บทที่ 16 - สุ่มรางวัลอีกครั้ง!

บทที่ 16 - สุ่มรางวัลอีกครั้ง!

โจวหยวนเดินกลับไปกลับมา

ตอนนี้เรื่องแดงขึ้นมาแล้ว ไทเฮาย่อมไม่ปล่อยโอกาสให้เขาอีก แม้เว่ยกงกงจะยังไม่เปิดเผยตัวตน แต่ไทเฮาไม่ใช่คนโง่ เดาเอาก็คงรู้

ไม่แน่ว่าพอฟ้าสาง นางอาจจะเริ่มลงมือทันที

ข่าวดีเพียงอย่างเดียวคือ หากข้างกายไทเฮาไม่มียอดฝีมือคนอื่นอีก ยอดฝีมือระดับสองผู้นั้นคงไม่กล้าผละตัวไปแจ้งข่าวกับราชครูง่ายๆ

แต่นั่นก็ช่วยอะไรไม่ได้มาก อย่างมากก็ยื้อเวลาได้แค่ไม่กี่ชั่วยาม

เว่ยเหลียวกัดฟันกรอด

"ตอนที่บ่าวลอบเข้าตำหนักฉือหนิง บังเอิญไปเจอไทเฮากำลังทำเรื่องบัดสีกับชายคนนั้นเข้า"

ได้ยินดังนั้น โจวหยวนถึงกับตะลึง

ใช้ร่างกายตัวเองเลี้ยงดูยอดฝีมือเลยรึ?

หญิงแพศยาคนนี้!

เขาไม่สงสัยในเสน่ห์ของไทเฮาเลย

การที่นางก้าวขึ้นเป็นประมุขฝ่ายใน ทำให้เนตรนารีหลงใหลได้ ความงามย่อมไม่ธรรมดา

แถมยังมีฝีมือไม่เบา รู้จักดูแลตัวเอง

แม้แต่โจวหยวน ตอนเห็นไจ่ไทเฮายังรู้สึกทึ่งในความงาม

แต่ว่า...

นางเป็นถึงไทเฮาของแผ่นดินเชียวนะ!

โจวหยวนสูดหายใจลึก แล้วเอ่ยว่า

"เว่ยกงกง ท่านพักรักษาตัวให้สบายใจเถอะ"

เว่ยเหลียวสีหน้าย่ำแย่ เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

"ฝ่าบาท ไทเฮาคงไม่เปิดโอกาสให้เราแล้ว คืนนี้เป็นโอกาสสุดท้าย พรุ่งนี้เช้า ไทเฮาต้องร่วมมือกับราชครูเล่นงานเราแน่

น่าเจ็บใจที่บ่าวพลาดท่า ไม่อย่างนั้นถ้าร่วมมือกับต้าเถียฉุย ก็ใช่ว่าจะสู้ไม่ได้"

โจวหยวนปรับสีหน้าให้เรียบเฉย กล่าวว่า

"ใครจะไปนึกว่า ไทเฮาของแผ่นดิน จะเอาตัวเข้าแลกเพื่อเลี้ยงดูยอดฝีมือระดับสองขั้นสูง กงกงวางใจเถอะ ข้า ยังมีทีเด็ด!"

ได้ยินดังนั้น เว่ยเหลียวตกตะลึง

ฝ่าบาทยังมีไพ่ตายอีกรึ?

นี่ต้องไม่ใช่สิ่งที่อดีตฮ่องเต้ทิ้งไว้แน่ เขาติดตามอดีตฮ่องเต้มาหลายสิบปี อดีตฮ่องเต้แทบไม่มีเรื่องปิดบังเขา

แค่ซ่อนยอดฝีมือระดับสองไว้ได้คนหนึ่งก็เก่งมากแล้ว

ดังนั้นตอนที่รู้ว่ามียอดฝีมือระดับสองคนที่สอง เขาถึงเดาว่าฝ่าบาทมีวิธีอื่น

แต่ไม่นึกว่า วิธีการของฝ่าบาท จะร้ายกาจถึงเพียงนี้!

ต้าเฉียน มีหวังจะรุ่งเรืองแล้ว!

ชั่วขณะหนึ่ง เว่ยเหลียวดีใจจนเนื้อเต้น ถ้าไม่ใช่เพราะบาดเจ็บหนัก คงร้องไห้ออกมาแล้ว

แต่โจวหยวนกลับไม่ได้นิ่งนอนใจเหมือนที่เว่ยเหลียวคิด

เขากำลังร้อนรนจริงๆ

ใช่ เขามีไพ่ตาย

แต่ไพ่ตายใบนี้คือระบบ ซึ่งทำได้แค่สุ่มรางวัล

สถานการณ์ตอนนี้ เขาต้องการยอดฝีมือที่ต้านทานระดับสองได้

แต่การสุ่มรางวัลมีความไม่แน่นอนสูงมาก

ถ้าสุ่มไม่ได้ตัวละคร ต่อให้ได้ทหารเกราะทมิฬมาแสนนาย กว่าจะเข้าวังมาได้ เขาคงโดนยอดฝีมือข้างกายไทเฮาบั่นคอไปแล้ว

แต่ไม่มีทางเลือก ตอนนี้เขาต้องเดิมพัน

เดิมพันว่าดวงเขาจะไม่ซวยเกินไป

เปิดระบบ

【โฮสต์: โจวหยวน สถานะ: ฮ่องเต้ต้าเฉียน

ระดับ: ห้าขั้นกลาง วิชา: หมัดเฉียนหยวน เพลงกระบี่ฉางชิง

แต้มบารมีจักรพรรดิ: 2554 บุคคลในสังกัด: ต้าเถียฉุย, อวี่เหวินเฉิงตู

กองทัพในสังกัด: กองทัพเกราะทมิฬ 3000 นาย, ทหารต้าจี่ 500 นาย】

ทุกอย่างกำลังไปได้สวย แต้มบารมีจักรพรรดิของเขาก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

"ระบบ สุ่มรางวัล เอาแบบร้อยแต้มห้าครั้งก่อน!"

โจวหยวนสั่ง

คืนนี้คือความเป็นความตาย จะมามัวประหยัดไม่ได้แล้ว

วงล้อระบบเริ่มหมุน

ไม่นาน การสุ่มก็จบลง

【ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ ทหารต้าจี่ 400 นาย】

【ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ ยาเสี่ยวหวน*2】

【ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ ทหารต้าจี่ 600 นาย】

【ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ ยาตี้หยวน*3】

【ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ กองทหารม้าหู่เป้า*100】

สุ่มห้าครั้งจบลง

มองดูของที่ได้ โจวหยวนสีหน้าขรึมลง

ไม่ได้ตัวละครเลย

ทหารต้าจี่เพิ่มมาอีกพัน รวมกับของเดิมก็เป็นพันห้า บวกกับทหารม้าหู่เป้าอีกร้อย ก็ถือว่าไม่เลว แต่น้ำไกลดับไฟใกล้ไม่ได้

ยาเสี่ยวหวนเป็นยารักษาอาการบาดเจ็บ ถือว่าเป็นสิ่งที่เขาต้องการ แต่ยาดีระดับนี้ อย่างมากก็แค่ช่วยบรรเทาอาการบาดเจ็บของเว่ยกงกง

ส่วนยาตี้หยวน ก็เหมือนยาเทียนหยวน เพียงแต่สรรพคุณไม่รุนแรงเท่า

"สุ่มต่อ!"

โจวหยวนกัดฟัน

นี่แค่แบบร้อยแต้ม ไม่ได้ของดีก็ปกติ แต่เขายังมีแต้มเหลืออีกสองพันกว่า สุ่มแบบใหญ่ได้สองครั้ง

ครั้งก่อนสุ่มทีเดียวได้อวี่เหวินเฉิงตูที่เป็นพลังรบระดับหนึ่ง เห็นได้ชัดว่าความแตกต่างมันมากแค่ไหน

วงล้อหมุนต่อ

【ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ แม่ทัพค่ายเฟิ่งจื้อ หนิงเอ๋อเหมย】

【ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ องครักษ์เงา*10】

โจวหยวนขมวดคิ้ว

หนิงเอ๋อเหมยมาจากเรื่องดาบหาญกล้าฝ่าแดนยุทธ์ โลกนั้นเพดานพลังสูงมาก

แต่ตัวหนิงเอ๋อเหมยเป็นแค่แม่ทัพคนสนิท เทียบกับคนธรรมดาก็เก่งอยู่หรอก แต่โลกนั้นไม่ใช่โลกปกติ พลังส่วนตัวของเขาอาจจะไม่สูงมาก หวังว่าจะมีพลังระดับสองนะ

โจวหยวนไม่กล้าคาดหวังสูงเกินไป

เปิดดูข้อมูลหนิงเอ๋อเหมย

【ชื่อ: หนิงเอ๋อเหมย

ฉายา: แม่ทัพค่ายเฟิ่งจื้อ, หนิงเอ๋อเหมยทวนเหล็ก ระดับ: สามขั้นสูง อาวุธ: ทวนเหล็กกล้า

ข้อมูลตำแหน่งปัจจุบัน: อิสระ รอรับคำสั่งในวัง】

ระดับสามขั้นสูง!

ไม่มีศักยภาพระดับจอมปราชญ์

โจวหยวนจนใจ เป็นไปตามคาด ครั้งที่สุ่มได้อวี่เหวินเฉิงตูคือถูกรางวัลใหญ่

โลกของอวี่เหวินเฉิงตูแม้จะเทียบกับดาบหาญกล้าไม่ได้ แต่เขาเป็นยอดฝีมืออันดับต้นๆ ของโลกนั้น การมีบัฟจอมปราชญ์ก็เป็นเรื่องปกติ

แต่ก็เอาเถอะ ด้วยสไตล์การต่อสู้แบบแม่ทัพสายบู๊ของหนิงเอ๋อเหมย เวลาสู้จริง อาจจะไม่ด้อยไปกว่าระดับสองทั่วไปเท่าไหร่

ตอนนี้เขาทำได้แค่ปลอบใจตัวเองแบบนี้

ส่วนองครักษ์เงา กลับทำให้โจวหยวนประหลาดใจเล็กน้อย

องครักษ์เงาเหล่านี้คือหน่วยลอบสังหาร เชี่ยวชาญวิชาลอบฆ่าสารพัด แม้พลังจะมีแค่ระดับสี่ แต่มีขีดความสามารถในการลอบสังหารระดับสาม ยิ่งมีตั้งสิบคน สำหรับเขาที่กำลังขาดแคลนคนตอนนี้ ถือเป็นการเติมเต็มที่ยอดเยี่ยม

ไม่ต้องคิดมาก ยาเสี่ยวหวนต้องให้เว่ยกงกงกิน

ส่วนยาตี้หยวน...

โจวหยวนสายตาเป็นประกาย ถ้าจะให้คุ้มค่าที่สุด แน่นอนว่าต้องให้ต้าเถียฉุยหรือหนิงเอ๋อเหมย เผื่อว่าทั้งสองจะทะลวงระดับสองได้

แต่ปัญหาก็อยู่ตรงนี้ ยาตี้หยวนพลังไม่เลว แต่ทั้งสองคนยังไม่ถึงระดับสามขั้นสูงสุด

ระดับสามขั้นสูงกับระดับสามขั้นสูงสุด ยังมีช่องว่างอยู่

ถ้ากินแล้วไม่ทะลวงด่าน ให้คนระดับสามขั้นสูงไปเป็นระดับสามขั้นสูงสุด ก็ไม่มีความหมายอะไร

แต่ถ้าเขาใช้เอง มั่นใจได้เลยว่าเข้าสู่ระดับสี่ได้แน่!

"ไม่รีบ รอดูก่อน"

โจวหยวนระงับความคิด เดินไปหาเว่ยกงกง

เห็นยาเสี่ยวหวน เว่ยเหลียวร่างกายสั่นสะท้าน

แม้เขาจะไม่รู้จักยานี้ แต่ก็รู้สรรพคุณของมัน

ยารักษาอาการบาดเจ็บ!

แม้จะยังห่างชั้นจากยาวิเศษ แต่ก็เพียงพอจะทำให้เขาฟื้นตัวได้บ้าง

"เว่ยกงกง มียานี้ ท่านจะฟื้นฟูพลังต่อสู้ได้กี่ส่วน?"

"หากสู้ตาย ได้ถึงแปดส่วน!"

ลังเลเล็กน้อย เว่ยเหลียวตอบอย่างหนักแน่น

"ดี เพียงพอแล้ว!"

โจวหยวนโล่งอก

เว่ยเหลียวไม่รอช้า รับยาเสี่ยวหวนไปกลืนลงท้องทันที

ศึกใหญ่กำลังจะมาถึง ตอนนี้ฟื้นฟูอาการบาดเจ็บได้มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งเพิ่มโอกาสชนะมากเท่านั้น

จากนั้นโจวหยวนก็ลุกขึ้นยืน

"ทหาร ประกาศเรียกหนิงเอ๋อเหมยเข้าเฝ้า!"

หนิงเอ๋อเหมย เว่ยเหลียวคิดในใจ ชื่อนี้ไม่คุ้นเลย ไม่รู้ฝีมือเป็นยังไง

ไม่นาน คนผู้หนึ่งก็เดินเข้ามาจากนอกตำหนัก

แววตาของผู้มาใหม่เต็มไปด้วยความหยิ่งทระนง

เดินมาถึงเบื้องหน้าโจวหยวน คุกเข่าข้างเดียว

"ข้าน้อยหนิงเอ๋อเหมย ถวายบังคมฝ่าบาท!"

"ลุกขึ้นเถอะ"

โจวหยวนส่งสัญญาณ

หนิงเอ๋อเหมยลุกขึ้น แล้วปรายตามองเว่ยเหลียวแวบหนึ่ง ก่อนจะละสายตาไปอย่างไม่ใส่ใจ

ความหยิ่งยโสนั้นฝังอยู่ในกระดูก

โจวหยวนในใจอ่อนอกอ่อนใจ

เจ้าแค่ระดับสามขั้นสูง เอาอะไรมาหยิ่งใส่ระดับสองเขา

แม้แต่เว่ยเหลียวก็เลิกคิ้ว

หยิ่งขนาดนี้ ฝีมือคงไม่ธรรมดา อย่างน้อยก็น่าจะระดับสอง!

วินาทีถัดมา โจวหยวนถามด้วยแววตาคาดหวัง

"หนิงเอ๋อเหมย เจ้าสู้ได้ถึงระดับไหน?"

เขาหวังว่าหนิงเอ๋อเหมยจะพูดว่าสู้ระดับสองได้ ไม่งั้นไม่มีเหตุผลที่จะหยิ่งขนาดนี้

"ข้าน้อยสู้ระดับสามขั้นสูงสุดได้!" หนิงเอ๋อเหมยตอบอย่างภูมิใจ

เขาแค่ระดับสามขั้นสูง สู้ข้ามขั้นไปถึงระดับสามขั้นสูงสุดได้ พลังระดับนี้ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็เรียกว่ายอดฝีมือ

เว่ยเหลียว "..."

โจวหยวนเงียบ

ก็เก่งแหละ แต่ว่า...

สู้ต้าเถียฉุยไม่ได้แฮะ

อ่อนจัง...

ดึงสติกลับมา โจวหยวนพูดตรงๆ ว่า

"ก่อนฟ้าสาง จะมีศึกนองเลือด ศัตรูระดับสองขั้นสูง เจ้ากล้าสู้ไหม?"

"ยอมตายถวายชีวิต!"

หนิงเอ๋อเหมยคุกเข่าข้างเดียวอีกครั้ง น้ำเสียงหนักแน่น

โจวหยวนพยักหน้า

แม้อ่อนไปหน่อย หยิ่งไปนิด แต่จงรักภักดี แค่นี้ก็พอแล้ว

เว่ยเหลียวที่มีพลังอย่างน้อยระดับสองขั้นกลาง ต้าเถียฉุยที่สู้ระดับสองได้ บวกกับระดับสามขั้นสูงสุดอีกหนึ่ง ถ้ายังไม่พอ ยังมีองครักษ์เงาที่พร้อมพลีชีพแลกชีวิตระดับสามได้อีกสิบคน!

ไทเฮา!

ของขวัญชิ้นนี้ ท่านจะรับไหวไหม?

โจวหยวนไพล่มือไว้ด้านหลัง มองไปทางตำหนักฉือหนิง

[จบแล้ว]