บทที่ 29 : นายอยากเป็นราชาของโลกใต้ดินหรือเปล่า?

บทที่ 29 : นายอยากเป็นราชาของโลกใต้ดินหรือเปล่า?

ทำให้มันเป็นของแท้…..สำหรับซูไป๋ นี่เป็นทางเลือกที่เขาเลือก

แต่สำหรับจินหมั่นฝู…...คำง่ายๆสี่คำนี้เพียงพอที่จะเปิดเผยข้อมูลมากมาย!

ตัวอย่างเช่น

สิ่งมีชีวิตลึกลับที่เรียกตัวเองว่าอีกาทมิฬผู้นี้จะอยู่ในเมืองหลินเจียงไปอีกนาน

และในอีกแง่หนึ่ง เมื่อชายหนุ่มผู้ลึกลับคนนี้ร้องขอตัวตนของเขา….ฐานะของจินหมั่นฝูก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงทันที

ตั้งแต่อีกาทมิฬบุกโจมตีเมื่อคืน ตัวตนของเขานั้นเป็นเป้าหมายหรือศัตรูของอีกาทมิฬ…..แต่เมื่อการต่อสู้สิ้นสุดลง ตัวตนของเขาก็เปลี่ยนจากเป้าหมายกลายเป็นคนอยู่ใต้อาณัติของอีกาทมิฬในทันที

ซึ่งมันก็หมายความว่าเขาได้กลายเป็นหุ้นส่วนของอีกาทมิฬไปในระดับหนึ่งแล้วใช่หรือไม่นะ

ความคิดนับไม่ถ้วนแวบขึ้นมาในหัว….แต่จินหมั่นฝูไม่ได้แสดงอาการใดๆออกมา

"นายท่าน…ท่านต้องการใช้ชื่ออะไรในเอกสารดีครับ, แล้วเอาอายุเท่าไหร่ดี"

“ชื่อจางเหว่ย” ซู่ไป๋เลือกชื่อที่ดูโดดเด่นที่สุด

“อายุ 22, สถานะกำพร้า ส่วนที่เหลือก็เเล้วเเต่นายเลย”

"เข้าใจแล้วครับท่าน" จินหมั่นฝูพยักหน้าและพูดต่อ

"รอสักครู่….แล้วผมจะกลับมาเร็วๆ นี้"

หลังจาดพูดจบ, จินหมั่นฝูก็ขอให้ผู้ใต้บังคับบัญชานำอาหารและเครื่องดื่มมาบริการ​ซูไป๋….ส่วนตัวเขาจากไปเพื่อจัดการเรื่องนี้อย่างเร่งรีบ

ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเขาก็กลับมา

จินหมั่นฝูวางบัตรธนาคารและกุญแจหลายดอกไว้บนโต๊ะตรงหน้าซูไป๋และกล่าว

"นายท่าน ทุกอย่างถูกจัดเตรียมไว้หมดแล้ว…..ส่วนบัตรประจำตัวใหม่ของท่านจะออกภายในไม่เกินสิบวัน"

“ฉันได้กรอกประวัติบ้านเกิดให้ท่านเรียบร้อยแล้ว และกำลังเตรียมข้อมูลส่วนที่เหลือ…. เมื่อใบรับรองออกมาแล้ว​ ใครก็ตามที่ไปที่หมู่บ้านนั้นเพื่อตรวจสอบจะพบว่าท่านเกิดและเติบโตในหมู่บ้านนั้นจริงๆ!”

"นอกจากนี้" เขาผลักบัตรธนาคารและคีย์การ์ดไปในทิศทางของซูไป๋เเล้วกล่าวต่อ

"บัตรใบนี้เป็นบัตรสำรองของกระผมเอง วงเงินไม่จำกัด"

“ส่วนกุญแจพวกนี้เป็นกุญแจสำหรับบ้านในที่ต่างๆในชื่อของผมเอง มีทั้งวิลล่าและแฟลตขนาดใหญ่ ตกแต่งพร้อมเฟอร์นิเจอร์และมีเครื่องใช้ไฟฟ้าครบคัน……พร้อมเข้าอยู่ได้ตลอดเวลา”

“ลองดูว่าท่านชอบหลังไหน ถือเป็นของขวัญสำหรับความสัมพันธ์​ระหว่างพวกเรา”

สายตาของซูไป๋มองไปที่บัตรธนาคารและกุญแจอยู่ครู่หนึ่ง เเต้ในที่สุดเขาก็หันกลับมาที่ใบหน้ากลมอ้วนของจินหมั่นฝู

เขาถอนหายใจในใจ

ชายอ้วนวัยกลางคนที่ดูเป็นมิตรคนนี้เก่งมากในการทำสิ่งต่างๆให้สำเร็จได้อย่างรวดเร็ว!

เขาเพิ่งส่งคำขอไป แต่ทุกสิ่งทุกอย่างกลับได้รับการจัดการอย่างเหมาะสม

ถ้าไม่ใช่เพราะอีกฝ่ายมีตัวตนในฐานะบอสใหญ่ เขาคงอยากจะรับอีกฝ่ายพี่ชายจริงๆ

ลองคิดดูสิ

ถ้าวันสิ้นโลกมาถึงในอนาคต

การมีคนรอบรู้ที่สามารถจัดการทุกอย่างได้ตามคำสั่ง….เขาก็น่าจะมีชีวิตที่สะดวกสบายมากเลยใช่ไหมล่ะ?

ซูไป๋มองจินหมั่นฝูอย่างลึกซึ้งอยู่พักหนึ่ง จากนั้นก็พูดออกมาว่า: "นายฆ่าคนไปกี่คนแล้ว?"

"นี่มัน……"

จินหมั่นฝูไม่คาดคิดว่าซูไป๋จะถามเกี่ยวกับเรื่องที่เป็นความลับในเวลาเช่นนี้

เขาต้องการตอบปฏิเสธ….แต่เมื่อเขาเห็นดวงตาที่สงบของซูไป๋,​ หัวใจของเขาก็สั่นเล็กน้อย และคำโกหกที่เขาเตรียมประดิษฐ์ประดอยไว้ในใจในที่สุดก็หายไป

สุดท้าย​เขาก็บอกความจริงด้วยความยากลำบาก "สะ…สามคน!"

พูดได้ประโยคเดียว, เหงื่อเม็ดใหญ่ก็ร่วงหล่นจากหน้าผากของจินหมั่นฝู

ในขณะนี้, มันดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้กำลังเผชิญหน้ากับชายหนุ่มลึกลับที่มีความสามารถในการต่อสู้ที่แข็งแกร่ง

แต่เป็นเทพปีศาจ​ ที่มีความรู้สึกของการกดขี่ที่ไม่สามารถอธิบายได้….ซึ่งความรู้​สึกนี้กำลังกดทับไปทั่วทั้งร่างกายของเขาอย่างหนักหน่วง!

เขามีลางสังหรณ์ว่า ถ้าหากเขาเผลอไปโกหกชายคนนี้ขึ้นมา...เขาอาจจะต้องเผชิญกับชะตากรรมที่เลวร้ายยิ่งกว่าความตายเสียอีก!

“แค่สามคนเหรอ?”

ซูไป๋รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย​ เเละทำการถอนพลังวิญญาณที่เขาปล่อยใส่จินหมั่นฝูออกช้าๆ

"หรือว่านายไม่ได้นับเรื่องเลวทรามต่างๆที่นายให้ลูกน้องทำเเทน?"

“นับเเล้วครับ….มีแค่สามคนจริงๆ!”

เมื่อรู้สึกว่า, เขาดูเหมือนจะเอาชนะความยากลำบากที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเขาได้แล้ว จินหมั่นฝูก็รีบอธิบายต่อทันที​

"ถ้านายท่านไม่เชื่อ ท่านสามารถถามคนอื่นๆได้ แม้เราจะมีการปล่อยเงินกู้ก็ตาม... แต่วิธีการของบริษัททางด้านการเงินของเรานั้นอ่อนโยนและนุ่มนวลกว่าบริษัท​อื่นมาก"

“สามคนนั้นตายได้ยังไง” ซูไป๋ถามต่อ

เขาเชื่อว่าภายใต้แรงกดดันจากพลังวิญญาณของเขา คนธรรมดาอย่างจินหมั่นฝูไม่มีทางที่จะกล้าโกหก

“ครั้งแรกคือตอนที่ผมเข้ามาในวงการนี้ใหม่ๆ ผมตามบอสไปทำงานเเละเพื่อที่จะสามารถมีโอกาสก้าวขึ้นมาอยู่ในจุดนี้ได้….ผมจึงฆ่าคนไปคนหนึ่ง”

“รายที่สองคือเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ที่ยืมเงินเรา แต่หลังจาก​นั้นก็เอาแต่ซ่อนในหลุมเเละไม่ยอมคืนเงิน…..เขาก็เลยถูกบังคับให้กระโดดลงจากตึก”

“รายที่สาม...ผมได้รับคำสั่งจากคนเบื้องบนให้ขับรถบรรทุกและชนเขาให้ตาย”

จินหมั่นฝูไม่กล้าปกปิดและอธิบายตามจริงทุกประการ

เมื่อได้ยิน​เช่นนี้, ซูไป๋ก็พยักหน้า

เหตุผลที่เขาถาม….เพราะเขารู้อยู่​เเล้วว่าคนในธุรกิจเหล่านี้จะมีใครกันที่เลือดไม่เปื้อนมือ!

ถึงอย่างนั้น….ก็มีเพียงสามคนที่เขาเคยฆ่า

อย่างไรก็ตาม, ก็คงต้องมีสิ่งต่างๆ มากมายที่ไม่ดีนับไม่ถ้วน เช่น ทุบตี ทำให้พิการ หรือแม้แต่สิ่งที่แย่กว่านั้นต่อเหล่าผู้คน!

แต่ว่า….ซูไป๋นั้นไม่ใช่นักบุญหรืออะไรเเบบนั้น

สิ่งที่เขาต้องการก็แค่หาลูกน้องที่จะสามารถ​ใช้งานได้อย่างสบายใจ

หลัง​จากคำถามเเรก….เขาก็ไม่ได้ถามเกี่ยวกับอดีตของจินหมั่นฝูอีกต่อไป

ซูไป๋นิ้วเคาะไปมาบนแท่นวางมือของโซฟา, ก่อนจะถามขึ้นอีกครั้ง

"นายรู้จักเหล่าบอสใต้ดินทั้งหมดในเมืองหลินเจียงหรือเปล่า?"

“ครับท่าน เราทุกคนรู้จักกัน!” จินหมั่นฝูตอบ

"บางคนมีมิตรภาพที่ดี และก็มีบางคนที่ผมไม่ชอบขี้หน้า"

ซูไป๋ยิ้มเล็กน้อยและกระซิบด้วยน้ำเสียงล่อลวงผู้คน: "เเล้วนายเคยคิดที่จะปราบปราม​พวกเขาทั้งหมดและขึ้นเป็นราชาของโลกใต้ดินของเมืองหลินเจียงหรือเปล่า?"

…………….