172 - ผลเต๋าปรากฏขึ้นในโลก

172 - ผลเต๋าปรากฏขึ้นในโลก

เว่ยอู๋หยาจดจำชื่อนี้ไว้ในใจ "ในหมู่ยอดฝีมือโพซวีไร้เทียมทานแห่งแดนลับเทียนสุ่ย ที่แข็งแกร่งกว่าจนข้าไม่อาจตอบโต้ได้เลย มีอยู่เพียงไม่กี่สิบคน แต่ตอนนี้ มีเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคนแล้ว"

"ซูซินผู้นี้ เพียงแค่โพซวีขั้นกลาง หากอีกหน่อยเขาทะลวงถึงขั้นปลาย หรือถึงจุดสูงสุด เกรงว่าจะกลายเป็นอวิ๋นเยว่อ๋องอีกคนแน่ ในอนาคตข้าอยู่ในแดนลับ หากพบเขาอีก คงต้องหลีกเลี่ยงเสียแต่เนิ่นๆ"

เว่ยอู๋หยาส่ายหน้าเล็กน้อยแล้วจากไปในไม่ช้า

ขณะเดียวกัน ไม่ไกลออกไปในอากาศ ร่างของซูซินผู้ที่เพิ่งประลองกับเว่ยอู๋หยามีรอยยิ้มเปี่ยมสุขปรากฏบนใบหน้า

เหตุผลที่เขามาท้าประลองกับเว่ยอู๋หยาก็เพื่อ "ทดสอบกระบี่!"

เพื่อทดสอบกระบี่เทพระดับสูงสุดที่เขาเพิ่งได้มา — กระบี่เทพมังกรคำราม

ผลที่ได้ ทำให้ซูซินยิ่งรู้สึกยินดีนัก

"กระบี่เทพชิงอู่ที่ข้าเคยใช้ก่อนหน้านี้ แม้จะเป็นสมบัติลับระดับสูง แต่ก็แค่ช่วยให้พลังของกระบี่ข้าเพิ่มขึ้นประมาณเท่าตัวเท่านั้น ทว่าตอนนี้พอใช้กระบี่เทพมังกรคำราม พลังของกระบี่ข้ากลับเพิ่มขึ้นถึงสามเท่าอย่างน้อย!" ซูซินกล่าวด้วยรอยยิ้มเบาๆ

เดิมที หากเทียบกันที่พลังเพียวๆ แล้ว เขายังมีช่องว่างกับเว่ยอู๋หยาอยู่มาก

แต่เพราะเขามีกระบี่เทพมังกรคำรามในมือ ทำให้พลังของกระบี่เขาเพิ่มขึ้นมหาศาล ไม่ได้ด้อยกว่าเว่ยอู๋หยาอีกต่อไป

ยิ่งกว่านั้น ความเข้าใจในเจตจำนงกระบี่และทักษะกระบี่ของเขายังเหนือกว่าเว่ยอู๋หยาอย่างลิบลับ จึงสามารถกดดันอีกฝ่ายได้อย่างง่ายดาย ทั้งที่ยังไม่ทันได้ใช้ค่ายกลสังหารเมฆโลหิตด้วยซ้ำ

นอกจากนี้ ซูซินยังรู้สึกได้เลาๆ ว่า พลังของกระบี่มังกรคำรามนี้ ยังไม่ใช่พลังที่แท้จริงที่สุดของมัน

กระบี่มังกรคำราม เป็นสมบัติลับระดับสูงสุด โดยทั่วไปแล้ว สมบัติลับระดับนี้ จะมีเพียงผู้แข็งแกร่งระดับเนี่ยผานเท่านั้นที่มีคุณสมบัติใช้งาน และมีเพียงพวกเขาเท่านั้นที่สามารถขับเคลื่อนมันด้วยพลังจิตวิญญาณ เพื่อแสดงพลังออกมาอย่างถึงขีดสุด ซูซินในตอนนี้ เมื่อเทียบกับผู้แข็งแกร่งระดับเนี่ยผานแล้ว ยังห่างไกลนัก

แน่นอน แม้จะยังไม่ถึงขีดสุด กระบี่มังกรคำรามนี้ ก็ช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้เขาได้อย่างมหาศาล

...

ภายใต้ความมืดมิดแห่งรัตติกาล ทุกอย่างสงบเงียบ

บนทุ่งรกร้างกว้างใหญ่ สุดลูกหูลูกตาล้วนเป็นดินเหลืองแห้งแล้ง แม้แต่หญ้าสักต้นก็แทบไม่เห็น

แต่ในเวลานั้นเอง บริเวณกึ่งกลางของทุ่งรกร้างกลับเกิดหลุมยุบขึ้นอย่างฉับพลัน แผ่นดินทรุดตัวลง เกิดเป็นหลุมดำมืดสนิท ดินเหลืองและเศษหินรอบข้างไหลหล่นลงไปในหลุมนั้นราวกับทรายดูด

ที่ก้นหลุม ลำแสงสลับสีฟ้าอมเขียวและแดงค่อยๆ ส่องสว่างขึ้น

แสงนั้นในตอนแรกยังดูอ่อนจาง ทว่าเมื่อมันลอยตัวขึ้นอย่างช้าๆ แสงนั้นก็ยิ่งทอประกายเจิดจ้ามากขึ้นเรื่อยๆ

ไม่นานนัก ลำแสงก็ลอยขึ้นมาจากก้นหลุม เผยให้เห็นสิ่งที่แท้จริง — มันคือผลไม้ขนาดเท่ากำปั้นผู้ใหญ่ ผิวภายนอกสลับสีเขียวแดง

เมื่อผลไม้นั้นลอยขึ้นมาในทันที "หึ่งงง~~~" แสงสีเขียวแดงก็ระเบิดพวยพุ่ง ส่องประกายผสานสอดคล้องกัน พุ่งตรงสู่ท้องฟ้า

เพียงชั่วพริบตา แสงสีเขียวแดงก็ปกคลุมทั่วทั้งสวรรค์และปฐพีโดยรอบ และยังแผ่ขยายไปอย่างรวดเร็วตามอากาศด้วยความเร็วที่น่าสะพรึงกลัว

กลิ่นหอมของผลไม้อันน่าหลงใหล ก็เริ่มฟุ้งกระจายออกมา

ไม่นาน ท้องฟ้าของแดนลับชั้นที่สองก็ถูกแสงสีเขียวแดงปกคลุมจนหมดสิ้น กลิ่นหอมของผลไม้เข้มข้นนั้นก็แผ่ไปทุกซอกมุมของแดนลับชั้นที่สอง

ณ เวลานั้น เหล่าผู้แข็งแกร่งจำนวนมากที่กำลังท่องไปในแดนลับชั้นที่สอง รวมถึงเหล่ายอดฝีมือระดับโพซวีไร้เทียมทาน ต่างก็ถูกสั่นสะเทือนไปพร้อมกัน

"เกิดอะไรขึ้น?"

"กลิ่นผลไม้นี่เข้มข้นมาก แล้วยังแสงสีเขียวแดงที่ปกคลุมทั่วฟ้าดิน ข้ายังรู้สึกได้ว่า แหล่งกำเนิดของแสงนั้นห่างจากที่ที่ข้าอยู่ตอนนี้มากนัก แต่ทั้งแสงและกลิ่นกลับยังแผ่ถึงที่นี่ได้?"

"รุนแรงเกินไปแล้ว ความเคลื่อนไหวครั้งนี้ใหญ่มาก แสงสีเขียวแดงนี่ เกรงว่าคงปกคลุมทั้งแดนลับชั้นที่สองไปหมดแล้วกระมัง?"

"ตกลงสมบัติล้ำค่าอะไรปรากฏตัวขึ้น?"

ในยามนั้น เหล่าผู้แข็งแกร่งมากมายต่างเงยหน้าขึ้น มองไปยังจุดกำเนิดของแสงสีเขียวแดง

ผ่านแสงนั้น พวกเขาก็สามารถรับรู้เลาๆ ได้ถึงระยะห่างของสมบัติล้ำค่ากับตนเอง

แม้หลายคนจะรู้ดีว่าตนอยู่ห่างจากจุดที่สมบัติล้ำค่าปรากฏออกมามาก ทว่าเพราะเหตุนี้เอง พวกเขาจึงยิ่งตกตะลึง

ห่างไกลถึงเพียงนี้ยังมองเห็นได้ ความเคลื่อนไหวเช่นนี้ สมบัติล้ำค่านั้นจะมหัศจรรย์เพียงใดกัน?

แน่นอน ว่าก็มีผู้แข็งแกร่งบางคนที่มีประสบการณ์สูงมาก พอเห็นแสงสีเขียวแดงก็มีการคาดเดาขึ้นในใจทันที

"เขียวแดงสลับกัน ปกคลุมทั่วแดนลับชั้นที่สอง หรือว่าจะเป็นสมบัตินั้น?"

"ใช่แล้ว ต้องเป็นมันแน่ๆ!!"

"ฮ่าๆ รอมานาน ในที่สุดก็เจออีกครั้ง คราวนี้ ไม่ว่ากระไร ข้าต้องได้มันมา!!"

...

แรงสั่นสะเทือน!

ทั่วทั้งแดนลับชั้นที่สอง สั่นสะเทือนอย่างถึงที่สุดเพราะแสงสีเขียวแดงนี้

เหล่าผู้แข็งแกร่งมากมาย ไม่ว่าจะอยู่ ณ ที่แห่งใด ต่างก็พากันเร่งความเร็ว มุ่งหน้าไปยังต้นกำเนิดของแสงสีเขียวแดงพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

เรียกได้ว่าใครก็ตามที่ท่องไปในแดนลับชั้นที่สอง ล้วนเร่งรุดไปที่นั่น

ศึกชิงสมบัติอันยิ่งใหญ่ ซึ่งไม่เคยมีมาก่อน กำลังจะเปิดฉากขึ้นในทันที

...

บนฟากฟ้าส่วนหนึ่ง ซูซินก็เงยหน้ามองแสงสีเขียวแดงที่ปกคลุมทั่วฟ้าดิน ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง

"การปรากฏตัวครั้งนี้ รุนแรงเกินไปแล้ว!" ซูซินกล่าวในใจ

เช่นตอนที่กระบี่เทพมังกรคำรามปรากฏออกมา ก็แผ่เสียงกระบี่ไปทั่ว ถือว่าเป็นความเคลื่อนไหวที่ใหญ่มาก

แต่หากเทียบกับสมบัติที่ปรากฏในตอนนี้ ก็เทียบกันไม่ติดเลย

แสงสีเขียวแดงนี้ เกรงว่าจะปกคลุมทั้งแดนลับชั้นที่สอง ดึงดูดเหล่ายอดฝีมือที่ท่องอยู่ในแดนลับทั้งหมดให้สั่นสะท้าน

"ที่ที่สมบัติล้ำค่านั้นปรากฏออกมา ดูเหมือนจะอยู่ไม่ไกลจากที่ข้าอยู่" ซูซินมองไปยังจุดสิ้นสุดของแสงสีเขียวแดง แล้วเคลื่อนไหวทันที มุ่งหน้าไปยังจุดที่สมบัติล้ำค่าปรากฏขึ้นด้วยความเร็วสูงสุด

"สมบัติล้ำค่าที่ปรากฏขึ้นมานั้น ตกลงคือสิ่งใดกันแน่?"

ซูซินรู้สึกทั้งใคร่รู้และคาดหวังอยู่ในใจเล็กน้อย

และไม่นาน เขาก็มาถึงบริเวณทุ่งร้างกว้างใหญ่ที่เป็นจุดที่สมบัติล้ำค่าปรากฏขึ้น

บนทุ่งร้างนั้น ทัศนียภาพเปิดโล่งกว้าง แสงสีเขียวแดงที่ปกคลุมก็ทำให้รัตติกาลสว่างไสวดั่งกลางวัน ซูซินเพิ่งมาถึงได้ไม่นาน ก็เห็นผลไม้ประหลาดลูกหนึ่งที่ถูกห่อหุ้มไว้ด้วยแสงสีเขียวแดงอยู่ตรงสุดสายตา

"นั่นมัน... ผลแห่งเต๋า!!"

ซูซินตกใจยิ่งนัก

ผลแห่งเต๋า หรืออีกชื่อหนึ่งว่า ผลทลายเนี่ยผาน เป็นสมบัติล้ำค่าที่สามารถทำให้ผู้แข็งแกร่งระดับโพซวีนับไม่ถ้วนถึงกับคลั่งไคล้

ระดับโพซวีนั้น หากเทียบกับราชวงศ์ทั่วไปก็ถือว่าเป็นผู้แข็งแกร่งแล้ว แต่ก็เพียงแค่ยืนอยู่หน้าประตูของคำว่า “ผู้แข็งแกร่ง” เท่านั้น หากจะก้าวข้ามผ่านประตูบานนั้น ทะลวงไปสู่ระดับเนี่ยผาน นั่นถึงจะเรียกได้ว่า “เหินฟ้าเพียงก้าวเดียว”

แต่สำหรับผู้ที่อยู่ในระดับโพซวีแล้ว จะก้าวเข้าสู่ระดับเนี่ยผานนั้น ช่างยากเย็นแสนเข็ญ ยากยิ่งกว่าสิ่งใด ในโพซวีพันคน อาจมีเพียงหนึ่งคนที่ก้าวข้ามได้ก็ถือว่ายอดเยี่ยมแล้ว

เช่นเดียวกับเหล่ายอดฝีมือโพซวีที่ท่องไปในแดนลับเทียนสุ่ย แม้จะมีเป็นหมื่นคน แต่สุดท้ายที่สามารถก้าวเข้าสู่ระดับเนี่ยผานได้จริง มีเพียงน้อยนิด แม้แต่ในหมู่หนึ่งร้อยสามสิบแปดยอดฝีมือไร้เทียมทาน ยังอาจมีไม่ถึงสิบคนที่ทะลวงถึงระดับนั้นได้

ไม่เพียงเพราะเงื่อนไขของการทะลวงจากโพซวีไปสู่เนี่ยผานนั้นเข้มงวดอย่างยิ่ง ที่สำคัญกว่านั้นคือ ต่อให้เงื่อนไขครบถ้วนสมบูรณ์ ก็ยังต้องรอโอกาสเหมาะในการทะลวงเสียก่อน จึงจะสามารถสำเร็จได้

และโอกาสทะลวงนั้น บางทีกว่าจะมาถึงก็ต้องรอหลายสิบปี หรือกระทั่งเกือบศตวรรษ บางคนแม้ตลอดชีวิตก็ไม่เคยได้โอกาสนั้นเลย

และในยามนั้นเอง ผลแห่งเต๋าก็ปรากฏขึ้น

ผลแห่งเต๋า เมื่อกลืนกินเข้าไป จะสามารถเข้าสู่สภาวะ "เข้าสู่เต๋า" ชั่วขณะ ซึ่งก็คือ "โอกาสทะลวง" นั่นเอง

…………..