ตอนที่ 36 แผนลับ
ตอนที่ 36 แผนลับ
"เจ้าเอสนั่นแข็งแกร่งมาก เขายังใช้ไสยเวทย้อนกับร่วมกับอาคมไฟของเขาได้ด้วย แต่ต้นกำเนิดของเขาค่อนข้างลึกลับ"
อุราอุเมะพูดพร้อมขมวดคิ้ว
"เธอรู้ไหมว่าเขามาจากไหน?"
เคนจาคุถามอย่างสงสัย
"ฉันไม่พบข้อมูลใดๆที่เกี่ยวข้องกับเขา แต่จากที่เขาพูด เขามาจากทะเลและครั้งหนึ่งเคยเป็นโจรสลัด"
อุราอุเมะพูดเรื่องไร้สาระที่เธอฟังมาจากโกโจ คาเอเดะ
เคนจาคุพยักหน้าและพูดต่อ
“ถ้าเป็นโจรสลัดแต่แรกมันก็คงยากหน่อยแหละที่จะตามหาข้อมูลของเขา งั้นรอให้เขาทำอีกสักสองสามภารกิจดูว่าเขามีความน่าเชื่อถือพอไหม”
"ฉันก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน"
โกโจ คาเอเดะไม่รู้ว่าอุราอุเมะกับเคนจาคุกำลังคุยกันเรื่องอะไร
ตอนนี้เขากำลังเดินเล่นอยู่รอบๆโตเกียว
"ฉันสงสัยจริงๆว่าฉันโชว์พลังมากเกินไปไหม ถ้ามากเกินไปแล้วโดนสงสัยก็ไม่ดีเท่าไหร่"
หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจแล้ว อุราอุเมะก็ทิ้งเงินไว้ให้ทั้งสามคน ก่อนจะจากไป
ส่วนชิเงโมะ ฮารุตะและคูมิยะ จูโซที่กลัวโกโจ คาเอเดะก็รีบไปทันทีที่ได้รับรางวัลเพราะไม่อยากอยู่กับโกโจ คาเอเดะ
ทำให้ตอนนี้เหลือเพียงโกโจ คาเอเดะเดินเตร็ดเตร่เพียงลำพัง โดยที่ไม่รู้ว่าจะไปไหนดี
เขาได้แต่เดินเล่นรอบๆโตเกียวด้วยความเบื่อหน่าย
“ไม่รู้ว่าภารกิจที่เจ้าร่างแยกไม้ไปด้วยเสร็จเรียบร้อยรึยัง ไม่งั้นก็ทำได้แค่รอมันกลับโรงเรียนก่อนถึงจะรู้”
ในเมื่อตอนนี้เขาไม่รู้สถานการณ์ของร่างแยกไม้ที่ไปทำภารกิจกับอีกสามคน เขาเลยไม่กล้ากลับไปที่โรงเรียน
เพราะหลังจากเขาไปก่อกวนอยู่หลายครั้ง การรักษาความปลอดภัยของที่นั่นก็เข้มงวดมากขึ้น
มียามหลายคนที่เฝ้ามองอยู่แบบลับๆในเงามืด
"เห้อ ลำบากจริงๆ แต่เดี๋ยวครั้งหน้าก็จะคุยกับร่างแยกไม้ในระยะไกลได้แล้ว"
แม้ว่าคำสาปเตรียมพิเศษจะไม่ทรงพลัง แต่โกโจ คาเอเดะก็พอจะเช็คอินได้รางวัลที่ใช้งานได้
ทักษะนี้เรียกว่า "อักขระต้องสาปแห่งการรับรู้" (แอดหาข้อมูลไม่เจอครับ เดาว่าเป็นของการ์ตูนนารูโตะ)
ตราบใดที่โกโจ คาเอเดะผนึกอักขระนี้ใส่คนที่เขาสัมผัส
แม้ว่าทั้งคู่จะอยู่ห่างกันหลายพันไมล์ แต่พวกเขาก็สามารถสื่อสารกันได้อย่างอิสระ
แม้ว่าจะไม่ใช่ทักษะที่ทรงพลังมากนัก แต่มันก็เป็นทักษะที่โกโจ คาเอเดะต้องการอยู่พอดี
แต่ทักษะนี้ก็ไม่ได้ทำให้เขาสามารถควบคุมร่างเงาเขาได้ ทำให้เขาไม่สบายใจเล็กน้อย
“ว้าว ผู้ชายที่ปิดตาคนนั้นดูหล่อมาก!”
“ใช่ๆ แต่ไม่รู้ทำไมถึงต้องปิดตาแบบนั้นนะ”
ขณะที่โกโจ คาเอเดะกำลังเดินเล่นอยู่ เขาก็ได้ยินคนที่เดินผ่านไปผ่านมาพูดคุยกันเบาๆ
เขาจึงมองดูอย่างสงสัย
บังเอิ๊ญ บังเอิญเห็นโกโจ ซาโตรุกำลังเดินอยู่กับพวกนักเรียนปีหนึ่งของเขา
"ได้มาเจอกันในที่แบบนี้หรอเนี่ย บังเอิญจริงๆ"
พอคิดว่าตัวเองแค่เดินเล่นๆในที่แบบนี้ก็ยังอุตส่าห์มาเจอพี่ชายตัวเองได้ ทำให้โกโจ คาเอเดะรู้สึกพูดไม่ออกอยู่พักนึง
เขาหันกลับและพยายามเดินหนี
แม้ว่ารูปลักษณ์ของเขาจะเปลี่ยนไป และหลังจากเปิดใช้งานแม่แบบของเอส ออร่าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก
พูดตามทฤษฎีแล้วโกโจ ซาโตรุไม่น่าจะจำได้
แต่เขาคิดว่าปลอดภัยไว้ก่อนดีกว่า ขณะนั้นเองที่โกโจ ซาโตรุมองไปทางนั้นและเห็นแผ่นหลังของโกโจ คาเอเดะพอดี
"ผู้ชายคนนั้นดูคุ้นๆนะ"
แม้ว่าเขาจะมองเห็นเพียงแค่ด้านหลังของโกโจ คาเอเดะก็ตาม แต่โกโจ ซาโตรุก็ยังคงรู้สึกถึงความคุ้นเคย
ฟุชิงุโระ เมงุมิที่ได้ยินเสียงพึมพัมของโกโจ ซาโตรุก็หันไปมองตามทิศทางนั้นเช่นกัน
เขาจึงเห็นผมสีเงินและแผ่นหลัง ก่อนจะพูดขึ้นมาว่า
“เหมือนรุ่นพี่คาเอเดะนิดหน่อยนะเนี่ย”
ตอนที่เขาพูดจบ โกโจ คาเอเดะก็หันข้าง เผยให้เห็นใบหน้าของเอส ก่อนจะเดินหายไป
"คงแค่คล้ายกันเฉยๆ"
ฟุชิงุโระ เมงุมิยักไหล่
แม้ว่าโกโจ คาเอเดะจะสามารถเปลี่ยนรูปลักษณ์และแม้แต่รูปร่างของเขาได้ตามต้องการ
แต่การเปลี่ยนนิสัยส่วนตัว การเดิน และอารมณ์ด้านอื่นๆ นั้นเป็นเรื่องยาก
ดังนั้นคนที่เกี่ยวข้องกับเขาจะรู้สึกคุ้นเคยเมื่อมองไปทางด้านหลังของโกโจ คาเอเดะเวลาเดิน
"อืม!"
โกโจ ซาโตรุที่เห็นหน้าของเอสก็พยักหน้าเล็กน้อย
เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้คิดอะไรมากเกี่ยวกับเรื่องนี้เช่นกัน
แม้แต่โกโจ ซาโตรุที่เกิดมาพร้อมกับดวงตาริคุกัน ก็ไม่สามารถมองเห็นการปลอมตัวของโกโจ คาเอเดะได้
“ฉันชื่อคุงิซากิ โนบาระ ดีใจซะสิพวกผู้ชาย ฉันเป็นผู้หญิงคนเดียวเชียวนะ”
เมื่อโกโจ ซาโตรุและฟุชิงุโระ เมงุมิเพิ่งละสายตาไปจากด้านหลังของโกโจ คาเอเดะ คุงิซากิ โนบาระก็ยืนอยู่ต่อหน้าพวกเขาแล้วด้วยสีหน้ามั่นใจและแนะนำตัวเอง
“ฉันชื่ออิตาโดริ ยูจิ จากเซนได”
“ฟุชิงุโระ เมงุมิ”
“หึหึหึ เด็กปีหนึ่งทั้งหมดมารวมตัวกันทั้งที ไปเที่ยวโตเกียวกันเถอะ”
"ว้าว ครูคะฉันอยากไปดิสนีย์แลนด์!!!"
“บ้ารึเปล่า!? ดิสนีย์แลนด์อยู่ในชิบะต่างหากเล่า ไปที่ไชน่าทาวน์กันเถอะ!”
ขณะที่คุงิซากิ โนบาระและอิตาโดริ ยูจิกำลังโดนโกโจ ซาโตรุหลอกอยู่นั้น โกโจ คาเอเดะก็เดินออกมาพ้นจากบริเวณนั้นแล้ว
“ฟุ้ว ไม่น่าจะโดนจับได้นะ”
โกโจ คาเอเดะที่พึ่งเดินหนีห่างออกมาอีกสองสามกิโลพูดด้วยความโล่งอก
เขายืนดูมหานครที่เจริญรุ่งเรืองภายใต้ค่ำคืนอันมืดมิด
ก่อนจะมองไปที่อาคารที่อยู่ไม่ไกลแล้วบ่นว่า
“ฉันเกิดใหม่มาสิบเจ็ดปีแล้ว แต่ฉันยังไม่เคยไปกินซ่าตอนกลางคืนเลย วันนี้ได้เงินจากภารกิจมาตั้งเยอะ ไปเที่ยวหน่อยดีกว่า” (ย่านช็อปปิ้งชั้นนำในโตเกียว)
ขณะที่โกโจ คาเอเดะกำลังเดินเที่ยวด้วยความตื่นเต้นในเมืองใหญ่ พวกอนุรักษ์นิยมที่นำโดยงาคุกันจิ โยชิโนบุก็เริ่มแผนการประหารชีวิตอิตาโดริ ยูจิอย่างลับๆ
“พรุ่งนี้โกโจ ซาโตรุจะถูกส่งไปทำภารกิจที่อื่น แถมนักเรียนปีสองก็ยังติดภารกิจที่โอซาก้าและยังไม่กลับ พอเป็นแบบนี้ ภารกิจก็จะถูกส่งให้กับเด็กปีหนึ่งเท่านั้น”
ตาแก่หัวโบราณพูดด้วยท่าทางน่ากลัว
"เพื่อความปลอดภัยของโลกไสยเวท มาลงมือกันเลยเถอะ!"
ภายใต้คิ้วยาวของงาคุกันจิ โยชิโนบุ เผยให้เห็นดวงตาอันขุ่นมัวของเขา