บทที่ 46 ตำนานแมลงกลายเป็นมังกร

“ฮิโตคาเงะ ใช้ลูกไฟ!”

ภายในลานบ้าน ลูกไฟหลายลูกพุ่งออกจากปากของฮิโตคาเงะ โจมตีใส่แผ่นไม้หนาอย่างรวดเร็ว

ตูม ตูม ตูม!

เสียงระเบิดทุ้มหนักดังขึ้นต่อเนื่อง สาวใช้คนหนึ่งมองดูแผ่นไม้ที่ถูกแรงระเบิดของไฟจนเกิดรอยร้าวเป็นทางด้วยความตกตะลึง

“สำเร็จแล้วค่ะคุณหนู!”

เมื่อลูกไฟลูกสุดท้ายปะทะเข้ากับแผ่นไม้จนมันแตกกระจาย สาวใช้ก็ร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น

“ฟู่ว~ ฮิๆ~ ทำได้แล้วนะฮิโตคาเงะ”

“ลิ~!”

ฉู่เค่อเหลียนเองก็ดีใจมาก เธออุ้มฮิโตคาเงะขึ้นมาหมุนตัวหนึ่งรอบพลางร้องบอกอย่างมีความสุข

ฮิโตคาเงะขี้อายก็ยิ้มแก้มปริ ส่งเสียงร้อง ‘ลิลิ’ ไม่หยุด

“เก่งมากเลยนะคะฮิโตคาเงะ ผลการฝึกซ้อมเห็นชัดเจนมากเลย”

สาวใช้เดินเข้ามาหาทั้งคู่ มองฮิโตคาเงะด้วยความทึ่ง

ตอนบ่ายพอกลับมาถึงบ้าน ฉู่เค่อเหลียนก็พูดอะไรแปลกๆ แล้วบอกว่าจะจับฮิโตคาเงะมาเข้าคอร์สฝึกพิเศษ?

ตอนแรกที่เห็นฮิโตคาเงะ สาวใช้ตกใจแทบแย่ ยิ่งตอนเห็นมันพ่นไฟได้ เธอเกือบจะหัวใจวายตาย!

แต่หลังจากได้คลุกคลีอยู่ด้วยกันตลอดช่วงบ่าย ทัศนคติที่เธอมีต่อสิ่งมีชีวิตมหัศจรรย์นี้ก็เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ

นอกจากจะขยันขันแข็ง พัฒนาจากการเผาไม้แค่แดงๆ จนตอนนี้ทำลายไม้ได้เป็นจุณ นิสัยของมันก็ยังอ่อนโยนมาก

ใครจะรู้ว่าตอนที่เธอลองจิ้มแก้มฮิโตคาเงะใกล้ๆ เป็นครั้งแรก รอยยิ้มพิมพ์ใจของเจ้าตัวเล็กก็ทำให้สาวใช้ใจละลายกลายเป็นน้ำไปเลย

น่ารักเกินต้าน!

“ลิ ลิ~” เมื่อได้รับคำชมจากพี่สาวคนใช้ ฮิโตคาเงะก็ยิ้มหวานอย่างน่ารัก

“ลำบากหน่อยนะลูกรัก ไปกันเถอะ ไปกินข้าวกัน”

ฉู่เค่อเหลียนวางฮิโตคาเงะลง ตบหัวเล็กๆ ของฮิโตคาเงะและนัคคราที่อยู่ข้างๆ อย่างพึงพอใจ แล้วพูดอย่างร่าเริง

แต่ฮิโตคาเงะกลับดึงขากางเกงของฉู่เค่อเหลียนไว้

“เอ๊ะ? มีอะไรเหรอฮิโตคาเงะ?”

ฉู่เค่อเหลียนกะพริบตาปริบๆ มองดูฮิโตคาเงะ

ฮิโตคาเงะถอยหลังไปเล็กน้อย สูดลมหายใจเข้าจนท้องป่อง แล้วพ่นควันสีดำออกมาปกคลุมพื้นที่ด้านหน้าจนมืดมิด

“ว้าว!!! ฮิโตคาเงะ นี่หนูเรียนรู้ท่าใหม่แล้วเหรอ?”

ท่าไม้ตายที่ไม่คุ้นตานี้ทำให้ฉู่เค่อเหลียนชะงักไป ก่อนจะถามฮิโตคาเงะด้วยความเซอร์ไพรส์สุดขีด

“ลิ!” ฮิโตคาเงะพยักหน้าตอบรับอย่างดีใจ

“เก่งที่สุดเลยลูกแม่ ไหนขอแม่ดูหน่อยสิ จริงด้วย มีท่าใหม่เพิ่มมาจริงๆ!”

ฉู่เค่อเหลียนรีบหยิบโปเกเด็กซ์ออกมาตรวจสอบ แล้วก็พบว่าในช่องท่าไม้ตายของฮิโตคาเงะมีท่าใหม่เพิ่มขึ้นมาจริงๆ

มันคือท่า ‘ควันอำพราง’ ท่าที่ช่วยลดความแม่นยำของคู่ต่อสู้

เมื่อมองดูควันสีดำเหล่านั้น ฉู่เค่อเหลียนก็พอจะเข้าใจแล้วว่ามันลดความแม่นยำของคู่ต่อสู้ได้ยังไง

“ฮ่าๆๆ~ สมกับเป็นคุณหนูอย่างฉัน ว่าที่เทรนเนอร์ที่แข็งแกร่งที่สุดในอนาคต!”

ใบหน้าสวยเก๋ของฉู่เค่อเหลียนเต็มไปด้วยความประหลาดใจระคนดีใจ นี่มันหมายความว่ายังไง? หมายความว่าวิธีฝึกของเธอถูกต้องไงล่ะ!

ฮิโตคาเงะเติบโตขึ้นจริงๆ ไม่อย่างนั้นมันคงไม่เรียนรู้ท่าใหม่ได้หรอก

“ยินดีด้วยนะคะคุณหนู ฮิโตคาเงะเองก็พยายามมากจริงๆ ค่ะ”

สาวใช้เห็นคุณหนูของตัวเองดีใจขนาดนี้ก็พลอยมีความสุขไปด้วย เธอกล่าวแสดงความยินดีกับฉู่เค่อเหลียน และไม่ลืมที่จะเอ่ยชมฮิโตคาเงะ

แม้เธอจะไม่รู้ว่าการที่ฮิโตคาเงะเรียนรู้ท่าใหม่ได้นั้นมีความหมายสำคัญขนาดไหน แต่เธอรู้ว่า...

ตลอดช่วงบ่ายที่กลับมาถึงบ้าน ฮิโตคาเงะก็ตั้งหน้าตั้งตาฝึกซ้อมอย่างหนัก แม้จะเหนื่อยก็กัดฟันสู้ ถ้าไม่เห็นว่าคุณหนูคอยป้อนโปเกบล็อกและทายารักษาแผลให้ตลอด

ป่านนี้ฮิโตคาเงะคงเหนื่อยจนล้มพับไปแล้ว

ฉู่เค่อเหลียนเองก็อยากจะสั่งหยุดอยู่หลายครั้ง แต่ฮิโตคาเงะกลับยืนกรานที่จะฝึกต่อ เป็นเจ้าตัวเล็กที่ดื้อรั้นและน่าเอ็นดูจนน่าปวดใจจริงๆ

“ฮ่าๆๆ~ ทุกคนคะ ฮิโตคาเงะของฉันเรียนรู้ท่าใหม่ได้แล้วนะ!”

ในกลุ่มแชตบ้านโปเกมอน ฉู่เค่อเหลียนอดใจไม่ไหวที่จะแชร์ข่าวดีนี้ให้ทุกคนรู้

พร้อมกันนั้น ฉู่เค่อเหลียนก็ส่งคลิปวิดีโอสั้นๆ ลงไป เป็นฉากที่ฮิโตคาเงะกำลังใช้ท่าควันอำพราง

คุณหนูคือดาวมหาลัย: ‘??? แกทำได้ยังไงอะ?’

เจ้าจิ้งจอกดันเป็นตัวผู้ซะงั้น: ‘ไม่จริงน่า ทำไมจิ้งจอกน้อยของผมยังไม่เห็นเรียนรู้ท่าใหม่เลย?’

เถ้าแก่กู่: ‘นี่คือท่าควันอำพราง ไม่ใช่ท่าทางพันธุกรรมนี่ครับ คุณจับฮิโตคาเงะเข้าคอร์สฝึกพิเศษเหรอครับ?’

กู่ซินที่อยู่ในร้านเหลือบมองกลุ่มแชต พอเห็นเนื้อหาในคลิปก็เลิกคิ้วขึ้น

ไม่ผิดแน่ นี่คือท่าควันอำพราง ถ้าอิงตามเกม ฮิโตคาเงะจะเรียนท่านี้ได้ตอนเลเวล 8

ชัดเจนว่าฉู่เค่อเหลียนต้องพาฮิโตคาเงะไปฝึกพิเศษแน่ๆ

สวยแต่เด็กยันโต: ‘ฮ่าๆๆ~ แน่นอนอยู่แล้วย่ะ! เห็นแบบนี้ฉันก็เป็นเทรนเนอร์อัจฉริยะอันดับหนึ่งนะจะบอกให้!’

สวยแต่เด็กยันโต: ‘ภายใต้การฝึกระดับอัจฉริยะของคุณหนูอย่างฉัน ท่าลูกไฟของฮิโตคาเงะไม่เพียงแต่แรงขึ้น แต่ยังเรียนรู้ท่าใหม่ได้ด้วย ฮ่าๆๆ~’

อ่านจากตัวอักษรก็สัมผัสได้เลยว่าคุณหนูไฮโซคนนี้กำลังอารมณ์ดีสุดๆ

โยกิราสไม่ใช่จอมตะกละ: ‘สมกับเป็นรุ่นน้องฉู่ คำถามคือ เธอฝึกฮิโตคาเงะยังไง?’

นกน้อยน่าทะนุถนอม: ‘พี่สาวฉู่เก่งจังเลย ฝึกความแข็งแกร่งเหรอคะ? หรือว่าฝึกใช้ท่าซ้ำๆ?’

เจ้าจิ้งจอกดันเป็นตัวผู้ซะงั้น: ‘โธ่เว้ย! ปล่อยให้ยัยผู้หญิงคนนี้ขิงได้ซะงั้น!!’

ข้อความในกลุ่มแชตเด้งขึ้นมารัวๆ แต่ตอนนี้กู่ซินไม่มีเวลามานั่งอ่าน

เพราะลูกค้าที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาในที่สุดก็เอ่ยปากพูดสักที

“เถ้าแก่ คาเตอร์ปีตัวนี้มันจะไหวจริงๆ เหรอครับ? ผมรู้สึกว่า...”

เด็กหนุ่มที่ยืนอยู่หน้ากู่ซินมองดูหนอนตัวน้อยสีเขียวบนพื้นด้วยสีหน้าลังเล เจ้าหนอนนี่จะเก่งขึ้นได้จริงเหรอ?

แน่ใจนะว่าจะไม่โดนฮิโตคาเงะหรือโรคอนตัวนั้นพ่นไฟใส่ทีเดียวไหม้เกรียม?

“แน่นอนครับคุณลูกค้า! คุณคิดว่าคนระดับเถ้าแก่อย่างผมจะหลอกลูกค้าเหรอครับ?”

“ถึงคาเตอร์ปีจะเป็นโปเกมอนประเภทแมลง แต่มันเป็นหนึ่งในโปเกมอนเริ่มต้นของเทรนเนอร์ส่วนใหญ่เลยนะครับ”

อืม... ‘นักจับแมลง’ ในฐานะ NPC ยอดฮิตข้างทางในเกมโปเกมอน ก็ถือว่าเป็นเครื่องยืนยันได้ดีใช่ไหมล่ะ?

“และอีกอย่างคุณลูกค้าครับ คุณน่าจะเคยได้ยินเรื่องราวการลอกคราบเป็นผีเสื้อใช่ไหมครับ?”

“เถ้าแก่หมายความว่า ต่อไปคาเตอร์ปีจะกลายเป็นผีเสื้อเหรอครับ?” เด็กหนุ่มหน้าละอ่อนชะงักไป

“แน่นอนอยู่แล้วครับ หลังจากคาเตอร์ปีวิวัฒนาการ นอกจากจะสวยงามมากแล้ว ท่าไม้ตายที่มันเรียนรู้ได้ยังมีท่าประเภทพลังจิตด้วยนะครับ”

“ดังนั้นอย่าดูถูกคาเตอร์ปีเชียว ศักยภาพของมันน่าจับตามองมากครับ”

กู่ซินพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังน่าเชื่อถือ

“ที่สำคัญที่สุดคือ อัตราการเติบโตของโปเกมอนประเภทแมลงนั้นรวดเร็วที่สุดในบรรดาประเภททั้งหมด!”

“นั่นหมายความว่า คุณอาจจะใช้เวลาเพียงครึ่งเดียวของเทรนเนอร์คนอื่นในการปั้นโปเกมอนแมลงของคุณให้โตเต็มวัย!”

“และความสำคัญของเวลาก็ชัดเจนอยู่แล้ว ในขณะที่เทรนเนอร์คนอื่นยังตรากตรำเลี้ยงดูโปเกมอนของตัวเองอยู่นั้น คุณก็ได้พาโปเกมอนแมลงร่างโตเต็มวัยของคุณทิ้งห่างพวกเขาไปไกลโขแล้วไม่ใช่เหรอครับ?”

เด็กหนุ่มฟังแล้วใจเต้นตึกตัก จริงด้วย! ยิ่งโตเร็ว ก็ยิ่งหมายความว่าพลังต่อสู้จะก่อรูปก่อร่างได้เร็วกว่า!

“และผมยังเคยได้ยินตำนานเรื่องหนึ่งมาด้วยครับ ว่ากันว่าคาเตอร์ปีมีสายการวิวัฒนาการที่แตกแขนงออกไปแบบกลายพันธุ์ แม้ว่าจะไม่เคยมีใครพิสูจน์ได้ และเป็นเพียงทฤษฎีที่รอการพิสูจน์เท่านั้น”

“เขาว่ากันว่า... คาเตอร์ปีสามารถวิวัฒนาการกลายเป็นมังกรสีเขียวได้ครับ!”

“ถึงแม้โดยส่วนตัวแล้ว ผมจะคิดว่าทฤษฎีนี้น่าจะไม่มีมูลความจริงก็เถอะ หนอนก็คือหนอน จะกลายเป็นมังกรได้ยังไง จริงไหมครับคุณลูกค้า?”

กู่ซินแสร้งทำเป็นพูดถึง ‘ตำนาน’ นี้ขึ้นมาลอยๆ แถมยังตบท้ายด้วยความเห็นส่วนตัวอย่างแนบเนียน

คาเตอร์ปีมีโอกาสกลายเป็นมังกร?

ดวงตาของเด็กหนุ่มสว่างวาบขึ้นมาทันที ส่วนคำพูดต่อท้ายของกู่ซินนั้น เขาไม่ได้ฟังเข้าหูเลยสักนิด

ถึงคุณจะเป็นเถ้าแก่ แต่สิ่งที่คุณคิดมันก็แค่ความคิดของคุณไม่ใช่เหรอ?

นี่มันยุคนี้สมัยนี้แล้ว ในเมื่อมี ‘ตำนาน’ แบบนี้เล่าต่อกันมา มันก็ต้องมีมูลความจริงบ้างสิ

ดังนั้น คาเตอร์ปีจะกลายเป็นมังกรได้ไหมนะ?

เด็กหนุ่มวิเคราะห์อย่างถี่ถ้วน แล้วรู้สึกว่ามันมีความเป็นไปได้สูงมาก ก็ในอินเทอร์เน็ตยังมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับหนอนกลายเป็นมังกรตั้งเยอะแยะ

เอาล่ะ! ตัวนี้แหละ!

“เถ้าแก่! ผมเอาคาเตอร์ปีตัวนี้ครับ!”

“คุณลูกค้าตาถึงจริงๆ อนาคตต้องเป็นเทรนเนอร์ที่ยอดเยี่ยมแน่นอนครับ ทั้งหมดห้าหมื่นหยวนครับ!”