บทที่ 15 - แอบสะกดรอย เสียดายของชิบเป๋ง!

บทที่ 15 - แอบสะกดรอย เสียดายของชิบเป๋ง!

"โอ๊ะ มีงานเข้าเหรอ"

'หลิวเจี้ยน' ยังคงนอนเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้โยก ไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามองหลิวเหว่ย

หลิวเหว่ยตบหน้าอกตัวเองแล้วพูดว่า "ไม่ดูบ้างล่ะว่านายน้อยเป็นใคร ในดันเจี้ยนใต้ดินแห่งนี้นายน้อยอย่างฉันมีความเป็นมืออาชีพขนาดนี้ จะกลัวไม่มีงานได้ไง?"

"เลิกพล่ามได้แล้ว บอกมา จะเอาข้อมูลอะไร"

หลิวเจี้ยนขี้เกียจฟังเขาโม้ เข้าประเด็นทันที

หลินฮานก้าวไปข้างหน้าแล้วพูดว่า

"ผมต้องการข้อมูลทุกอย่างเกี่ยวกับสาวกแห่งเหวลึก จุดเกิดล่าสุดและเวลาเกิด"

ได้ยินดังนั้น หลิวเจี้ยนถึงค่อยขยับหมวกขึ้นเล็กน้อย พูดว่า "เตรียมเปลี่ยนคลาสสอง หัวใจสาวกแห่งเหวลึกสินะ?"

"ถูกต้อง"

หลิวเจี้ยนถามต่อ "ดูจากหุ่นแล้วนายน่าจะเป็นอาชีพนักรบสินะ ถ้าเป็นสายฮีลล่ะก็ คงยากหน่อย ไม่จ้างทหารรับจ้างมาช่วย แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะทำสำเร็จ"

"ดูท่า นายจะดวงดีไม่เบา"

หลิวเหว่ยรีบสะกิดเขา กระซิบว่า "อย่าพูดจาไม่เข้าหูสิวะ เถ้าแก่ท่านนี้เป็นอาชีพสายฮีล นักบวชเว้ย"

"นักบวช?!"

หลิวเจี้ยนชะงักไป อุทานว่า "นักบวชมารับภารกิจนี้มันก็หาที่ตายชัดๆ ไม่ใช่เหรอ?!"

"ต่อให้ฉันขายข้อมูลให้นาย นายก็ไม่มีทางลงสาวกแห่งเหวลึกคนเดียวได้หรอก ไปจ้างทหารรับจ้างมาช่วยเถอะ อย่าหาว่าฉันไม่เตือน"

"ถึงพวกเราจะทำเพื่อเงิน แต่หลักการบางอย่างก็ต้องพูดให้เคลียร์ กลับไปซะเถอะ"

"ขอบใจ" หลินฮานยิ้ม "แต่ฉันตัดสินใจแล้ว เอาข้อมูลมาเถอะ"

พูดจบ!

หลินฮานก็โยนถุงใส่เหรียญมังกรดาราออกไป

"ฉันมีวิธีจัดการของฉันเอง ในฐานะพ่อค้าข่าวสาร มีเงินแล้วไม่เอามันไม่ดีมั้ง"

หลิวเจี้ยนเพิ่งเคยเจอคนหัวรั้นขนาดนี้เป็นครั้งแรก ถึงการขายข้อมูลจะเป็นอาชีพของเขา แต่พอเจอคนแบบนี้เขาก็อดหวังดีเตือนไม่ได้

"ก็ได้"

เขารู้ว่าคงห้ามไม่ได้ และไม่อยากพูดมากความอีก หยิบม้วนกระดาษออกมาจากด้านข้างแล้วโยนให้หลินฮาน

"เหรียญพวกนี้ก็พอแล้ว ในม้วนกระดาษนี้มีข้อมูลของสาวกแห่งเหวลึกอยู่"

หลินฮานพูดว่า

"โอเค หลิวเหว่ย นายไม่ต้องตามฉันมาแล้วนะ"

พูดจบ หลินฮานก็จากไป ตามข้อมูลในมือ จุดที่สาวกแห่งเหวลึกมักจะปรากฏตัว คือทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของดันเจี้ยนใต้ดิน!

เวลานี้!

ก็ใกล้จะถึงเวลาที่สาวกแห่งเหวลึกจะออกมาเพ่นพ่านแล้ว!

ทันใดนั้น!

ในหัวของหลินฮานก็มีแสงสีแดงวาบผ่าน

มีอันตราย!

ความรู้สึกแบบนี้คือการรับรู้อันตรายจากสกิลติดตัวของเนตรสวรรค์ ขอแค่มีอันตรายเข้ามาใกล้ เนตรสวรรค์จะแจ้งเตือนโฮสต์ในทันที

มีคนจ้องเล่นงาน?

หลินฮานรีบเปิดใช้สกิลกดใช้ของเนตรสวรรค์ ชั่วพริบตา มุมอับทุกซอกทุกมุมของดันเจี้ยนใต้ดินก็ปรากฏขึ้นในสายตาของหลินฮาน

จากการรับรู้อันตราย ไม่นานหลินฮานก็ล็อคเป้าพื้นที่เป้าหมายได้

"ทหารรับจ้างกิลด์สามงู?!"

หลินฮานแค่นยิ้มเย็นในใจ "คนพวกนี้กัดไม่ปล่อยจริงๆ ตามมาถึงในดันเจี้ยนใต้ดินเลยเหรอเนี่ย ดูท่าคงกะจะเก็บฉันที่นี่สินะ"

แต่ในเมื่อหลินฮานรู้ความเคลื่อนไหวของพวกมันแล้ว ย่อมไม่มีทางสลัดพวกมันทิ้งไปเฉยๆ แน่

วันหน้าถ้าเกิดเหตุการณ์คับขันขึ้นมา คนพวกนี้ก็จะกลายเป็นตัวปัญหา

ในเมื่อตามเข้ามาแล้ว หลินฮานก็ตัดสินใจแน่วแน่ ในดันเจี้ยนใต้ดินแบบนี้ ไม่มีใครมาสนใจเรื่องพรรค์นี้หรอก

ตอนนี้สถานการณ์มันกลับกันแล้ว ไม่แน่ว่าใครจะเป็นฝ่ายเก็บใครกันแน่

วันนี้ จะต้องฝังคนพวกนี้ไว้ในดันเจี้ยนใต้ดินให้ได้!

แม้หลินฮานจะรู้ความเคลื่อนไหวของพวกมันแล้ว แต่เขาก็ยังคงมุ่งหน้าต่อไปตามทิศทางในข้อมูล ไม่แสดงพิรุธออกมาแม้แต่น้อย

ค่อยๆ เดินไป!

เขาก็มาถึงเหวลึกแห่งหนึ่ง

มองดูแผนที่ในมือ พึมพำว่า "ตามข้อมูล ที่นี่คือจุดหลักที่สาวกแห่งเหวลึกจะปรากฏตัว คำนวณเวลาแล้ว ก็น่าจะใกล้รีสปาวน์แล้วล่ะ"

หลินฮานนำม้วนคัมภีร์เวทมนตร์ที่ซื้อมาจากตลาดซื้อขาย!

เตรียมเอาออกมาใช้งาน!

ม้วนคัมภีร์เวทมนตร์ก็สมชื่อ มันสามารถกักเก็บสกิลเวทมนตร์เอาไว้ข้างในได้ ใช้งานได้ดีมากในการต่อสู้

เพราะความสามารถของหลินฮานล้วนเป็นมหาเวทต้องห้าม ถ้ามีคนอยู่ข้างๆ ขืนใช้มหาเวทต้องห้ามออกไป ตัวตนต้องถูกเปิดเผยแน่ ม้วนคัมภีร์เวทมนตร์จึงช่วยกลบเกลื่อนเรื่องนี้ได้

ต่อให้คนอื่นเห็น ก็จะคิดแค่ว่าหลินฮานเป็นเศรษฐีหน้าโง่ที่ใช้เงินแก้ปัญหา

"หลินฮานหยุดแล้ว"

ทหารรับจ้างกิลด์สามงูต่างพากันหยุดชะงัก และซ่อนตัวเพื่อสังเกตการณ์

"เมื่อกี้มันซื้อข้อมูลสาวกแห่งเหวลึกมา ตรงนี้น่าจะเป็นจุดเกิดของสาวกแห่งเหวลึก พวกเรารออยู่ที่นี่แหละ รอให้หลินฮานต้านไม่ไหวแล้วเราค่อยลงมือ"

"รอบนี้ทั้งหลินฮานและหัวใจสาวก ฉันจะเหมาให้หมด!"

ชายหัวโล้นทำหน้าตื่นเต้น ตลอดทางที่ผ่านมาดูจากการใช้จ่ายของหลินฮานก็รู้แล้วว่าเป็นพวกเศรษฐี ของดีในตัวต้องมีเพียบแน่นอน

ขอแค่ศึกนี้สำเร็จ ต่อไปทีมทหารรับจ้างของพวกเขาต้องรุ่งโรจน์แน่นอน

"ลูกพี่ ดูนั่น สาวกแห่งเหวลึกเกิดแล้ว!"

ลูกน้องข้างๆ ร้องอุทาน มอนสเตอร์รูปร่างมนุษย์ตัวหนึ่งเดินออกมาจากความมืด ในปากเต็มไปด้วยเขี้ยวแหลมคมที่มีน้ำลายไหลย้อยลงมา

ดวงตาสีแดงฉานราวกับมองเห็นทุกสิ่งในยามค่ำคืน

หลินฮานสังเกตเห็นเจ้านี่ในทันที

[LV12] สาวกแห่งเหวลึก

เมื่อเทียบกับกบพิษน้ำแข็งที่เจอมาก่อนหน้านี้ กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากตัวสาวกแห่งเหวลึกน่ากลัวกว่ามาก ถึงจะเลเวลสูงกว่าแค่สองเลเวล แต่ทั้งสองตัวนี้อยู่คนละสถานะกันเลย

ถ้าบอกว่าตัวก่อนหน้านี้เป็นมอนสเตอร์ลูกกระจ๊อก ตัวนี้ก็เป็นระดับมินิบอส

ยากจะจินตนาการได้เลยว่า ถ้าไม่มีระบบ อาชีพสายฮีลที่คิดจะโซโล่ด่านนี้ ก็เหมือนเอาตั๊กแตนไปขวางรถศึก ต่อให้หลินฮานเป็นนักรบ การจะโซโล่สาวกแห่งเหวลึกด้วยเลเวล 10 คลาสหนึ่ง ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย

ภารกิจนี้!

มันคือบั๊กชัดๆ!

ไม่อย่างนั้นคงไม่ถูกจัดว่าเป็นหนึ่งในด่านที่ยากที่สุดหรอก

ทันใดนั้น สายตาของสาวกแห่งเหวลึกก็ล็อคเป้ามาที่หลินฮาน ขาทั้งสองข้างวิ่งตะบึงมาด้วยท่าทางพิสดาร น้ำลายในปากกระเซ็นไปทั่ว

"โคตรน่าเกลียดเลย"

หลินฮานแค่นเสียง ปาม้วนคัมภีร์เวทมนตร์ในมือออกไป สายฟ้าฟาดผ่าลงมาจากท้องฟ้า เปลวเพลิงลุกลามไปทั่วในพริบตา

"ไอ้เด็กนี่..."

ชายหัวโล้นที่แอบดูอยู่ข้างๆ ถึงกับใจหายวาบ เขาคิดไม่ถึงว่าในมือหลินฮานจะมีม้วนคัมภีร์เวทมนตร์เยอะขนาดนี้ ดูแค่นี้ก็รู้แล้วว่ารวยขนาดไหน

แต่จริงๆ แล้วสิ่งที่เขารู้สึกมากกว่าคือความเสียดาย!

ม้วนคัมภีร์เวทมนตร์พวกนี้ล้วนเป็นของดีทั้งนั้น สุ่มๆ หยิบมาสักอันก็แลกเงินได้หลายแสนหรือเป็นล้านแล้ว

มาอยู่ในมือไอ้เด็กนี่ ดันเอามาโยนทิ้งขว้างเหมือนของเล่นซะงั้น

เสียของชิบเป๋ง!

มันโคตรจะเสียของเลย!

แต่สติของชายหัวโล้นก็บอกเขาว่า ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่ดีที่สุดที่จะลงมือ เพื่อสมบัติพวกนั้น ชายหัวโล้นยังพอจะอดทนได้

"สาวกแห่งเหวลึกเข้าสู่สถานะคลุ้มคลั่งแล้ว!"

[จบแล้ว]