บทที่ 43 หลินฮ่าวร้อนใจ

ทันทีที่หลินฮ่าวเข้าสู่เขตอิทธิพลของฉางอิง ก็ถูกคนงานเหมืองของเขาพบเข้า

เมื่อเห็น 'หลู่ต้าจง' นำคนมาหลายร้อยคน คนงานเหมืองเหล่านี้ก็รีบรายงานต่อฉางอิงทันที

หลินฮ่าวไม่ได้สนใจ จนกระทั่งมาถึงระยะห่างจากฉางอิงไม่ถึง 300 เมตร หลินฮ่าวจึงหยุดลง ส่วนร่างแยกทั้งหมดก็ตามร่างแยกต้าจงมุ่งหน้าไปยังที่อยู่ของฉางอิงโดยตรง

หลังจากร่างแยกเดินไปไกลแล้ว หลินฮ่าวก็เรียกร่างแยกอีก 700 ร่างที่อยู่ในมิติระบบออกมาทั้งหมด กระจายไปตามมุมต่างๆ ภายในขอบเขตสัมผัสเทวะ และพร้อมที่จะใช้ทักษะลูกไฟได้ทุกเมื่อ

เมื่อร่างแยกทั้งหมดเข้าประจำที่แล้ว ร่างแยกต้าจงก็ได้พบกับผู้นำในตำนานผู้นี้—ฉางอิง

หลินฮ่าวไม่รู้จักฉางอิง แต่ก็มองเห็นเขาได้ในแวบเดียว รูปร่างหน้าตาคล้ายกับฉางซ่งอยู่ห้าส่วน แต่รัศมีกลับแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

บรรยากาศของผู้ที่อยู่ในตำแหน่งสูงมานานราวกับสลักลึกเข้าไปในกระดูก โดดเด่นราวกับหงส์ในฝูงกาในหมู่คนงานเหมืองเหล่านี้

ในขณะนี้ ลูกน้องของเขาก็รวมตัวกันเสร็จแล้วเช่นกัน มีจำนวน 500 คน

ทั้งสองฝ่ายอยู่ห่างกันหลายสิบเมตร

ทั้งสองฝ่ายจ้องมองกัน การต่อสู้พร้อมที่จะปะทุขึ้นทุกเมื่อ ลูกน้องของฉางอิงมีขวัญกำลังใจสูงส่ง บรรยากาศเต็มไปด้วยความร้อนแรง

พวกเขามีความมั่นใจในตัวฉางอิง ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทุกครั้งที่เกิดสงครามครั้งใหญ่ก็ไม่เคยพ่ายแพ้

“หลู่ต้าจง เจ้าพาคนมาแค่นี้ คิดจะบุกยึดดินแดนของข้างั้นรึ?”

ปากของฉางอิงแสดงความดูถูก แต่ในใจกลับสับสนอย่างมาก

กลุ่มคนที่ 'หลู่ต้าจง' พามา ใบหน้าของพวกเขาไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ ดูสงบนิ่งเป็นอย่างมาก

ราวกับว่าไม่ได้มาเพื่อต่อสู้เลย การแสดงออกเช่นนี้ หากอีกฝ่ายไม่ใช่คนโง่ ก็แสดงว่าไม่เห็นตนอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย

ร่างแยกต้าจงไม่ได้ตอบฉางอิง แต่กลับสังเกตสภาพแวดล้อมโดยรอบ อุโมงค์ที่นี่มีทางเชื่อมต่อไปทั่วทุกทิศ ไม่สามารถแยกแยะทางเข้าออกได้เลย

และผู้นำขุมกำลังส่วนใหญ่ก็จะเลือกตั้งรกรากในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ หากมีคนลอบโจมตี ก็จะสะดวกต่อการหลบหนี

ฉางอิงย่อมไม่เป็นข้อยกเว้น หลายปีมานี้ผู้นำขุมกำลังอื่นผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันไปคนแล้วคนเล่า แต่เขากลับสามารถนั่งตำแหน่งพี่ใหญ่แห่งเขตตะวันตกได้อย่างมั่นคง นั่นเพราะเนื้อแท้ของเขาเป็นคนที่มีนิสัยระแวดระวังอย่างยิ่ง

ทางเข้าออกหลายสิบแห่ง หากต้องการสกัดกั้นพวกเขาทั้งหมดไว้ที่นี่ ร่างแยก 500 ร่างเห็นได้ชัดว่าไม่เพียงพอ เว้นแต่จะนำร่างแยกทั้งหมดมา ร่างแยกต้าจงจึงติดต่อหลินฮ่าวทันที และเล่าสถานการณ์ที่นี่ให้ฟัง

“คนงานเหมืองคนอื่นๆ ไม่ต้องสนใจมากนัก ขอเพียงสกัดฉางอิงและลูกน้องระดับเจ็ดของเขาไว้ได้ เมื่อพวกเขาตาย กลุ่มก็จะไร้ผู้นำ คนงานเหมืองคนอื่นๆ ก็จะแตกกระเจิงไปเอง”

“แน่นอน หากพวกเขายืนกรานที่จะหาที่ตาย ก็ไม่ต้องออมมือ”

คำพูดของหลินฮ่าว ไม่เพียงแต่พูดกับร่างแยกต้าจงเท่านั้น แต่ยังถ่ายทอดไปยังร่างแยกทั้งหมดด้วย

ตอนนี้เป้าหมายหลักของหลินฮ่าวคือผู้ฝึกตนระดับเจ็ดเหล่านั้น ขอเพียงผู้ฝึกตนระดับเจ็ดตาย คนงานเหมืองเหล่านั้นก็จะไม่มีพลังใจที่จะรวมตัวกันอีกต่อไป ถึงแม้จะหนีไปได้ก็ไม่เป็นไร

ร่างแยกทั้งหมดได้รับคำสั่งจากหลินฮ่าว ร่างแยกต้าจงโบกมือทันที ร่างแยก 500 ร่างก็พุ่งเข้าหาฉางอิงอย่างรวดเร็ว

ลูกน้องของฉางอิงคิดว่าอีกฝ่ายจะยังคงปากดี ตะโกนโหวกเหวกอีกสักพัก ไม่คิดว่าคนกลุ่มนี้จะไม่พูดพร่ำทำเพลง พุ่งเข้ามาหาตนโดยตรง

“ลงมือ”

ฉางอิงตะโกนลั่น ลูกน้องที่เดิมทีงุนงงอยู่บ้าง พอได้ยินคำสั่งของฉางอิงก็มีปฏิกิริยาตอบสนองทันที ปากก็ส่งเสียงโห่ร้องฆ่าฟัน ทั้งสองฝ่ายปะทะกันในทันใด

ส่วนฉางอิง หลัวไค และลูกน้องระดับเจ็ดอีกคน ทั้งสามคนเหินกระบี่ขึ้นไปบนอากาศ มองดูการต่อสู้เบื้องล่างจากมุมสูง

“หลัวไค หลิวจี้ พวกเจ้าปิดทางถอยของหลู่ต้าจง ข้าขอดูหน่อยว่าหลู่ต้าจงผู้นี้มีฝีมืออะไร ถึงกล้าบุกมายังดินแดนของข้าด้วยคนเพียง 500 คน”

ฉางอิงพูดจบ หลัวไคและหลิวจี้ก็แยกกันเป็นสองทาง ทั้งสามคนตั้งค่ายกลสามเหลี่ยม สกัดเส้นทางที่ร่างแยกต้าจงอาจจะหลบหนีได้

ฉางอิงหยิบกระบี่บินออกมาทันที ส่งพลังปราณเข้าไป กระบี่บินลอยขึ้นกลางอากาศ มือทั้งสองข้างของฉางอิงเปลี่ยนท่าอย่างรวดเร็ว กระบี่บินขยายใหญ่ขึ้นสองเท่าในทันที ปากก็พึมพำเบาๆ: “ไป...”

กระบี่บินพุ่งเข้าใส่ร่างแยกต้าจงที่กำลังต่อสู้อย่างชุลมุนอย่างรวดเร็ว

พลังของกระบี่เล่มนี้ ร่างแยกต้าจงย่อมไม่อาจต้านทานได้ แม้แต่การหลบหลีกก็ยังทำได้ยาก

แต่ในชั่วพริบตาที่กระบี่บินใกล้เข้ามา ร่างของร่างแยกต้าจงกลับหายไปในทันใด ราวกับว่าไม่เคยมีตัวตนอยู่เลย

ฉางอิงทั้งสามคนตกใจอย่างมาก สัมผัสเทวะแผ่ออกไปทันที และครู่ต่อมา ร่างแยกต้าจงก็ปรากฏตัวขึ้นในฝูงชนอีกครั้งอย่างกะทันหัน

“วิชาหลบหนีหรือวิชามายา?”

สีหน้าของฉางอิงเคร่งขรึม ไม่ว่าจะเป็นวิชาหลบหนีหรือวิชามายา ในขอบเขตรวมปราณล้วนฝึกฝนได้ยากยิ่ง จนถึงตอนนี้เขายังไม่เคยเห็นผู้ฝึกตนขอบเขตรวมปราณคนใดใช้วิชาหลบหนีหรือวิชามายาได้เลย

แต่ไม่ว่าจะเป็นวิชาใดก็ตาม การใช้พลังของผู้ฝึกตนขอบเขตรวมปราณย่อมมหาศาลอย่างแน่นอน ฉางอิงร่ายกระบี่บินอีกครั้ง: “ข้าจะดูว่าเจ้าจะหลบได้กี่ครั้ง”

ครั้งนี้ร่างแยกต้าจงไม่ได้หายไป เพราะหลินฮ่าวได้สั่งให้ร่างแยกกว่าร้อยร่างรวบรวมลูกไฟไว้แล้ว ทันทีที่ฉางอิงร่ายกระบี่บินอีกครั้ง ลูกไฟนับร้อยลูกก็พุ่งเข้าใส่ฉางอิงพร้อมกัน

ฉางอิงย่อมสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ เขาตัดการเชื่อมต่อกับกระบี่บินทันที กระบี่บินที่อยู่ใต้เท้าก็เคลื่อนที่ไปด้านข้างพร้อมกัน

ในชั่วพริบตา เสียงระเบิดของลูกไฟดังขึ้นอย่างต่อเนื่องในอากาศ

ลูกไฟนับร้อยลูกย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะพุ่งไปยังตำแหน่งเดียว แม้ว่าฉางอิงจะหลบไปด้านข้างในทันที แต่ก็ยังถูกลูกไฟกว่าสิบลูกโจมตี

ในชั่วพริบตาที่ลูกไฟกระทบ คลื่นแสงสีทองก็ปรากฏขึ้นรอบตัวของฉางอิง ป้องกันลูกไฟทั้งหมดไว้ได้

“หลัวไค หลิวจี้ ไม่ต้องออมมือ สังหารหลู่ต้าจงทันที”

แม้ว่าลูกไฟกว่าสิบลูกจะถูกคลื่นแสงป้องกันไว้ได้ แต่ฉางอิงก็ยังคงถูกแรงระเบิดของมันสั่นสะเทือนจนหายใจลำบาก

ในตอนนี้จิตสังหารของเขาพุ่งพล่าน แต่เพื่อป้องกันไม่ให้ถูกวิชาอาคมโจมตีอีกครั้ง เขาจึงเหินกระบี่เคลื่อนไหวไปมาในอากาศ

และครั้งนี้ร่างแยกก็ยากที่จะระบุตำแหน่งของเขาได้

ในขณะเดียวกัน หลัวไคและหลิวจี้ก็ร่ายกระบี่บินออกมาเช่นกัน พุ่งเข้าหาร่างแยกต้าจงอย่างรวดเร็ว

หลินฮ่าวที่อยู่ห่างออกไป 200 เมตร ก็รับรู้สถานการณ์การต่อสู้ภายในผ่านร่างแยก ในตอนนี้ในใจของเขารู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย

ความยากลำบากในการรับมือกับผู้ฝึกตนระดับเจ็ด อยู่ที่การเหินกระบี่ ซึ่งมีความเร็วมากกว่าผู้ฝึกตนระดับหกหลายเท่า

นี่ก็เป็นเหตุผลที่หลินฮ่าวต้องการรอจนกว่าจะทะลวงถึงระดับเจ็ดแล้วค่อยลงมือชิงดินแดน หากไม่ใช่เพราะฉางซ่งมาหาเรื่องเขาอย่างกะทันหัน หลินฮ่าวย่อมไม่มีทางลงมือในคืนนี้

“ในเมื่อแผนการถูกเลื่อนให้เร็วขึ้นแล้ว ก็ไม่มีทางถอยอีกต่อไป ต้องรีบตัดสินแพ้ชนะให้เร็วที่สุด”

ก่อนหน้านี้หลินฮ่าวให้ร่างแยกซ่อนความสามารถมาโดยตลอด ไม่ต้องการแสดงออกมากเกินไป กลัวว่าจะทำให้ฉางอิงและพวกเขาระแวงจนหนีไปโดยตรง

ตอนนั้นตงฉู่ก็เป็นเช่นนี้ เมื่อลูกน้องของตนสู้ไม่ได้ ก็ถอยทัพทันที

ดังนั้นครั้งนี้หลินฮ่าวจึงให้ร่างแยกต่อสู้กับลูกน้องของฉางอิงอย่างสูสี

จากนั้นค่อยหาโอกาสที่เหมาะสมเพื่อสังหารฉางอิง

แต่แผนการนี้ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าใช้ไม่ได้ผล

“ประสบการณ์ไม่พอ การสังหารไม่เด็ดขาดพอ” หลินฮ่าวตัดสินตัวเอง

จากนั้นก็ไม่คิดมากอีกต่อไป เรียกเอาระบบออกมา ตอนนี้เขายังมีหินวิญญาณอยู่กว่าแสนก้อน จึงเติมเงินเข้าไปหนึ่งแสนก้อนโดยตรง จากนั้นก็อัญเชิญร่างแยกระดับหกอีก 1,000 ร่าง และถ่ายทอดทักษะลูกไฟให้ทั้งหมด

หลินฮ่าวเก็บร่างแยกที่กระจายอยู่รอบๆ เข้าไปในมิติระบบทั้งหมด เหลือไว้เพียงสิบกว่าคนที่คอยคุ้มกันอยู่ข้างกาย จากนั้นก็เดินไปยังสนามรบ

ในตำแหน่งที่ห่างจากสนามรบไม่ถึง 100 เมตร หลินฮ่าวก็หยิบธงอาคมออกมาอีกครั้ง ค่ายกลป้องกันครอบคลุมหลินฮ่าวและร่างแยกสิบกว่าร่างไว้ด้วยกัน

“ต้าจง บอกตำแหน่งทางเข้าออกทั้งหมดมา”

หลินฮ่าวหมดความอดทนแล้ว...