ตอนที่ 79 : หยูเล่อเหยา

เมื่อได้ยินสิ่งที่ฉินหยุนบอกพวกเขา ฉินกั๋วตงและจ้าวเหมยก็รู้สึกตื่นเต้นกันมาก

ทั้งสามพูดคุยกันต่อสักพัก จ้าวเหมยกล่าวกับฉินหยุนว่าอยู่ที่จินหลิงให้ดูแลตัวเองให้ดี เธอตรวจสอบสภาพอากาศแล้วและพบว่าอุณหภูมิในช่วงนี้ของจินหลิงจะสูงมากเป็นพิเศษ ดังนั้นเธอจึงขอให้เขาใส่ใจกับการป้องกันโรคลมแดด

หลังจากวางสายแล้ว ฉินหยุนก็เดินเข้าไปในห้องพักภายในตึก เมื่อเห็นคนหลายคนในห้องพักกำลังนั่งจับกลุ่มกัน เขาจึงเข้าเดินไปและถามอย่างเป็นกันเองว่า "พวกนายกำลังคุยเรื่องอะไรกัน?"

"ฉินหยุน พี่จ้าวกำลังจะลงสมัครเป็นหัวหน้าในชั้นเรียนของพวกเรา เขาอยากให้เราสนับสนุนเขา" เฉิงต้าสงกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"โอ้ ลงสมัครหัวหน้าชั้นงั้นเหรอ?" ฉินหยุนมองไปที่จ้าวคังฮ่าวด้วยความประหลาดใจ

"ใช่ ฉินหยุน นายต้องลงคะแนนให้ฉันด้วยนะ" จ้าวคังฮ่าวกล่าวขึ้นอย่างรวดเร็ว

"ไม่มีปัญหา" ฉินหยุนพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม โดยปกติแล้วเขาไม่ได้มีความคิดใดๆเกี่ยวกับการลงสมัครเป็นหัวหน้าชั้นเลย และมันไม่สำคัญว่าเขาจะเลือกลงคะแนนให้ใคร

"ยังไงก็ตาม ในห้องพักของเรามีแค่หกคน มันจึงมีเพียงหกคะแนนเท่านั้น หากมีคนอื่นลงสมัครเหมือนกัน ข้อได้เปรียบของนายก็ไม่ถือว่ามากนัก" หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง ฉินหยุนก็กล่าวเตือน

เมื่อได้ยินเช่นนี้ จ้าวคังฮ่าวก็กล่าวพลางตบหน้าอกตัวเองว่า "ไม่ต้องห่วง ฉันมีแผน!"

เขาดูมั่นใจมาก

เมื่อใกล้ถึงเวลาเที่ยงคืน หลายคนในห้องพักก็เริ่มหลับใหลกัน ส่วนฉินหยุนก็กำลังดูรายงานที่ถูกมาส่งโดยจ้าวเทียนเฉียงอยู่ แต่ภายในไม่กี่วินาทีก็มีเสียงกรนดังขึ้นในห้องพัก

จากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงกรนครั้งที่สอง ซึ่งค่อยๆดังขึ้นทีละนิดๆ.…

"คงต้องย้ายออกไปหลังจากการฝึกทหารจบลง" ขณะนอนอยู่บนเตียง ฉินหยุนก็คิดกับตัวเอง

ฉินกั๋วตงและจ้าวเหมย ทั้งคู่ให้ความสำคัญกับการเรียนของเขามาก พวกเขาถึงกับออกจากบ้านเกินมาเช่าบ้านที่เขตชิงอู๋พร้อมกับฉินหยุน เพื่อให้เขาได้เรียนอย่างสบายใจ ตอนที่เขายังเป็นนักเรียนมอปลาย เขาไม่เคยอยู่หอพักเลย และเขาเคยชินกับการอยู่คนเดียวมากกว่า

ตอนนี้เขาเลยรู้สึกไม่ค่อยสะบายนิดหน่อย

ส่วนเรื่องค่าเช่าบ้าน สำหรับเขาตอนนี้มันถือว่าเป็นเรื่องเล็กน้อย

นอกจากนี้ ร้านเสื้อผ้าเทียนหยุนเปิดทำการทุกวัน และมันสะดวกกว่าสำหรับเขาที่จะใช้ชีวิตข้างนอกเพื่อจัดการกับสิ่งต่างๆ

ขณะที่เขากำลังคิดเรื่องนี้ จู่ๆเสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์มือถือของฉินหยุนก็ดังขึ้น

"นายหลับหรือยัง?"

เมื่อมองไปที่ข้อความ เซียวหลานเป็นคนส่งมา

"ฉันยังไม่หลับ"

หัวใจของฉินหยุนสั่นไหวเล็กน้อย ขณะที่เขานึกถึงฉากที่เห็นเซียวหลานยืนอยู่หน้าประตูทางเข้ามหาลัย

ในอีกด้านหนึ่ง เซียวหลานก็กำลังนอนอยู่บนเตียง ถือโทรศัพท์มือถือไว้ในมือ ใบหน้าของเธอร้อนขึ้นเล็กน้อย

นี่มันก็ดึกมากแล้ว แต่เธอก็ยังกล้าหาญเป็นฝ่ายเริ่มส่งข้อความหาชายหนุ่มคนหนึ่งอีก

"ฉันอยู่ในหอพัก นอนอยู่บนเตียงเฉยๆ" ฉินหยุนตอบกลับมา

เซียวหลานมองไปที่ข้อความ จากนั้นก็ตอบกลับว่า "ตอนนี้ฉันอยู่นอกมหาลัย วันนี้ฉันมานอนบ้านพี่สาวของฉัน ฉันเพิ่งอาบน้ำเสร็จ"

ทั้งสองคุยกันอย่างสบายๆ พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องของวันนี้เล็กน้อย

ฉินหยุนกล่าวว่าร้านเสื้อผ้าที่เขาเปิดในจินหลิงนั้น เปิดขึ้นในวันนี้ และเซียวหลานก็กล่าวว่า หากอีกสองสามวันนี้เธอว่าง เธอก็จะแวะไปอุดหนุนเพื่อเพิ่มยอดขายให้กับบอสฉิน

"หลานหลาน ทำไมลูกยังไม่นอนอีก?"

ด้านนอกประตู เมื่อเหวินหยุนออกมาเข้าห้องน้ำ เธอก็บังเอิญเห็นแสงสว่างที่รอดออกมาจากในห้องของเซียวหลานพอดี

เธอยังไม่กลับไปที่เขตชิงอู๋ และวางแผนที่จะอยู่ที่จินหลิงต่ออีกสองวัน

"หนูจะนอนแล้ว" เมื่อได้ยินคำพูดของเหวินหยุน เสี่ยวหลานก็รีบเอ่ยออกมา

เธอมองดูที่โทรศัพท์แล้วตอบกลับว่า "ฉินหยุน ฉันจะนอนแล้ว ราตรีสวัสดิ์นะ"

ฉินหยุนก็ตอบกลับมา "ราตรีสวัสดิ์"

...

ทั้งคืนหลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก และวันต่อมา ฉินหยุนก็ไม่ได้ออกไปที่ร้านเสื้อผ้าทันที แต่เขายังคงอยู่ในมหาลัย

ในไม่ช้าก็เป็นเวลาช่วงบ่าย นักศึกษาชั้นปีที่ 22 เอกคณะบริหารธุรกิจของมหาลัยเจียงหยวนก็เริ่มการประชุมในชั้นเรียนครั้งแรกของพวกเขา

เมื่อพวกฉินหยุนมาถึงชั้นเรียน คนส่วนใหญ่ในคณะก็ได้มาถึงกันหมดแล้ว

เมื่อเห็นคนทั้งหกในห้องพักของฉินหยุนปรากฏตัวขึ้น บางคนในชั้นเรียนก็มองมาที่พวกเขาทันที

ที่จริงแล้วทุกคนยังไม่ได้รู้จักกัน และทุกคนที่มองมาก็แค่สงสัยนิดหน่อยเมื่อเห็นพวกเขาเข้ามา ท้ายที่สุดแล้วทุกคนก็ต้องใช้เวลาอีกหลายปีในการเรียนอยู่ที่นี่ด้วยกัน

"ว้าว มีหนุ่มหล่อในชั้นเรียนของเราด้วยล่ะ"

สาวๆบางคนอดไม่ได้ที่จะกระซิบเบาๆ

บนแถวที่นั่งในชั้นเรียน หญิงสาวทั้งหกคนจากห้องพัก 406 ก็อยู่ที่นี่ด้วยเช่นกัน

"เห้อ.. ฉันคิดว่ามีคนหล่ออยู่มากมายในคณะของเรา แต่ไม่คิดว่าจะมีน้อยขนาดนี้ เรียกได้ว่าฉินหยุนนั้นหล่อที่สุดเลย" รุ่ยเฉินฉี หญิงสาวตัวเล็กกระซิบเบาๆด้วยความผิดหวังเล็กน้อย

ก่อนหน้านี้เธอได้พบกับคนทั้งหกคนในห้องพัก 305 มาแล้ว พวกเธอจึงมีความคาดหวังอย่างมากต่อนักศึกษาในชั้นเรียนนี้ น่าเสียดาย ยิ่งคาดหวังมากเท่าไร ก็ยิ่งผิดหวังมากเท่านั้น

ไม่ใช่แค่รุ่ยเฉินฉี แม้แต่จ้าวฉิงและคนอื่นๆก็เป็นเช่นเดียวกัน สำหรับเจียงอีใบหน้าของเธอดูสงบและไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาเลย

เธอไม่ได้เอ่ยก็จริง แต่หลินเมิ่งเมิ่งที่ดูบริสุทธิ์ไร้เดียงสาที่อยู่ข้างๆเธอกระซิบเบาๆว่า "พี่สาวอีอี ฉินหยุนไม่ได้ส่งข้อความในวีแชตมาหาฉันเลย เขาไม่ชอบฉันงั้นเหรอ?"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เจียงอีก็เคาะหัวเล็กๆของอีกฝ่ายไปหนึ่งที เธอส่ายหัวเล็กน้อยจากนั้นก็กล่าวว่า "เมิ่งเมิ่ง ยังไม่ทันได้เริ่มเลยแต่เธอก็ถูกเขาล่อลวงไปแล้วรู้ไหม"

หลินเมิ่งเมิ่งรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย ถ้าไม่ใช่เพราะคำแนะนำของเจียงอี เธออาจจะเริ่มส่งข้อความไปหาฉินหยุนด้วยตัวเธอเองแล้ว

ในเวลานี้ พวกฉินหยุนทั้งหกคนเดินเข้าไปในชั้นเรียนเรียบร้อยแล้ว แม้สายตาของเฉิงต้าสง โจวผาน และคนอื่นๆจะไม่ได้มีอะไรผิดปกติ แต่พวกเขาก็แอบใช้มุมหางตาเหล่มองไปที่สาวๆในชั้นเรียนอย่างรวดเร็ว

"หานอวี่ ทางนี้"

เสียงใสๆจากหญิงสาวคนหนึ่งดังออกมา

"แฟนฉันเรียกแล้ว" เมื่อได้ยินเสียงของจางเสี่ยวเยว่ หลี่หานอวี่ก็มองไปทางที่นั่งแถวหนึ่ง เขาโบกมือให้ จากนั้นก็พาฉินหยุนและคนอื่นๆไปที่ที่นั่งข้างๆพวกสาวๆ

"จ้าวคังฮ่าว นายจะลงสมัครชิงตำแหน่งหัวหน้าชั้นงั้นเหรอ?" หลังจากรู้เกี่ยวกับแผนการของจ้าวคังฮ่าว หญิงสาวหลายคนก็เอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"ใช่แล้ว" จ้าวคังฮ่าวพยักหน้าด้วยรอยยิ้มและกล่าวว่า "สาวงามทั้งหลายก็อย่าลืมลงคะแนนให้ฉันด้วยนะ"

"นี่..."

เมื่อได้ยินคำกล่าวของจ้าวคังฮ่าว จางเสี่ยวเยว่และคนอื่นๆก็ลังเลเล็กน้อย ราวกับว่าพวกเธอกังวลบางอย่าง

สำหรับเจียงอี เธอยิ้มและกล่าวว่า "ไม่มีปัญหา จ้าวคังฮ่าว ฉันจะลงคะแนนให้นาย"

ไม่นานหลังจากนั้น สมาชิกทุกคนในชั้นเรียนก็มาถึง และอีกสิบนาทีต่อมา ผู้หญิงคนหนึ่งที่ดูอายุประมาณ 26-27 ปีก็เดินเข้ามาในชั้นเรียน

ผู้หญิงคนนี้สวมแว่นตา ตัดผมสั้นประมาณหู มีรูปร่างหน้าตาสูงกว่าค่าเฉลี่ยนิดหน่อย เธอเดินไปที่โพเดียม มองผู้คนด้านล่าง จากนั้นก็เอ่ยด้วยใบหน้ายิ้มแย้มว่า "สวัสดี นักศึกษาทุกคน..."

หลังจากนั้นเธอก็กล่าวแนะนำตัว ผู้หญิงคนนี้มีชื่อว่า เจียงเล่ย เธอทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาของนักศึกษาใหม่ในคณะบริหารธุรกิจ

"เอาล่ะ ฉันแนะนำตัวเองเสร็จเรียบร้อยแล้ว ต่อไปทุกคนก็เริ่มแนะนำตัวเองตามลำดับที่นั่งนะ" เจียงเล่ยกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"สวัสดีทุกคน ฉันชื่อจางหยวน จากมณฑลเจียง..."

นักศึกษาเริ่มแนะนำตัวทีละคนบนเวทียกสูงภายในชั้นเรียน

ส่วนใหญ่เป็นการแนะนำตัวแบบธรรมดาๆ แค่พอให้ทุกคนรู้ชื่อเท่านั้น ถึงยังไงต่อจากนี้ก็ลืมอยู่ดี ก็เหมือนกับการที่เราพบกันในคืนๆหนึ่ง ตื่นเช้ามาก็จำแม้แต่หน้าตาไม่ได้ด้วยซ้ำ

อย่างไรก็ตาม ก็ยังมีคนที่ค่อนข้างน่าประทับใจอยู่เช่นกัน ตัวอย่างเช่นหญิงสาวที่ชื่อ หยูเล่อเหยา ซึ่งเธอสวยมาก และรูปร่างหน้าตาของเธอก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าเซียวหลานเลยสักนิด เธอคนนี้ดูกระฉับกระเฉง อ่อนเยาว์และมีชีวิตชีวามาก

เมื่อตอนที่เธอกำลังแนะนำตัวเอง ที่ปรึกษาเจียงเล่ยก็ยังพูดแทรกขึ้นมาว่าหยูเล่อเหยาคนนี้ได้คะแนนสูงสุดในเอกคณะบริหารธุรกิจแห่งนี้

นอกจากนี้ก็ยังมีฉินหยุน ผู้สดใสและหล่อเหลา สาวๆหลายคนในชั้นเรียนก็อาศัยความกล้าเอ่ยถามเขาว่ามีแฟนหรือยัง ซึ่งหลายคนสามารถจำเขาได้ทันที

หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมง ในที่สุดนักศึกษาทุกคนในชั้นเรียนก็แนะนำตัวกันเสร็จ

(จบตอน)