บทที่ 59 เว็บไซต์ทางการโปเกมอน

“ฮิฮิ~ อย่าเพิ่งน้อยใจไปสิ ถึงแม้ว่าวาสนาของฉันจะดีกว่าแกแบบเทียบไม่ติด แต่แกก็ต้องทำใจดีสู้เสือเข้านะ”

ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนกระพริบขนตายาวงอนปริบๆ ก่อนจะตบไหล่ฉู่เค่อเหลียนเบาๆ ด้วยท่าทางกวนโอ๊ย แล้วค่อยๆ เอ่ยปลอบใจด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูน่าหมั่นไส้สุดๆ

“???”

“นังตัวดี แกบ่นบ้าอะไรของแกยะ”

ฉู่เค่อเหลียนหน้าดำคร่ำเครียด ทนไม่ไหวแล้ว... โอ๊ย ทนไม่ไหวแล้วจริงๆ!

“ก็แค่จระเข้คอยาวพันธุ์กลายพันธุ์ตัวหนึ่ง เชอะ! คนอย่างฉันไม่สนหรอกย่ะ ฉันต้องการมังกรต่างหาก!”

ฉู่เค่อเหลียนเบะปาก พยายามปลอบใจตัวเอง ก็แค่จระเข้คอยาวประเภทน้ำและน้ำแข็งตัวหนึ่งเท่านั้นแหละ

รอให้ฮิโตคาเงะกับนัคคราวิวัฒนาการเป็นมังกรเมื่อไหร่ เจ้าลาพลาซอะไรนี่ก็เป็นได้แค่สวะเท่านั้นแหละ!

ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนยักไหล่ ความอิจฉาทำให้ออกอาการชัดเจนจริงๆ

“เถ้าแก่ ช่วยพาลาพลาซออกมาได้ไหมคะ?”

ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนเลิกต่อปากต่อคำกับฉู่เค่อเหลียน แล้วหันไปถามกู่ซิน

“ได้แน่นอนครับ รอสักครู่”

กู่ซินพยักหน้าแล้วเดินเข้าไปในห้องกั้น

ไม่นานนัก กู่ซินก็เดินออกมาพร้อมกับลาพลาซที่ค่อยๆ คืบคลานตามหลังมาต้อยๆ

“สวยจัง! เท่มากด้วย!”

ดวงตาของไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนเป็นประกายวาววับทันที ส่วนเซนิกาเมะที่อยู่ข้างเท้าของเธอก็เบิกตากว้างมองดูรุ่นพี่ตัวมหึมา

รูปร่างหน้าตาคล้ายกับสัตว์ดึกดำบรรพ์อย่างเพลสิโอซอร์ ลำตัวเป็นสีฟ้าอ่อน มีกระดองสีเทาอยู่บนหลัง ดวงตาอ่อนโยนดูมีชีวิตชีวา ใบหน้าเปื้อนยิ้มราวกับเข้าใจความรู้สึกของมนุษย์ มองดูแล้วรู้สึกอบอุ่นใจอย่างประหลาด

<ติ๊ด~ ลาพลาซ โปเกมอนพาหนะ ประเภทน้ำและน้ำแข็ง คุณสมบัติพิเศษ: ดูดซับน้ำ ท่าไม้ตาย: ร้องเรียก, ปืนฉีดน้ำ, ร้องเพลง, ฟรีซดราย เป็นโปเกมอนที่มีหัวสมองชาญฉลาดและจิตใจดีงาม มักจะร้องเพลงด้วยน้ำเสียงไพเราะขณะแหวกว่ายไปในท้องทะเลกว้าง>

ถึงปากจะบอกว่าไม่สน แต่ฉู่เค่อเหลียนก็หยิบโปเกเด็กซ์ขึ้นมาส่องข้อมูลลาพลาซเป็นคนแรก

“วู~”

ลาพลาซมองไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนกับฉู่เค่อเหลียนด้วยความอยากรู้อยากเห็น พร้อมกับส่งเสียงร้องทักทายนุ่มนวลน่าฟัง

“สวยจริงๆ ด้วยแฮะ! แถมตัวใหญ่มากด้วย!”

ฉู่เค่อเหลียนจ้องมองลาพลาซตาเป็นมัน เธอต้องเงยหน้าขึ้นเพื่อมองมัน

ลาพลาซตัวนี้ขนาดตัวไม่เล็กเลย ฉู่เค่อเหลียนถือว่าเป็นผู้หญิงรูปร่างสูงโปร่ง สูงถึงร้อยเจ็ดสิบเซนติเมตร

แต่เธอลองเทียบดูแล้ว ถ้าเธอยืดอกเงยหน้า ความสูงของเธอก็จะเลยหัวลาพลาซไปแค่นิดเดียวเท่านั้น

นี่เป็นโปเกมอนที่ตัวใหญ่ที่สุดเท่าที่เธอเคยเห็นมาเลย!

“ถ้าจะพูดถึงโปเกมอนที่เหมาะแก่การเป็นพาหนะพาคนข้ามน้ำข้ามทะเลที่สุด ก็ต้องเป็นลาพลาซนี่แหละครับ ความอึดของมันยอดเยี่ยมมาก”

“แถมระหว่างเดินทางยังนิ่งสนิท แม้จะเจอคลื่นลมแรงแค่ไหน ลาพลาซก็สามารถรักษาสมดุลในการว่ายน้ำได้สบายๆ”

“กระดองบนหลังของมัน คือที่นั่งพักผ่อนชั้นดีสำหรับผู้โดยสารเลยล่ะครับ”

กู่ซินแนะนำด้วยรอยยิ้ม ลาพลาซหรือที่รู้จักกันในชื่อเดิมว่ามังกรน้ำ คือยานพาหนะคู่ใจของซาโตชิในภาคหมู่เกาะออเรนจ์เลยนะ

ลาพลาซที่ถูกจัดให้เป็นโปเกมอนพาหนะโดยธรรมชาติ จึงเปรียบเสมือนเรือเดินสมุทรที่มีชีวิต

และถ้าจะให้บรรทุกคนได้ ขนาดตัวของลาพลาซย่อมต้องไม่ธรรมดา ตามข้อมูลมาตรฐานในโปเกเด็กซ์ ลาพลาซมีความสูงถึง 2.5 เมตร

แต่นั่นไม่ใช่ความสูงแนวดิ่ง แต่เป็นความยาวลำตัวที่ใหญ่โตมโหฬารจริงๆ!

“หมายความว่า ถ้าวันหน้าเราไปเที่ยวทะเล ก็ไม่ต้องง้อเรือยอทช์แล้วสิคะ”

ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนตาลุกวาว จินตนาการถึงภาพท้องฟ้าสีคราม ทะเลกว้าง หาดทรายขาว และตัวเธอนั่งชิวอยู่บนหลังลาพลาซ ล่องลอยไปในทะเลอย่างสบายอารมณ์

ว้าว!!

“ลาพลาซ ต่อไปพี่สาวคนนี้คือเทรนเนอร์ของเธอนะ อยู่ด้วยกันดีๆ ล่ะ”

กู่ซินยิ้มบางๆ ลูบคอลาพลาซเบาๆ แล้วพูดกับมัน

ลาพลาซส่งเสียงร้องตอบรับ แล้วใช้ครีบทั้งสี่ไถลตัวเข้าไปหาไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนเอง ดวงตาหยีลงเป็นรูปสระอิ ดูแล้วฮีลใจสุดๆ

“น่ารักจังเลย!”

ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนอดใจไม่ไหว ยื่นมือไปลูบหน้าลาพลาซเบาๆ เชื่องมาก!

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็โถมตัวเข้าไปกอดคอลาพลาซ เอาแก้มแนบถูไถไปกับผิวเย็นๆ ของมัน

ฮือออ~ สัมผัสนี้มันฟินเวอร์!

“กระดองแข็งโป๊กเลยแฮะ เถ้าแก่ นั่งได้จริงๆ เหรอ?”

ฉู่เค่อเหลียนขยับเข้าไปใกล้ ลูบกระดองหลังของลาพลาซด้วยความสงสัย

ส่วนฮิโตคาเงะกับเซนิกาเมะ ไม่รอช้า ปีนป่ายขึ้นไปกระโดดโลดเต้นบนหลังลาพลาซอย่างสนุกสนานเรียบร้อยแล้ว

ลาพลาซรับรู้ถึงความวุ่นวายบนหลังแต่ก็ไม่ได้โกรธเคือง กลับดูชอบใจเสียด้วยซ้ำ

“ลาพลาซหนึ่งตัว แบกคนสักสี่คนก็ยังไหวครับ สบายมาก” กู่ซินยืนยัน

“สุดยอด!”

ฉู่เค่อเหลียนลองปีนขึ้นไปนั่งบนหลังลาพลาซดูบ้าง ผิวของกระดองไม่ได้เรียบเนียนจนลื่น แต่มีปุ่มเล็กๆ ช่วยยึดเกาะ ทำให้มั่นคงมาก แทบไม่ต้องกลัวไถลตก

นิ่งกริบจริงๆ!

“เถ้าแก่ ฉันเอาลาพลาซค่ะ! เท่าไหร่คะ?”

ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนตัดสินใจทันที เธอหลงรักเจ้าลาพลาซแสนเชื่องตัวนี้เข้าเต็มเปาแล้ว

“สำหรับลาพลาซ สนนราคาอยู่ที่สี่แสนครับ” กู่ซินตอบยิ้มๆ

ศักยภาพของลาพลาซเขาได้อธิบายไปหมดแล้ว แถมยังเป็นโปเกมอนหายาก ราคานี้ถือว่าไม่แพงเลย

“จัดไปค่า~”

ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนรับได้สบายมาก เพราะตามที่กู่ซินบอก ความเก่งกาจของลาพลาซเทียบเท่าร่างวิวัฒนาการสุดท้ายของพวกเซนิกาเมะหรือทัททูเลยทีเดียว

หรือจะบอกว่าราคานี้ ถูกเหมือนได้เปล่าเลยด้วยซ้ำ

“โปเกบล็อกประเภทน้ำและน้ำแข็งอย่างละหนึ่งกล่อง แล้วก็นี่โปเกบล็อกประเภทน้ำแข็งอีกสิบกล่องที่คุณสั่งครับ”

หลังจากรูดบัตรเสร็จ กู่ซินก็หิ้วถุงใส่โปเกบล็อกมายื่นให้ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยน

“จริงสิเถ้าแก่ คุณไม่คิดจะทำเว็บไซต์ทางการขึ้นมาบ้างเหรอคะ?”

ฉู่เค่อเหลียนที่กำลังแกว่งเท้าเล่นอย่างสบายอารมณ์อยู่บนหลังลาพลาซ เอ่ยถามกู่ซินด้วยน้ำเสียงใสแจ๋ว

...

“เว็บไซต์ทางการเหรอครับ?” กู่ซินชะงักไป

“ใช่ค่ะ ถึงตอนนี้เทรนเนอร์จะยังไม่เยอะมาก แต่ดูจากทรงแล้ว อีกไม่นานกระแสน่าจะจุดติดแล้วล่ะค่ะ”

“ถ้าคุณทำเว็บไซต์ขึ้นมา ก็จะช่วยให้พวกมือใหม่เข้ามาศึกษาข้อมูลได้สะดวก จะได้ไม่ต้องมาซื้อโปเกมอนแบบไม่รู้อิโหน่อิเหน่ไงคะ”

ฉู่เค่อเหลียนกระพริบตาโต พูดด้วยท่าทางจริงจังสมเหตุสมผล

ถึงวิธีการแจกคู่มือเทรนเนอร์มือใหม่จะดี แต่ก็ต้องรอให้ซื้อโปเกมอนก่อนถึงจะได้อ่าน

ถ้าทำเว็บไซต์ทางการของบ้านโปเกมอนขึ้นมา แล้วใส่ข้อมูลพื้นฐานลงไป คนที่สนใจหรือสงสัยก็จะสามารถเข้ามาหาความรู้ได้จากหน้าเว็บเลย

“โอ้~ คุณฉู่ครับ ยกโทษที่ก่อนหน้านี้ผมเคยสงสัยในตัวคุณด้วย ที่แท้คุณก็ฉลาดเหมือนกันนะเนี่ย”

กู่ซินตาลุกวาว แม้แต่ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนก็ยังมองเพื่อนสาวด้วยความประหลาดใจ

ไอเดียดีนี่นา!

“???”

ใบหน้าสวยๆ ของฉู่เค่อเหลียนแข็งค้าง ไอ้สายตาแบบนั้นมันหมายความว่ายังไงยะ?

“ความคิดของยัยฉู่เข้าท่าจริงๆ ค่ะเถ้าแก่ ถึงตอนนี้คลิปของคุณใน Bilibili จะดังพอตัว แต่ก็ดังแค่ใน Bilibili เท่านั้น”

“อีกอย่าง คนส่วนใหญ่ก็ดูเพื่อความบันเทิง ไม่ได้คิดจริงจังอะไร ขนาดมีคนไปคอมเมนต์วิเคราะห์เป็นฉากๆ ว่าไม่ใช่ CG คนก็ยังหาว่าเป็นหน้าม้า”

“แต่ถ้าทำเว็บไซต์ทางการที่ดูเป็นมืออาชีพ แล้วทุ่มงบยิงโฆษณาตามแอปต่างๆ จะสร้างความน่าเชื่อถือได้มากกว่า ทำให้คนเชื่อว่านี่คือเรื่องจริง!”

ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนพยักหน้าเห็นด้วยแล้วเสริมความคิดของตัวเอง Bilibili แม้จะมีคนใช้งานเยอะ แต่ก็เป็นแค่เว็บวิดีโอที่มีกลุ่มผู้ใช้เฉพาะกลุ่ม

คลิปไวรัลช่วยดึงคนได้ดี แต่ก็ได้ระดับหนึ่งเท่านั้น

แถมวิดีโอเพื่อความบันเทิง คนส่วนใหญ่ก็ดูเอาฮา ต่อให้มีคนมาแย้งว่าของจริง คนก็มองว่าเป็นหน้าม้าอยู่ดี

แต่ถ้ามีเว็บไซต์ทางการ แล้วอัดฉีดเงินโปรโมท จะช่วยสร้างภาพลักษณ์ที่น่าเชื่อถือได้โข

“ขอบคุณสำหรับคำแนะนำครับ ผมพอจะมองเห็นภาพแล้ว”

กู่ซินเอามือเท้าคางครุ่นคิด จริงด้วยสิ การทำเว็บไซต์เป็นเรื่องจำเป็นมาก

เพราะถ้าลูกค้าเดินดุ่มๆ เข้ามาแบบไม่รู้อะไรเลย ถึงจะมีคู่มือแจก แต่สุดท้ายเขาก็ต้องมานั่งตอบคำถามเดิมๆ อยู่ดี

งานหนักไม่ใช่เล่น ถ้ามีเว็บไซต์ทางการ ก็จะช่วยลดความสับสนของคนทั่วไปที่มีต่อโปเกมอนไปได้เยอะ

แถมพอคนเห็นเว็บแล้วรู้สึกทึ่งหรือแปลกใจ ก็จะช่วยแชร์ต่อให้เพื่อนหรือโพสต์ลงโซเชียล

ช่วยโปรโมทโปเกมอนไปในตัว

เอาล่ะ ตัดสินใจแล้ว ลุย!