เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 23 : หาเรื่อง!

บทที่ 23 : หาเรื่อง!

บทที่ 23 : หาเรื่อง!


บทที่ 23 : หาเรื่อง!

“น่าจะมาหมดแล้วล่ะมั้ง?”

ซูไป๋นั่งรออยู่ที่เย่หยวนบาร์โดยไม่ได้ทำอะไร​จนกระทั่งสามทุ่ม

ณ​ ขณะนี้​เขารู้สึกว่าบาร์เกือบจะเต็มไปด้วยผู้คน เเละยังมีแก๊งอันธพาลที่คอยสอดส่องเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในที่นี้, ดังนั้นซูไป๋จึงพร้อมที่จะดำเนินแผนการถัดไปเเล้ว

เขาออกจากตำแหน่งมุมของเคาน์เตอร์ และหันมานั่งหน้าบาร์เทนเดอร์พร้อมสั่งค็อกเทลมูลค่า 18,888 เหรียญ

บาร์เทนเดอร์วันนี้เป็นสาวสวยหน้าตาดี

ผมของเธอเป็นลอนคลื่นขนาดใหญ่, เธอทาอายแชโดว์สีแดงเข้มพร้อมริมสีปากเคลือบลิปสติกสีม่วง…..เเละยังสวมกระโปรงหางฟีนิกซ์ ผ่ากระโปรงลึก

ยามเมื่อเธอผสมเครื่องดื่ม

หน้าอกใหญ่กระเพื่อมไปมา เเละเพชรหลากสีบนกระโปรงฟีนิกซ์ของเธอก็เปล่งประกายภายใต้แสงไฟ จนมันทำให้เธอดูเหมือนนางฟ้าผู้ทรงเสน่ห์

แค่พริบตาเดียว….ค็อกเทลก็พร้อมเซิร์ฟแล้ว

ซูไป๋รับแก้วจากมือของบาร์เทนเดอร์ มองไปที่ของเหลวในแก้วที่ดูเหมือนงานศิลปะ เขาอดไม่ได้ที่จะจิบสักคำ

- ความเผ็ดร้อนแผดเผาเข้า​ไปในลำคอของเขาทันที….จากนั้นเขาก็ขมวดคิ้วน้อยๆอย่างไม่ค่อยพอใจ

ต้องทำอะไรต่อไปดี?

เเละเมื่อนึกถึงภาพยนตร์ที่เขาเคยดู ซูไป๋ก็โยนค็อกเทลในแก้วใส่หน้าบาร์เทนเดอร์: "คุณกล้าเรียกว่าขยะนี่เป็นของราคา​ 18888 เหรียญ​งั้นเหรอ?"

หลังจากที่ถูกซูไป๋สาดคอกเทลใส่หน้า บาร์เทนเดอร์ก็ไม่ได้โกรธอะไร

เธอเพียงแค่กดปุ่มใต้บาร์แล้วพูดว่า "คุณลูกค้าคะ แม้ว่าคุณจะดื่มไม่หมด แต่คุณก็ยังต้องจ่ายเงินสำหรับค่าเครื่องดื่มนี้~"

"ผมไม่จ่าย!"

ซูไป๋คว้าขวดไวน์มาโยนทิ้งและแสร้งว่าจะเดินออกไป

ในเวลานี้เอง, ชายร่างใหญ่สวมกางเกงขายาวสีดำ เสื้อเชิ้ตสีขาว พร้อมสวมเสื้อกั๊กสีดำก็เข้ามาขวางทางของซูไป๋

"ท่านครับ ถ้วยยามค่ำคืนสุดโรแมนติกที่คุณสั่งก่อนหน้านี้มีมูลค่า 18888 เหรียญ, และแก้วไวน์ที่คุณโยนทิ้งไปก็มีมูลค่า 999 เหรียญ…..ส่วนไวน์แดงหนึ่งขวดที่คุณทุบไปมีมูลค่า 39,999 เหรียญ…..ชำระเป็นเงินสดหรือบัตรเครดิตดีครับ?”

เมื่อมองดูชายหนุ่มผู้แข็งแกร่งตรงหน้าซึ่งสูงกว่าเขามาก

แต่อีกฝ่ายยังคงประพฤติตนสุภาพ, ซูไป๋จึงตบเขาด้วยหลังมือ: "ไอ้เวร, ออกไปจากทางของฉันซะ"

สิ่งสำคัญคือต้องเป็นคนมารยาทต่ำ…..ถึงจะสามารถดึงดูดความเกลียดชังได้!​ (พระเอกวัยผู้ใหญ่​นิสัยไม่ค่อยดีนะครับ)​

แน่นอนว่า, ซูไป๋จงใจควบคุมแรงตบนี้…..ดังนั้นมันจึงเทียบเท่ากับการตบหน้าจากเเรงคนธรรมดา

หลังจากถูกตบหน้า ชายร่างใหญ่ที่มีตราผู้จัดการล็อบบี้ก็ฉายแววเย็นชาเล็กน้อย, เขาดึงไมค์ขึ้นมาที่ปกเสื้อแล้วพูดว่า

"มีแขกที่นี่ดื่มมากเกินไป หาคนมาดูแลเขา….เเล้วให้กลับไปพักผ่อนเถอะ”

หลังจากนั้นทันที

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอีกหลายคนเข้ามา และไม่ว่าซูไป๋จะดิ้นรนและสาปแช่งแค่ไหน พวกเขาก็อุ้มเขาขึ้นแล้วเดินไปทางห้องโถงด้านหลังบาร์

หลังจากที่ซูไป๋ออกไปและอธิบาย​แขกในบาร์เเล้ว, ชายผู้แข็งแกร่งก็โค้งคำนับเล็กน้อยแล้วเดินไปที่ห้องโถงด้านหลัง

เมื่อมาถึงห้องโถงด้านหลัง

ซูไป๋ถูกกดลงบนเก้าอี้ที่มุมห้อง โดยมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสามคนจับไว้

"ไปกันเถอะ"

หลังจากส่งสัญญาณไปยังเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั้งสามแล้ว ชายที่แข็งแกร่งก็จ้องไปที่ ซูไป๋ด้วยสายตาเย็นชา และถามด้วยน้ำเสียงที่ไม่เร่งรีบ

"เเกกล้ามาที่เย่หยวนบาร์​เพื่อสร้างปัญหาได้อย่างไร…เป็นบ้าไปเเล้วเหรอ?"

“ฉันไม่รู้ว่าฉันกล้าหาญมากหรือเปล่า……แต่คุณจะได้รู้ในไม่ช้า”

ซูไป๋ลุกขึ้นจากเก้าอี้ และพุ่งออกไปอย่างกะทันหัน…..ตบหน้าชายผู้แข็งแกร่งอย่างรวดเร็ว​!

ณ​ เวลานี้…..เขาไม่ได้ออมกำลังอีกต่อไปแล้ว

เสียงที่ชัดเจนดังขึ้นในห้องโถงด้านหลัง

ชายผู้แข็งแกร่งรู้สึกถึงความเจ็บปวดอันรุนแรงที่ใบหน้า….จากนั้นร่างกายของเขาก็กระเด็นจนชนกำแพง!

“พี่หยาง!”

"ผู้จัดการ!"

"เจ้านาย!"

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอีกสามคนร้องอย่างตกใจ

แต่ก่อนที่พวกเขาจะได้ทำอะไร ซูไป๋ก็พุ่งมาตบพวกเขาทั้งสามติดต่อกัน จนเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั้งสามหมุนตัวไปมากลางอากาศหลายครั้งก่อนจะร่อนลงบนพื้น

[โฮสต์แสดงพลังอันยิ่งใหญ่,​ ขับไล่ซอมบี้ชั้นสูงระดับสามสำเร็จ​…..คะแนนการเอาชีวิตรอดคือ +60]​

[โฮสต์มเเสดงพลังที่ไม่มีใครเทียบได้ ขับไล่ซอมบี้ขั้นสูงระดับสองสำเร็จ…คะแนนการรอดชีวิต +40 คะแนน]​

[โฮสต์มีความแข็งแกร่งเป็นพิเศษ ขับไล่ซอมบี้ธรรมดาระดับหนึ่งสำเร็จ…..คะแนนการเอาชีวิตรอด +10]​

คะแนนการเอาชีวิตรอด 110 คะแนนมาแล้ว

ในขณะที่​เขารู้สึกอารมณ์​ดี, แต่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั้งสี่…..เฝ้าดูเหตุการณ์​ที่เกิดขึ้นอย่างสับสน

นี่มันเกิดอะไรขึ้น?

ดูเหมือนว่าชายหนุ่มที่มีนิสัยเย็นชาคนนี้ตบหน้าพวกเขาไปคนละที...แล้วพวกเขาก็กระเด็นไปหลายตลบ?

นี่ดูหนังอยู่รึเปล่าเนี่ย?

หรือว่าพวกเขากำลังประสาทหลอน?

แต่อย่างไรก็ตาม​….ความเจ็บปวดแสบร้อนบนใบหน้า เช่นเดียวกับความเจ็บปวดที่เกิดจากร่างกายของพวกเขายามที่ล้มลงบนผนังได้คอยย้ำเตือนพวกเขาอยู่ตลอดเวลาว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้….เป็นเรื่องจริง!

โดยไม่สนใจลูกกระจ๊อกอีกสามคน….ซูไป๋ชี้ไปที่ชายผู้แข็งแกร่งแล้วพูดว่า

"แก….ไปเรียกลูกน้องของแกมาอีกสิ"

ชายที่แข็งแกร่งผู้นั้นลุกขึ้นแล้ว

แต่เขายังคงดูตกใจและยังคงสับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้น

เเต่เมื่อซูไป๋มองดูเขา เขาก็ไม่กล้าปฏิเสธอีก……เขารีบดึงไมค์​ที่ปกคอเสื้อแล้วเรียกลูกน้องทุกคนมา

ชั่วพริบตาเดียว

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอีกหลายคนก็กรูเข้ามาในห้อง

ถ้ารวมกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสี่คนแรกแล้ว….มันก็มีทั้งหมดสิบเอ็ดคน

เเละก่อนที่คนทั้งเจ็ดที่เพิ่งเดินเข้ามาจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ซูไป๋ก็พุ่งเข้าไปตบพวกเขาจนล่วงทีละคน รวมถึงเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั้งสี่คนที่เคยถูกตบมาก่อนหน้านี้ด้วย

[โฮสต์แสดงพลังอันยิ่งใหญ่และปราบปรามซอมบี้ชั้นสูงระดับสาม…. คะแนนการเอาชีวิตรอดคือ +90]​

[โฮสต์นั้นฉลาดและกล้าหาญ ปราบซอมบี้ขั้นสูงระดับสอง…..มีคะแนนการเอาชีวิตรอด +60]​

[โฮสต์มีพลังมหาศาล...]

เสียงแจ้งเตือนของระบบทั้งหมดเจ็ดรายการดังขึ้น!

คะแนนการเอาชีวิตรอดของซูไป๋เพิ่มขึ้นทันที 225 คะแนนในเวลานี้!

กล่าวคือ…..เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั้ง 11 คนที่เย่หยวนบาร์เพียงแห่งเดียวได้มอบคะแนนการเอาชีวิตรอดให้เขาถึง 335 คะแนนในวันนี้!

แน่นอนว่ามันเป็นสถานการณ์พิเศษ

เเละก่อนหน้า​นี้, เนื่องจากซูไป๋ดำเนินการเร็วเกินไป….เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั้งสี่ในตอนแรกจึงยังไม่เข้าใจสถานการณ์ ดังนั้นเขาจึงได้รับคะแนนสำหรับการขับไล่มากกว่าการปราบปราม

เเต่เมื่อเขาลงมือเป็นครั้งที่สอง เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั้งหมดนี้จึงถือว่าเป็นสิ่งที่ถูกเขาปราบปราม

หมายความว่าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั้งสิบเอ็ดคนพ่ายแพ้แล้ว

ดังนั้น, แม้ว่าเขาจะเก็บกวาดต่ออีกครั้งในวันพรุ่งนี้ ขีดจำกัดสูงสุดของคะแนนการเอาชีวิตรอดที่คนพวกนี้​จะให้ได้ก็จะเป็นเพียง 225 คะแนนเท่านั้น

เเต่แน่นอนว่า….ซูไป๋ไม่มีทางไม่ชอบมัน

อาคารสีขาวหลังน้อย รังของลอร์ดซอมบี้ ให้คะแนนการเอาชีวิตรอดแก่เขาเพียง 100 คะแนนเท่านั้น

แต่บาร์เล็กๆแห่งนี้กลับให้คะแนนการเอาชีวิตรอดแก่เขาถึง 225 คะแนน …….เเล้วเขายังจะไม่พอใจอะไรอีก?

……………...

จบบทที่ บทที่ 23 : หาเรื่อง!

คัดลอกลิงก์แล้ว