บทที่ 28 : กำเนิดอีกาทมิฬ!

บทที่ 28 : กำเนิดอีกาทมิฬ!

จริงๆ แล้ว

ด้วยคุณสมบัติค่าสถานะ​ทั้งสี่ที่มีถึง 25 คะแนน…..มันก็หมายความว่าหุ่นเชิดอัจฉริยะ​จะอยู่ยงคงกระพันสำหรับสิ่งที่ต่ำกว่าระดับสาม, เเถมยังหมายความว่าอาวุธทรงอานุภาคส่วนใหญ่ไม่สามารถทำร้ายมันได้เลย!

เป็นการดำรงอยู่ของสิ่ง​เหนือมนุษย์โดยสมบูรณ์!

เเละหากเขามีหุ่นเชิดมากกว่านี้ ซูไป๋คงจะก็สามารถสร้างกองทัพหุ่นอัจฉริยะ​ได้เลย

แต่อย่างไรก็ตาม​……

หลังจากดูที่ห้างสรรพสินค้า, เขาก็พบว่าราคาของหุ่นเชิดอัจฉริยะ​ตัวหนึ่งสูงถึง 50,000 คะแนนการเอาชีวิตรอด……ซูไป๋จึงได้เเต่ยอมแพ้ความคิดนี้โดยดุสดี

จ่ายไม่ไหว…..จ่ายไม่ไหวจริงๆ

เเต่, การได้รับหุ่นเชิดอัจฉริยะระดับสีน้ำเงิน​จากวงล้อลอตเตอรี​สีเขียวนี้​ ก็ช่วยเพิ่มความปลอดภัยและความสามารถในการต่อสู้ของเขาเป็นอย่างมาก…..รอบนี้เขาโชคดีมากจริงๆ

…….

วันถัดมา

หลังจากตื่นนอนในตอนเช้า

ซูไป๋ก็ทำการหยิบปากกาและกระดาษแผ่นหนึ่งออกมา เขียนอะไรบางอย่างลงไปแล้ววางลงบนโต๊ะในห้องนั่งเล่น

ต่อมา….เขาหยิบโทรศัพท์มือถือแล้วส่งข้อความถึงพ่อและแม่ของหยานหยาน รวมทั้งพี่สาวหยานหยาน โดยบอกว่าเขาจะใช้วันหยุดฤดูร้อนนานสามเดือนหลังจากการสอบเข้าวิทยาลัย……เพื่อออกไปท่องเที่ยว

ใช้โอกาสนี้เพื่อเพิ่มประสบการณ์, ชื่นชมแม่น้ำและภูเขาอันยิ่งใหญ่ของไท่เซี่ย

ทำให้ช่วงสามเดือ​นต่อจากนี้….เขาจะไม่ได้ไปทานอาหารเย็นที่บ้านของหยานหยาน

เเละถ้าเขาเจอปัญหา, เขาจะติดต่อกลับมาหาพวกเขาทันที

ด้วยข้อความนี้…..แม้ว่าเขาจะหายตัวไปเป็นเวลานาน, พ่อแม่ของพี่หยานหยานและพี่หยานหยานก็จะไม่ต้องกังวลมากเกินไป

หลังจาก​นี้, เขาจะสามารถปลอมตัวเป็นอีกาทมิฬเพื่อเก็บเกี่ยวคะแนนการเอาชีวิตรอดได้อย่างสะดวก​สบาย​!

ไม่กี่นาที​ต่อมา

หลังจาก​รวบรวมเอกสารต่างๆที่สามารถเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเขาได้…..ซูไป๋ก็นำเอกสารเหล่านั้นไปซ่อนไว้ในที่ที่ไม่ให้มีใครหาพบ

เเล้วทำการเปลี่ยนเป็นชุดเสื้อผ้าที่เขาไม่เคยใส่มาก่อน สวมหน้ากากแปลงกาย….เเละเพื่อหลีกเลี่ยงอันตรายทั้งหมด เขาจึงเริ่มเปลี่ยน​เป็นอีกาทมิฬหลังจาก​เดินออกมาห่างไกลจากชุมชน

เเละจากวันนี้ไปอีกสามเดือ​น….เขาคืออีกาทมิฬ

……

ตามแผนเดิมของซูไป๋ เขาจะยังคงไปสะสมคะแนนในระหว่างวัน…..และรอจนถึงค่ำ​ก่อนจะไปสถานที่ของจินหมั่นฝูเพื่อเก็บเกี่ยว

แต่เพราะความโชคดีของเขาที่ได้รับหุ่นเชิด​อัจฉริยะ​มา….แผนการของเขาจึงเปลี่ยนไปทั้งหมด

หลังจากออกจากชุมชน ซูไป๋ก็นั่งแท็กซี่มาที่ย่านบันเทิงของพวกจินหมั่นฝูทันที

ตอนนี้, ผลกระทบที่ใหญ่ที่สุดของการแยกตัวตนของซูไป๋และอีกาทมิฬก็คือ, ตัวตนและเอกสารดั้งเดิมของเขาไม่สามารถนำมาใช้ได้อีกต่อไป……เเถมตอนนี้เขาไม่มีเเม้เเต่ที่ซุกหัว​นอนด้วยซ้ำ

สิ่งเหล่านี้ทำให้ซูไป๋หมดหนทาง…..แต่สำหรับอันธพาลอย่างจินหมั่นฝู นั่นไม่ใช่ปัญหาเลย

ณ​ ตอนนี้​

ยกเว้นสวนสนุกและร้านหม้อไฟ ……สถานที่ทำงานภายใต้ชื่อของจินหมั่นฝูค่อนข้างไม่ใสสะอาดนัก ดังนั้น, สถานที่เหล่านี้จะเปิดเฉพาะในช่วงบ่ายและเย็นเท่านั้น

แต่…ถึงแม้จะปิดในช่วงเช้า​ มันก็ยังมีคนลาดตระเวนอยู่เสมอ

หลังจากเดินไปตามถนนสายบันเทิงแห่งนี้มาสักพักหนึ่ง ซูไป๋ก็พบกับใบหน้าที่คุ้นเคย

ซึ่งการที่เขาคุ้นเคยกับชายคนนี้…..มันก็หมายความว่าหมอนั่นได้ถูกเขาทุบตีเมื่อคืน

เมื่อเจอกับคนคุ้นเคย, ซูไป๋ก็อารมณ์ดีเป็นธรรมดา​ (ถามอีกฝ่ายก่อน​ ดีใจที่เจอใหม)​

แต่การ์ดรักษาความปลอดภัยคนนี้กลับไม่ได้รู้สึกเเบบเดียวกันเลย

เมื่อเขาเห็นใบหน้าที่เย็นชา, โหดเหี้ยม, และเป็นเหมือนฝันร้ายของซูไป๋……ใบหน้าของการ์ดรักษาความปลอดภัยก็เปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำ และรีบหันกลับไปในทิศทางที่เขาจากมาทันที

"หยุดก่อน" ซูไป๋ตะโกน

การ์ดรักษาความปลอดภัยหยุดนิ่งทันที, เขาหันกลับมาพร้อมกับขมวดคิ้วและพูดอย่างสั่นเทา

"นายท่านอีกาทมิฬ, ผมเป็นเพียงการ์ด​รักษาความปลอดภัยกระจอกๆ……ผมไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องใต้ดินอะไรทั้งนั้นนะครับ” (พวกนี้หลอนว่าพระเอกทำตัวเป็นฮีโร่​ปราบปราม​พวกทำผิด​กฎ​หมาย)​

ซูไป๋ไม่สนใจเรื่องไร้สาระที่การ์ดรักษา​ความปลอดภั​ยคนนี้พูด

เขาบอกสิ่งที่เขาต้องการทันที

"ไปบอกจินหมั่นฝูว่าฉันมา​ และบอกให้เขามาที่โรงอาบน้ำให้เร็วที่สุด"

เมื่อเห็นว่าซูไป๋ไม่ได้มาที่นี่เพื่อทุบตีเขา การ์ดรักษาความปลอดภัยก็ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก และรีบติดต่อไปที่หัวหน้าของเขาโดยทันที

หลังจาก​รายงานเรื่องราวทั้งหมด

ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที การ์ดรักษาความปลอดภัยก็ได้รับคำตอบจากจินหมั่นฝู

"นายท่าน คุณชายจินบอกว่าเขาจะไปที่นั่นเร็วๆนี้…..และขอให้ผมพาท่านไปที่ชั้นล่างของโรงอาบน้ำเพื่อพักผ่อนก่อน"

ขณะที่เขาพูด การ์ดรักษาความปลอดภัยก็นำทางเขาไปด้วย

เมื่อทั้งสองมาถึงชั้นใต้ดินของโรงอาบน้ำ ผู้จัดการของโรงอาบน้ำก็ได้จัดห้องรับรอง​ไว้รอเรียบร้อย​แล้ว​

หลังจากรอไม่ถึงสิบนาที จินหมั่นฝูก็รีบเข้ามา

จากนั้น, เขาก็ขอให้การ์ดรักษาความปลอดภัยและผู้ดูแลออกไป…..เพราะเขาต้องการรับรองซูไป๋เป็นการส่วนตัว

“นายท่านอีกาทมิฬ, ท่านมาที่นี่เพราะเรื่องที่พวกเราคุยกันเมื่อคืนนี้หรือครับ?”

“พวกพนักงานบริษัททางการเงิน, ผมจัดการให้เรียบร้อยแล้ว….พวกเขาจะมาทันทีที่ผมเรียก”

“ส่วนพวกพนักงานจากบาร์ คาราโอเกะ และโรงอาบน้ำ... อาจจะช้ากว่านิดหน่อย”

ด้วยความกลัวว่าซูไป๋จะโกรธ จินหมั่นฝูจึงรีบอธิบายอย่างระมัดระวัง

"เพราะเมื่อวานนี้พวกเขาบาดเจ็บหนักกัน,​ ผมก็เลยตัดสินใจให้พวกเขาพักผ่อนให้มากหน่อย…..เเละให้พวกเขามาเข้างานกันตอนหนึ่งทุ่ม..."

"ดังนั้น, มันจึงไม่ง่ายเลยจริงๆที่จะรวมพวกเขาได้ทัน"

“ฉันไม่ได้มาเวลานี้เพื่อเรื่องนั้น”

ซูไป๋นั่งลงบนโซฟาหุ้มทองซึ่งแต่เดิมเป็นของจินหมั่นฝู และพูดต่อ

"ตอนนี้สถานะของฉันค่อนข้างพิเศษ….เเละมันทำให้ฉันไม่มีเอกสารทางกฎหมายและที่อยู่ในตอนนี้”

“ช่วยจัดการเรื่องนี้ให้ฉันที”

จินหมั่นฝูไม่กล้าถามว่าสถานะพิเศษของซูไป๋หมายถึงอะไร

เขาคิดอยู่พักหนึ่งแล้วพูดว่า

"เรื่องที่อยู่นั้นง่ายมาก, ผมมีทรัพย์สมบัติหลายอย่างภายใต้ชื่อของผม แน่นอนว่าผมสามารถมอบให้นายท่านได้”

“ส่วนเรื่องเอกสารยืนยันตัวตน... ผมไม่รู้ว่านายท่านต้องการของชั่วคราว, หรืออยากให้มันเป็นของแท้”

“ถ้าเป็นของเเท้….มันอาจจะต้องใช้เวลาสักหน่อย,​ คงจะได้ประมาณ​ช่วงบ่ายนี้ครับ”

ของแท้ที่จินหมั่นฝูพูด, มันหมายถึงเอกสารฉบับจริงที่ออกจากหน่วยงานราชการ

ทำให้ข้อมูลทุกอย่างที่ถูกสร้างขึ้นมา สามารถตรวจสอบได้อย่างเป็นทางการในอาณาจักรไทเซี่ย

ส่วนของชั่วคราว​….ต้องบอกว่ามันเป็นของปลอมที่เหมือนของจริงทุกระเบียบนิ้ว

โดยปกติแล้วมันจะไม่มีปัญหาอะไร…..แต่ถ้าหากมีคนต้องการจะสอบสวนจริงๆ, แม้แต่ตำรวจธรรมดาก็สามารถตรวจสอบเจอปัญหา​ได้

ซูไป๋คิดสักพักแล้วพูดว่า "ทำให้มันเป็นของแท้เถอะ"

อีกาทมิฬจะเป็นตัวตนที่แท้จริงของเขาอีกเป็นเวลานาน

แม้ว่าเอกสาร​ของเเท้จะใช้เวลานานกว่าเล็กน้อย แต่มันก็จะช่วยหลีกเลี่ยงปัญหาอื่นๆได้อีกมากโข

……………..