บทที่ 25 - หมวกหัววัว และการทำลายสถิติ!

บทที่ 25 - หมวกหัววัว และการทำลายสถิติ!

"หลินฮาน นายต้องให้ช่วยไหมเนี่ย"

หวังเฉียงยืนอยู่ที่เดิม!

ทำตัวไม่ถูกว่าควรจะเข้าไปช่วยดีหรือเปล่า!

ทั้งที่บอกว่าจะมาลงดันเจี้ยนด้วยกัน แต่กลายเป็นว่าตอนนี้หลินฮานเป็นคนแบกเขาอยู่ฝ่ายเดียว

นอกจากตอนแรกที่ปล่อยสกิลไปสองที จนถึงตอนนี้เขายังไม่ได้ออกแรงอะไรเลย

เขาไม่เคยคิดฝันมาก่อนในชีวิต ว่าจะได้อาชีพสายฮีลมาแบกเก็บเลเวลจนตัวลอยแบบนี้!

"ตอนนี้ยังไม่ต้อง"

หลินฮานตอบเสียงเรียบ "เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ปล่อยให้ฉันจัดการเองเถอะ"

แม้ว่าสกิลสายฮีลของหลินฮานจะสามารถชุบชีวิตหวังเฉียงได้ แต่ยังไงเขาก็รับไม่ได้ที่จะต้องเห็นเพื่อนรักตายต่อหน้าต่อตา

หวังเฉียงพยักหน้าอย่างช้าๆ ด้วยความมึนงง "ฉันก็คิดว่างั้นแหละ"

มนุษย์วัวเหวี่ยงแขนวิ่งเข้าใส่หลินฮานอย่างบ้าคลั่ง

ทั้งที่เจ้าเด็กนี่มีกลิ่นอายพลังไม่เท่าไหร่ ทำไมถึงมีพละกำลังมหาศาลขนาดนี้ได้!

หลินฮานพุ่งสวนเข้าไป ปล่อยหมัดตูมออกไป เสียงโซนิคบูมระเบิดกลางอากาศอีกครั้ง คลื่นพลังหมัดอันหนักหน่วงพุ่งเข้าปะทะ!

มนุษย์วัวสัมผัสได้ถึงอันตราย พยายามจะหลบหลีก แต่ความเร็วของหลินฮานนั้นเหนือชั้นเกินไป กว่ามันจะรู้ตัว หมัดก็อยู่ห่างจากหน้ามันไม่ถึงครึ่งเมตรแล้ว

ตูม!

เสียงกระดูกแตกหักดังลั่นออกมาจากร่างของมนุษย์วัว

จบแล้วเหรอ?

หวังเฉียงมองภาพนั้นด้วยความมึนงง จากตอนแรกที่ตื่นตระหนกกับพลังของหลินฮาน ตอนนี้เขาเริ่มจะชินชาเสียแล้ว

บางทีหลินฮานอาจจะสมควรมีพลังแบบนี้ก็ได้

[สังหารมนุษย์วัวสำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ 2870]

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้น เป็นเครื่องยืนยันว่าทั้งสองได้รับชัยชนะแล้ว

หลินฮานเดินกลับมาพร้อมกับอุปกรณ์สองชิ้นในมือ

"นี่เป็นของที่ดรอปจากมนุษย์วัว นายเลือกไปชิ้นหนึ่งสิ"

[คำอธิบาย]: ผู้ใช้สามารถอัดพลังใส่ชุดการ์ดเพื่อใช้งาน การ์ดที่ถูกซัดออกจากชุดการ์ดใยไม้จะแผ่เส้นใยที่มองไม่เห็นออกมา สามารถสังหารศัตรูได้โดยไร้ร่องรอย

[คำอธิบาย]: เมื่อสวมใส่หมวกนี้ ค่าความเกลียดชังจากเผ่ามนุษย์วัวจะลดลง เพิ่มพลังป้องกัน 5%

ทั้งสองดูค่าสถานะของอุปกรณ์ หลินฮานอธิบายให้ฟังคร่าวๆ

เมื่อเห็นดังนั้น หวังเฉียงก็มีคำตอบในใจแล้ว พูดว่า "เอาหมวกหัววัวให้ฉันเถอะ ฉันเป็นสายโจมตีระยะไกล ถ้าโดนประชิดตัว การมีพลังป้องกันเพิ่มขึ้นน่าจะช่วยได้เยอะ"

ถึงใจจริงเขาอยากได้ชุดการ์ดใยไม้นั่นมาก แต่อุปกรณ์ชิ้นนี้ระดับสูงเกินไป อุปกรณ์ระดับทองในตลาดราคาพุ่งไปถึงหลักล้าน

ยิ่งไปกว่านั้น การมาลงดันเจี้ยนครั้งนี้ก็เป็นเพราะหลินฮานชวนมา เขาไม่กล้าโลภมากไปกว่านี้แล้ว

แค่ให้เพื่อนช่วยพาเก็บเลเวลฟรีๆ ยังจะหน้าด้านขอของดีอีก มโนธรรมในใจเขาคงไม่ยอมแน่

บวกกับเขารู้ฐานะทางบ้านของหลินฮานดี อุปกรณ์ระดับทองชิ้นนี้ขายได้เป็นล้าน น่าจะช่วยยกระดับความเป็นอยู่ของครอบครัวหลินฮานได้มากโข

"ไอ้หวัง จะเกรงใจอะไรนักหนา"

หลินฮานยัดชุดการ์ดใยไม้ใส่มือหวังเฉียงทันที

หวังเฉียงใจหายวาบ รีบปฏิเสธ "ที่ฉันอยากได้คือหมวกหัววัว ไม่ใช่ชุดการ์ดใยไม้นี่"

หลินฮานยิ้มขำ "ตานายแทบจะสิงเข้าไปในชุดการ์ดนั่นอยู่แล้ว อีกอย่างชุดการ์ดใยไม้นี่มันเหมาะกับอาชีพเจ้าแห่งไพ่ของนายที่สุดแล้ว เอามาให้สายฮีลอย่างฉันใช้ก็เสียของเปล่าๆ"

ถึงหลินฮานจะพูดยังงั้น แต่หวังเฉียงก็รับของขวัญชิ้นใหญ่ขนาดนี้ไม่ได้ รีบแย้ง "นายแบ่งของให้ฉันชิ้นหนึ่งก็ถือว่าดีมากแล้ว ไม่ต้องมาห่วงความรู้สึกฉันหรอก ที่ได้มีโอกาสมาที่นี่ก็เพราะนายทั้งนั้น ยังจะเอาของระดับนี้อีก ฉันจะกล้าดียังไง"

"ขืนเอาไปแล้วคนอื่นรู้เข้า ฉันหวังเฉียงมิต้องกลายเป็นคนหน้าด้านหรอกเรอะ"

เห็นท่าทางของหวังเฉียง หลินฮานก็รู้สึกอบอุ่นในใจ "ให้ถือก็ถือไปเถอะ ใครบอกว่าให้ฟรีๆ ไว้รอนายเก่งเมื่อไหร่ค่อยมาพาฉันเก็บเลเวลคืน ถึงตอนนี้ฉันจะแรงเยอะ แต่หลังๆ ไปคงเริ่มตึงมือ"

"ถึงตอนนั้นคงต้องพึ่งเจ้าแห่งไพ่อย่างนายแล้วล่ะ"

"ถ้านายไม่เอาจริงๆ ก็ทำลายทิ้งซะ ฉันให้นายแล้ว นายจะจัดการยังไงก็เรื่องของนาย"

พูดจบ หลินฮานก็หันหลังเดินไปทางค่ายกลเคลื่อนย้าย ไม่สนใจว่าหวังเฉียงจะตัดสินใจยังไงกับอุปกรณ์ชิ้นนั้น

หวังเฉียงมองแผ่นหลังของหลินฮานที่เดินห่างออกไป ก้มมองชุดการ์ดใยไม้ในมือด้วยความซาบซึ้ง หลินฮานคือเพื่อนตายของเขา ความรู้สึกที่เขามีต่อหลินฮานย่อมดีที่สุดอยู่แล้ว

ถึงขนาดนี้ หลินฮานยังตัดใจมอบอุปกรณ์ระดับทองให้เขา นี่ไม่ใช่ของขวัญเล็กๆ เลย

เวลานี้เขาตัดสินใจเด็ดขาดแล้วว่า ในอนาคตถ้าเขาแข็งแกร่งขึ้น ไม่ว่าคนอื่นจะมองหลินฮานยังไง เขาจะมองหลินฮานเป็นพี่น้องที่ดีที่สุดเสมอ

"หลินฮาน รอฉันด้วยสิเฮ้ย..."

เมื่อหวังเฉียงตามมาถึงทางออก หลินฮานก็ยืนรออยู่นานแล้ว

พนักงานเห็นทั้งสองคนออกมาก็แปลกใจเล็กน้อย แต่ก็คิดไปเองว่าคงสู้มอนสเตอร์ข้างในไม่ไหวเลยหนีออกมา

เพราะดูจากระดับความสามารถของทั้งคู่ การจะเคลียร์ดันเจี้ยนนี้แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

ในขณะที่พนักงานกำลังปักใจเชื่อแบบนั้น บนหน้าจอขนาดใหญ่ก็ปรากฏข้อความใหม่ขึ้นมา

[จำนวนสมาชิก]: 2 คน

[สมาชิก]: หลินฮาน, หวังเฉียง

[ความสำเร็จ]: 100%

[ภารกิจลับที่พบ]: ราชาแห่งมนุษย์วัว

[ความสำเร็จภารกิจลับ]: 100%

[เวลาที่ใช้]: 16 นาที 28 วินาที

......

วินาทีนั้น พนักงานที่ตอนแรกยังไม่เชื่อสายตา จิตใจเหมือนโดนคลื่นยักษ์ซัดสาด

16 นาที 28 วินาที?!

นี่มันสถิติระดับไหนกัน?!

ขนาดปาร์ตี้รับจ้างระดับทองที่มีประสบการณ์โชกโชน ยังไม่แน่ว่าจะทำเวลานี้ได้เลย สถิติที่เร็วที่สุดในตอนนี้คือ 19 นาที 25 วินาที ที่ทำโดยทีมรับจ้างระดับทอง

ต้องรู้ก่อนว่า ความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดของสองสถิตินี้ คือทีมแรกได้เจอกับบอสลับ!

ดันเจี้ยนสนามรบโบราณแห่งนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนเจอบอสลับ

หลังจากเจอบอสลับแล้ว ยังสามารถเคลียร์ดันเจี้ยนด้วยความเร็วขนาดนี้ได้ นี่มันคนละเรื่องกันเลย

ผู้รับผิดชอบที่นั่งอยู่ในออฟฟิศ พอได้ยินข่าวนี้ก็รีบวิ่งออกมาที่หน้าเคาน์เตอร์ทันที

"ท่านไหนคือคุณหลินฮานครับ"

ผู้รับผิดชอบชะเง้อคอหา ในที่สุดก็เดินฝ่าสายตาพนักงานเข้ามาหาทั้งสองคนที่กำลังยืนคุยกันอยู่

"สวัสดีครับคุณหลินฮาน ผมเป็นผู้รับผิดชอบสนามทดสอบระดับเงินแห่งนี้ ผมน่าจะอายุมากกว่าคุณไม่กี่ปี เรียกผมว่าพี่เทียนก็ได้ครับ"

"มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ"

หลินฮานรู้สึกงงๆ กับท่าทีของผู้รับผิดชอบคนนี้

พี่เทียนพิจารณาหน้าตาของหลินฮานอย่างละเอียด พลางคิดในใจ "ฉันคลุกคลีอยู่ในเมืองฮุยเยว่มาตั้งกี่ปี ไม่เคยได้ยินชื่อคนคนนี้มาก่อนเลย ต่อให้เป็นคนตระกูลหลินก็ไม่เคยได้ยิน"

"ขอโทษนะครับ มีธุระอะไรหรือเปล่า"

หลินฮานเห็นอีกฝ่ายเงียบไปนาน จึงถามย้ำอีกครั้ง

[จบแล้ว]