บทที่ 14 - ขยายผลหมื่นเท่า เนตรสวรรค์!

บทที่ 14 - ขยายผลหมื่นเท่า เนตรสวรรค์!

"ถ้าไอ้หนูหลินฮานนั่นมีแบล็กการ์ดอยู่ในมือจริง แสดงว่าในตัวมันต้องมีของดีอยู่แน่ๆ"

ชายหัวโล้นรู้จักบัตรแบล็กการ์ดดี เขาเคยมีวาสนาได้เห็นบัตรของหัวหน้ากิลด์ ต้องเป็นคนที่มีสถานะและทรัพย์สินระดับหนึ่งเท่านั้นถึงจะครอบครองได้

เขาคิดไม่ถึงเลย!

ว่านักบวชเลเวล 10 คลาสหนึ่ง จะมีของล้ำค่าแบบนี้อยู่กับตัว!

"แต่ว่าลูกพี่ ถ้าหลินฮานมีของแบบนั้นจริง เป็นไปได้ไหมว่าเบื้องหลังมันจะมีแบ็กดี?"

ตู้ซานครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วพูดขึ้น

"ไม่เป็นไรหรอก"

ชายหัวโล้นโบกมือ พูดต่อว่า "หลินฮานก็เป็นแค่นักบวชแห่งชีวิตเลเวล 10 คลาสหนึ่ง อาชีพสายฮีลแค่นี้จะมาทำอะไรพวกเราได้"

"รอให้เข้าไปในดันเจี้ยนใต้ดินก่อนเถอะ ใครจะไปสนว่าเบื้องหลังมันเป็นใคร ฆ่ามันทิ้งแล้วชิงสมบัติมาในดันเจี้ยน พวกเราก็รวยเละแล้ว!"

ทหารรับจ้างคนอื่นๆ ได้ยินดังนั้น แววตาก็ฉายแววความโลภออกมาทันที!

พวกเขาก็เป็นแค่สมาชิกระดับล่างของกิลด์สามงู!

เงินเดือนที่ได้!

ก็แค่พอประทังชีวิตจากการรับภารกิจไปวันๆ!

สำหรับคนกลุ่มเล็กๆ อย่างพวกเขา นี่มันก็แค่เศษเงิน

พวกเขาต้องการเงินก้อนโต เพื่อยกระดับชีวิตความเป็นอยู่ให้ดีขึ้น!

...

ในเวลานี้ หลินฮานหาที่พักชั่วคราวได้แล้ว เขาหยิบหนังสือสกิลที่เพิ่งซื้อออกมา

ในบรรดาหนังสือพวกนั้น มีอยู่เล่มหนึ่งชื่อ 'วิชาการรับรู้' ที่เขาให้ความสนใจเป็นพิเศษ

[คำอธิบาย]: สกิลกดใช้ สามารถรับรู้ทุกสรรพสิ่งในรัศมีสามกิโลเมตร แต่จะผลาญพลังกายของผู้ใช้มหาศาล และอาจส่งผลเสียร้ายแรงต่อร่างกายผู้ใช้ โปรดใช้ด้วยความระมัดระวัง

โดยไม่ต้องคิด หลินฮานพูดเรียบๆ ว่า "ระบบ ขยายผลหมื่นเท่าให้ที"

[หนังสือสกิลขยายผลหมื่นเท่าสำเร็จ โปรดตรวจสอบรายละเอียดโดยด่วน]

[คำอธิบาย]: สกิลติดตัว: มีญาณรับรู้อันตรายถาวร เมื่อมีอันตรายเข้ามาใกล้จะแจ้งเตือนโฮสต์ทันที สกิลกดใช้: มอบมุมมองพระเจ้าให้แก่ผู้ใช้

หลินฮานดีใจจนเนื้อเต้น!

ผลลัพธ์แบบนี้สำหรับเขาแล้ว มันเรียกว่าโกงจนกู่ไม่กลับ

โดยพื้นฐานแล้ว อันตรายใดๆ ก็ไม่มีทางเข้าถึงตัวเขาได้ พอสัมผัสได้ถึงอันตราย เขาก็สามารถเปิดสกิลกดใช้เพื่อตรวจสอบตำแหน่งของทุกคนในบริเวณใกล้เคียงได้ทันที

เมื่อเทียบกับวิชาการรับรู้ก่อนหน้านี้!

เนตรสวรรค์ไม่มีผลเสียใดๆ ต่อร่างกายเลย

เป็นการก้าวกระโดดทางคุณภาพอย่างแท้จริง

หลังจากทำความคุ้นเคยกับสกิลคร่าวๆ หลินฮานก็ไม่เสียเวลาอีกต่อไป เขามองหาจุดวาร์ปที่ใกล้ที่สุด แล้วมุ่งหน้าไปยังทิศทางของดันเจี้ยนใต้ดินทันที

...

ดันเจี้ยนใต้ดิน!

เมื่อมาถึงดันเจี้ยนใต้ดิน ที่ซุ้มประตูทางเข้ามีเจ้าหน้าที่ทางการคอยเก็บค่าผ่านทางอยู่ ตอนนี้หลินฮานถือว่ารวยไม่เบา จ่ายค่าผ่านทางเสร็จก็เดินเข้าไปในดันเจี้ยนใต้ดิน

ตอนแรกหลินฮานคิดว่าดันเจี้ยนใต้ดินคงเป็นที่รกร้างว่างเปล่า แต่พอได้เข้ามาสัมผัสด้วยตัวเอง กลับพบว่าดันเจี้ยนใต้ดิน

เจริญรุ่งเรืองจนเขาแทบไม่อยากเชื่อสายตา

"พี่ชาย ดูทรงแล้วเพิ่งมาครั้งแรกใช่ไหมล่ะ จ่ายแค่ห้าสิบเหรียญมังกรดารา ผมจะอธิบายทุกซอกทุกมุมให้ฟังเอง"

ตอนนั้นเอง ชายคนหนึ่งก็เข้ามาตีสนิท ท่าทางดูเหมือนพวกเจนจัดในสนาม

"ตกลง"

หลินฮานโยนเหรียญมังกรดาราห้าสิบเหรียญให้!

มาดันเจี้ยนใต้ดินครั้งแรก เขาเองก็จำเป็นต้องหาไกด์มาช่วยแนะนำ จะได้ลดปัญหาจุกจิกกวนใจลงไปบ้าง

ไกด์นับเงินจนครบ ยิ้มร่าแล้วพูดว่า "เถ้าแก่ใจป้ำจริงๆ ผมชื่อหลิวเหว่ยครับ"

"เถ้าแก่อยากรู้อะไร ถามผมได้ทุกเรื่อง"

หลินฮานเดินไปพลางถามไปพลาง "ดันเจี้ยนใต้ดินน่าจะเป็นที่รวมตัวของมอนสเตอร์ไม่ใช่เหรอ ทำไมดูเจริญขนาดนี้ มีร้านค้ามาเปิดเต็มไปหมด"

หลิวเหว่ยอธิบายว่า "ตอนแรกดันเจี้ยนใต้ดินก็เต็มไปด้วยมอนสเตอร์นั่นแหละครับ แม้แต่แถวๆ ทางเข้าก็ยังมีสิ่งมีชีวิตอันตรายเพ่นพ่าน แต่พอมนุษย์เริ่มแข็งแกร่งขึ้น มอนสเตอร์แถวนี้ก็ถูกกวาดล้างไปจนหมด"

"ตอนนี้ไม่ใช่แค่ดันเจี้ยนใต้ดินนะครับ ทุกที่ต่างก็มีโซนปลอดภัยกันทั้งนั้น ที่นี่มีค่ายกลที่นักเวทระดับท็อปวางเอาไว้ แถมยังมีกองทัพและกิลด์คอยดูแลความสงบเรียบร้อยอีกเพียบ"

"ทำแบบนี้เพื่อให้คนที่มาดันเจี้ยนใต้ดินมีที่สำหรับฟื้นฟูสภาพร่างกายและแลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสารครับ"

"ดูจากท่าทางเถ้าแก่ น่าจะมาทำภารกิจเปลี่ยนคลาสสองสินะครับ"

หลินฮานเลิกคิ้ว ถามด้วยความสงสัย "คุณรู้ได้ยังไง"

หลิวเหว่ยทำหน้าเหมือนรู้ทุกอย่าง ยิ้มแล้วตอบว่า "ดูแวบเดียวก็รู้แล้วครับว่าเถ้าแก่เพิ่งเคยมาดันเจี้ยนขนาดใหญ่แบบนี้เป็นครั้งแรก และมือใหม่ปกติเขาไม่เลือกที่อันตรายแบบนี้มาเก็บเลเวลกันหรอกครับ"

"เลยดูออกไม่ยากว่าเถ้าแก่ น่าจะกำลังเตรียมตัวทำภารกิจเปลี่ยนคลาสสอง"

"ถูกต้อง" หลินฮานยอมรับอย่างตรงไปตรงมา "ภารกิจเปลี่ยนคลาสสองรอบนี้ของผมคือสาวกแห่งเหวลึก"

"สะ... สาวกแห่งเหวลึก?"

หลิวเหว่ยเริ่มตะกุกตะกัก อุทานว่า "ดูเถ้าแก่หุ่นล่ำบึ้กขนาดนี้ นึกไม่ถึงว่าจะเป็นสายฮีลเหรอเนี่ย?"

"รู้ได้ยังไง?"

หลิวเหว่ยพูดต่อ "ภารกิจสาวกแห่งเหวลึกเป็นภารกิจระดับ S ของคลาสสอง และเป็นหนึ่งในภารกิจที่มีอัตราความล้มเหลวและอัตราการตายสูงที่สุด ที่สำคัญคือภารกิจนี้มักจะสุ่มไปตกที่อาชีพสายฮีลเป็นส่วนใหญ่ครับ"

"ดังนั้นอาชีพสายฮีลส่วนใหญ่พอได้ภารกิจนี้ ก็แทบจะประกาศความล้มเหลวได้เลย แน่นอนว่าถ้ามีเงิน ก็จ้างทหารรับจ้างมาช่วยชิงหัวใจแห่งเหวลึกได้"

"ผมดูแล้วเถ้าแก่ก็น่าจะไม่ขัดสนเรื่องเงิน ให้ผมช่วยติดต่อนทหารรับจ้างชื่อดังให้ไหมครับ เบอร์ติดต่อของทหารรับจ้างสามกิลด์ใหญ่ผมมีหมด"

เรื่องแบบนี้ หลิวเหว่ยทำจนชินแล้ว การช่วยมือใหม่ติดต่อทหารรับจ้างทำให้เขาได้ค่านายหน้าไม่น้อย เป็นงานถนัดของเขาเลย

"ไม่จำเป็น"

หลินฮานปฏิเสธ!

เขาเพิ่งจะไปล่วงเกินทหารรับจ้างกิลด์สามงูมาหมาดๆ ถึงจะไม่กลัว แต่มดปลวกก็ยังเป็นเรื่องน่ารำคาญอยู่ดี

"หลิวเหว่ย คุณรู้จักคนขายข่าวไหม ผมอยากรู้จุดเกิดและเวลาเกิดของสาวกแห่งเหวลึก"

"เถ้าแก่ อย่าหาว่าผมดูถูกเลยนะ เถ้าแก่จะลงสาวกแห่งเหวลึกคนเดียวจริงๆ เหรอ?"

หลิวเหว่ยไม่อยากจะเชื่อ สายฮีลเลเวล 10 คลาสหนึ่งจะลงดันเจี้ยนโหดหินขนาดนี้คนเดียว มันก็เหมือนเอาไม้ซีกไปงัดไม้ซุง เขาเห็นหลินฮานดูฉลาดหลักแหลม ทำไมถึงคิดสั้นแบบนี้ได้นะ?

"ใช่" หลินฮานตอบสั้นๆ "ไม่ต้องสนหรอกว่าผมจะลงยังไง คุณแค่บอกมาว่ามีคนขายข่าวไหม"

หลิวเหว่ยเห็นว่าคงขัดใจไม่ได้ เลยได้แต่พูดอย่างจนใจว่า "ผมรู้จักอยู่คนหนึ่ง เดี๋ยวผมพาไปครับ"

จากนั้นทั้งสองก็เดินลึกเข้าไปในดันเจี้ยน จนมาหยุดอยู่ที่แผงลอยแห่งหนึ่ง

หลิวเหว่ยนั่งลง เคาะโต๊ะ

"เหล่าหลิว เลิกนอนได้แล้ว มีเถ้าแก่มาหา เขาอยากซื้อข้อมูลสาวกแห่งเหวลึก เร็วๆ เข้า อย่าให้เถ้าแก่รอนาน!" [จบแล้ว]