บทที่ 39 - เดิมพันด้วยชีวิต

บทที่ 39 - เดิมพันด้วยชีวิต

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

เมื่อการโจมตีแรกสัมฤทธิ์ผล สวีชุนเหนียงแสยะยิ้มเย็นที่มุมปาก ร่างกายของนางไม่ได้หยุดชะงักแต่อย่างใด นางพุ่งทะยานเข้าใส่ผู้ฝึกตนระดับลมปราณขั้นสามคนเดียวที่เหลือรอดอยู่

"พันธนาการวารี! ระเบิดปราณ! ระเบิด!"

ผู้ฝึกตนระดับลมปราณขั้นสามผู้นั้นยังไม่ทันตั้งตัว ก็ถูกบอลน้ำห่อหุ้มร่างกายจนขยับเขยื้อนไม่ได้ ไม่ว่าจะดิ้นรนอย่างไรก็ไม่หลุด จากนั้นเขาก็ทำได้เพียงเบิกตามองก้อนพลังสีเขียวสี่ก้อนที่แผ่กลิ่นอายรุนแรง พุ่งเข้าใส่หน้าอกของเขา แล้วระเบิดตูม...

เพียงพริบตาเดียว ฝ่ายตรงข้ามสี่คนก็ตกตายไปแล้วถึงสอง เหลือเพียงชายหัวหน้ากลุ่มที่มีระดับพลังสูงสุดกับชายร่างยักษ์เท่านั้น

จนถึงตอนนี้ ชายหัวหน้ากลุ่มถึงเพิ่งจะได้เห็นชัดๆ ว่า คนที่ลงมือสังหารลูกน้องของตน กลับเป็นนังเด็กขี้เหร่ที่เขาไม่เคยเห็นอยู่ในสายตามาก่อน!

นะ... นี่มันเป็นไปได้อย่างไร!

เด็กสาวระดับลมปราณขั้นหนึ่งตัวแค่นี้ กลับสังหารผู้ฝึกตนระดับลมปราณขั้นสามและขั้นสี่ไปตั้งหลายคน หากไม่ได้เห็นกับตาตัวเอง ใครจะไปเชื่อ!

ชายหัวหน้ากลุ่มบังคับให้ตัวเองสงบสติอารมณ์ เขจ้องมองสวีชุนเหนียงเขม็ง สมองประมวลผลอย่างรวดเร็ว

ระดับพลังที่แท้จริงของนาง ต้องไม่ใช่แค่ที่เห็นอยู่ตรงหน้านี้แน่!

และนางก็ซ่อนเร้นพลังที่แท้จริงตลอดทางที่ติดตามพวกเขามา...

เช่นนั้นความจริงก็มีเพียงหนึ่งเดียว ไม่มีชายชุดเขียวลึกลับอะไรนั่นหรอก นางนั่นแหละคือคนที่ฆ่าพยัคฆ์เมฆาตัวนั้น!

ลมหายใจของชายหัวหน้ากลุ่มเริ่มถี่กระชั้น ใช่แล้ว ต้องเป็นแบบนี้แน่!

หลังจากฆ่าพยัคฆ์เมฆา นางไม่ได้หนีไปไหน แต่ซ่อนตัวอยู่บนต้นไม้เพื่อฟื้นฟูพลังปราณ

ถ้าไม่ใช่เพราะของวิเศษของเขาตรวจจับได้ว่ามีคนอยู่แถวนั้น ก็คงถูกนางหลอกตบตาไปแล้ว พอถูกเจอตัว นางก็ซ้อนแผนแฝงตัวเข้ามาในกลุ่ม

เมื่อเห็นชัดแล้วว่าเป็นใคร ชายร่างยักษ์ก็อ้าปากค้าง ตะกุกตะกักถาม "ทะ... ทำไมเป็นแก? แกน่าจะตายไปแล้วไม่ใช่เรอะ?"

จนป่านนี้เขายังจับต้นชนปลายไม่ถูก และยังไม่เชื่อมโยงการตายของเพื่อนร่วมทีมเข้ากับเด็กสาวอัปลักษณ์ตรงหน้า

"พวกท่านอยากได้พยัคฆ์เมฆากับกระบี่บินของข้าไม่ใช่หรือ ตอนนี้ข้ายืนอยู่ตรงนี้แล้ว ทำไมถึงไม่กล้าเข้ามาเอาล่ะ?"

สวีชุนเหนียงเอียงคอมองเขา ยิ้มแต่ดวงตาไม่ยิ้ม

ชายร่างยักษ์หน้าถอดสี "เจ้าหมายความว่า... พยัคฆ์เมฆาตัวนั้นเจ้าเป็นคนฆ่า?"

ไปไหนมาไหนคนเดียวในเทือกเขาร้อยอสูร แถมยังฆ่าพยัคฆ์เมฆาที่อย่างน้อยก็ต้องอยู่ระดับลมปราณช่วงกลางได้ แล้วยังซุ่มฆ่าเพื่อนของพวกเขาไปอีกห้าคน...

เหงื่อเย็นผุดพรายเต็มแผ่นหลังของชายร่างยักษ์

"กลัวอะไร ไม่แน่ว่านางอาจจะแค่โชคดีเก็บตกฆ่าพยัคฆ์เมฆาที่บาดเจ็บได้ ระดับพลังจริงๆ คงไม่ได้สูงส่งอะไรหรอก"

ชายหัวหน้ากลุ่มหรี่ตาลง แววตาฉายประกายอำมหิต "ถ้านางมีปัญญาจะสู้กับพวกเราซึ่งหน้า นางจะรอมาจนป่านนี้ทำไม? บุกเข้าไปพร้อมกัน ฆ่านางเซ่นวิญญาณพวกเหมาจื่อ!"

พูดจบ เขาก็หยิบหอกยาวออกมาจากถุงมิติ หอกเล่มนี้แม้จะไม่ใช่อาวุธวิญญาณ แต่ก็มีความคมกริบ เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่เหล็กธรรมดา

ชายร่างยักษ์สีหน้าเคร่งขรึม หยิบขวานออกมาเช่นกัน แล้วกระโจนเข้าใส่สวีชุนเหนียง

สวีชุนเหนียงแค่นเสียงเย็น ขยับเท้าใช้วิชาย่างก้าววิญญาณพลิกตัวหลบการโจมตีของทั้งสอง แล้วไปโผล่ที่ด้านหลังพวกเขา

"พันธนาการวารี รัด!"

นางตะโกนก้อง บอลน้ำสามลูกปรากฏขึ้นกลางอากาศ สองลูกพุ่งเข้าใส่ชายหัวหน้ากลุ่ม อีกหนึ่งลูกพุ่งไปห่อหุ้มชายร่างยักษ์ ตรึงร่างทั้งสองไว้

สวีชุนเหนียงใช้วิชาย่างก้าววิญญาณพุ่งเข้าประชิดตัวชายร่างยักษ์อย่างรวดเร็ว พลิกฝ่ามือวูบหนึ่ง ยันต์ศรวารีคุณภาพกลางปรากฏขึ้นที่ปลายนิ้ว

"ยันต์ศรวารี ไป!"

ยันต์ศรวารีพุ่งทะลุบอลน้ำที่ห่อหุ้มชายร่างยักษ์เข้าไป กลายสภาพเป็นลูกศรน้ำที่ทรงพลัง เจาะทะลุหัวใจของชายร่างยักษ์ท่ามกลางสายตาที่เบิกโพลงด้วยความไม่อยากเชื่อ!

ชายหัวหน้ากลุ่มเพิ่งจะทำลายบอลน้ำออกมาได้ ก็เห็นภาพนี้พอดี ม่านตาของเขาหดเกร็ง!

นางมารนี่นอกจากจะซ่อนระดับพลังได้แล้ว ยังมีวิชาตัวเบาที่ล้ำเลิศกับวิชาพันธนาการที่น่ารำคาญ แถมยังมียันต์ศรวารีคุณภาพกลางที่แม้แต่เขายังต้องระวังตัว!

เทือกเขาร้อยอสูรมีตัวประหลาดแบบนี้โผล่มาตั้งแต่เมื่อไหร่ อายุยังน้อยแท้ๆ ไม่ว่าจะเป็นระดับพลัง วิชาคาถา หรือแม้แต่เล่ห์เหลี่ยมล้วนร้ายกาจหาตัวจับยาก!

เขาเริ่มสงสัยแล้วว่า ตัวเขาเองจะใช่มือคู่ต่อสู้ของนางหรือไม่...

แต่ในเมื่อล่วงเกินกันจนถึงขั้นนี้แล้ว หากไม่กำจัดนางทิ้ง วันข้างหน้าต้องเดือดร้อนแน่!

ชายหัวหน้ากลุ่มกัดฟันกรอด ล้วงเอายันต์คุณภาพสูงที่เป็นไม้ตายก้นหีบออกมาจากถุงมิติ

นี่เป็นของที่เขาเก็บไว้ช่วยชีวิตยามคับขัน คิดไม่ถึงว่าจะต้องเอามาใช้กับนังเด็กเมื่อวานซืนคนหนึ่ง

"เจ้าชอบใช้ยันต์นักใช่ไหม งั้นก็ลองชิมรสชาติยันต์กระบี่วิญญาณของข้าหน่อยเป็นไร!"

พูดจบ เขาก็ขว้างยันต์ใส่หน้าสวีชุนเหนียงเต็มแรง ยันต์แผ่นนั้นพลันกลายสภาพเป็นกระบี่บินที่เปี่ยมด้วยพลังปราณ พุ่งเข้าใส่สวีชุนเหนียงด้วยความเร็วสูง!

แย่แล้ว นั่นมันยันต์กระบี่วิญญาณ!

สวีชุนเหนียงหน้าเครียด ยันต์กระบี่วิญญาณไม่ใช่ของกระจอกแบบยันต์ลูกไฟ นอกจากพลังทำลายล้างจะรุนแรงแล้ว พอปล่อยออกมามันจะไล่ล่าเป้าหมายอัตโนมัติ จนกว่าเป้าหมายจะตายหรือพลังในยันต์จะหมดไป ราคาของมันแพงกว่ายันต์ทั่วไปหลายเท่าตัว

โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย สวีชุนเหนียงกระตุ้นการทำงานของยันต์ฝีเท้าไวคุณภาพสูงทันที ความเร็วของนางเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว เมื่อผสานกับวิชาย่างก้าววิญญาณ นางก็สามารถยื้อระยะห่างกับยันต์กระบี่วิญญาณไว้ได้

แต่เจ้ากระบี่บินนั่นก็ยังคงไล่ตามหลังนางมาติดๆ อย่างไม่ลดละ

ชายหัวหน้ากลุ่มเห็นดังนั้นก็กัดฟันด้วยความเจ็บใจ "บัดซบ! มันมียันต์ฝีเท้าไวคุณภาพสูงด้วย ถึงได้หลบพ้น แต่ข้าอยากจะรู้นักว่านางจะหลบไปได้สักกี่น้ำ!"

จะปล่อยให้เป็นแบบนี้ไม่ได้!

สวีชุนเหนียงขมวดคิ้ว สมองเร่งหาทางออก ข้างๆ ยังมีผู้ฝึกตนระดับลมปราณขั้นห้าจ้องตะครุบอยู่ ถ้าขืนรอให้พลังของยันต์กระบี่วิญญาณหมดไปเอง พลังปราณของนางก็คงไม่เหลือพอจะสู้ต่อ

นางควักยันต์คุณภาพกลางออกมาสองแผ่น คือยันต์โล่พฤกษาและยันต์โล่ปฐพี แล้วกัดฟันกระตุ้นใช้งานพร้อมกัน!

ยังไม่พอ สวีชุนเหนียงกวาดเอายันต์คุณภาพต่ำออกมาอีกกำมือใหญ่ นอกจากโล่พฤกษากับโล่ปฐพีแล้ว ยังมียันต์แสงทองด้วย นางกระตุ้นยันต์ทั้งหมดนั่นในรวดเดียว!

ชายหัวหน้ากลุ่มที่อยู่ไกลออกไปเห็นเข้าก็สูดหายใจลึก "ยันต์คุณภาพกลางอีกสองแผ่น! นางไปเอายันต์มาจากไหนเยอะแยะ หรือว่าตัวจริงของนางคือนักสร้างยันต์?"

แต่ไม่นานเขาก็แสยะยิ้ม ต่อให้มียันต์เยอะแค่ไหน ก็ไม่มีทางต้านทานยันต์กระบี่วิญญาณของเขาได้!

และความจริงก็เป็นเช่นนั้น สวีชุนเหนียงชะลอฝีเท้าลง ยอมให้ยันต์กระบี่วิญญาณเข้าโจมตี แต่ปรากฏว่าเกราะป้องกันนับสิบชั้นรอบตัวนาง แตกกระจายเหมือนกระดาษเปียกน้ำ! แต่ในขณะเดียวกัน พลังของยันต์กระบี่วิญญาณก็ถูกลดทอนไปครึ่งหนึ่ง

"อั้ก—"

สวีชุนเหนียงตัวสั่นสะท้าน กระอักเลือดออกมาคำโต

เมื่อเห็นว่ากระบี่ที่เกิดจากยันต์กำลังจะแทงทะลุร่าง สวีชุนเหนียงถอยหลังเพียงเล็กน้อย แววตาฉายประกายเด็ดเดี่ยว

"เกิดอะไรขึ้น ทำไมยันต์ฝีเท้าไวของนางถึงหมดฤทธิ์เร็วนัก?"

ชายหัวหน้ากลุ่มขมวดคิ้วแน่น คำนวณเวลาดูแล้วมันไม่น่าจะหมดเร็วนขนาดนี้ หรือว่านางจะมีวิธีทำลายยันต์กระบี่วิญญาณ?

เขาจ้องมองสวีชุนเหนียงเขม็ง อยากจะดูว่านางจะเล่นลูกไม้อะไร!

ทันใดนั้น กระบี่บินก็ชะงักกึก เมื่อถูกบอลน้ำลูกเล็กๆ ห่อหุ้มไว้

วินาทีถัดมา กระบี่บินดิ้นหลุดจากฟองน้ำ ก็ต้องเจอกับฟองน้ำลูกใหม่ที่มารอรับช่วงต่อ พอหลุดออกมาได้อีก ก็ยังมีลูกต่อไปรออยู่...

ไม่นานนัก หลังจากผ่านไปสิบกว่ารอบ แสงสว่างบนตัวกระบี่บินก็ริบหรี่ลงเรื่อยๆ ความเร็วในการพุ่งทะลุบอลน้ำก็ช้าลงอย่างเห็นได้ชัด เห็นได้ชัดว่าพลังใกล้จะหมดแล้ว!

[จบแล้ว]