198 - เจ้าภูเขาที่หก

198 - เจ้าภูเขาที่หก

"ท่านจิ่วเฉิน ท่านไม่ได้ล้อข้าเล่นอยู่ใช่หรือไม่?" ซูซินจ้องมองด้วยความไม่อยากเชื่อ

"แน่นอนว่าไม่" ปรมาจารย์เต๋าจิ่วเฉินกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

"แต่เจ้าภูเขาที่หกก็มิได้กล่าวว่าจะรับข้าเป็นศิษย์ แม้แต่ส่งคนมาบอกกล่าวก็ไม่มี" ซูซินกล่าว

"เจ้าคิดว่าเจ้าภูเขาจะลดตัวมาบอกเจ้าด้วยตนเองหรือ?" ปรมาจารย์เต๋าจิ่วเฉินหัวเราะเบาๆ "เจ้าลองนึกดูดีๆ ซูซิน เจ้าพึ่งมาอยู่ที่นี่ ยังรู้อะไรเกี่ยวกับเจ้าภูเขาที่หกบ้าง?"

แล้วปรมาจารย์เต๋าจิ่วเฉินก็เล่าให้ฟัง

"ในบรรดาเจ้าภูเขาทั้งหกของเก้าภูเขาศักดิ์สิทธิ์ เจ้าแห่งห้าลูกแรกนั้นล้วนเป็นผู้มีอายุเก่าแก่ เป็นเจ้าภูเขามานานกว่าพันปีแล้ว แต่มีเพียงเจ้าภูเขาที่หกเท่านั้น ที่เพิ่งปรากฏขึ้นมาใหม่ เป็นผู้แกร่งที่พึ่งขึ้นมาถึงระดับสูงสุด แม้แต่การเป็นเจ้าภูเขาก็ยังไม่ถึงร้อยปี"

"ด้วยความที่ยังอายุน้อย ภายในเก้าภูเขาศักดิ์สิทธิ์ก็ย่อมมีผู้คนมากมาย แม้แต่ผู้หลุดพ้นบางคนก็ล้วนอยากคำนับเขาเป็นอาจารย์ แต่เจ้าภูเขาผู้นี้กลับมีนิสัยแปลกนัก"

"เขาไม่เคยปฏิเสธใครต่อหน้าเลยสักคนเดียว แต่กลับตั้งสามด่านทดสอบไว้ ให้ใครที่อยากเป็นศิษย์ของเขาไปผ่านด่านนั้น หากผ่านได้ทั้งสามด่าน ก็จะได้รับการยอมรับเป็นศิษย์"

"แต่…ที่น่าตกใจก็คือ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา มีผู้แกร่งมากมายไปทดสอบด่านนั้น แต่จนถึงตอนนี้ ยังไม่มีใครผ่านได้แม้แต่คนเดียว"

"ไม่มีเลยสักคน?" ซูซินเบิกตากว้าง

ต้องยากเพียงใดกัน ถึงทำให้ผู้แข็งแกร่งมากมายของเก้าภูเขาศักดิ์สิทธิ์ ผ่านไม่ได้แม้แต่คนเดียวมาตลอดหลายปี

"อย่าว่าแต่ผ่านทั้งสามด่านเลย แค่ด่านที่สามก็ยังไม่มีใครสามารถเข้าไปได้ด้วยซ้ำ" ปรมาจารย์เต๋าจิ่วเฉินกล่าวยิ้มๆ "ดังนั้นจนถึงตอนนี้ เจ้าภูเขาที่หกยังไม่มีศิษย์แม้แต่คนเดียว"

"ท่านอยากให้ข้าไปคำนับเจ้าภูเขาที่หก นั่นก็แปลว่าอยากให้ข้าไปทดสอบสามด่านนั้น?" ซูซินเอ่ยถาม

"ใช่แล้ว" ปรมาจารย์เต๋าจิ่วเฉินพยักหน้า

"แต่มียอดฝีมือระดับสูงมากมายยังสอบไม่ผ่าน ข้าจะผ่านได้อย่างไร?" ซูซินขมวดคิ้ว

มิใช่เพราะเขาขาดความมั่นใจ แต่เพราะก่อนหน้านี้ผู้ที่ไปสอบล้วนเป็นระดับเนี่ยผานห้าก้าวขึ้นไป หรือแม้แต่ผู้หลุดพ้น!

ผู้แข็งแกร่งขนาดนั้นยังผ่านไม่ได้ แล้วเขาที่เป็นเพียงโพซวี…

"ซูซิน เจ้าอย่าดูแคลนตัวเองนัก" ปรมาจารย์เต๋าจิ่วเฉินกล่าว "สามด่านที่เจ้าภูเขาที่หกตั้งไว้ มิได้วัดจากฐานการบ่มเพาะหรือพลังการต่อสู้เป็นหลัก แต่วัดที่พรสวรรค์ ความเข้าใจ และจิตใจ"

"เจ้าเป็นอัจฉริยะระดับมังกรแท้ อีกทั้งพรสวรรค์ด้านกระบี่ของเจ้า ยังน่าตกใจที่สุดเท่าที่ข้าเคยพบมา"

"หากเจ้าไปลองทดสอบ อาจมีโอกาสไม่น้อยที่จะผ่านได้"

"และสำคัญที่สุดคือ…แม้เจ้าจะสอบไม่ผ่าน แค่ได้ผ่านการทดสอบ ก็จะได้รับผลดีเกินคาด"

"หืม?" ซูซินเผยสีหน้าใคร่รู้

"เรื่องนี้จริงๆ แล้ว ยังถือเป็นความลับ" ปรมาจารย์เต๋าจิ่วเฉินกล่าว "ช่วงเริ่มต้นของการทดสอบ เจ้าจะรู้สึกว่ามันน่าเบื่อ ไร้ประโยชน์ และอาจถึงขั้นสงสัยว่าเจ้าภูเขาที่หกจงใจกลั่นแกล้งพวกเจ้า"

"แต่หากเจ้ามีความอดทน และสามารถทนต่อความน่าเบื่อนั้นได้ เจ้าจะเริ่มค้นพบว่า ทดสอบนั้นเป็นการฝึกฝนชนิดหนึ่งที่พิเศษ"

"จะว่าไป ข้าก็ไม่ปิดบังอะไร…ตอนนั้น ข้าเองก็เคยลองผ่านการทดสอบนั้น"

"ท่านเองก็เคยลอง?" ซูซินหันไปมองปรมาจารย์เต๋าจิ่วเฉินอย่างประหลาดใจ

"ข้ายังจำได้ ตอนที่ข้าทดสอบ รู้สึกว่ามันช่างไร้สาระ เปลืองเวลาเสียเหลือเกิน พอฝืนจนผ่านด่านแรกได้ ข้าก็เลิกไปเลย"

"แต่เมื่อข้าบ่มเพาะลึกยิ่งขึ้น โดยเฉพาะตอนที่เผชิญคอขวดขั้นสูง ข้าถึงได้รู้ว่า การทดสอบนั้นมีประโยชน์มากเพียงใด…ข้ายังรู้สึกขอบคุณเจ้าภูเขาที่หกเสมอ และก็เสียใจอยู่จนถึงตอนนี้ ว่าทำไมตอนนั้นถึงไม่ฝืนต่อไป" ปรมาจารย์เต๋าจิ่วเฉินถอนหายใจ

"ซูซิน เจ้ามีโอกาสในตอนนี้ ก็ควรลองดู หากสามารถผ่านการทดสอบได้ ก็ย่อมดีที่สุด แต่แม้จะไม่ผ่าน การฝึกฝนจากการทดสอบเหล่านั้น ก็ย่อมส่งผลสำคัญต่ออนาคตของเจ้า"

"และต่อให้ต้องเสียเวลาสักสองสามปีในการฝึกฝนเพื่อผ่านด่านนี้ ด้วยพรสวรรค์ของเจ้า เจ้าก็ยังสามารถคำนับผู้หลุดพ้นคนใดก็ได้อยู่ดี"

หลังจากฟังจบ ซูซินก็เริ่มรู้สึกใจเต้น

ปรมาจารย์เต๋าจิ่วเฉินผู้นี้ เป็นผู้แข็งแกร่งระดับห้าก้าวขั้นสูงสุด อีกทั้งยังเชี่ยวชาญกระบี่เช่นเดียวกัน และเคยชี้แนะเขามาหลายครั้ง ซูซินจึงให้ความไว้วางใจเขาอย่างยิ่ง

แม้แต่ปรมาจารย์เต๋าจิ่วเฉินเองยังกล่าวว่า การทดสอบที่เจ้าภูเขาที่หกจัดเตรียมไว้นั้นมีคุณูปการอย่างมหาศาลต่อเขา เช่นนั้นก็ย่อมไม่มีทางเป็นสิ่งไร้ค่าแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น เจ้าภูเขาที่หกเคยมีไมตรีกับบรรพชนของตน และในยามนี้ ตนยังครอบครอง "ยันต์กระบี่" ที่อีกฝ่ายมอบให้บรรพชน นั่นยิ่งทำให้ซูซินรู้สึกสนิทใจและคุ้นเคยกับเจ้าภูเขาผู้นี้มากกว่าผู้หลุดพ้นคนอื่น

ตอนนี้เมื่อมีโอกาสได้คำนับเป็นศิษย์ แม้โอกาสจะน้อยเพียงใด เขาก็อยากลองดูสักครั้ง

"ท่านจิ่วเฉิน หากข้าต้องการคำนับอาจารย์ ต้องทำอย่างไร?" ซูซินเอ่ยถาม

"ง่ายมาก เจ้าไปยังภูเขาศักดิ์สิทธิ์ลูกที่หกโดยตรง พอเข้าใกล้ยอดเขา จะมีคนมาขวางเจ้าไว้ แค่บอกเขาว่าเจ้ามาขอเป็นศิษย์ก็พอ" ปรมาจารย์เต๋าจิ่วเฉินกล่าว

ซูซินพยักหน้า รับคำ และรีบออกเดินทางไปยังภูเขาศักดิ์สิทธิ์ลูกที่หก

…

เก้าขุนเขาที่สูงเสียดฟ้าแต่ละลูก ล้วนตระหง่านโอ่อ่าเกรียงไกร

ซูซินเดินทางมาถึงเชิงเขาของภูเขาศักดิ์สิทธิ์ลูกที่หก

เขาไม่ได้เหินลอยขึ้นไปโดยตรง แต่เลือกที่จะก้าวเดินขึ้นจากเชิงเขาไปทีละขั้น

เขาใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วยาม จึงเดินมาถึงใกล้ยอดเขา และ ณ ที่แห่งนั้น ปรากฏบุรุษวัยกลางคนศีรษะล้านผู้หนึ่งยืนขวางอยู่ สีหน้านั้นดูสุภาพเรียบง่าย

"เจ้าหนุ่ม เจ้าต้องการสิ่งใด?"

บุรุษศีรษะล้านกล่าวด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน มิได้แผ่พลังหรือแรงกดดันใดออกมาเลย ทว่าเพียงยืนอยู่เฉยๆ ซูซินกลับรู้สึกว่าทั้งร่างกายและจิตใจของตนสั่นสะท้านโดยไม่อาจห้าม

ไม่ต้องสงสัยเลย ชายผู้นี้คือผู้แกร่งระดับหลุดพ้นตัวจริงเสียงจริง

"ข้าน้อยซูซิน คารวะผู้อาวุโส" ซูซินโค้งคำนับ แล้วกล่าวต่อด้วยเสียงมั่นคง "ข้าน้อยมา ณ ที่นี้ เพื่อขอคำนับท่านเจ้าภูเขาที่หกเป็นอาจารย์"

"ซูซิน?" ชายศีรษะล้านยิ้มกว้างมองเขา "เมื่อไม่กี่วันก่อน มีข่าวลือกระฉ่อนทั่วเก้าภูเขาศักดิ์สิทธิ์ ว่ามีอัจฉริยะระดับมังกรแท้คนหนึ่งปรากฏตัว นั่นก็คือเจ้านั่นเองใช่หรือไม่?"

"ใช่" ซูซินพยักหน้า

"เจ้าต้องการคำนับเจ้าภูเขาเป็นอาจารย์ เช่นนั้น…เจ้ารู้กฎแล้วหรือไม่?" ชายศีรษะล้านถาม

"รู้แล้ว" ซูซินพยักหน้าอีกครั้ง

"ดี เช่นนั้นเจ้ารอสักครู่"

ชายศีรษะล้านกล่าวจบ ก็หมุนตัวเดินขึ้นยอดเขาไป

ซูซินจึงยืนรออยู่ตรงนั้นด้วยท่าทีเคารพนบนอบ

ชายศีรษะล้านเดินขึ้นสู่ยอดเขา เข้าไปในถ้ำสลับซับซ้อนลึกเข้าไปเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงห้องหินเรียบง่ายห้องหนึ่ง

ภายในห้อง มีเพียงเตียงหินหยาบๆ หนึ่งหลัง และบนเตียงหินนั้น มีร่างหนึ่งนั่งสมาธิอยู่

เป็นบุรุษผมยาว หน้าตาดูอ่อนวัยเพียงสามสิบเศษ ผิวพรรณขาวผ่อง ใบหน้าเย็นชาเฉียบคมราวกับถูกแกะสลักด้วยมีด ยากที่จะมองข้ามความเย่อหยิ่งที่แฝงอยู่ในสายตา

เขานั่งอยู่นิ่งๆ ปิดเปลือกตา ไม่มีพลังใดแผ่ออกมา ราวกับไม่แม้แต่จะหายใจ

"ท่านเจ้าภูเขา!"

ชายศีรษะล้านเดินมายืนต่อหน้าบุรุษผมยาวผู้นั้น ซึ่งก็คือ เจ้าภูเขาที่หก แล้วคำนับอย่างเคารพ

"มีธุระอะไรหรือ?" เจ้าภูเขาที่หกเอ่ยเสียงเรียบ ยังไม่ลืมตา

"มีผู้บ่มเพาะระดับโพซวีคนหนึ่ง มายังภูเขา เพื่อขอเป็นศิษย์" ชายศีรษะล้านกล่าว

เจ้าภูเขากลับไม่ตอบประโยคใด ราวกับไม่ได้ยิน

ชายศีรษะล้านจึงกล่าวต่อ "เด็กผู้นี้ไม่ธรรมดา ขณะทดสอบที่เสาเทพทำนาย เขาถูกประเมินว่าเป็นอัจฉริยะระดับมังกรแท้ บัดนี้ผู้หลุดพ้นมากมายภายในเก้าภูเขาศักดิ์สิทธิ์ต่างก็ต้องการรับเขาเป็นศิษย์"

"จัดการเช่นเดียวกับผู้ที่เคยมาก่อนได้เลย" เจ้าภูเขาที่หกยังคงเฉยเมย น้ำเสียงไม่แฝงอารมณ์ใด

อัจฉริยะระดับมังกรแท้ เป็นที่หมายปองของผู้หลุดพ้นทั้งหลาย

ทว่าในสายตาของ ‘เจ้าภูเขา’ ซึ่งยืนอยู่สูงสุดแล้ว เขากลับไม่ได้สนใจอะไรนัก เว้นเสียแต่…บุคคลนั้นจะสามารถบ่มเพาะจนถึงห้าก้าวขั้นสูงสุด หรือแม้แต่หลุดพ้น ถึงจะเข้าสายตาของเขา

ชายศีรษะล้านนิ่งไปชั่วครู่ ก่อนจะกล่าวเพิ่มอีกว่า "ท่านเจ้าภูเขา เด็กผู้นั้นนามว่าซูซิน หากข้าไม่ผิด เขาควรจะมาจากตระกูลซูแห่งเทียนเหยียน"

…………

………..