บทที่ 5 จับชู้ 2

บทที่ 5 จับชู้ 2

ลานจอดรถชั้นใต้ดิน B2

รถ BMW สีขาวของหลิวเทียนชวนจอดเทียบข้างรถเต่าของซูเหวิน

ห่างออกไปไม่ไกล รถแท็กซี่ที่จอดซุ่มอยู่อย่างรู้กาลเทศะ หันหน้าเข้าหารถทั้งสองคันพอดี

หลังจากทั้งคู่ลงมาจากรถ

ซูเหวินหยิบหน้ากากหนังมนุษย์เสมือนจริง วิกผม และแว่นกันแดดออกมาจากกระเป๋า แล้วบรรจงสวมใส่ให้หลิวเทียนชวนทีละชิ้น

เมื่อแต่งองค์ทรงเครื่องเสร็จสรรพ เธอก็คล้องแขนหลิวเทียนชวนอย่างเป็นธรรมชาติ

"แม่เจ้าโว้ย! เล่นแปลงโฉมเป็นสาวน้อยกันสดๆ ตรงนี้เลยเรอะ!"

เฉินซู่กับคนขับแท็กซี่ที่เฝ้าสังเกตการณ์อยู่บนรถถึงกับต้องยกนิ้วให้ในความพยายามของทั้งคู่

มิน่าล่ะ เมียหลวงถึงจับไม่ได้ไล่ไม่ทันสักที

มารสูงหนึ่งศอก พระสูงหนึ่งวาจริงๆ

"ลุง จอดรถรอตรงนี้นะ ไม่ต้องดับเครื่อง อัดคลิปทุกการกระทำของหญิงร้ายชายเลวคู่นี้ไว้ให้หมด เดี๋ยวค่าจอดรถผมออกให้เอง"

"พ่อหนุ่ม เอ็งเป็นอะไรกับสองคนนั้นล่ะเนี่ย? ดูท่าทางจะรู้จักกันดีเชียว"

"ผู้หญิงคนนั้น... เมียผมเองครับ" เฉินซู่ตอบเสียงเรียบ

คนขับแท็กซี่สูดหายใจเฮือกใหญ่เมื่อได้ยินดังนั้น

ถึงจะผ่านโลกมาเยอะ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เจอกับสถานการณ์จับชู้แบบสดๆ ร้อนๆ ตรงหน้า

"พ่อหนุ่ม ไม่ต้องห่วง ลุงเกลียดพวกชั่วที่ทำลายครอบครัวคนอื่นเข้าไส้ ลุงจะถ่ายเก็บไว้ให้ทุกช็อต ไม่ให้พลาดแม้แต่วินาทีเดียว เอ็งรีบตามไปเถอะ สองคนนั้นจะไปกันแล้ว"

เฉินซู่พยักหน้า เปิดประตูรถแล้ววิ่งจี๋ขึ้นบันไดหนีไฟไปอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งถึงชั้นหนึ่งของห้างสรรพสินค้า

ช่างบังเอิญเสียจริง

ทันทีที่เฉินซู่ออกมา หลิวเทียนชวนกับอีกคนก็เดินออกมาจากลิฟต์พอดี

ทั้งสองคนเดินคลอเคลียกันมุ่งหน้าไปยังร้านจิวเวลรี่โจว

เฉินซู่จัดกล้องจิ๋วที่หน้าอกให้เข้าที่ แล้วเดินตามหลังพวกเขาไปห่างๆ

ไม่นานทั้งคู่ก็มาถึงร้านจิวเวลรี่

จังหวะที่หลิวเทียนชวนหยิบสร้อยคอมาบรรจงสวมให้ซูเหวิน เฉินซู่จงใจซูมกล้องเข้าไปถ่ายแบบระยะประชิด

เมื่อได้ภาพจนพอใจแล้ว เฉินซู่ก็หันหลังกลับลงไปยังลานจอดรถ แล้วกลับไปขึ้นรถแท็กซี่คันเดิม

"พ่อหนุ่ม ทันไหม? ลุงผ่านอะไรมาเยอะนะ จะบอกให้ว่าอย่าใจร้อนวู่วามทำอะไรโง่ๆ เชียว"

คนขับแท็กซี่พูดเตือนสติด้วยความเห็นใจสุดซึ้ง

"ครับลุง ไม่ต้องห่วง ผมไม่ทำอะไรโง่ๆ หรอก"

หลังจากหลิวเทียนชวนกับซูเหวินซื้อสร้อยคอเสร็จ ทั้งคู่ก็รีบกลับลงมาที่ลานจอดรถเช่นกัน

ที่ข้างรถ BMW หลิวเทียนชวนถอดหน้ากาก วิกผม และแว่นกันแดดออก

เขาดึงซูเหวินเข้ามาในอ้อมกอด แล้วระดมจูบอย่างบ้าคลั่ง

ระหว่างที่นัวเนียกัน มือไม้ของเขาก็ไม่ลืมที่จะลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างของเธอ

เพราะมีเฉินซู่นั่งอยู่ด้วย ลุงคนขับแท็กซี่เลยเอามือปิดตาตัวเองไว้

แต่ถึงอย่างนั้น แกก็ยังแอบถ่างนิ้วแง้มดูผ่านช่องว่างอยู่ดี

"ลุงครับ อยากดูก็ดูเถอะ" เฉินซู่พูดอย่างอ่อนใจ

"ไม่ดูๆ ลุงไม่ดูหรอก น่าไม่อายจะตายชัก"

ปากก็พูดไปอย่างนั้น แต่จิ้งจอกเฒ่ารายนี้วางแผนไว้ในใจแล้วว่า เลิกงานเมื่อไหร่จะเปิดกล้องหน้ารถดูย้อนหลังให้ฉ่ำปอด... ผ่านไปยี่สิบนาที ทั้งสองคนถึงยอมถอนริมฝีปากออกจากกัน

ซูเหวินพิงรถหอบหายใจแฮกๆ

เธอจัดเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ยให้เข้าที่ แล้วมองหลิวเทียนชวนด้วยสายตาตัดพ้อ

"รุนแรงจัง จูบจนปากฉันเจ่อหมดแล้วเนี่ย"

"ก็คนมันคิดถึงนี่นา ใครใช้ให้เบบี๋ของผมน่ารักขนาดนี้ล่ะหืม?" หลิวเทียนชวนพูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

ในเวลานี้ ลานจอดรถเงียบสงัดจนน่ากลัว

คำพูดหวานเลี่ยนของพวกเขาถูกบันทึกไว้อย่างชัดเจนโดยกล้องหน้ารถแท็กซี่

"ไปกันเถอะ สายแล้ว เดี๋ยวเราไปทำ 'ธุระ' กันต่อ" หลิวเทียนชวนพูดพลางตีก้นงอนๆ ของซูเหวินเบาๆ

"คนบ้า" ซูเหวินเดินไปที่รถเต่าของเธอ สตาร์ทเครื่องแล้วเหยียบคันเร่งพุ่งออกจากลานจอดรถไป

หลิวเทียนชวนขับ BMW ตามไปติดๆ

"ลุง ตามไปเลย"

...ระหว่างที่สะกดรอยตาม เฉินซู่ก็จัดการก๊อปปี้ไฟล์วิดีโอจากกล้องหน้ารถ

พอก๊อปปี้เสร็จ เขาก็ไม่ลืมที่จะลบไฟล์ต้นฉบับในกล้องทิ้ง

ทำเอาใครบางคนต้องอดดูของดีโดยไม่รู้ตัว

เมื่อจัดการเรียบร้อย เขาหยิบโทรศัพท์อีกเครื่องขึ้นมา ส่งรูปและวิดีโอแอบถ่ายที่ได้มาก่อนหน้านี้ไปให้จางลี่ลี่

"นี่ไม่ใช่หลิวเทียนชวน คุณหลอกฉัน"

"อย่าเพิ่งรีบร้อนสิครับ ไม่โอนเงินมาก่อนเหรอ?"

"ขอเลขบัญชี"

จางลี่ลี่เป็นคนพูดจริงทำจริง เธอโอนเงิน 50,000 หยวนให้เฉินซู่ทันที

หลังจากได้รับแจ้งเตือนเงินเข้า

เฉินซู่ก็ส่งวิดีโอที่ก๊อปปี้มาจากกล้องหน้ารถไปให้จางลี่ลี่

พอจะจินตนาการได้เลยว่าจางลี่ลี่ที่อยู่ปลายทางจะเดือดดาลขนาดไหน

เป็นไปตามคาด ทันทีที่จางลี่ลี่เห็นคลิป 'แปลงโฉมเป็นสาวน้อย' ของหลิวเทียนชวนในลานจอดรถ

เธอก็ปาแก้วน้ำราคา 2,000 หยวนในมือลงพื้นแตกกระจาย

รายได้ของหลิวเทียนชวนไม่ใช่น้อยๆ และรายได้ของจางลี่ลี่เองก็น่าประทับใจไม่แพ้กัน

ทั้งคู่ต่างเป็นระดับหัวกะทิในวงการของตน

ครอบครัวนี้จึงไม่เคยขาดแคลนเรื่องเงินทอง

เสื้อผ้าตัวละหลายพันซื้อได้โดยไม่ต้องคิด แก้วน้ำใบละหลายพันก็ปาทิ้งได้โดยไม่เสียดายเช่นกัน

เฉินซู่ไม่มีเวลามาสนใจความเกรี้ยวกราดของจางลี่ลี่

เขาไม่ใช่นักบุญ ชีวิตตัวเองก็ยังเละเทะไม่เป็นท่า

จะมีอารมณ์ที่ไหนไปเห็นใจจางลี่ลี่?

อันที่จริง ยิ่งเธออาละวาดหนักเท่าไหร่ เฉินซู่ยิ่งมีความสุขมากเท่านั้น... รถแท็กซี่ตามหลิวเทียนชวนและซูเหวินมาจนถึงโรงแรมเยว่เฉิงอินเตอร์เนชั่นแนล

"ลุงครับ วันนี้พอแค่นี้แหละ ขอคิวอาร์โค้ดหน่อย เดี๋ยวผมโอนส่วนที่เหลืออีก 250 ให้"

"พ่อหนุ่ม ยังหัวค่ำอยู่เลย ลุงไม่เอาอะไรมาก เพิ่มให้ลุงอีกสัก 200 ก็พอ"

ก่อนจะจากไป แกยังไม่ลืมที่จะหันมาให้กำลังใจเฉินซู่

"พ่อหนุ่ม ผู้หญิงไม่ได้มีคนเดียวในโลกนะ ทำใจดีๆ เข้าไว้"

มองดูคนขับแท็กซี่ที่แสดงความจริงใจออกมา เฉินซู่กลั้นขำแทบแย่

"ไม่ต้องห่วงครับลุง"

จากนั้นรถแท็กซี่ก็ขับออกไป... ที่เคาน์เตอร์โรงแรมเยว่เฉิงอินเตอร์เนชั่นแนล

"สวัสดีครับ ผมอยากทราบว่าหลิวเทียนชวนพักอยู่ห้องไหน พอดีผมเป็นญาติของเขาครับ"

"ต้องขอประทานโทษด้วยค่ะ ทางโรงแรมไม่สามารถเปิดเผยข้อมูลของลูกค้าได้" พนักงานต้อนรับสาวกล่าวเสียงเรียบ

"ผมเป็นญาติเขาจริงๆ นะครับ"

"คุณผู้ชายคะ รบกวนโทรสอบถามเจ้าตัวโดยตรงดีกว่าค่ะว่าพักห้องไหน ถ้าเขายินยอมให้พบ เราถึงจะอนุญาตให้ขึ้นไปได้"

คำพูดของพนักงานต้อนรับปิดตายหนทางของเฉินซู่

เมื่อเห็นดังนั้น เฉินซู่จึงทำได้เพียงกดโทรหาเหอโหย่วเหวิน

"เสี่ยวเหวินจื่อ มาที่โรงแรมเยว่เฉิงอินเตอร์เนชั่นแนลเดี๋ยวนี้ อย่าลืมพกบัตรประจำตัวมาด้วยล่ะ"

"เกิดเรื่องอะไรขึ้น?"

"มาถึงเดี๋ยวก็รู้เอง"

หลังจากวางสาย เฉินซู่หยิบโทรศัพท์อีกเครื่องออกมา

เขากดโทรหาจางลี่ลี่

"มีอะไร?" เสียงเย็นชาดังมาจากปลายสาย

"สนใจจะทำการค้ากันอีกสักรอบไหมครับ?"

"ไม่สน"

จางลี่ลี่ทำท่าจะวางสายหลังจากพูดจบ

"แล้วถ้าดีลนี้จะทำให้คุณได้ฉีกหน้าเมียน้อยและกระทืบไอ้ผู้ชายสารเลวนั่นล่ะ?"

"ขอที่อยู่" จางลี่ลี่ตอบกลับอย่างเด็ดขาด

"อันนี้ต้องคิดเพิ่มนะครับ"

ยังไม่ทันที่เฉินซู่จะบอกราคา จางลี่ลี่ก็โอนเงิน 100,000 หยวนมาให้ทันที

เฉินซู่อึ้งไปเลยเมื่อเห็นยอดเงินแจ้งเตือน

เขาแค่กะจะขอเพิ่มอีกสัก 50,000 ใครจะไปคิดว่าจางลี่ลี่จะใจป้ำโอนมาให้แสนนึง

คนดีๆ ในโลกนี้ยังมีอยู่อีกเยอะจริงๆ

"โรงแรมเยว่เฉิงอินเตอร์เนชั่นแนล ผมจะรออยู่ที่ล็อบบี้ครับ"

...20 นาทีต่อมา หญิงสาวที่มีบุคลิกโดดเด่นคนหนึ่งก็เดินเข้ามาในล็อบบี้โรงแรม

ด้านหลังเธอมีผู้หญิงอีกสองคนที่ดูทรงพลังไม่แพ้กันเดินตามมาติดๆ

ทั้งสามคนแต่งกายเรียบง่ายมาก

เฉินซู่เคยเห็นจางลี่ลี่ที่บริษัทเทียนเซิ่งมาก่อน จึงจำได้ทันทีว่าผู้หญิงที่เดินนำหน้ามาคือเธอ

เขานั่งอยู่ที่โซฟารับรองแล้วโบกมือเรียกทั้งสามคน

จางลี่ลี่พาเพื่อนอีกสองคนเดินตรงเข้ามา

"มันอยู่ไหน?" รังสีอำมหิตของจางลี่ลี่แผ่ซ่านกดดันไปทั่ว

"รอสักครู่ครับ"

สิบนาทีต่อมา เหอโหย่วเหวินก็มาถึงช้ากว่ากำหนด

ด้านหลังเขามีตำรวจฝึกหัดหนุ่มชื่อ 'อาเหลียว' เดินตามมาด้วย

"ซู่เอ๋อร์ มีเรื่องด่วนคอขาดบาดตายอะไรวะ?"

จบบท