ตอนที่ 35 ความประหลาดใจของอุราอุเมะ
ตอนที่ 35 ความประหลาดใจของอุราอุเมะ
"ไปจัดการพวกระดับต่ำรอบๆเถอะ ฉันจัดการไอตัวตรงกลางเอง"
หลังจากที่ทั้งสามมาถึงทางเข้าหมู่บ้าน โกโจ คาเอเดะก็พูดออกมา
"ถ้าอย่างนั้นฉันฝากด้วยนะ เอสซัง!"
แม้ว่าความแข็งแกร่งของชิเงโมะ ฮารุตะจะค่อนข้างดี แต่อาจจะลำบากไปสักหน่อยถ้าต้องจัดการกับคำสาประดับเตรียมพิเศษ
แม้จะยังไม่รู้ข้อมูลของวิญญาณคำสาปนี้มากนัก แต่การที่ใช้อาณาเขตไม่สมบูรณ์ได้ ก็เพียงพอจะจัดการพวกเขาแล้ว
เพราะงั้นคงจะดีกว่าที่จะมีคนจัดการมันได้เพียงลำพัง
คูมิยะ จูโซเองก็ไปจัดการพวกคำสาประดับต่ำกับฮารูตะโดยไม่ลังเล
"จูโซซัง คิดว่าเอสจะจัดการกับวิญญาณคำสาปนั่นไหวไหม?"
ฮารุตะที่ยืนอยู่ข้างๆจูโซถามขึ้นมาเมื่อมองไปที่เอสที่กำลังจะเผชิญหน้ากับวิญญาณคำสาปเตรียมพิเศษ
"ถ้าแพ้ก็เอามาทำเป็นกระเป๋าตังค์ซะเลยเซ่ เท่สุดๆ!"
ดูเหมือนว่าคูมิยะ จูโซจะคลั่งกระเป๋าตังค์มากในตอนนี้
"เฮ้ ถ้าเขาแพ้ ก็ใช้มือเขามาทำดาบให้ฉันทีนะ"
"จัดไป!"
โกโจ คาเอเดะเพิกเฉยต่อการสนทนาระหว่างทั้งสองคน เพราะสองคนนี้อยู่ในรายชื่อผู้เสียชีวิตอยู่แล้ว
เป็นธรรมดาที่ไม่จำเป็นต้องคำนึงถึงคำพูดของคนตาย
เหตุผลที่เขาเลือกที่จะจัดการกับคำสาปเตรียมพิเศษเพียงลำพังในครั้งนี้ก็เพราะเขาไม่อยากให้เห็นพวกนี้เห็นฉากการต่อสู้ของเขา
อย่างที่สอง เขาต้องโชว์พลังต่อหน้าเคนจาคุ โดยเป็นการสื่อว่าเขาแข็งแกร่งแค่ไหน และมีดีพอที่จะรับงานใหญ่ๆ
อุราอุเมะไม่เคยละสายตาจากเอส
เมื่อเธอโกโจ คาเอเดะปล่อยให้อีกสองคนไปจัดการพวกคำสาปเบ็ดเตล็ด และตัวเองเผชิญหน้ากับวิญญาณคำสาปเตรียมพิเศษเพียงลำพัง เธอก็แสดงท่าทีสนใจออกมา
“รับมือกับคำสาปเตรียมพิเศษเพียงลำพังหรอ? มีความมั่นใจดีนี่”
หลังจากพึมพำ อุราอุเมะก็มานั่งรอที่ใต้ต้นไม้ใหญ่เพื่อรอผลการต่อสู้
แม้ว่าโกโจ คาเอเดะจะมีความแข็งแกร่งอยู่บ้าง แต่เธอก็ไม่สนใจ
เพราะเหตุผลเดียวที่เธอร่วมมือกับเคนจาคุ ก็เพื่อช่วยเหลือเรียวเมง สุคุนะ
ตอนนี้ภาชนะที่เหมาะสมสำหรับเรียวเมง สุคุนะปรากฏตัวขึ้นแล้ว เธอจะไม่พลาดโอกาสนี้อย่างแน่นอน
เพราะงั้นเธอจึงจะสนใจแค่ภารกิจที่เกี่ยวข้องกับสุคุนะเท่านั้น
ตู้ม!
ไม่นานหลังจากที่อุราอุเมะนั่งลง ก็มีเสียงระเบิดดังมาจากจุดที่วิญญาณคำสาประดับกึ่งพิเศษอยู่
เมื่อมองไปตามเสียง ก็จะเห็นเปลวไฟขนาดใหญ่ที่กำลังเผาบ้านไม้หลังใหญ่จนพังทลายไม่มีชิ้นดี
ท่ามกลางเปลวไฟที่สูงหลายฟุต โกโจ คาเอเดะค่อยๆเดินออกมาพร้อมกับชูนิ้วของสุคุนะด้วย
เมื่อเห็นฉากนี้ อุราอุเมะก็อดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ
"แข็งแกร่งมาก!"
ในเวลาเดียวกัน ชิเงโมะ ฮารุตะและคูมิยะ จูโซที่พึ่งจัดการพวกคำสาประดับต่ำก็เห็นภาพนี้เช่นกัน
ทั้งสองยืนตะลึงอยู่ตรงนั้น
“ชายคนนี้แข็งแกร่งขนาดนี้เลยเหรอ?” แม้ว่าโกโจ คาเอเดะจะได้ปลูกฝังภาพความแข็งแกร่งของตัวเองให้ชิเงโมะ ฮารุตะแล้วก็ตาม แต่มันก็แค่ความทรงจำที่ถูกแก้ไว้ เขาเลยไม่ค่อยรู้สึกอะไรเท่าไหร่
แต่ครั้งนี้เขารู้สึกว่าความแข็งแกร่งของโกโจ คาเอเดะคือของจริง
“อึก! ต้องไม่ยั่วยุผู้ชายคนนี้อย่างเด็ดขาด!”
คูมิยะ จูโซกลืนน้ำลายพร้อมกับพูดคำพูดที่ฟังดูเหมือนคนปกติพูดมากที่สุดในวันนี้ (คนแต่งจะบอกว่ามันพูดแต่อะไรโรคจิตตลอดเวลา)
โกโจ คาเอเดะพอใจกับท่าทางของทั้งสามคนมาก เขาโบกมือขวาด้วยรอยยิ้ม
ฟู่ววว
ทันใดนั้น เปลวไฟที่กำลังลุกไหม้ทั่วบริเวณนั้นก็บินกลับมารวมกันที่ตัวของเอสราวกับเชื่อฟังคำสั่ง
เหลือไว้เพียงซากของบ้านไม้ที่เกรียมเป็นถ่านดำ
"นายพูดถูกแล้ว ต้องห้ามยั่วยุเขาเด็ดขาดเลย!"
หลังจากได้เห็นพลังสุดแปลกประหลาดของโกโจ คาเอเดะ ฮารุตะก็พยักหน้าด้วยความจริงจังเช่นกัน
เพราะเขาสัมผัสได้ว่าภายใต้อาคมของโกโจ คาเอเดะ อาคมสะสมปฏิหารย์ของเขาจะไม่มีโอกาสเลย
กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ เขาจะไม่รอดแน่ๆ
เมื่อโกโจ คาเอเดะเดินผ่านทั้งสองคน ทั้งคู่ก็ยืดเอวขึ้นและมองโกโจ คาเอเดะเดินผ่านไปด้วยความชื่นชมบนใบหน้า
เมื่อพวกเขารู้สึกถึงลมหายใจอันร้อนแรงของโกโจ คาเอเดะ ที่ยังไม่จางหายไป ทั้งสองก็กลืนน้ำลายพร้อมกัน
ดวงตาของเขาดูกลัวมากๆ
ในขณะนี้อุราอุเมะก็พูดกับตัวเองด้วยความตกใจ
"ใช้ไสยเวทย้อนกลับได้ขนาดนี้เลยหรอ? อาคมเปลวเพลิงแบบนี้ ไม่ได้อ่อนแอกว่าฉันเลย!"
อาคมของอุราอุเมะนั้นตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิงกับของโกโจ คาเอเดะเลย นั่นก็คือน้ำแข็ง
เธอสามารถสร้างพื้นที่แช่แข็งขนาดใหญ่ได้อย่างรวดเร็ว โดยผลลัพธ์ของมันก็คล้ายๆกับผลปีศาจของอาโอคิยิในวันพีซ
เพียงแต่ขอบเขตของมันยังอ่อนกว่าของอาโอคิยิมาก
"ภารกิจสำเร็จแล้ว!"
โกโจ คาเอเดะเห็นความหวั่นเกรงในด้วงตาของอุราอุเมะและรู้สึกพอใจมาก
อุราอุเมะก็เริ่มรู้สึกตัวในเวลานี้ หลังจากหยิบนิ้วของสุคุนะมา เธอก็มองไปที่โกโจ คาเอเดะก่อนจะพูดว่า
"นายมาจากที่ไหน?"
โกโจ คาเอเดะตอบแบบไร้สาระออกมา
“ฉันมาจากทะเล และเป็นหัวหน้าหน่วยที่สองของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาว ซึ่งเป็นราชาแห่งท้องทะเล”
คิ้วของอุราอุเมะขมวดเป็นปม เธอพูดด้วยสีหน้าแปลกๆ
“ราชาแห่งท้องทะเล? โจรสลัด?”
“ใช่แล้ว แต่กลุ่มโจรสลัดหนวดขาวได้ถูกยุบไปแล้ว เพรางั้นฉันเลยเลือกจะกลับจากทะเลแล้วมาเป็นนักสาปแช่ง”
โกโจ คาเอเดะยังคงแต่งเรื่องไร้สาระต่อไป
แม้อุราอุเมะจะรู้สึกว่ามันแปลก แต่เธอก็ยังเชื่อไปแล้วกว่า70%
“อาคมของนายแข็งแกร่งมาก พยายามต่อไป ท่านเรียวเมง สุคุนะจะดูแลนายอย่างดีแน่นอน!”
เห็นได้ชัดว่าสำแดงพลังของโกโจ คาเอเดะเมื่อกี้ทำให้อุราอุเมะปฏิบัติต่อเขาต่างจากคู่หูไร้ประโยชน์อย่างฮารุตะและจูโซโดยสิ้นเชิงเลย
มีเพียงความแข็งแกร่งและความสามารถที่ดีเท่านั้นที่มีค่าพอจะติดตามสุคุนะได้
โกโจ คาเอเดะ ยิ้มบางๆแล้วพูดว่า
“ฉันตั้งตารอถึงวันนั้น!”