บทที่ 19 วีรบุรุษผู้ผดุงความยุติธรรม! นึกไม่ถึงเลยว่าคนที่ผมช่วยคือ...

บทที่ 19 วีรบุรุษผู้ผดุงความยุติธรรม! นึกไม่ถึงเลยว่าคนที่ผมช่วยคือ...

วันแข่งขัน

11.00 น.

ขุนพลแอสตันวิลลาเดินทางมาถึง เบิร์กเชียร์ ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษด้วยรถบัส

ดีน สมิธ ไม่ได้สั่งให้ลูกทีมลงซ้อมทันที แต่ปล่อยให้ทุกคนแยกย้ายไปรับประทานอาหารเติมพลัง

พักผ่อนสักครู่ แล้วค่อยเริ่มซ้อมมื้อบ่าย

เวสเปอร์กับกรีลิชไม่ได้ไปทานข้าวที่ห้องอาหารโรงแรม แต่ทั้งคู่เลือกมุ่งหน้าไปยัง ไชน่าทาวน์ ในเบิร์กเชียร์

กรีลิชบ่นอยากลองอาหารจีนให้เวสเปอร์ฟังมาหลายครั้งแล้ว พอดีนั่งรถบัสมาโรงแรม เวสเปอร์ตาไวเห็นไชน่าทาวน์อยู่ไม่ไกล จึงตัดสินใจพาเพื่อนซี้ไปเปิดโลกความอร่อย

ไชน่าทาวน์แห่งนี้มีขนาดกะทัดรัด

มีร้านอาหารเปิดอยู่เพียงร้านเดียว... ร้านบะหมี่หลานโจว

“ร้านนี้แหละ!”

“แจ็ค นี่คือร้านบะหมี่ขึ้นชื่อของหยวนคิงดอม (จีน)! รับรองนายไม่ผิดหวัง!”

เวสเปอร์บรรยายสรรพคุณอย่างคล่องแคล่ว

“โอเค! ในที่สุดก็จะได้ลองอาหารหยวนคิงดอมของแท้สักที! เวสเปอร์... ฉันรอวันนี้มานานแล้ว!”

กรีลิชเดินเข้าร้านด้วยความตื่นเต้น

เวสเปอร์สั่งไก่จานใหญ่ (ต้าผานจี) และซุปเนื้อแกะพร้อมแป้งแผ่น (หยางโร่วเพ่าหมัว) ให้กรีลิชลองชิม

ทั้งสองลงมือโซบอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย

“สุดยอด! เวสเปอร์ ไก่นี่มันพันธุ์อะไรวะ? ทำไมอร่อยขนาดนี้!! ฉันกล้าพนันเลย! ไม่ใช่ไก่งวงแน่นอน!”

กรีลิชแทะน่องไก่อย่างเมามัน สีหน้าฟินสุดขีด

“นี่คือไก่ที่ผ่านการฝึกวิชามาสองปีครึ่ง”

“หือ?”

“ฝึกวิชาสองปีครึ่ง?”

ดูเหมือนมุกนี้จะลึกเกินไปสำหรับสมองของกรีลิช

“ช่างเถอะ รีบกินเร็ว! ใกล้เวลาซ้อมแล้ว!” เวสเปอร์ก้มดูนาฬิกา... 12.30 น. แล้ว

ตามตารางของ ดีน สมิธ พวกเขาต้องไปถึงสนามซ้อมตอนบ่ายโมงตรง

พอรู้ว่าเวลาเหลือน้อย กรีลิชก็เปลี่ยนโหมดเป็นเครื่องจักรสังหารอาหาร

กวาดเรียบภายในห้านาที

หลังเวสเปอร์จ่ายเงิน ทั้งสองก็รีบเดินจ้ำอ้าวกลับโรงแรม

แต่เดินออกมาได้ไม่กี่ก้าว เวสเปอร์ก็เหลือบไปเห็นขี้เมาอังกฤษกลุ่มหนึ่งกำลังรุมรังแกชายชราชาวเอเชีย วัยประมาณหกสิบกว่าปี

ไอ้ขี้เมาสามคนยืนล้อมกรอบคุณลุงจนมุม พร้อมพ่นคำด่ายาบคายใส่ไม่ยั้ง!

เห็นแบบนี้ เวสเปอร์ไม่มีทางนิ่งเฉย

เขาพุ่งเข้าไปขวางหน้าแก๊งขี้เมาทันที

ออกหมัดสามที เตะอีกสองที... จัดการไอ้ขี้เมาสามตัวลงไปนอนกองกับพื้นอย่างง่ายดาย

อย่าลืมว่าเวสเปอร์คือนักฟุตบอลอาชีพ สมรรถภาพร่างกายย่อมเหนือกว่าคนทั่วไปหลายขุม

แถมเพิ่งอัปเกรดค่าพลังการปะทะเป็น 86!

จัดการขี้เมาสามคน... เรื่องขี้ผง

“ขอบคุณครับ! พ่อหนุ่มผู้มีพระคุณ!”

“ขอบคุณจริง ๆ!”

ชายชราชาวเอเชียค่อย ๆ พยุงตัวลุกขึ้น พนมมือไหว้ขอบคุณเวสเปอร์ไม่หยุดปาก

ที่น่าประหลาดใจคือ... คุณลุงพูดภาษาหยวนคิงดอม (จีน)!

“คุณลุงมาจากหยวนคิงดอมเหรอครับ?”

เวสเปอร์กับกรีลิชรีบเข้าไปประคองคุณลุงไปนั่งพักที่เก้าอี้ใกล้ ๆ

“ใช่ครับพ่อหนุ่ม ลุงมาจากหยวนคิงดอม”

พอหายตกใจ คุณลุงก็เริ่มเล่าเรื่องราวให้ฟัง

ปรากฏว่าแกมาเที่ยวอังกฤษกับลูกสาว แต่เมื่อชั่วโมงก่อนดันพลัดหลงกัน ซ้ำร้ายโทรศัพท์มือถือยังโดนขโมยไปอีก

ทำให้ขาดการติดต่อกับลูกสาวโดยสิ้นเชิง

“พ่อหนุ่ม! ช่วยลุงตามหาลูกสาวหน่อยเถอะนะ! ได้โปรดเถอะ!”

คุณลุงร้อนรนจนแทบจะคุกเข่าอ้อนวอนเวสเปอร์

เห็นดังนั้น เวสเปอร์รีบดึงตัวแกขึ้นมา

“ไม่ต้องห่วงครับลุง เดี๋ยวผมช่วยตามหาลูกสาวลุงให้เอง”

“ขอบอร์โทรลูกสาวลุงมาครับ เดี๋ยวผมโทรหาเดี๋ยวนี้เลย!”

“อ้อ... ลุงชื่ออะไรครับ?”

ขณะกดเบอร์โทร เวสเปอร์ก็เอ่ยถาม

“มูราติ!”

สิ้นเสียงตอบรับ สัญญาณโทรศัพท์ก็ติดพอดี

“ฮัลโหล นั่นใครคะ!”

เสียงหญิงสาวปลายสายดังขึ้นด้วยความร้อนรน

“พ่อคุณหลงทางอยู่ใช่ไหมครับ?” เวสเปอร์ถามเข้าประเด็น

“ใช่ค่ะ!! คุณรู้เหรอคะว่าพ่อฉันอยู่ที่ไหน?” น้ำเสียงปลายสายตื่นตระหนกสุดขีด

“อืม... พ่อคุณชื่อมูราติใช่ไหมครับ?”

พอเวสเปอร์เอ่ยชื่อ หญิงสาวปลายสายก็ตอบกลับมาเสียงสั่นเครือแทบจะร้องไห้ “ใช่ค่ะ!! เขาคือพ่อฉันเอง!!”

“บอกที่อยู่มาเลยค่ะ! ฉันจะรีบไป! ขอบคุณจริง ๆ ค่ะ!!”

“ไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ ตอนนี้พ่อคุณอยู่ที่ร้านบะหมี่หลานโจวในไชน่าทาวน์ครับ นั่งรออยู่ตรงเก้าอี้หน้าร้านนี่แหละ”

เวสเปอร์กำลังจะวางสาย แต่หญิงสาวรีบพูดแทรกขึ้นมา “เอ๊ะ! ไชน่าทาวน์... ร้านบะหมี่... ขอโทษนะคะ พอดีฉันมาเที่ยว ไม่รู้ทางเลยว่าร้านอยู่ตรงไหน”

“รบกวนแอดวีแชตฉัน แล้วส่งโลเคชั่นมาให้หน่อยได้ไหมคะ?”

“เบอร์โทรนี้คือไอดีวีแชตเลยค่ะ!”

น้ำเสียงเธอวิงวอนอย่างน่าเห็นใจ

“ได้ครับ! ไม่มีปัญหา”

หลังวางสาย เวสเปอร์รีบแอดวีแชตและส่งโลเคชั่นไปให้ทันที

ไม่ถึงห้านาที

หญิงสาวผมยาวสลวยก็วิ่งกระหืดกระหอบมาหยุดอยู่ตรงหน้าเวสเปอร์

เธอคือ... ตี๋ลี่เร่อปา !

ซูเปอร์สตาร์สาวแห่งอาณาจักรหยวนคิงดอม!

เร่อปาโผเข้ากอดพ่อทั้งน้ำตา ร้องไห้โฮออกมาไม่อายใคร!

“พ่อทำหนูตกใจแทบตาย!”

“นึกว่าจะไม่ได้เจอพ่อแล้ว!”

“ฮือออ!”

เมื่อเห็นสองพ่อลูกได้พบกัน เวสเปอร์ก็เตรียมตัวชิ่งพร้อมกับกรีลิช

เพราะตอนนี้... สายแล้ว!

เหลือเวลาอีกแค่ 5 นาทีจะบ่ายโมง!

พวกเขาต้องรีบกลับโรงแรมไปขึ้นรถบัสไปสนามซ้อมด่วนจี๋

“งั้นพวกผมไปก่อนนะครับ! โชคดีครับลุง!”

เวสเปอร์บอกลาคุณลุง ทว่าจังหวะที่กำลังจะหันหลังกลับ เร่อปาก็รีบเดินเข้ามาหาเวสเปอร์กับกรีลิชเพื่อขอบคุณ

“ขอบคุณค่ะ! ขอบคุณมากจริง ๆ!”

“ฉันไม่รู้จะตอบแทนคุณยังไงดี!”

“ให้ฉันทำอะไรตอบแทนคุณได้บ้างคะ?”

เวสเปอร์ก้มดูนาฬิกา... เหลืออีก 3 นาที!

เขารีบรัวคำพูดใส่เร่อปา “ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้นครับ! โทรศัพท์ลุงหาย อย่าลืมพาแกไปซื้อใหม่ด้วยล่ะ! ผมมีธุระด่วน ไปล่ะครับ!”

พูดจบ เวสเปอร์กับกรีลิชก็สับตีนแตก ใส่เกียร์หมาวิ่งร้อยเมตรทันที

หายวับไปจากสายตาของเร่อปาในพริบตา

“คนดีจริง ๆ ปิดทองหลังพระแท้ ๆ! ไม่นึกเลยว่าในอังกฤษจะมีคนดีมีน้ำใจขนาดนี้!”

พ่อของเร่อปามองตามแผ่นหลังของเวสเปอร์ พลางถอนหายใจด้วยความซาบซึ้ง

...

เมื่อเวสเปอร์กับกรีลิชวิ่งกระหืดกระหอบมาถึงโรงแรม พวกเขาสายไป 5 นาทีเป๊ะ

แต่ทว่า... ดีน สมิธ กลับไม่ได้โกรธเคืองแต่อย่างใด

ก็แหงล่ะ

เวสเปอร์กับกรีลิชคือหัวใจสำคัญของแอสตันวิลลาชุดนี้

ระดับซูเปอร์สตาร์ของทีม... สายแค่ 5 นาที เรื่องจิ๊บจ๊อย

จากนั้น เวสเปอร์ก็นั่งรถบัสไปสนามซ้อมที่เช่าไว้ และลงซ้อมเตรียมความพร้อมก่อนแข่งนานถึงสี่ชั่วโมงเต็ม

19.00 น.

แอสตันวิลลา เตรียมเปิดศึกดวลเดือดกับ เรดดิง

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═