หมายความว่าตอนนี้มี 38 คนที่การันตีที่นั่งในห้ามหาวิทยาลัยแน่นอนแล้ว

ทุกคนเริ่มส่งเสียงฮือฮา แม้ปีนี้จำนวนอาชีพสายต่อสู้ของทุกโรงเรียนจะน้อย แต่จำนวนคนที่สอบติดกลับสูงลิ่ว

ถือเป็นสถิติสูงสุดในประวัติศาสตร์ของเมืองฮุยเยว่เลยทีเดียว

อวิ๋นซือยืนขึ้นแล้วถามว่า "หลิวอวิ๋นอวิ๋น อยู่ไหม?"

พอกรรมการคัดเลือกเอ่ยชื่อ ทุกคนก็รู้ทันทีว่า การช้อปปิ้งเริ่มแล้ว!

หลิวอวิ๋นอวิ๋นกลายเป็นจุดสนใจของคนทั้งงานทันที

หลิวอวิ๋นอวิ๋นที่นั่งหลบมุมอยู่ แทบไม่เชื่อหูตัวเอง เธอได้เข้าห้ามหาวิทยาลัยจริงๆ เหรอเนี่ย เธอเป็นแค่อาชีพสายฮีลที่เกือบจะไม่รอดตั้งแต่รอบแรกด้วยซ้ำ

หลิวอวิ๋นอวิ๋นลุกขึ้นยืนด้วยความประหม่า "อยู่ค่ะ!"

อวิ๋นซือพยักหน้าอย่างพอใจ "อาชีพผู้รักษาของเธอมีความพิเศษ หรือจะเรียกว่ามีพรสวรรค์ก็ได้ ในบรรดาผู้รักษาที่ฉันเคยเจอมา เธอมีแววที่สุด"

"สำนักศึกษาชิงอวิ๋น เป็นสถาบันที่มีแต่นักเรียนหญิง หรือที่คนทั่วไปเรียกว่าโรงเรียนหญิงล้วน เธอสนใจจะเข้าร่วมไหม?"

หลิวอวิ๋นอวิ๋นตื่นเต้นจนพูดแทบไม่ออก รีบตอบละล่ำละลัก "หนูยินดีค่ะ"

นี่มันห้ามหาวิทยาลัยเชียวนะ โอกาสแบบนี้หลุดลอยไปคงเสียใจไปตลอดชาติ

อวิ๋นซือยิ้ม "ดี หวังว่าเธอจะมารายงานตัวตรงเวลานะ รายละเอียดเพิ่มเติมให้กลับไปรอรับแจ้งทางบ้าน"

จังหวะนั้น หลี่ฉางเกอก็พูดแทรกขึ้นมาบ้าง "ตู้ลี่ จงซานเชียน อยู่ไหม?"

สิ้นเสียง ตู้ลี่และจงซานเชียนก็รีบลุกขึ้นยืน

"อยู่ครับ/ค่ะ!"

"คอมโบของพวกเธอสองคน ผ่านเกณฑ์การเข้าศึกษาต่อในห้ามหาวิทยาลัย นั่นหมายความว่าพวกเธอต้องเข้าเรียนที่เดียวกัน และในอนาคตก็ต้องจับคู่ทำงานร่วมกัน"

"ตอนนี้ สำนักศึกษาเสินเหมิง ขอเชิญพวกเธอเข้าร่วมอย่างเป็นทางการ"

"เดี๋ยวก่อน..." อวิ๋นซือพูดขัดขึ้นมา "สำนักศึกษาชิงอวิ๋น ก็ขอเชิญพวกเธอเข้าร่วมด้วยเช่นกัน"

"สำนักศึกษาลี่อวิ๋น ก็ขอเชิญพวกเธอด้วย"

[จบแล้ว]