173 - บ้าคลั่งกันไปหมด

173 - บ้าคลั่งกันไปหมด

โลกภายนอกมีข่าวลือแพร่หลายว่า ผู้ที่อยู่ในระดับโพซวีขั้นสูงสุด หากมีเงื่อนไขครบถ้วนในการทะลวง แล้วได้กลืนกินผลแห่งเต๋าเข้าไป ก็จะสามารถได้รับโอกาสทะลวงในทันที แม้ไม่อาจรับประกันว่าจะทะลวงถึงระดับเนี่ยผานได้แน่นอน แต่ในร้อยคน ก็จะมีถึงเก้าสิบเก้าคนที่สามารถทะลวงได้สำเร็จ

มีโอกาสทะลวงสำเร็จถึงเก้าสิบเก้าส่วน!

และแม้แต่ผู้ที่ยังไม่ครบเงื่อนไขการทะลวงทุกด้าน หากเพียงสะสมพลังวิญญาณถึงขีดสุด ก็ยังมีโอกาสทะลวงได้เกือบห้าสิบส่วนเพียงแค่ได้ผลแห่งเต๋ามาครอบครอง

กล่าวได้ว่า ต่อให้เจ้าเพียงแค่สะสมพลังวิญญาณถึงขีดสุด โดยไม่ต้องเข้าใจเจตจำนง หรือมีคุณสมบัติด้านอื่นๆ เพียงแค่ได้ผลแห่งเต๋า โอกาสทะลวงเข้าสู่เนี่ยผานก็ยังมีมากถึงครึ่งหนึ่ง

และหากเจ้าเป็นผู้ที่มีคุณสมบัติครบถ้วนในทุกด้านอยู่แล้ว โอกาสทะลวงนั้นก็ยิ่งสูงถึงเก้าสิบเก้าส่วน!

สมบัติล้ำค่าเช่นนี้ จะไม่ให้ผู้คนคลั่งไคล้ได้อย่างไร!!

แม้ซูซินจะไม่ถนัดด้านการหลอมโอสถหรือหลอมอาวุธ และไม่รู้จักวัตถุดิบเทพสมุนไพรส่วนใหญ่ของโลกใบนี้นัก แต่เขากลับรู้ถึงการมีอยู่ของผลแห่งเต๋า

เพราะในข้อมูลเกี่ยวกับแดนลับเทียนสุ่ยที่เขาเคยได้รับมา ได้มีการระบุไว้ว่า ภายในร้อยปีที่ผ่านมา แดนลับชั้นที่สองแห่งนี้เคยมีผลแห่งเต๋าปรากฏขึ้นอยู่หลายครั้ง

และทุกครั้งที่ผลแห่งเต๋าปรากฏ จะต้องเกิดสายลมโลหิต พายุเลือดขึ้นเสมอ ผู้แข็งแกร่งระดับโพซวีที่ท่องอยู่ในแดนลับชั้นที่สองล้วนบ้าคลั่งแย่งชิงกันจนเกิดการสังหารหมู่ และทุกครั้งก็จะมีผู้แข็งแกร่งล้มตายเป็นจำนวนมาก กระทั่งยอดฝีมือระดับไร้เทียมทานก็ยังล้มตายไปหลายคน

และตอนนี้ ผลแห่งเต๋า... ได้ปรากฏขึ้นอีกครั้งแล้ว!

บนทุ่งร้างกว้างใหญ่ ผลไม้ประหลาดที่ถูกแสงสีเขียวแดงห่อหุ้มยังคงลอยนิ่งอยู่ตรงนั้นอย่างเงียบสงบ

และในยามนี้ ผู้ที่มาถึงทุ่งร้างแห่งนี้ก่อนเป็นกลุ่มแรก และได้เห็นผลไม้นั้นนอกจากซูซินแล้ว ยังมีอีกสองกลุ่มของผู้แข็งแกร่ง

ทั้งสองกลุ่มนี้ต่างก็สามารถจำผลไม้นั้นได้ทันทีเช่นกัน

"ผลแห่งเต๋า! นี่คือผลแห่งเต๋า!!"

"ว่ากันว่า แค่ผู้ฝึกตนระดับโพซวีขั้นสูงสุดได้กลืนกิน ก็มีโอกาสเกือบห้าสิบส่วนที่จะทะลวงเข้าสู่เนี่ยผาน?"

"หากมีคุณสมบัติครบถ้วน ก็จะทะลวงได้อย่างแน่นอน!"

เหล่าผู้แข็งแกร่งของทั้งสองกลุ่มนั้น ดวงตาแดงก่ำขึ้นในบัดดล

ผลแห่งเต๋า สมบัติล้ำค่าที่สามารถทำให้เหล่าผู้ฝึกตนระดับโพซวีขั้นสูงสุดคลั่งไคล้จนเสียสติ!

ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ!

เงาร่างมากมายระเบิดพลังความเร็วออกมาสุดกำลัง บางคนถึงกับใช้วิธีพิเศษบางอย่าง เพียงเพื่อจะได้เข้าใกล้ผลแห่งเต๋านั้นก่อนใคร

แต่สุดท้าย กลับเป็นกลุ่มสองคนกลุ่มหนึ่งที่ไปถึงก่อน โดยบุรุษในชุดคลุมโลหิตใบหน้าหล่อเหลาลึกลับคว้าผลแห่งเต๋าไว้ในมือได้เป็นคนแรก

"ผลแห่งเต๋า!!"

บุรุษชุดคลุมโลหิตมองผลไม้นั้นในมือ ใบหน้าเผยความยินดีถึงขีดสุดที่ไม่เคยมีมาก่อน

"วางผลแห่งเต๋าลง!"

เสียงตะโกนดังกึกก้องทำให้บุรุษชุดคลุมโลหิตได้สติ เขาเหลือบมองไปด้านหลัง ที่นั่น มีกลุ่มผู้ฝึกตนสี่คนระดับโพซวีขั้นสูงสุดกำลังพุ่งตรงมาด้วยความเร็วสูง เสียงตะโกนเมื่อครู่ก็มาจากหนึ่งในสี่คนนั้น

ขณะเดียวกัน ข้างหน้าก็มีอีกกลุ่มพุ่งมา แต่กลุ่มนั้นมีเพียงบุคคลเดียว

และ...

"โพซวีขั้นกลาง?" ดวงตาของบุรุษชุดคลุมโลหิตฉายแววเคลื่อนไหว

ทั้งสองฝั่งมีผู้แข็งแกร่งกำลังใกล้เข้ามา

ฝั่งหนึ่งคือกลุ่มผู้ฝึกตนสี่คนระดับโพซวีขั้นสูงสุด อีกฝั่งกลับมีเพียงคนเดียว แถมยังเป็นแค่โพซวีขั้นกลาง บุรุษชุดคลุมโลหิตจึงตัดสินใจได้อย่างง่ายดาย

"ไป!"

บุรุษชุดคลุมโลหิตเคลื่อนไหวทันที สหายของเขาก็ตามติดไป มุ่งหน้าไปทางอากาศเบื้องหน้า ตรงมายังทิศที่ชายหนุ่มระดับโพซวีขั้นกลางอยู่

ซูซินจ้องมองอย่างเย็นเยียบ เขาเห็นผลแห่งเต๋าตกอยู่ในมือของบุรุษชุดคลุมโลหิต และตอนนี้ ทั้งสองคนกำลังมุ่งหน้ามาทางเขา

"ส่งมอบผลแห่งเต๋ามา ไม่เช่นนั้น... ตาย!" ซูซินคำรามกร้าว

"น่าขัน" บุรุษชุดคลุมโลหิตแค่นเสียงเย้ยหยัน "แค่เจ้าระดับโพซวีขั้นกลาง ยังกล้าขวางทางพวกข้า?"

สองคนนี้กล้าท่องแดนลับชั้นที่สองด้วยตนเอง แสดงว่าต่างก็มีพลังระดับ "ชั้นสูงสุด" จึงไม่มีทางใส่ใจชายหนุ่มระดับโพซวีขั้นกลางแม้แต่น้อย

แต่พวกเขากลับไม่รู้ว่า คนที่พวกเขาเผชิญหน้านั้น... คือซูซิน

ในชั่วพริบตา ทั้งสองฝ่ายเผชิญหน้ากันกลางอากาศ

"ตายเสีย!"

บุรุษชุดคลุมโลหิตฟันกระบี่ออกหนึ่งครั้ง

ฟันกระบี่นี้แฝงด้วยความลึกลับไม่น้อย ในความเห็นของเขา กระบี่เดียวนี้มากพอจะฆ่าผู้ฝึกตนระดับโพซวีขั้นสูงสุดธรรมดาๆ ได้ การฆ่าคนระดับโพซวีขั้นกลางนั้นย่อมง่ายดายยิ่งกว่า

แต่ซูซินเพียงเบี่ยงกายอย่างไม่ใส่ใจ ก็หลบพ้นจากคมกระบี่

ในเวลาเดียวกัน กระบี่ยาวในมือเขาก็เหวี่ยงออก ปราณกระบี่วาบขึ้น

"ฉัวะ!" "ฉัวะ!"

ร่างของบุรุษในชุดคลุมโลหิตและสหายของเขายังคิดจะตอบโต้ ทว่ารังสีของกระบี่นั้นกลับลึกล้ำไร้เทียมทาน เพียงพริบตาก็ทะลุร่างของทั้งคู่จนพรุน

ทั้งสองเบิกตากว้าง ศพไร้วิญญาณร่วงหล่นลงสู่พื้นเบื้องล่าง ขณะที่แหวนมิติของทั้งสองก็ถูกซูซินคว้าไปเรียบร้อย

ซูซินเร่งกลั่นกลืนแหวนมิติม่วงทันที ตรวจสอบด้วยพลังวิญญาณ ก็เห็นผลไม้กลิ่นหอมลูกหนึ่งภายใน แฝงสีเขียวแดงสลับกัน

"ผลแห่งเต๋าได้มาแล้ว!" ซูซินยินดีในใจ จากนั้นจึงพุ่งตัวเข้าสู่อากาศเบื้องข้างทันที

ฉากนี้ แน่นอนว่าไม่รอดพ้นสายตาของกลุ่มผู้ฝึกตนสี่คนระดับโพซวีขั้นสูงสุดที่เพิ่งตามมาถึง

"ผลแห่งเต๋า ตกอยู่ในมือของโพซวีขั้นกลางผู้นั้น?"

"ตามเร็ว!"

ทั้งสี่พุ่งไล่ตามซูซินด้วยความเร็วสูงสุดทันที

...

การปรากฏตัวของผลแห่งเต๋าก่อให้เกิดแรงสั่นสะเทือนมากมาย อีกทั้งบริเวณรอบทุ่งร้างแห่งนี้ก็มีผู้ฝึกตนมากมายกำลังท่องอยู่

แม้ตอนแรกจะมีเพียงสามกลุ่มเท่านั้นที่มาถึงพร้อมซูซิน แต่หลังจากที่ซูซินสังหารสองคนในชุดคลุมโลหิตและได้ผลแห่งเต๋าไป กลุ่มของผู้ฝึกตนที่ตามมาถึงที่นี่ก็เพิ่มขึ้นอีกหลายกลุ่ม

"สมบัติถูกชิงไปแล้ว? อยู่ในมือของโพซวีขั้นกลางคนนั้น?"

"ผลแห่งเต๋า เขาได้ผลแห่งเต๋าไป!!"

"ผลแห่งเต๋า อยู่ในมือของชายสวมชุดดำระดับโพซวีขั้นกลางคนนั้น!"

ผู้ฝึกตนที่มาถึงต่างตกอยู่ในอาการคลั่งไคล้ในทันที

พวกเขามาจากทุกทิศทุกทาง พากันโอบล้อมซูซินในทันที ทำให้สามารถปิดล้อมเขาได้อย่างง่ายดาย

"ส่งมอบผลแห่งเต๋ามา!"

"วางมันไว้ มิฉะนั้นจะไม่มีวันจบสิ้น!"

"ฆ่ามันซะ!"

ผู้ฝึกตนที่มาถึงล้วนมีแววตาแดงก่ำ เต็มไปด้วยจิตสังหารอันรุนแรง

และเมื่อต้องเผชิญกับเหล่าผู้ฝึกตนมากมายที่ล้อมรอบไว้ และกำลังโจมตีเข้ามาพร้อมกันจากทุกทิศ ซูซินก็มองด้วยสายตาเย็นชา พร้อมกับปลดปล่อยค่ายกลสังหารเมฆโลหิตออกมาทันที

มวลเมฆโลหิตขนาดใหญ่พวยพุ่งออกมาราวคลื่นทะเล แค่ชั่วพริบตาก็ครอบคลุมทั่วอากาศที่ซูซินอยู่

"เมฆโลหิต… จงกดทับ!"

เพียงซูซินออกความคิด ทุกผู้ฝึกตนระดับโพซวีที่อยู่ในเขตครอบคลุมของเมฆโลหิตก็ถูกแรงกดทับจากเขตแดนของมัน ความเร็วลดลงอย่างเห็นได้ชัด

ขณะที่ซูซินกลับเคลื่อนไหวได้อิสระดั่งมัจฉาในธารา ความเร็วเพิ่มขึ้นอย่างน่ากลัว

ด้วยการช่วยเหลือของเขตแดนเมฆโลหิต เขาพุ่งตรงไปยังทิศหนึ่งทันที

ที่ทิศนั้น มีผู้ฝึกตนถึงหกคนที่ล้วนมีพลังต่อสู้ระดับสูงสุด กำลังพยายามขวางทางเขา

เมื่อเห็นซูซินพุ่งมา พวกเขากลับรู้สึกยินดี

…………