บทที่ 20 ได้เหรียญมาครอบครอง

บทที่ 20 ได้เหรียญมาครอบครอง

"ปู่ครับ ผมอยากถามหน่อยว่าปู่ได้รับซื้อพวกของชิ้นเล็กๆ อย่างเหรียญทองแดงจำลองบ้างไหมครับ?"

"บริษัทผมกำลังจะจัดงานทีมบิลดิ้งเดือนหน้า ต้องการของพวกนี้ไปเป็นพร็อพประกอบฉากน่ะครับ"

นับตั้งแต่ได้ระบบมา เฉินซู่ก็มีสกิลการตบตาผู้คนเก่งกาจขึ้นเยอะ

ปู่เหยียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

"มีอยู่นะ เมื่อกี้ตาแก่หลิวถนนถัดไปเอาเศษเหล็กมาขายกองเบ้อเริ่ม ข้างในมีเหรียญจำลองถุงเล็กๆ ปนมาด้วย"

"ปู่เห็นว่าเนื้องานมันดูประณีตดี เลยคิดแยกราคาให้เขาต่างหาก ชั่งละสองหยวนห้าเหมา"

พูดจบ แกก็เอื้อมมือไปลากถุงกระสอบลายงูที่อยู่ข้างๆ เข้ามา

แกล้วงเอาถุงใส่เหรียญทองแดงใบเล็กออกมาจากข้างใน แล้วยื่นให้เฉินซู่

"ลองเลือกดูเอาเองแล้วกัน ว่าต้องใช้กี่อัน"

เฉินซู่รับมาลองชั่งน้ำหนักในมือ ถุงนี้หนักอย่างน้อยสองชั่ง

"ปู่ครับ นอกจากถุงนี้แล้ว ยังมีถุงอื่นอีกไหมครับ?"

"ไม่มีแล้ว มีแค่ถุงเดียวนี่แหละ"

ดูเหมือนว่านี่จะเป็นถุงที่ระบบบอกไว้

"ปู่ครับ พร็อพที่เราต้องใช้รอบนี้มีเยอะมาก งั้นปู่ขายยกถุงให้ผมเลยไหม? ผมให้ราคาชั่งละสิบหยวนเลย"

"เอาสิ"

ปู่เหยียนรีบวิ่งเข้าไปหยิบตาชั่งในร้านอย่างไว กลัวว่าช้ากว่านี้เฉินซู่จะเปลี่ยนใจ

เศษเหล็กถุงนี้ ถ้าเอาไปขายต่อให้โรงหลอม อย่างมากก็ได้แค่ชั่งละสามหยวน

"สองชั่งหกขีด ปู่ปัดเศษให้เหลือสองชั่งห้าขีด ยี่สิบห้าหยวนก็พอ"

ปู่เหยียนหยิบป้ายคิวอาร์โค้ดออกมาจากกระเป๋าเสื้อ

"สแกนตรงนี้เลย"

เฉินซู่เป็นคนพูดจริงทำจริง เขาโอนเงินให้ทันที

"พ่อหนุ่ม ที่นี่ปู่ยังเก็บของแปลกๆ ไว้อีกเยอะนะ เผื่อจะเอาไปทำพร็อพได้ ลองดูอีกหน่อยไหม?"

พูดจบ แกก็ลากเอากองชามเหล็ก จานเหล็กออกมา... "ปู่ครับ ไม่ต้องครับ ไม่ต้อง แค่ถุงนี้ก็พอแล้ว"

พูดจบ เฉินซู่ก็หยิบบุหรี่ฮวาจื่อที่ซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อยื่นให้ปู่เหยียน

"ปู่ครับ รับบุหรี่ซองนี้ไว้นะครับ ของถุงนี้ช่วยชีวิตผมไว้แท้ๆ"

"โธ่เอ๊ย พ่อหนุ่ม จะเกรงใจกันทำไม?"

ปากบอกเกรงใจ แต่มือแกไวยิ่งกว่าความคิด

บุหรี่ฮวาจื่อมีแรงดึงดูดมหาศาลสำหรับสิงห์อมควันรุ่นเก๋าอย่างแก

"ปู่ครับ ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวก่อนนะ แผนกผมรอให้ผมเอาของกลับไปซ้อมอยู่"

"ได้เลยๆ เดินทางปลอดภัยนะ วันหลังมีของเก่าอะไรก็เอามาขายที่นี่ได้"

"ครับผม"

เฉินซู่หันหลังเดินจากไป ลัดเลาะไปตามตรอกซอกซอยจนกระทั่งถึงริมถนนใหญ่

รถสกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าคู่ใจโดนตำรวจจราจรลากไปแล้ว เขาเลยต้องโบกแท็กซี่กลับ... เฉินซู่ไม่ได้ตรงกลับบ้าน แต่แวะไปที่ร้านของเฟิงเหวินจวินก่อน

"เป็นไงบ้าง? เจอความผิดปกติอะไรไหม?"

"ไม่มีปัญหา สายกล้องวงจรปิดที่โดนหนูกัดขาดเมื่อคืน กูเพิ่งเรียกช่างมาซ่อมเสร็จเมื่อกี้นี้เอง"

"ถ้าไม่มีอะไรแล้วกูกลับก่อนนะ ไม่ได้นอนทั้งคืนเลย ต้องกลับไปนอนเอาแรงหน่อย"

"กินไรก่อนไหม? เดี๋ยวทำให้"

"ไม่เป็นไร มึงยุ่งไปเถอะ เดี๋ยวกูไปกินบะหมี่ข้างล่างเอา"

...หลังจากโซบะหมี่จนเกลี้ยงชาม เฉินซู่ก็กลับถึงบ้าน

เขายัดถุงเหรียญที่ถือมาเข้าไปในลิ้นชักหัวเตียง

แล้วหัวถึงหมอนหลับเป็นตายทันที... ในขณะเดียวกัน

"ผลการสืบสวนเป็นยังไงบ้าง?"

"ท่านประธานครับ ตรวจสอบเรียบร้อยหมดแล้วครับ"

คนคนนั้นหยิบเอกสารออกมาจากกระเป๋า แล้วส่งให้หญิงสาวสวยสะพรั่งตรงหน้าด้วยความเคารพ

หลังจากอ่านจบ หญิงสาวผู้งดงามก็มีสีหน้าโกรธจัด

เธอฟาดเอกสารลงบนโต๊ะเต็มแรง

"เพียะ~"

อาจเป็นเพราะออกแรงมากไป เอกสารจึงกระจัดกระจายหล่นว่อนเต็มพื้น

"เทียนเซิ่งกรุ๊ป คอยดูเถอะ"

"จับตาดูความเคลื่อนไหวช่วงนี้ของเทียนเซิ่งกรุ๊ปต่อไป"

"ครับ"

...เฉินซู่นอนยิงยาวจนถึงสี่โมงครึ่งตอนเย็น

ตื่นมาขยี้ตาที่ยังอ่อนล้า แล้วเดินเข้าห้องน้ำไปล้างหน้าล้างตา

เขาหยิบเหรียญออกจากลิ้นชักหัวเตียงเหรียญที่แลกมาด้วยเงิน 25 หยวนกับบุหรี่ฮวาจื่ออีกหนึ่งซองจากปู่เหยียน

เขาบรรจงวางเรียงพวกมันลงบนพื้นทีละเหรียญอย่างระมัดระวัง

เฉินซู่นับอย่างละเอียด มีทั้งหมด 43 เหรียญพอดิบพอดี

เขาหยิบขึ้นมาส่องดูทีละเหรียญ

บนเหรียญสลักคำว่า เฉียนหลงทงเป่า, ไคหยวนทงเป่า และ หงอู่ทงเป่า

อาจเป็นเพราะเป็นของเลียนแบบ เลยต้องทำให้ดูเก่า เหรียญพวกนี้เลยดูดำเมี่ยมไปหมด

ในสายตาของเฉินซู่ ทุกเหรียญดูเหมือนของจริงไปซะหมด

เขาแยกไม่ออกเลยว่าอันไหนคือเหรียญเงินราชวงศ์หมิง และอันไหนคือเหรียญทองแดงราชวงศ์ชิง

ก่อนจะได้ระบบมา เขาเป็นแค่พนักงานกินเงินเดือนธรรมดาๆ จากครอบครัวธรรมดาๆ

ไม่เคยข้องแวะกับวงการวัตถุโบราณมาก่อน

มองดูกองเหรียญตรงหน้า

เขาไปไม่เป็นเลยจริงๆ

เฉินซู่เปิดโทรศัพท์ แล้วกดเข้าไปในเว็บบอร์ด

นิ้วมือพรมลงบนหน้าจออย่างรวดเร็ว

【เมเปิ้ลซิตี้ มีร้านวัตถุโบราณร้านไหนเชื่อถือได้บ้าง?】

รายชื่อร้านวัตถุโบราณเด้งขึ้นมาบนหน้าจอโทรศัพท์พรึ่บพรั่บ

【ร้านวัตถุโบราณเหล่าจิน ★★★★★】

ที่อยู่: เลขที่ 666 จัตุรัสวัฒนธรรมเมเปิ้ลซิตี้

เวลาทำการ: 09:30–20:30 น.

บริการออนไลน์: สแกนโค้ดแอดวีแชทเถ้าแก่ รับประเมินราคาผ่านวิดีโอคอล 24 ชั่วโมง!

ไม่ใช่แค่บ้านของวัตถุโบราณ แต่คือการสืบสานอารยธรรม เราปรารถนาจะพิทักษ์สมบัติแห่งกาลเวลาร่วมกับผู้ที่เห็นคุณค่า ให้ประวัติศาสตร์ส่องสว่างสู่อนาคต

【ห้องสะสมซิงเหอ ★★★★】

ที่อยู่: เลขที่ 777 จัตุรัสวัฒนธรรมเมเปิ้ลซิตี้

เวลาทำการ: 10:30–20:30 น.

บริการออนไลน์: สแกนโค้ดแอดวีแชทเถ้าแก่ นัดหมายประเมินราคาล่วงหน้าได้!

มีผู้เชี่ยวชาญด้านการตรวจสอบโบราณวัตถุประจำร้าน ให้บริการตรวจสอบย้อนกลับแบบ "หนึ่งชิ้นหนึ่งไฟล์" เพื่อให้การสะสมส่งต่ออย่างเป็นระเบียบ ซื้อขายโปร่งใสไร้กังวล

หมายเหตุ: ไม่ว่าร้านเหล่าจินให้ราคาเท่าไหร่ ร้านเราให้มากกว่า 1 หยวนเสมอ...

【หอหอมหยาอวิ้น ★★★★★★★】

ที่อยู่: เลขที่ 101 จัตุรัสวัฒนธรรมเมเปิ้ลซิตี้

เวลาทำการ: 13:30–24:00 น.

บริการออนไลน์: สแกนโค้ดแอดวีแชท บริการประเมินราคาถึงที่!

ประวัติศาสตร์ไม่ได้เงียบงันอีกต่อไป โบราณวัตถุจะบอกเล่าเรื่องราวความผันผวน สัมผัสพื้นผิวแห่งกาลเวลา สนทนากับความอบอุ่นที่ยังหลงเหลือของอารยธรรม

หมายเหตุ: เริ่มต้นที่รูปลักษณ์ ภักดีที่คุณภาพ ความหลงใหลมาจากคุณภาพ ความเชื่อมั่นมาจากความซื่อสัตย์ ♦♦♦

...รายชื่อร้านวัตถุโบราณยาวเหยียดปรากฏสู่สายตา

เฉินซู่กดเข้าไปดูทีละร้าน

โซนรีวิว 999+

【ลุงหวังข้างบ้าน: พี่น้องครับ หนีไปให้ไกลจากร้านเหล่าจิน! พวกมันรับซื้อจานทองแดงมรดกบรรพบุรุษผมไป 500 หยวน แล้วเอาไปขายต่อ 50,000 หยวน พอผมไปโวยวายก็โดนไล่ออกมา เส้นทางการทวงคืนความยุติธรรมช่างยาวไกล~】

【พี่ชาย หลอกฉันอีกสิ: ขอแนะนำหอสันโดษเลยครับ ผมเอากะละมังล้างผักที่จงใจทำให้เก่า ต้นทุนห้าหยวน ไปหลอกขายได้มาตั้ง 5,000 หยวน】

...【หอหอมหยาอวิ้น 007: เลือกหยาอวิ้นเบอร์ 007 เพื่อบริการคุณภาพระดับสูงสุด ♦♦♦】

【ดอกไม้บานมั่งคั่ง 2508: ขอแนะนำผู้เชี่ยวชาญการประเมินเบอร์ 006 ที่หยาอวิ้นครับ มืออาชีพสุดๆ ราคายุติธรรม~~】

...【ลมพัดผ่านยามค่ำคืน: เมเปิ้ลซิตี้จะขาดหอหอมหยาอวิ้นไม่ได้ ก็เหมือนกับที่ตะวันตกขาดเยรูซาเลมไม่ได้】

ช่องคอมเมนต์ดูแปลกๆ พิกล

มันเต็มไปด้วยรีวิวแง่บวกให้กับ "หอหอมหยาอวิ้น" อย่างเป็นเอกฉันท์

สมกับชื่อเสียงระดับเจ็ดดาวจริงๆ

เฉินซู่ลองค้นหาชื่อหอหอมหยาอวิ้นโดยเฉพาะ

โซนรีวิว 9999+

【โจวอาม่าน: ท่านเจ้าเมืองครับ ผมเงินเดือนหมื่นหยวน ต้องเอาไปลงที่หอหอมหยาอวิ้นเดือนละแปดพัน คุ้มค่าทุกบาททุกสตางค์ครับ】

【หอยทากยักษ์ใหญ่เบิ้ม: คราวก่อนผมไปส่งอาหารที่นี่ ค่าส่งแค่สองหยวน แต่เผลอทำเครื่องเคลือบราคาหลายแสนแตก เถ้าแก่ใจดีมาก ให้ผมชดใช้แค่สองพันหยวนเอง】

...【ความบริสุทธิ์สุดท้ายแห่งเมเปิ้ลซิตี้: เหล่าท่านผู้เจริญ ผู้น้อยมีคำถามเดียว ศัตรูตามธรรมชาติของตะขาบอยู่ข้างในนั้นจริงหรือไม่? (ประสานมือคารวะ)】

จบบท